Duende- Τα συναισθήματα της Δέσποινας Τσιαπάρα

Duende Ισπανική λέξη. Σημαίνει καλικάτζαρος, ξωτικό, κάτι μαγικό ή σαγηνευτικό. Είναι και το συναίσθημα που σου προκαλείται όταν ένα μουσικό κομμάτι ή έργο τέχνης σου αγγίξει βαθιά την ψυχή.

Είχα την τύχη να βρεθώ στα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης με τίτλο “Η Κόκκινη Γραμμή”, την Πέμπτη 12 Ιανουαρίου  στην γκαλερί ArtZone 42.
Θαύμασα την δουλειά και των 34 καλλιτεχνών που συμμετέχουν ως τις 4 Φεβρουαρίου, αλλά κοντοστάθηκα πάνω στην υπέροχη δουλειά της Δέσποινας Τσιαπάρα και  την μοιράζομαι μαζί σας σήμερα!!

 

Αν κάνετε μια μικρή έρευνα στους φίλους σας, εγγυόμαστε ότι δεν θα διαπιστώσετε ομοφωνία. Οι ψυχολόγοι είναι ωστόσο κατηγορηματικοί: χαρά, λύπη, θυμός, φόβος, έκπληξη, αηδία.

Αυτά είναι τα έξι βασικά συναισθήματα που, κυριολεκτικά, φαίνονται προς τα έξω, αυτά που

Continue reading

Χοχλιδοβολοσέρματα…..

Χοχλιδοβολοσέρματα δε θέλω μπλιο μαζί σου, γιατ’ είδα κι αλλουνού χοχλιού σημάδια στο κορμί σου.

Συνήθως μετά το γάμο τσουρουφλίζονται οι περισσότεροι…
Οι δικοί μου “νεόνυμφοι” πρώτα “μπουμπουρίστηκαν” και μετά έκαναν το γάμο χαχαχα!!!!!!


Οι Κρητικοί ανέκαθεν είχαν αγαπησιάρικη σχέση με τους χοχλιούς. Δεν έχω γνωρίσει άλλο μέρος που να τους αγαπά τόσο. Ίσως οι Γάλλοι να είναι οι δεύτεροι. Continue reading

Elbphilharmonie: το νέο μουσικο-αρχιτεκτονικό θαύμα της Ευρώπης

 

Πρόκειται για ένα απόλυτο, συνολικό, αρχιτεκτονικό έργο τέχνης. Συνδυάζει καινοτόμα αρχιτεκτονική σε μια ιδιαίτερη τοποθεσία, με την πλέον σύγχρονη ακουστική παγκοσμίως αλλά και επί της ουσίας του ένα οραματικό μουσικό πρόγραμμα.

Το Elbphilharmonie με την εντυπωσιακή πρόσοψη από γυαλί που κόβει την ανάσα, κρύβει στο εσωτερικό του δύο αίθουσες συναυλιών και ένα ξενοδοχείο με διαμερίσματα αλλά και ένα μεγάλο φουαγιέ που οδηγεί στην plaza.

Η plaza εκτείνεται ανάμεσα στην παλιά αποθήκη του 1963 και την γυάλινη κατασκευή, ως δημόσιο πεδίο θέασης 360 μοιρών στην πόλη ενώ στο “The Grand Hall”, την καρδιά του Elbphilharmonie, υπάρχει χωρητικότητα 2.100 επισκεπτών. Continue reading

Pablo Neruda – Βασίλισσα

15940442_660489877456844_5915604594719646274_n

Σε ονόμασα βασίλισσα.

Υπάρχουν ψηλότερες από σένα, ψηλότερες.

Υπάρχουν αγνότερες από σένα, αγνότερες.

Υπάρχουν ομορφότερες από σένα, ομορφότερες.

Αλλά εσύ είσαι η βασίλισσα.

Continue reading

ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΚΙ ΕΓΩ – Σταμάτης Μαλέλης

 
Στο κατόπι μας πάντα περπατάει ένα… τέρας. Άλλοι το λένε φόβο, άλλοι απέχθεια και μίσος. Μπορεί να αφορά στα ανεκπλήρωτα όνειρά μας, στις παλιές πληγές που προστατεύουμε, στις σκληρές ιδιότητες ανθρώπων που μας τρόμαξαν και μας πλήγωσαν όταν ήμασταν παιδιά. Ο Γιουνγκ το αποκαλεί «σκιά», ο Φρόιντ «αυτό» κι η Gestalt «δαίμονα».

Η ανάσα του προκαλεί ταχυκαρδίες και απειλή επικείμενου θανάτου. Χιλιάδες ζωές έχουν αναλωθεί, έχουν στηθεί «σε αναμονή», έχουν γίνει αβίωτες μήπως και παγώσουν αυτή την ανάσα, αυτή την απειλή. Λιγότεροι τόλμησαν να γυρίσουν και να κοιτάξουν το τέρας κατάματα. Να το προκαλέσουν κιόλας. Να πουν, στον εαυτό τους, «πέθανε ρε» και να διαπιστώσουν ότι με κάποιον μαγικό τρόπο το τέρας μαζεύεται στη γωνιά του κι η ανάσα απελευθερώνεται. Continue reading

«Gerda Wegener»- Η ζωή και το έργο της δανέζας ζωγράφου σε μια ρετροσπεκτίβα

Το δανέζικο μουσείο σύγχρονης τέχνης Arken, στα νότια της Κοπεγχάγης παρουσιάζει αυτή την περίοδο μια έκθεση για μια σπουδαία, αλλά παραγνωρισμένη ζωγράφο της χώρας και για τον έρωτά της με τη μούσα της. Τίτλος της «Gerda Wegener».

Η δανέζα ζωγράφος, που γεννήθηκε ως Γκέρντα Γκότλιμπ το 1886 και πέθανε το 1940 έμεινε στην ιστορία για τις στιλάτες, γεμάτες πάθος και αισθησιασμό γυναίκες της. Αυτές οι πανέμορφες γυναίκες ντυμένες με την τελευταία λέξη της μόδας πρωταγωνιστούσαν στα έργα της, από αυτές ελκυόταν σεξουαλικά και η ίδια η Βέγκενερ. Continue reading

‘Η Κόκκινη Γραμμή’ – Art Zone 42

Όλοι οι άνθρωποι συνδέονται μεταξύ τους με μια κόκκινη κλωστή, η οποία μπορεί να τεντώσει, να μπερδευτεί αλλά ποτέ να σπάσει!

This slideshow requires JavaScript.

Η γκαλερί Art Zone 42 φιλοξενεί από τις 12 Ιανουαρίου ως τις 4 Φεβρουαρίου 2017 την ομαδική έκθεση με τον τίτλο ‘Η Κόκκινη Γραμμή’ σε επιμέλεια της θεωρητικού τέχνης Δόμνας Χανουμίδου. Συμμετέχουν 34 Έλληνες καλλιτέχνες παραφράζοντας εικαστικά ο καθένας μέσα από το ζωγραφικό, γλυπτό ή το φωτογραφικό του έργο τον αρχαίο κινέζικο μύθο της Κόκκινης Κλωστής και έχοντας ως γενικό θεωρητικό υπόβαθρο την επεξηγηματική αρχή της Συχρονικότητας του Καρλ Γιουνγκ. Continue reading

Δ. Γαλάνη – Π. Σιδηρόπουλος – ο λόγος της σιωπής

 

….Κι αφού στα λόγια του κανείς
ποτέ δεν απαντούσε
μόνος του όπως ζούσε
βρήκε την γλώσσα της σιωπής.
Κι είπε το θάνατο αρχή
Τον έρωτα είπε φόβο
Την πόλη έλεγε σιωπή
Τη θάλασσα είπε δρόμο
Μα δεν μπορούσε την σιωπή
κι έτσι όπως ζούσε μόνος
φοβότανε το φόβο
πήρε το τέλος σαν αρχή…..

Ερημία – Γιώργος Θέμελης

5108Έξω από μας πεθαίνουν τα πράγματα

Απ’ όπου περάσεις νύχτα, ακούς σαν ένα ψίθυρο
Να βγαίνει από τους δρόμους που δεν πάτησες,
Από τα σπίτια που δεν επισκέφθηκες,
Απ’ τα παράθυρα που δεν άνοιξες,
Απ’ τα ποτάμια που δεν έσκυψες να πιεις νερό,
Από τα πλοία που δεν ταξίδεψες.

Έξω από μας πεθαίνουν τα δέντρα που δεν γνωρίσαμε.

Ο άνεμος περνά από δάση αφανισμένα.
Πεθαίνουν τα ζώα από ανωνυμία και τα πουλιά από σιωπή.

Τα σώματα πεθαίνουν σιγά-σιγά από εγκατάλειψη.
Μαζί με τα παλιά μας φορέματα μες στα σεντούκια.
Πεθαίνουν τα χέρια, που δεν αγγίσαμε, από μοναξιά.
Τα όνειρα που δεν είδαμε, από στέρηση φωτός.

Έξω από μας αρχίζει η ερημία του θανάτου.

Κοκορομαχίες – Ιβάν Γκολ

«Κι όταν η μάχη σταματήσει/ο νικητής – τόσο αξιοθρήνητος μπροστά στο θύμα του – ξύνει την άμμο/τσιμπώντας με το ράμφος του ένα λαιμό άψυχο /με λύσσα ανώφελη/ για μια ζωή ανόητη».

This slideshow requires JavaScript.

Στο ποίημα Κοκορομαχίες ο Ιβάν Γκολ περιγράφει έναν μικρό οκτάγωνο ναό, που όμως δεν είναι κάποιο ανθρώπινο οικοδόμημα, αλλά μια ποιητική αλληγορία της φύσης, αναζητώντας τους κώδικες στην πηγή του φωτός και κατ΄ επέκταση τη πηγή του θείου:

«μοιάζει μ΄ ένα κινέζικο παιχνίδι για μεγάλους/ είναι άραγε ο ναός της αυγής; / Μέσ’ απ΄ τους τοίχους βγαίνει η κραυγή του κόκορα / η κραυγή από χίλιους κόκορες/ που ίσως μαζευτήκανε για ν΄ αντιστρέψουν την τάξη των ωρών».

Η αυγή προμηνάει κάθε φορά μια νέα αρχή, ο ήλιος εστιάζεται στην εκκίνηση του ρυθμού της ζωής. Η κραυγή του κόκορα σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα, δίνει ώθηση στην αρχέγονη στιγμή που αναγεννιέται, υπάρχει, και ταυτίζεται με τις δραστηριότητές μας. Εμείς είμαστε λοιπόν οι κόκορες, εμείς αυτοί που κάθε πρωί διαλαλούμε την ύπαρξη, που επιμένουμε θορυβώντας να δηλώνουμε το παρόν στην κοσμογονική εξέλιξη των δευτερολέπτων που κυλούν ερήμην μας.

Continue reading

Μαρία Φαραντούρη – Ο χορός των επτά πέπλων

…Θεοί και μύστες, του κόσμου θύτες
θα σβήσουν όλοι μια στιγμή.
Τσιγγάνοι, αγύρτες, της γης ξενύχτες,
θα δουν την άνοιξη μια αυγή.

Φωτιά στου κοριτσιού το βλέμμα
τρελό στήνει χορό για μένα.
Επτά τα μυστικά της πέπλα,
καρδιά τις αντοχές σου μέτρα….

Λύγισα… Κ. Δημουλά

541284_537451816297983_143007032_n

……….Ἤρεμα δέξου νὰ κοιτᾷς
σταματημένο τὸ ρολόι.
Λογικὰ ἀπελπίσου
πῶς δὲν εἶναι ξεκούρδιστο,
ὅτι ἔτσι δουλεύει ὁ δικός σου χρόνος.
…….