Κυριάκος Μάτσης – Ήρωας ΕΟΚΑ: «Oυ περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα αλλά περί αρετής»

«…Αν ο καλός Θεός μας επιφυλάσση την λαμπράν τύχη να δώσωμεν την ζωήν μας για την πατρίδα, τότε η χαρά μας πρέπει να είναι απέραντη. Δεν ξέρω αν μπορεί να ονειρευτεί ένας άνθρωπος καλύτερη τύχη από αυτήν…»

kyriakosmatsis__article

 

Όταν ο Άγγλος κυβερνήτης Χάρντινγκ τον επισκέφθηκε εκεί και του πρότεινε να προδώσει τον Αρχηγό Διγενή και τον αγώνα αντί του δελεαστικού ποσού του μισού εκατομμυρίου Αγγλικών λιρών, ο Μάτσης τον αποστόμωσε λέγοντας: «ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα αλλά περί αρετής», εκφράζοντας έτσι την περιφρόνηση και την έντονη δυσαρέσκεια του για την προσβολή που του έγινε ως Έλληνα, και κάνοντας τον κυβερνήτη να αποχωρήσει έξαλλος.

Οι αγωνιστές της Ελευθερίας, διαλεκτοί της φυλής, δεν παραδίδονται. Επισφραγίζουν την αγωνιστική τους πορεία με ένα θάνατο που τους αφήνει αθάνατους. Όπως ο προδομένος Σταυραετός του Μαχαιρά Γρηγόρης Αυξεντίου  απαθανάτισε τις τελευταίες του στιγμές με τη σπαρτιατική ρήση του Λεωνίδα «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ», έτσι κι ο Σταυραετός του Πενταδακτύλου Μάτσης, προδομένος κι αυτός μέσα στο κρησφύγετο του με τους συναγωνιστές του, αρνείται να βγει με τα χέρια ψηλά για να παραδοθεί, όπως απαιτούσαν οι δήμιοι Άγγλοι, διακηρύττοντας την απόφαση του πως, αν βγει, θα βγει πυροβολώντας. Οι Άγγλοι, κατά την προσφιλή τους συνήθεια, ρίχνουν χειροβομβίδες μέσα στο κρησφύγετο και ο Μάτσης βρίσκει ακαριαίο θάνατο.

Έντεκα μήνες πριν από το πέρασμα του Μάτση στην αθανασία, σε επιστολή προς τους γονείς του, φανερώνει το πώς θα αντιμετώπιζε το τελευταίο προσκλητήριο της πατρίδας:

«Πιστεύουμε ότι κάθε θυσία μας δεν πηγαίνει άδικα και εσείς να είστε περήφανοι για μας. Αν ο καλός Θεός μας επιφυλάσση την λαμπράν τύχη να δώσωμεν την ζωήν μας για την πατρίδα, τότε η χαρά σας πρέπει να είναι απέραντη. Δεν ξέρω αν μπορεί να ονειρευτεί ένας άνθρωπος καλύτερη τύχη από αυτήν. Και δεν μπορώ να σκεφθώ γονείς που να είναι πιο περήφανοι παρά για τα παιδιά τους που έπεσαν για την πατρίδα»….

Ο 20χρονος Άγγλος στρατιωτικός που έριξε τη χειροβομβίδα το 1958 βρισκόταν το καλοκαίρι του 1982 για διακοπές, 44χρονος πια, στην Πάφο και μεταξύ άλλων ανέφερε στον Κ. Πενταρά, ιδιοκτήτη κέντρου στον Κόλπο των Κοραλλίων:

«Με είχαν διατάξει. Δεν ξέρω αν εγώ τον σκότωσα, θα μου μείνει αξέχαστη αυτή η στιγμή. Πρώτα βγήκαν οι δυο σύντροφοί του. Τον καλέσαμε να βγει και αυτός. Περιμέναμε με αγωνία. Κάποτε όμως ακούστηκε η βροντερή φωνή του: Αν θα βγω θα βγω πυροβολώντας. Περιμέναμε για λίγο ακόμα και τότε διατάχθηκα να ρίξω τη χειροβομβίδα μέσα στο κρησφύγετο. Ταυτόχρονα αρχίσαμε ομαδικά πυρά. Ο Μάτσης σκοτώθηκε. Δεν ξέρω αν τον σκότωσα εγώ… Μάτσης…Μάτσης…ήταν γερός, ήταν παλικάρι. Θέλω να παραστώ στο μνημόσυνο αυτού του παλικαριού. Θέλω να γνωρίσω τους δικούς του, την οικογένειά του».

Προτιμότερος είναι ο καλός θάνατος αντί του αισχρού βίου, έγραφε ο Λυκούργος. Και ο Κυριάκος Μάτσης προτίμησε τον καλό και ηρωικό θάνατο.

Μόνος τη  μέρα εκείνη, στις 19 του Νοέμβρη στο κρησφύγετό  του, αφού  πρόλαβε να διατάξει τους δυο συντρόφους του  να  βγουν, δεν άργησε να αποφασίσει  ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο.

“Ο τέλειος  άνθρωπος, ο πανάριστος  κατά τον Ησίοδο, είναι αυτός που μόνος του πάντα, όταν  το σκεφτεί θα  αποφασίσει ποιο είναι το καλύτερο.”

Ο πανάριστος Κυριάκος Μάτσης δεν άργησε να  αποφασίσει ποιο ήταν το καλύτερο και το έπραξε. Θυσιάστηκε  στο βωμό της  ελευθερίας. Επέλεξε  να πεθάνει με την αξιοπρέπεια των εκλεκτών της ζωής, με τη δόξα  των αντρειωμένων της  Ελληνικής  μας ιστορίας.

ΚΟΡΙΝΑ ΠΕΝΕΣΗ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s