«Υο-κι-χι – Tο τραγούδι της αιώνιας θλίψης»

Ένα έργο της ιαπωνικής παράδοσης του Θεάτρου Νο παρουσιάζει ο Μιχαήλ Μαρμαρινός σε μουσική Φίλιππου Τσαλαχούρη, με Έλληνες ηθοποιούς. Το Πνεύμα της Υο-κι-χι ερμηνεύει η Ρένη Πιττακή

«Δεν είναι μουσικό θέατρο και δεν είναι όπερα, αλλά έχει μέσα του τόση μουσική και τέτοια μουσικότητα, που ηχεί ολόκληρο σαν μουσικό έργο!» μας λέει ο Φίλιππος Τσαλαχούρης για το «Υο-κι-χι. Το τραγούδι της αιώνιας θλίψης», μια παράσταση την οποία και ο ίδιος­ δυσκολεύεται να κατηγοριοποιήσει.

Του ζητήσαμε να μας την αποκωδικοποιήσει, αν και είναι από αυτές τις περιπτώσεις που τα λόγια –ή και η φαντασία μας– αδυνατούν να συλλάβουν πλήρως το καλλιτεχνικό γεγονός.

Το κείμενο αποδίδεται στον συγγραφέα Komparu Zenchiku (1405-1468 μ.Χ.), έναν από τους σημαντικότερους ποιητές, σκηνοθέτες, ηθοποιούς και θεωρητικούς στην ιστορία του Θεάτρου Νο.

Μιλάει για την όμορφη πριγκίπισσα Υο-κι-χι που πεθαίνει, γεγονός που θλίβει τον αυτοκράτορα Γκένσο, ο οποίος αναθέτει σε έναν μοναχό του Ταό να αναζητήσει τον τόπο όπου κατοικεί το πνεύμα της.

Ο μοναχός φτάνει τελικά στην Κατοικία της Μεγάλης Αγνότητας και από εκεί και μετά μόνο η ποίηση/μουσική μπορεί να περιγράψει αυτήν τη συνάντηση.

Εθνική Λυρική Σκηνή – Εναλλακτική Σκηνή

Λεωφ. Συγγρού 364, Κέντρο Πολιτισμού – Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος»
Τηλ: 2130885700
Από 7/12 Eώς 13/12
Ημέρες / ώρες: Πέμ., Παρ., Σάβ., Κυρ., Τετ.: 8.30 μ.μ.Είσ.: € 20, 15, 10. Προπώληση: ταμεία ΚΠΙΣΝ, Public, http://www.public.gr, Ticket Services, http://www.ticketservices.gr

http://www.athinorama.gr/music/event.aspx?eid=10058226

 

 

2 comments on “«Υο-κι-χι – Tο τραγούδι της αιώνιας θλίψης»

  1. Την παράσταση την συγκεκριμένη δεν την γνωρίζω. Είχα όμως δει παράσταση του θεάτρου NO με θέμα την Μήδεια. Στην Κίνα είχαν παραφράσει τον μύθο έτσι ώστε να ταιριάζει με την δικιά τους κουλτούρα. Ο τρόπος που οι Κινέζοι ηθοποί του θεάτρου εξέφραζαν την θλίψη τους και το πένθος ήταν, θυμάμαι, τόσο αλλιώτικος από τον δικό μας. Μου φάνηκε ακατανόητος. Όπως επίσης, οι απίστευτης σκληρότητας και βίας σκηνές που ξετυλίγονταν στην σκηνή του θεάτρου, με άφησαν άναυδη. Εντελώς διαφορετικός πολιτισμός. Ξένος προς τον δικό μας. Η μουσική τους όμως, εκείνη που κρατά από τα αρχαία τους χρόνια με συγκινεί ως τα σήμερα. Είναι υπέροχη στην μουσικότητα και στην μελαγχολία της.

    Liked by 1 person

    • Καλημέρα Βεατρίκη δεν έχω παρακολουθήσει από κοντά παράσταση αυτού του είδους, παρά μονάχα από βιντεάκια του διαδικτύου..

      Μια συνέντευξη σου στέλνω του Ροκούρο Γκένσο Ουμεγουάκα που ήρθε 35 χρόνια μετά από τον πατέρα του στο Ηρώδειο. Μιλά για τη σχέση της οικογένειάς του με το Φεστιβάλ Αθηνών, την παράδοση του Θεάτρου Νο και τις σχέσεις του με την αρχαία ελληνική τραγωδία.

      Το παραδοσιακό θέατρο Νο της Ιαπωνίας βασίζεται σε αυστηρό κώδικα και αναλλοίωτες συμβάσεις από τον 14ο αιώνα. Μια μεγάλη κληρονομιά που μεταλαμπαδεύεται από γενιά σε γενιά, με σκληρή εκπαίδευση που ξεκινάει για τον υποψήφιο ηθοποιό από μικρή ηλικία δίπλα σε έναν δάσκαλο. Πειθαρχία, ασκητισμός, και εφ’ όρου ζωής αφοσίωση χαρακτηρίζουν τον βίο του άντρα (γυναίκες δεν συμμετέχουν στο Νο) που χρίζεται ηθοποιός. Τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη θεατρική φόρμα του Νο είναι η μιμητική, οι πολεμικές τέχνες, η μουσική και ο χορός. Η μάσκα και τα βαρύτιμα εντυπωσιακά κοστούμια, επίσης, συμβάλλουν καθοριστικά στο τελετουργικό του.

      Πηγή: http://www.lifo.gr

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s