Το Δέντρο («Η Έκτη Εντολή») – Ηλίας Σιμόπουλος

15541688_1376631282369719_7692184697357749664_n
Ο άνθρωπος, αγάπη μου 
Την ίδια ώρα 
γίνεται ποιητής ή δολοφόνος 
Ένας άγγελος τον παραστέκει 
Ένας δαίμονας του Χαμογελά.
Σκυμμένος στις εξισώσεις του 
Με πολλούς αγνώστους 
Σπέρνει τον όλεθρο στη Χιρισίμα 
Εξακοντίζει τους Σπούτνικ στους αιθέρες.
Ο άνθρωπος, αγάπη μου 
Μπορεί μονάχος του 
Να γίνεται φως ή νύχτα 
Να σκοτώνεται σ’ όλους τους πολέμους 
Για τη λευτεριά και τη δικαιοσύνη 
Και να λυντσάρει το μικρό νέγρο 
Που τόλμησε να ζητωκραυγάσει έξαλλος 
την ομορφιά μιάς άσπρης.
Ο άνθρωπος, αγάπη μου 
Την ίδια ώρα 
Σηκώνει από τα Τάρταρα 
Τους ίσκιους του τρόμου 
Να φράξει το δρόμο μας 
Κι ανοίγει τους κρουνούς της ζωής 
Να μας χαρίσει το μέλλον 
Καθώς εσύ ανοίγεις την πόρτα σου 
και λες στους επισκέπτες 
-«Περάστε!».
Ο άνθρωπος, αγάπη μου 
Ποτίζει μέρα νύχτα 
Με το αίμα του και με τα δάκρυά του 
Το δέντρο της ζωής 
Που μεγαλώνει αφάνταστα 
Για να μας δώσει κάποτε 
Τους πιο γλυκούς καρπούς του.

Advertisements

One comment on “Το Δέντρο («Η Έκτη Εντολή») – Ηλίας Σιμόπουλος

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s