« Κ ά δ ρ ο » – Πελαγία Κουκίδου


13083382_262795737405011_6738486233658862807_n

Χτύπα στον τοίχο ένα καρφί, έφυγα, κρέμασε με
βάλε με σαν ενθύμιο, σαν ζωντανή ανάμνηση
ψηλάφισε με την αφή, μ`αυτή προστάτεψε με
και κάνε με πιο δυνατή, πιο όμορφη απ`την άνοιξη

εγώ από κει θα σου γελώ, θα γνέφω στις σιωπές σου
σαν μια εικόνα σου σεπτή, με νοιάξιμο μιας μάνας
που πεθυμά να στέκεται σαν ίσκιος στις χαρές σου
να`ναι για σένα η φωνή, απόηχος καμπάνας

πάρε και τα πινέλα σου και δώσ`μου λίγο χρώμα
να λάμπουνε τα μάτια μου, να μην είμαι θλιμμένη
να σε ζητά η σκέψη μου, ας κρέμεται το σώμα
να με πονάει το καρφί, να σε κοιτώ, να σ`αγαπώ

κι ας είμαι πεθαμένη..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s