“Ψιλόβροχο” – Γιόλα Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου

Όλη τη νύχτα, ψιλόβρεχε.
Ήταν μια βροχούλα
γλυκιά, επίμονη,
αδιάκοπη…
που μου τραγουδούσε
το δικό σου τραγούδι,
τα δικά σου λόγια…:
«Θα ήθελα να σου χαρίσω τον κόσμο ολόκληρο,
αλλά για μένα ο κόσμος όλος είσαι εσύ…».
Ένοιωθα σαν ένα μικρό παιδί
που το νανούριζε το άκουσμα
του πιο τρυφερού παραμυθιού:
«Θα ήθελα να σου χαρίσω τον κόσμο ολόκληρο,
αλλά για μένα ο κόσμος όλος είσαι εσύ…».
Κι αποκοιμήθηκα ευτυχισμένη
σ’ ένα προσκεφάλι υγρό από τα δάκρυά μου,
που κυλούσαν όπως ακριβώς οι στάλες της βροχής,
αυτής της γλυκιάς, επίμονης, αδιάκοπης
βροχούλας…
που όλη τη νύχτα μου τραγουδούσε
το δικό σου τραγούδι,
τα δικά σου λόγια…:
«Θα ήθελα να σου χαρίσω τον κόσμο ολόκληρο,
αλλά για μένα ο κόσμος όλος είσαι εσύ…».

Γ. Α. – Π. “Ψιλόβροχο” (Από την αδημοσίευτη Συλλογή “Συμπληρωματικά…”)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s