PUERTO LIBRE – Πελαγία Φυτοπούλου

14681712_1253479651382415_4843701332867321003_n

όταν ήμουν παιδί
ήθελα να γίνω
ζωγράφος
μα κάποιος έκλεψε
το χρώμα
απ’ το κορμί μου

σήμερα είμαι
μια ασπρόμαυρη φωτογραφία
κρεμασμένη στον τοίχο
της δυτικής όρασης
μια «Noir Καλλονή»

όσοι στριμώχτηκαν
στα σκέλια της
τη λένε και
πόρνη της σιωπής

της αρέσει να
την παίρνουν από πίσω
για να μη με βλέπει

δε μιλά
μονάχα μουγκανίζει
πιστή στο καθεστώς της ράτσας της
αρκεί να μη με βλέπει

ποδοπάτησαν τη σάρκα της
δε μίλησε
σπάραξαν τη μήτρα της
δε μίλησε
ρήμαξαν την καρδιά της
δε μίλησε

αλλά, όταν έσκισαν
τη φωτογραφία της μάνας της
μίλησε
και μου είπε

«φεύγα, πιτσιρίκο
φεύγα, μ’ ακούς;
να πας στο λιμάνι
μ ‘ ακούς
να γίνεις ζωγράφος
εκεί πουλάνε χρώμα
μ’ακούς;
να γίνεις ζωγράφος πιτσιρίκο
μ’ ακούς;

την άκουσα
κατέβηκα στο λιμάνι
αγόρασα χρώμα
έγινα ζωγράφος

κι αλήθεια
αυτό να φοβάστε
το χρώμα
το χρώμα μου
το αγοραίο

και τη μάνα της πόρνης
της παιδικής μου ηλικίας

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ φυλακές ανηλίκων 1994

Ποιητική συλλογή «ΚΟΥΚΟΣ»
Πελαγία φυτοπούλου – Εκδόσεις ΘΡΑΚΑ