«Ρίζες και χώματα: για μια πικρή πατρίδα» – Φικρέτ Ντεμίραλ

τασσοσ

Βρες για τον εαυτό σου καμπάνας νέο ήχο,

κι εγώ μια αλφαβήτα δίχως μίσος δίχως αίμα·

της δυσπιστίας που ρέει σαν χείμαρρος ανάμεσά μας

την κοίτη ας αλλάξουμε μαζί

την ιστορία της έχθρας τσαλακώνοντας.

Αν απ’ την ψυχή σου ακουστεί καμπάνας νέος ήχος

μπορεί κοινό τραγούδι ανάμεσά μας να σκορπίσει,

μη σταματάς, φύτεψε κι εσύ πάνω στο δρόμο της καρδιάς σου

το δέντρο που να το λένε ειρήνη·

τα ποιήματα κι οι καθημερινές φωνές μας

τα δέντρα που έχουμε φυτέψει να ποτίζουν.

(Η διαρκής αναβολή στο αύριο είναι σαν σκιάδι κάτω από κληματαριά, ύπνος μεσημεριάτικος που φέρνει θάνατο, θα κρατήσει όσο ζούμε!)

Ο Φικρέτ Ντεμιράγ γεννήθηκε στη μεικτού πληθυσμού κωμόπολη της Λεύκας. Ο πατέρας του καταγόταν από τη Μακούντα και η μητέρα του από την Πόλη Χρυσοχούς. Νεαροί οι γονείς του μετακινήθηκαν στη Λεύκα, όπου υπήρχαν ευκαιρίες εργοδότησης στα ορυχεία Ξερού και Σκουριώτισσας.

Το 1957 σπούδασε με υποτροφία τούρκικη φιλολογία και παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας, από το οποίο απεφοίτησε το 1960, όταν καθιερώθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία. Επιστρέφοντας το 1961 στην Κύπρο, εργάστηκε ως καθηγητής της τούρκικης φιλολογίας για 28 χρόνια έως το 1989 σε πολλά τουρκοκυπριακά σχολεία, στη Λευκωσία, Λεμεσό, Κερύνεια, Κονέτρα, Λουρουτζίνα, Λεύκα και Λιμνίτη.

Fikret_Gia-mia-pikri-patrida

«Ο Φικρέτ Ντεμιράγ ευστρόφως ονομάστηκε η συνείδηση της τ/κ κοινότητας», είχε αναφέρει για τον ποιητή σε ένα αφιέρωμα ο συνάδελφός του ποιητής Χρίστος Χατζήπαπας. Στα βιβλία του, ο Ντεμιράγ μετέφερε τη γνήσια φωνή της Κύπρου: «η σπαραχτική οιμωγή της μάνας του αδικοχαμένου γιου, και του αγνοούμενου, ο πόνος της μοιρασμένης πατρίδας και η καταδίκη του μίσους και του χωρισμού, ηχούν μέσα στην ποίησή του», σημείωνε ακόμα ο κ. Χατζήπαπας. «Αυτή την ποίηση θα μπορούσε με περηφάνια να υπογράψει κάθε Ε/Κ ποιητής. Κάθε ποιητής που έχει αποβάλει από μέσα του το αποφώλιον τέρας του εθνικισμού και θεωρεί ως θεμελιακό ζητούμενο την επανένωση του τόπου και της διχασμένης ψυχής μας.»

 

Το 2011, το πολιτιστικο ένθετο Παράθυρο αφιέρωσε μια έκδοση στον Φικρέτ Ντεμιράγ, με κείμενο του Ιωσήφ Ιωσηφίδη. «Δεν παρασύρθηκε από τη δίνη των πολύ ανώμαλων σχέσεων στην περίοδο 1961-1963 μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων», έγραφε ο κ. Ιωσηφίδης σε αυτό το αφιέρωμα. «Είχε ανεπτυγμένη συνείδηση για θέματα υπέρ της συμβίωσης και της ειρήνης παρά της αντιπαράθεσης […] Οδηγός στην ποίησή του και στη στάση ζωής που τηρούσε με συνέπεια ήταν η ευαισθησία του για τον ‘άλλο συνάνθρωπο’, με τον οποίο πρέπει να συνυπάρχει εν ειρήνη προς όφελος και των δύο.»

Ο Φικρέτ Ντεμιράγ «συνέχισε μέχρι το θάνατό του να γράφει έχοντας πια ξεδιαλύνει και ‘αγιοποιήσει’ με το στίχο του το Όραμά του. Ο γνήσιος αυτός Κύπριος ποιητής, ο αυθεντικός, καθιερώθηκε με υπομονή ως το σύμβολο της αλληλεγγύης, της αγάπης και της ειρήνης, με μηνύματα διαχρονικά, και όχι μόνο για την Κύπρο. Εξέδωσε τις περισσότερες από τις 23 ποιητικές συλλογές του και τις πρωτοκυκλοφόρησε στην Τουρκία.

Γιατί; Ίσως γιατί διατηρούσε μια κρυφή ελπίδα να διαπεράσει τα μηνύματά του στο χώρο όπου έπρεπε να είχαν διαπεραστεί από έναν αγωνιστή ποιητή. Το έπραξε μειλίχια, ποιητική αδεία. Ήταν μεγάλο το τόλμημά του και ριψοκίνδυνο. Όπως ο ίδιος ήταν πια αναγνωρισμένος, είχε μια θέση τιμητική σε πολλές ανθολογίες της τούρκικης ποίησης και ιστοσελίδες. Ήταν δύσκολο να τον πολεμήσουν οι πολεμοχαρείς.»

http://dialogos.com.cy/blog/grammes-tou-fikret-ntemiral/#.Wgvk17jtUpO

http://parathyro.com/2017/10/fikret-ntemirag-metafrasmenos-sta-ellinika/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s