Μαζούρκας μαθήματα στην παλιά Αθήνα

Το πιάνο πάλι κ’ η μαζούρκα πιο προσεχτική.

Η σκόνη γλύστρησε απ’ τα φύλλα. Κ’ η βροχή

που φεύγει με το βήμα της παλιάς μαζούρκας

μακριά – μακριά στο αγαπημένο βράδι

Γιάννη Ρίτσου «Παλιά μαζούρκα σε ρυθμό βροχής»

Στην Αθήνα στα χρόνια της “Μπελ Επόκ” δίνονταν χοροί επίσημοι και ανεπίσημοι σχεδόν καθημερινά, σε μεγάλες δημόσιες αίθουσες, σε αρχοντόσπιτα, σε φτωχά νοικοκυριά, σε ξενοδοχεία … ακόμη και στο παλάτι!

Στο τελευταίο μάλιστα δίνονται χοροί κάθε φορά που κάποιος επίσημος ξένος φτάνει στην Αθήνα.

Το Γενάρη του 1884 έρχεται ο Μέγας Δούκας της Ρωσίας Παύλος, επικεφαλής του Ρωσικού Στόλου, γι’αυτό και οργανώνεται μεγάλος χορός στο Παλάτι. Continue reading

“Κυνήγι της Αλεπούς” στο … Γαλάτσι

Ο λόγος που λατρεύω τα βιβλία του Γ.Καιροφύλα είναι ότι μαθαίνεις τόσα πράγματα για την πόλη που ζεις, που ούτε τα φανταζόσουνα ποτέ!!!

The Belvoir Hunt: Full Cry circa 1830-40 Henry Thomas Alken 1785-1851 Presented by Paul Mellon through the British Sporting Art Trust 1979 http://www.tate.org.uk/art/work/T02354

The Belvoir Hunt: Full Cry circa 1830-40 Henry Thomas Alken 1785-1851 Presented by Paul Mellon through the British Sporting Art Trust 1979 http://www.tate.org.uk/art/work/T02354

Στη θέση Γαλάτσι διοργάνωσε το “Κυνήγι της Αλεπούς” ο διάδοχος Κωνσταντίνος, στις 31 Μαρτίου του 1894.

Ήταν ένα παιχνίδι ξενόφερτο που συγκινούσε τους κοσμικούς της εποχής, αλλά έδινε και τροφή στο λαό, που παρακολουθούσε με απληστεία όλες τις κινήσεις της λεγόμενης αριστοκρατίας!

Οι αυλικοί είχαν ετοιμάσει τα προσκλητήρια, που στάλθηκαν σε πολλές αθηναϊκές οικογένειες, Continue reading

Ο Πετροπόλεμος των Αθηνών – “Ανοιχτήτε και μη κολώνετεεεε”

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.

Οι πετροπόλεμοι υπήρξαν κάποτε μέρος της καθημερινότητας και της πραγματικότητας, όχι μόνον στην πόλη των Αθηνών αλλά σχεδόν σε όλες τις πόλεις της χώρας. Όσοι έγραψαν συνήθως αντιμετώπισαν το φαινόμενο από τη ρομαντική πλευρά του.

petropolemos

Όπως και οι εγκυκλοπαίδειες που κατέγραφαν τον πετροπόλεμο ως «αθλητική παιδιά» που ήταν κατάλοιπο της Τουρκοκρατίας.

Ήταν ένα μέσον για την ανάπτυξη του αγωνιστικού πνεύματος των παιδιών, αλλά εξελίχθηκε σε βάρβαρο έθιμο. Ο πετροπόλεμος διεξαγόταν με πείσμα και πολλές φορές κατέληγε σε άγριες συμπλοκές, αλλά και σε βεντέτες όπου δεν έλειψαν και τα κανονικά όπλα! Οι τραυματισμοί ήταν

Continue reading

Πετράλωνα … “συνοικία το όνειρο”

Γέννημα θρέμμα “Πετραλωνίτισσα” να μη παινέψω τη γειτονιά μου??

Η συνοικία πήρε αυτό το όνομα επειδή παλιά υπήρχαν εκεί κάτι μεγάλα πέτρινα αλώνια, τα οποία χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοί της για να αλωνίζουν τα σιτηρά τους.

Σε μια εποχή όπου η Ακροδεξιά έκανε πάρτι στην Ελλάδα, η «Συνοικία το ‘Ονειρο» λογοκρίθηκε έχοντας προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων επειδή « δυσφημούσε την εικόνα της ευημερούσας Ελλάδας ».

Τι ήταν όμως αυτό που είχε προκαλέσει το μένος του κράτους και των αρχών; Continue reading

Βιζαβί…. και απεναντίας

”  Άλογα σέρνανε το τραμ στην οδό Σταδίου, κόβανε στα δυο την πλατεία του Συντάγματος και ανηφόριζαν την οδό Φιλελλήνων αγκομαχώντας….” Θ. Πετσάλης – Διομήδης (Δέκα τρία χρόνια)

βιζαβι

Η αποδιδόμενη με ελληνική γραφή λέξη βιζαβί αποτελεί εξελληνισμό της γαλλικής επιρρηματικής λέξης – έκφρασης “‘vis-à-vis” που σημαίνει κατ΄ έναντι, αντίκρυ, αντικριστά, αντιτακτά.

Για παράδειγμα: τα καθίσματα στο μετρό είναι βιζαβί.

Στη παλιά Αθήνα, κατά τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι αρχές του 20ού, με το όνομα “βιζαβί” φέρονταν άμαξες συρόμενες με ένα ή δύο άλογα και με τέσσερις θέσεις επιβατών έτσι, ώστε να κάθονται ανά δυο “βιζαβί”, εξ ου και η ονομασία της άμαξας. Continue reading