ΤΑ ΤΕΙΧΗ

12

Τούτα τα τείχη που μας κλειούνε
θα τα γκρεμίσουμ’ αδερφέ
Τα σιδερένια τα κλουβιά θα ρίξουμε μια μέρα. 
Μ’ακούς;
Θα ‘ρθει καιρός που θα ζωστούμε στα ζερβά την 
αγανάκτηση
και θα λυτρώσουμε του δυόσμου 
τη φυλακισμένη μυρωδιά
του κρίνου τη μοσχοβολιά.

Θα ρθεί καιρός που θα φυτρώσει το λιοκόκκαλο

από την ελιά που τρώμε
θα γίνει δέντρο,
θα υψωθεί, 
πάνω ψηλά απ΄τα τείχη. 

Από τα πρωτόλεια ποιήματα, όπως τα αποκαλεί ο Γ.Χ. Θεοχάρης, παρακάτω παρατίθεται μία αγωνιστική απάντηση νεανικής ορμής στα καβαφικά τείχη.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s