«Είμαστε αιχμάλωτοι στο καρουζέλ του χρόνου;»

Τα ξύλινα αλόγατα αρχίζουν το μηχανικό καλπασμό τους, κουβαλώντας στην πλάτη γελαστά παιδιά μα κι ερωτευμένα ζευγάρια. Καρφωμένα το καθένα στο κοντάρι του ανεβοκατεβαίνουν το δικό τους ρυθμό αλλά όλα μαζί σχηματίζουν χρόνια τώρα ατέρμονους κύκλους.

553736_10151123862563315_1563613878_n

….«Εσύ, τώρα πάλι; Όλο συλλογιέσαι. Καλπάζεις και συλλογιέσαι. Τάχατες, τί; Χμ! Τόσα χρόνια μαζί και καμμιά φορά με ξαφνιάζεις. Πιστεύω πως άλλα ήταν τα όνειρά σου, μα συμβιβάστηκες κακόμοιρο!

Ίσως να ονειρεύεσαι τη ζωή που δεν ήταν γραφτό να ζήσεις. Να είσαι λεύτερο στ’ απέραντα λιβάδια, χωρίς χαλινάρι, δίχως καν αναβάτη, να τρέχεις ασταμάτητα κι όχι να γυρίζεις γύρω-γύρω χωρίς να φθάνεις πουθενά!»……

 

http://mare1952.blogspot.gr/

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s