«Άλογο του πολέμου» και μαριονέτες με βαθιά συναισθήματα

Η μυστήρια και έντονη σχέση που μπορεί να έχουν οι άνθρωποι με τα ζώα, αλλά και η αποτρόπαιη ματαιότητα και η φρίκη του πολέμου ζωντάνεψαν με εντυπωσιακά μαγικό τρόπο μέσα από μια θρυλική παράσταση.

Βασισμένο στη γνωστή παιδική νουβέλα που έγραψε ο Μάικλ Μορπούργκο το 1982 και στη θεατρική μεταφορά του Νικ Στάφορντ, το «Άλογο του πολέμου», το έργο που έγινε παγκόσμιο φαινόμενο και έχει προσφέρει σε 4 εκατομμύρια θεατές μια ανεπανάληπτη θεατρική εμπειρία, παρουσιάστηκε (με αγγλικούς υπότιτλους) σε  μαγνητοσκοπημένη μετάδοση από το New London Theatre του Λονδίνου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τη Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014, στις 9 το βράδυ.

Θα σας μεταφέρω όμως στην κατασκευή αυτών των αλόγων γιατί αξίζει τον κόπο…..

Μαριονέτες με βαθιά συναισθήματα

Πρόκειται για την αυθεντική παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας, όπου άνθρωποι και  άλογα – μαριονέττες φυσικού μεγέθους, που παίρνουν σάρκα και οστά,  κάνουν ένα συγκλονιστικό ταξίδι από το τις φάρμες του ειδυλλιακού Ντέβον στα χαρακώματα και το μακελειό του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Στο βιβλίο, ο ήρωας είναι ο Τζόι, το άλογο – αφηγητής που σχολιάζει σε πρώτο πρόσωπο το βδέλυγμα του πολέμου, μιας αδυσώπητης μηχανής, φτιαγμένης από ανθρώπους, με θύματα τους ίδιους, αλλά και τα ζώα.

Ο Τζόι, αγαπημένος σύντροφος του μικρού Άντριαν, ζει την αμέριμνη αγροτική ζωή σε μια φάρμα του Ντέβον, στις αρχές του 20ού αιώνα.  Όταν ξεσπάει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο πατέρας του Άντριαν πουλάει τον Τζόι σε μια μονάδα ιππικού, που κατευθύνεται στα γαλλικά χαρακώματα. Ο πανέμορφος αναβάτης Τζόι υπηρετεί αρχικά τους Βρετανούς και, στη συνέχεια, αιχμαλωτίζεται από τους Γερμανούς.

Όταν τραυματίζεται, άχρηστος πια, εγκαταλείπεται και περιφέρεται σε έρημη γη, ενώ ο  Άντριαν έχει καταταχθεί στα 16 του χρόνια, με μοναδικό σκοπό να βρει το αγαπημένο του άλογο μέσα στο χάος των συγκρούσεων.

Στη σκηνή, ήταν αδύνατο να πρωταγωνιστεί ένα άλογο. Έτσι, η δυναμική προσαρμογή του Νικ Στάφορντ, παρακάμπτει την αφήγηση του αλόγου και αναθέτει στον διάλογο ανάμεσα στους ηθοποιούς να διηγηθεί την ιστορία, αναδεικνύοντας τη σχέση αγάπης που μπορεί να αναπτύξουν οι άνθρωποι με τα ζώα και την καταστροφική σπατάλη και τον τρόμο του πολέμου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s