Ας μη μετρήσουμε – Μενέλαος Λουντέμης

Ας μην καθίσουμε να μετρήσουμε
ποιανού δάκρυα ήταν πιο ζεστά.
Μπορεί πιο ζεστά να ΄ναι κείνα
που δε χύθηκαν ακόμη.

Ας μην καθίσουμε να ρωτήσουμε
ποιο αίμα ήταν πιο κόκκινο.
Μπορεί πιο κόκκινο να ΄ναι
κείνο που πρόκειται να χυθεί.

Ας μη ρωτήσουμε να μάθουμε
ποιανού ιδρώτας ήταν πιο καυτός.
Όλοι οι ιδρώτες έχουνε τη γέψη –
που ΄χουν τα δάκρυα.

Λοιπόν…
Ας μην πνιγόμαστε στους ορισμούς.
Στις χρονικές και κτητικές αντωνυμίες.
(«Σήμερα»… «Χτες»… «Αύριο»…)
Κλάψαμε χτες στην Αφρική
με τα βασανισμένα μάτια των Νέγρων.
Κι αύριο θα κλάψουμε στη Σαϊγκόν
με τα οργισμένα μάτια των Βιετναμέζων.
Αύριο μπορεί να πέσουμε στο Κονγκό
ή να ιδρώσουμε στην Κούβα.

Γιατί είμαστε από κείνους
που ιδρώνουνε, πεθαίνουνε και κλαίνε
σε κάθε κορμί που ιδρώνει και κλαίει.
Κρυώνουμε σήμερα στη ζούγκλα.
Ιδρώνουμε αύριο στον Αρκτικό.

Το κορμί μας είναι ένας πλανήτης.
Με όλα μαζί τα κλίματα.
Πόνεσε, κλάψε, πείνα.
Μόνο μην κάνεις τον άλλον
να πονέσει και να πεινά.
Κι εσύ φημισμένε, εσύ δοξασμένε
εσύ, δυνατέ… Ένα μόνο ξέρε:
Πως όσο ψηλά κι αν ανέβεις
ποτέ δε θα φτάσεις το μπόι των χαμηλών
που θυσιάστηκαν για ψηλά πράγματα!

Γελοιογράφοι από όλο τον κόσμο για την επίθεση στο Παρίσι

Της Μαριλένας Καρρά

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να μιλήσεις για τις επιθέσεις της 13ης Νοέμβρη στο Παρίσι. Μπορείς να «προσευχηθείς» για το Παρίσι (όπως κατά κόρον κυκλοφόρησε στα social media), μπορείς να βάλεις την επίθεση δίπλα- δίπλα με το αιματοκύλισμα στη Συρία, το Αφγανιστάν, τον Λίβανο, την Παλαιστίνη κοκ.

plantu

Plantu

Μπορείς να μιλήσεις για το θάνατο των διαφωτιστικών ιδεών, μπορείς να πεις ότι δεν υπήρξε στον αστικό πολιτισμό καμία προσήλωση σ’ αυτές τις ιδέες, μπορείς όμως ακόμη να σκεφτείς ότι είναι η μισή απάντηση στο πρόβλημα. Ποιο πρόβλημα;

Τη βαθιά υποκρισία του δυτικού κόσμου. Ενός κόσμου που «πενθεί» για ορισμένες δολοφονίες και αδιαφορεί για άλλες. Ενός κόσμου που σφυρίζει αδιάφορα στην συστηματική οικοδόμηση της «Ευρώπης- φρούριο». Continue reading