Ζαμανφού κι απάνω τούρλα

Τι συμβαίνει επιτέλους με την εξάπλωση του σταρχιδισμού και του ωχαδελφισμού;

Κατ’αρχάς να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Το “ωχ αδελφέ”, το “δε γ………ι” και το “στ’αρ…….α μου” είναι ξεχωριστά φυλετικά χαρακτηριστικά του ελληνικού γένους, είναι κάποια από τα γνωρίσματα του λαού μας, πλήρως εμπεριεχόμενα πλέον στον φυλετικό μας κώδικα.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Δεν μπορεί κάποιος να γεννηθεί εξαρχής τόσο απαθής και ανίκανος. Σταρχιδιστής δεν γεννιέσαι, γίνεσαι. Αλλά το γεγονός ότι έχουμε κι εμείς τα απαραίτητα ψήγματα στο DNA μας, όπως προαναφέρθηκε, υποβοηθά τα πράγματα. Κι εξηγούμαι.

Αν και ήδη από την αρχαιότητα, οι ευφυείς μας πρόγονοι εξέφραζαν την πλήρη τους αντιπάθεια και απέχθεια για κάθε λογής χειρωνακτικές και κουραστικές δουλειές (χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι φιλόσοφοι της κλασικής Αθήνας, οι οποίοι, αν

Continue reading