Η Υστεροφημία σου ή η ζωή σου;

El_Greco,_The_Vision_of_Saint_John_(1608-1614)
Προσωποποιεί τη ματαιοδοξία μας; Ικανοποιεί απλά τον εγωισμό μας; Νιώθουμε άτρωτοι μπροστά στην αιωνιότητα φέροντας ένα όνομα σπουδαίο; Νικάμε έτσι το θάνατο και τη λησμονιά; Βιώνουμε την επιτυχία μιας ολόκληρης ζωής, γοητευόμαστε από το θαύμα και ως νάρκισσοι υπερηφανευόμαστε για την πορεία μας και τα κατορθώματά μας;   

Γιατί να έχει σημασία τι αφήνεις πίσω; Τι φήμη δημιουργείς; Αφού εσύ δε θα υπάρχεις πια για να γευτείς τους καρπούς των κόπων σου. Κι όμως υπάρχει μια δόση ικανοποίησης. Σαν να τους γεύεσαι πριν από την ώρα τους.

Και στο όνομα αυτής, τι θυσιάζουμε; Πόσο ανιδιοτελής είναι πλέον κάθε πράξη μας, πόσο αθώα, αυθόρμητη κάθε απόφαση και δράση στη ζωή μας όταν ζυγίζουμε το βάρος της μπροστά στο διηνεκές;

Ερωτήσεις πολλές γεννά. Και πώς είναι δυνατόν να συνέβαινε το αντίθετο; Μια λέξη τόσο δυνατή, που ενώνει τη ζωή και το θάνατο, που αφορά στην ύπαρξη, τη συνέχειά σου, τη σύνδεσή σου με τον κόσμο.

~Το θανάσιμο τρίλημμα είναι: να σώσεις το τομάρι σου, την υστεροφημία σου, ή την ψυχή σου~

Και να… τώρα σου απαντώ.

Η υστεροφημία σε κάνει αθάνατο, οι πράξεις και το όνομά σου μένουν στο χρόνο, δεν πεθαίνουν ποτέ. Αλλά η ζωή σου και οι στιγμές σου δε χρειάζεται να μετρηθούν σε καμία ζυγαριά για τη σπουδαιότητά τους. Δε χρειάζεται να γίνονται θηλιά στο λαιμό σου χαρίζοντάς σου ή όχι τη δόξα μετά θάνατον. Δεν πρέπει να κρίνεις κάθε καλή σου πράξη για το αποτέλεσμα που μακροπρόθεσμα θα σου αποφέρει. Να γίνεις σπουδαίος και να το ανακαλύψουν αυτό οι άλλοι, μη μονοπωλεί τη δική σου σκέψη σε κάθε σου απόφαση, στον τρόπο ζωής σου.

Sillage λένε οι Γάλλοι… το ίχνος του αρώματος, το μονοπάτι που αφήνουν πίσω τους τα αεροπλάνα καθώς διασχίζουν τον ουρανό. Μοιραία το συνδέω με την υστεροφημία. Και θέλω το μονοπάτι που θα χαράξω, το ίχνος και η μυρωδιά μου καθώς βγαίνω από το δωμάτιο να αντικατοπτρίζουν όμορφες στιγμές, όμορφες εικόνες, μια ζωή πλούσια από εμπειρίες, πάθη, σωστά αλλά και λάθη, επιτυχίες και αποτυχίες.

Ξεχωριστή όσο εγώ. Θέλω η μυρωδιά αυτή να μείνει σε όσους με γνώρισαν, όσους με ψάξουν, όσους γέννησα, σε ό,τι δημιούργησα, κατέστρεψα, ανακάλυψα και άφησα πίσω μου. Αλλά στο τώρα μου θέλω να βιώσω τη μίξη των συστατικών της, όχι το τελικό αποτέλεσμα. Θέλω χωρίς αγωνία, άγχος μα με ενθουσιασμό και ζωντάνια να νιώσω κάθε σταγόνα που έπειτα θα την αποτελεί ως σύνολο

Μια χαρακτηριστική ιστορία της σημασίας της υστεροφημίας που μπορούμε να γνωρίζουμε ότι έπαιξε ρόλο είναι η ιστορία του Άφρων Νομπέλ (1833-1896, Βιομήχανος).

Αυτό το ιστορικό πρόσωπο είχε την ευκαιρία, λόγω κάποιου λάθους, να διαβάσει στις εφημερίδες την ανακοίνωση του θανάτου του και την νεκρολογία του. Ως εφευρέτης του δυναμίτη, μνημονευόταν στις εφημερίδες ως ο «έμπορος του θανάτου». Αυτό τον σόκαρε και αποφάσισε εκείνη την στιγμή για το υπόλοιπο της ζωής του να κάνει έργα για το καλό της ανθρωπότητας, διότι σε καμιά περίπτωση δεν ήθελε να τον θυμούνται ως τον άνθρωπο «που πλούτισε εφευρίσκοντας τρόπους να σκοτώνονται περισσότεροι άνθρωποι πιο γρήγορα από ποτέ».

Κάπως έτσι γεννήθηκαν τα βραβεία Νομπέλ. Κληροδότησε με την διαθήκη του σχεδόν όλη την τεράστια περιουσία του στην θεσμοθέτηση και χρηματοδότηση των γνωστών πέντε ετήσιων βραβείων Νομπέλ.

*** http://www.o-klooun.com/philosophy/i-ysterofimia-sou-i-i-zoi-sou

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s