‘Ισως ένα ποτάμι – Τίτου Πατρίκιου

206045

Μ’ άρπαξε από τ’ αμπέχωνο πάνω στα πυρωμένα βράχια.

“Τα ποτάμια στέρεψαν” μου φώναξε “στέρεψαν οι πηγές.
Ακόμα κ’ οι αγέρηδες χάσανε το δρόμο”.

Την άλλη μέρα μου ψιθύρισε στην αγγαρεία:
“‘Ισως υπάρχει πάντα μες στα χέρια μας ένα ποτάμι”.


Ήταν η εποχή της πέτρας και της δίψας.

Πολλοί τρελαίνονταν. Πολλοί προδίνανε τη μάνα τους
για μια γουλιά νερό. ‘Οταν τον πήρανε
πρόφτασε να μου πει: “Οι αγέρηδες χάνουνε το δρόμο
όταν αφήνουμε το δρόμο μας να χορταριάζει,
ν’ αποκοιμιέται στο πλευρό των χωραφιών”.

‘Επειτα ήραν κι άλλες νύχτες κυκλωμένες θάλασσα
οι ξιφολόγχες χώριζαν τον ύπνο μας στα τέσσερα, στα δέκα.

Αργότερα πολύ έμαθα πως αυτός, ο τόσο αδύνατος,
είχε κρατήσει ως το τέλος.

 

http://www.sarantakos.com/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s