Δυο λεπτά ακόμα ….Two more minutes

Τη δεκαετία του ’30, η εικόνα της ελληνικής κοινωνίας δεν είχε καμία σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες.

 17883619_1611665172194583_1560227654955651315_n

 Josef Smukrovich

Ο κόσμος ήταν «μοντέρνος», οι γυναίκες απελευθερωμένες και τις νύχτες, οι πόλεις έλαμπαν με τα φώτα από τις επιγραφές. Ο περίφημος «Αθηναίος», που έγραφε στο περιοδικό «Αθήναι», τον Φεβρουάριο του 1935 γράφει ένα άρθρο με τίτλο:

«Τι ακούει και προπαντός τι… βλέπει κανείς στους υπαίθριους τηλεφωνικούς θαλάμους».


ote_thalamos1

Όπως έγραφε:

«Το σύμβολο της εποχής είναι ένα. Το στενόμακρο κουτί που συναντούμε κάθε τόσο μπροστά μας, στις πολυσύχναστες γωνίες, στις πλατείες, μπροστά στα δημόσια κτίρια.

Οι κομψές εκείνες κατασκευές, μπροστά στις οποίες υπομονητικά περιμένει μια ουρά ανθρώπων. Οι υπαίθριοι τηλεφωνικοί θάλαμοι».

Η διείσδυση του τηλεφώνου στην Ελλάδα ξεκίνησε σταδιακά το 1892, όταν η κυβέρνηση του Χαρίλαου Τρικούπη ψήφισε τον νόμο «περί τηλεφωνικής συγκοινωνίας».

Μέχρι και τη δεκαετία του 1930 όμως, το τηλέφωνο ήταν προνόμιο λίγων. Αυτό άλλαξε όταν οι τηλεφωνικοί θάλαμοι άρχισαν να διαδίδονται σε μεγάλο κομμάτι του αστικού ιστού.

ote_thalamos2

Το έξοδο για μια ιδιωτική συσκευή τηλεφώνου ήταν τεράστιο, επομένως ήταν λίγοι αυτοί που είχαν την οικονομική ευχέρεια για να βάλουν τηλεφωνική συσκευή στο σπίτι τους. Αλλά ακόμα και η χρήση του τηλεφώνου απαιτούσε κάποια εκπαίδευση, την οποία λίγοι κατείχαν.

Κι αυτοί οι λίγοι συχνά εκμεταλλεύονταν τη θέση ισχύος στην οποία βρίσκονταν. Ορισμένες φορές οι τηλεφωνήτριες έκαναν πλάκες και συνέδεαν με το Α’ Νεκροταφείο, όποιον ζητούσε ένα νοσοκομείο ή τις φυλακές, όταν ζητούσαν δικηγόρο. Για δεκαετίες το τηλέφωνο ήταν μία πολυτέλεια, που παρέμενε «όνειρο θερινής νυκτός» για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού….

Ώσπου έφτασαν οι υπαίθριοι τηλεφωνικοί θάλαμοι. Το 1935, ο αρθρογράφος του «Αθήναι» τους αποκαλούσε «αληθινή ευλογία του Θεού». Ο κόσμος μπορούσε να επικοινωνήσει γρήγορα και εύκολα, αγοράζοντας μια μάρκα απ’ το περίπτερο και μπαίνοντας στον κοντινότερο θάλαμο.

Η αναμονή, όταν η ουρά ήταν μεγάλη, μπορεί να κρατούσε αρκετή ώρα, αλλά το τηλεφώνημα μπορούσε να τους σώσει από πολύωρα και πολυέξοδα ταξίδια στην άλλη άκρη της πόλης ή της χώρας.

Οι τηλεφωνικοί θάλαμοι ήταν ένα τεχνολογικό επίτευγμα που έδινε ίσες ευκαιρίες, δεν έκανε διακρίσεις σε τάξεις και οικονομικά κριτήρια. Ήταν κυριολεκτικά μια δημοκρατική κατάκτηση. Κάθε πολίτης μπορούσε να τους χρησιμοποιήσει, για κάθε είδους λόγο.

Ο αρθρογράφος του «Αθήναι» παρουσίασε μερικούς από αυτούς:

«Από τον υπαίθριο τηλεφωνικό θάλαμο θα περάσει ο βουλευτής, που μόλις βγήκε από το τάδε υπουργείο κι θέλει να δώσει μια εντολή στο γραφείο του, προτού μπει σε άλλη δημόσια υπηρεσία. Στον ίδιο θάλαμο θα πεταχτεί ο δικηγόρος που θα επωφεληθεί μιας διακοπής της συνεδρίασης για να ειδοποιήσει τον πελάτη του ότι εξεδόθη η δείνα απόφασις. …

Από κει η κυρία θα ειδοποιήσει τον ατυχή σύζυγό ότι θα πάει στον κινηματογράφο, ενώ στη γωνία θα περιμένει το ταξί με τον τρίτο κι από κει η λεπτεπίλεπτη δεσποινίς θα κλείσει τρία ραντεβού, το ένα μετά το άλλο, με τρεις διαφορετικούς θαυμαστάς.

Στον τηλεφωνικό θάλαμο θα καταφύγει ο φουκαράς που δεν τολμά να εκμυστηρευτεί από κοντά τον έρωτά του στην αγαπημένη του κι εκεί θα καταφύγει η βλοσυρή κυρία για να πειστεί ότι ο προκομένος της βρίσκεται πράγματι στο γραφείο του και όχι πίσω από τα φουστάνια κάποιας σουρλουλούς….

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/telionete-kirie-perimenoun-ke-alli-ipethrii-tilefoniki-thalami-pou-eferan-tilefono-konta-ston-aplo-lao-2/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s