Βάτσελ Λίντζι: πάνω από την θάλασσα των Θρήνων

giphy.gif

 

“Πες μου, τα ερωτευμένα φαντάσματα
πού βρίσκουν τα νυφικά πέπλα τους;”

“Αν εσύ κι εγώ ήμασταν ερωτευμένα φαντάσματα
θα σκαρφαλώναμε στους γκρεμούς του Μυστηρίου
πάνω από την θάλασσα των Θρήνων.
Θα στόλιζα τα γκρίζα κυματιστά μαλλιά σου
με πέπλα της Φαντασίας
από το δέντρο της Μνήμης.

Εκεί τα ερωτευμένα φαντάσματα
βρίσκουν τα νυφικά πέπλα τους”

μετάφραση: Ιωάννα Μοάτσου-Στρατηγοπούλου

One comment on “Βάτσελ Λίντζι: πάνω από την θάλασσα των Θρήνων

  1. Είναι μια χώρα που με διώχνει μακριά,
    με κλωτσάει με τα σκυλιά και τους λεπρούς της
    και χτίζει γύρω μου τείχη και κελιά
    για να πετάει τους νόθους γιους της.

    Είναι ένας δρόμος που δεν βγάζει πουθενά
    μα τον διασχίζω με μια ελπίδα απεγνωσμένη,
    γεμάτος δώρα, ξόρκια, φυλαχτά,
    γι’ αυτούς που ζουν στη λησμονιά
    και τριγυρνάνε στη ζωή ξεγελασμένοι.

    Είναι ένας διάβολος που μέσα μου γελά
    κι ένας θεός που με κοιτάζει βαλσαμωμένος
    κι εγώ ανάμεσα τους μια έρημη σκιά
    να ζητιανεύω απαντήσεις πεινασμένος.

    Είναι μια αγάπη σαν τον θάνατο γλυκιά,
    είναι ένα θαύμα που μ’ αφήνει μαγεμένο,
    διψάω γι’ άπειρο, πεινάω για ομορφιά
    είμαι ένα σκιάχτρο που άρπαξε φωτιά.

    Μια χώρα, ένας δρόμος, ο θάνατος κι η ομορφιά
    μες στα σκοτάδια τους πλανιέμαι σαν χαμένος
    και κάνω κύκλους μες σ’ αυτήν την ερημιά
    σαν κάποιο σκιάχτρο που άρπαξε φωτιά
    από ανθρώπους και θεούς καταραμένος.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s