ΘΡΗΝΩ – Ελένη Ιωάννου

 

Θρηνώ τα όνειρα όσων
δε πρόλαβαν να ξυπνήσουν,
και χτίζουν επάνω
σε σαθρά θεμέλια.
Θρηνώ τα παιδιά
που θα σηκώσουν
στις πλάτες τους
τις αμαρτίες των μεγάλων
που ήταν κι εκείνοι
κάποτε παιδιά
και ξέχασαν…
~
Θρηνώ τα παιδιά
που θα μεγαλώσουν
δίχως γονείς, δίχως αδέλφια
δίχως παιδεία, δίχως ευτυχία
που δε θα παίξουν στις αλάνες,
στις γειτονιές του κόσμου
στα σοκάκια, στα πάρκα.
~

 

Θρηνώ τα νιάτα
που δε θα γεράσουν,
δε θ’ αγαπήσουν
δε θα χαρούν
την ομορφιά του κόσμου,
γιατί είναι όμορφη η ζωή…
~
Θρηνώ τους νέους
που δε θα δουν
πράσινα τα βουνά
όμορφες τις θάλασσες
διάφανο τον ουρανό
μα αποκαίδια ενός
άδικου παρελθόντος.
~
Θρηνώ εκείνους
που πόθησαν τη ζωή
και βίωσαν το θάνατο.
~
Θρηνώ εμένα, εσένα,
το μέλλον όλων
που είναι ζοφερό
γιατί έτσι κάποιοι
το θέλησαν.
~
Πενθώ το θάνατο
που θα ανεχτεί
τόσους πολλούς
ατυχείς του αιώνα…