“Νόστος” – Χριστίνα Τσαρδίκος


 


Efi’s felt craft 2018

Θα γυρίσω, έλεγες.
Και τα γκρίζα σχιστά ματάκια σου,
Έπαιρναν μια νεανική καινούρια λάμψη
Σαν το ντροπαλό δάκρυ
Προσπαθούσε να κυλήσει
Πριν κρυφά το σβήσεις.

Θα επιστρέψω μια μέρα, -έλεγες-
Και θα σε πάρω κόρη μου απ΄το χέρι
Να σε πάω εκεί που μεγάλωσα….
Να σου γνωρίσω βρύσες και νεράιδες της βροχής,
Αστέρια και χρυσά στάχυα,
Βάλτους και γκρεμούς.
Ήλιους στρογγυλούς,
πουλιά και καλοκαιρινά φεγγάρια.

Να ανηφορίσουμε μαζί τον Παπάλουκα,
Μια μια τις πέτρες του να σκαρφαλώσουμε
Για να βρούμε μες τα πεύκα
Το παλιό πατρικό μου σπίτι,
Εκείνο το ερείπιο
Που ήταν παλάτι στα παιδικά μου χρόνια.

Θα επιστρέψω μια μέρα-έλεγες-
Στο μικρό μου χωριό,
-Κρυφή Ιθάκη-
Που άφησα γυρεύοντας
μια καλύτερη ζωή στα ξένα…
Τώρα που τα νιάτα μου πέταξαν
Και τα χέρια μου έλιωσαν στην σκληρή δουλειά,
Μόνο θέλω να φιλήσω το αγαπημένο χώμα
Που τόσο καιρό νοστάλγησα μακριά του,
Και να αγναντέψω μια φορά ακόμα
Τον καθαρό αρκαδικό ουρανό του…

Ήθελες να γυρίσεις.
Αλλά έπεσες σε ύπνο βαθύ
Δεν ξύπνησες πια ποτέ.

Πατέρα,
όλα σε περιμένουν.

Baby-cry Sumo


Είναι ίσως ένα από τα πιο πρωτότυπα έθιμα της Ιαπωνίας και διοργανώνεται κάθε χρόνο σε πολλά μέρη της

Πρόκειται για ένα διαγωνισμό… κλάματος μωρών ηλικίας μέχρι ενός έτους τα οποία, επειδή στα ιαπωνικά η πάλη λέγεται γενικά «σούμο» κρατούν ερασιτέχνες παλαιστές της εθνικής πάλης της Ιαπωνίας.

Οι γιγαντόσωμοι άντρες κρατούν καθένας από ένα μωρό ενώ ένας διαιτητής Continue reading

Recipe For Life – Terry Mar

29513104_2164329730485595_5943211977101803520_n

This recipe is mine
but as in the past
Change as you wish
stir slow or stir fast

Start with a half cup of infanthood
to instill a deep need of another
To form a deep bond
with a Father and Mother

Now add a cup of childhood
with a dash of growing pains
Add 2 tablespoons of common sense
which will surely swell into brains

One ounce of clumsy
for most will do
Add more if you like
it is up to you

Now this must be added slowly
one half cup of teenage years
For it includes uncertainty
and many hopes and fears

Add one ounce of know it all
and some young adult hood
You must add these ingredients
for things to be misunderstood

Two ounces of humility
stirred gently, should suffice
You may have already added discipline
so it is understood, mistakes have a price

One cup of sense of humor
and add the same in laughter
These will flavor life
many years after

Now a little pain must be added
and yes some sadness must be too
But I’m afraid the amount
is not up to me or you

You must add Love
many times along the way
It cannot be measured
but is in what you do and say

The world is the oven
and the recipe is life
We have all been through it
with its happiness and strife

Great Expectations – Charles Dickens


Μεγάλες προσδοκίες: ποιον χαρακτήρα προτιμάτε?

29386692_1624883634266133_8956589859248035636_n

Οι «Μεγάλες Προσδοκίες» είναι ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία της κλασικής λογοτεχνίας. Νομίζω πως είναι ελάχιστοι οι βιβλιόφιλοι που δεν το έχουν διαβάσει. Και, απ’  όσους το διάβασαν, λίγοι είναι αυτοί  που δεν το έχουν αγαπήσει.

Όπως όλα τα βιβλία του Ντίκενς, κατάφερε και αυτό να έχει μεγάλη απήχηση «τόσο στους απλούς όσο και στους καλλιεργημένους αναγνώστες, και να συγκινήσει, εξίσου, την ψυχή των λαϊκών αλλά και των ανθρώπων των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων». Continue reading

«Ο γύρος του θανάτου» σε ρουφάει σαν δίνη….

 

Ξεχασμένοι ήρωες σε ένα show που τείνει να εκλείψει. Αρκετά ριψοκίνδυνο. Μυρωδιές από καμένο λάστιχο και καυσαέριο, λάδια, χειροκροτήματα, τρόμος.

Οι πιρουέτες των αναβατών, ο αγώνας ζωής κόντρα στην βαρύτητα. Κάποιοι προσεύχονται κρύβοντας τα μάτια τους. Ο κονφερασιέ ζητάει από τους θεατές να προσφέρουν ότι έχουν ευχαρίστηση, αφού οι κασκαντέρ είναι ανασφάλιστοι. Ο κόσμος ρίχνει κέρματα στον πάτο του βαρελιού.

Continue reading

Το back stage της Στρατιωτικής Παρέλασης

Σχεδόν 200 χρόνια έχουν περάσει από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Για ακόμη μια χρονιά ανήμερα της 25ης Μαρτίου, ολόκληρη η Ελλάδα φόρεσε τα γαλανόλευκά της.

Εγώ θα σας δώσω σήμερα το back stage και θα ευχηθώ ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ στην ΠΑΤΡΙΔΑ μας!!!!

This slideshow requires JavaScript.

25η Μαρτίου – Χρήστος Γαρουφαλής

25ΜαρτίουΓαρουφαλή

25η Μαρτίου, (λάδι σε μουσαμά
συλλογή Τράπεζας Αττικής, 2001)

 

Ο Χρήστος Γαρουφαλής γεννήθηκε το 1959 στο Αγρίνιο.  Καλλιτέχνης της γενιάς του ’90, με σπουδές σχεδίου & ζωγραφικής στην Αθήνα, ανήκει στην ομάδα των νεο-παραστατικών ζωγράφων.

Η ομάδα διέπεται από την ιδέα της εμμονής στην παράσταση, επιχειρώντας να επαναφέρει στην εικόνα το αμφισβητούμενο κύρος της, την ολοκλήρωση και τελείωσή της.  Προσωπογράφος στα πρώτα χρόνια της δουλειάς του (1987-1990), στρέφεται (μετά το 1992) στην απεικόνιση αντικειμένων του καθημερινού λαϊκού βίου, οπότε και εγκαταλείπει τον ιμπρεσιονιστικό χρωματισμό χάριν μιας ρεαλιστικής γραφής, σχεδόν μονόχρωμης, αλλά με ευρύτατη τονική κλίμακα.  Continue reading

Oι Πόλεμοι του Βακαλάου

Ενόψει 25ης: από μπακαλιάρο ξέρεις για τους

Πολέμους του Βακαλάου τι ξέρεις ???

Με αυτό τον περιφραστικό όρο εννοούμε μια σειρά αντιπαραθέσεων μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της Ισλανδίας, που κράτησε σχεδόν ένα αιώνα (1893-1976) και αφορούσε κυρίως τα αλιευτικά δικαιώματα στην ανοικτή θάλασσα του Βόρειου Ατλαντικού.

– Ο «Πρώτος Πόλεμος του Βακαλάου» καταγράφεται το 1893, όταν η Δανία, που κατείχε τότε την Ισλανδία, επέβαλε αλιευτικό όριο 13 ναυτικών μιλίων (24 χιλιομέτρων) γύρω από τις ακτές της για τα ξένα πλοία. Continue reading

Clock ticking …

HTTPS9tZWRpYS5naXBoeS5jb20vbWVkaWEvMTFMblhqWGdWSmxKYnEvZ2lwaHkuZ2lm

Αναξιόπιστη μνήμη, μα να που
καμία μέρα δεν μπορεί να συγκριθεί με τη σημερινή.
Το κρεβάτι φτιαγμένο από ρίζες δέντρων,
το σπίτι πάντα άυλο.
Άνθρωποι πάνε κι έρχονται, κεφάλια πλημμυρίζουν καλοσύνη
βαλίτσες μισάνοιχτες, βιτρίνες, δρόμοι γεμάτοι προσμονή,
βρωμιές, λεωφορεία, κλειδιά, χαρτοφύλακες,
το τικ τακ του ρολογιού,
δόντια σφιγμένα. Πάντα μόνοι.

Ό,τι μας γλυτώνει απ’ τη μοναξιά
βρίσκεται σε ζεστούς αυχένες ανθρώπων που αγκαλιάσαμε
και μόνο εκεί.
Αυτός είναι ο προορισμός και εν τέλει η καθημερίνη σωτηρία.
Μια μέρα, έστω μία.

 

Γιώργος Κοκτσίδης

http://www.bibliotheque.gr/article/68009

«Αγήτρα της σκιάς» – Αντωνία Μποτονάκη

[…]

Χτες, καθώς βούτηξα γυρεύοντας

τη ζωή

τη ζωή μου

δεμένη σε κείνο το παιδικό μου πέδιλο

που χάθηκε πριν χρόνια

μπλεχτήκανε τα δάχτυλά μου

σε μια θαλάσσια ανεμώνη

ή στα μαλλιά ενός παιδιού απ’ τη Συρία

μπορεί κι απ’ το Αφγανιστάν.

[…]

Κι εμείς που είδαμε το πρόσωπο της Μέδουσας

και πέτρωσε η καρδιά μας

και πέτρωσε η ζωή

ολοένα το βάθος του ορίζοντα κοιτάμε

προσμένοντας το θαύμα

που δεν πιστεύουμε πια.

http://agonaskritis.gr/

Ν’ αδράχνεις – Ζυλ Συπερβιέλ (Jules Supervielle)


Ν’ αδράχνεις , ν’ αδράχνεις το βράδυ ,το μήλο , και το άγαλμα
Ν’ αδράχνεις τη σκιά και τον τοίχο και την άκρη του δρόμου .

Ν’ αδράχνεις το πόδι , το λαιμό μιας πλαγιασμένης γυναίκας
Κι ύστερα ν ‘ ανοίγεις τα χέρια . Πόσα αφησμένα πουλιά ,

Πόσα χαμένα πουλιά που γίνονται ο δρόμος
Ο ίσκιος , ο τοίχος , το βράδυ , το μήλο και το άγαλμα !

 

Μετάφραση : Ανδρέας Καραντώνης

MARCEL MARCEAU – η παντομίμα του κύριου «Μπιπ»


«Αν δεχθούμε πως το γέλιο και τα δάκρυα είναι τα χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας, τότε ασφαλώς όλες οι παιδείες επηρεάζονται, με έντονο τρόπο, από την τέχνη μου», αγαπούσε να λέει ο Γάλλος μίμος και είχε πολύ δίκιο.

Ο Μαρσέλ Μαρσό είχε δώσει παραστάσεις στις μεγαλύτερες σκηνές της Γαλλίας, αλλά και στο εξωτερικό. Στη χώρα μας τον είδαμε για πρώτη φορά το 1962 στο θέατρο «Κεντρικό» και για τελευταία το 2003 στο Ηρώδειο.

Ο Μαρσέλ Μαρσό γεννήθηκε το 1923 στο Στρασβούργο. Παρακολούθησε τη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών της Λιμόζ και το 1978 ίδρυσε σχολή μιμοδράματος. Continue reading

Καλλιεργώντας λαχανικά στο Νότιο Πόλο !!!

«Έξω, στον πάγο, η ησυχία είναι τόσο απόλυτη που μπορείς να ακούσεις το αίμα να περνά από τις αρτηρίες σου και τότε συνειδητοποιείς πως αυτό είναι το μοναδικό κομμάτι του πλανήτη που δεν ανήκει σε κανέναν», έγραψε η Sara Wheeler περιγράφοντας τους επτά μήνες που πέρασε στην Ανταρκτική, στο βιβλίο της «Terra Incognita».

Στο ερευνητικό κέντρο Amundsen-Scott South Pole Station, όπου οι θερμοκρασίες φτάνουν πολλούς βαθμούς κάτω από το μηδέν (-60 και βάλε) οι επιστήμονες μελετούν… την κοσμική ακτινοβολία!

Ότι τρώνε όμως ότι καλλιεργούν μόνοι τους μέσα στο κέντρο ούτε που το είχα φανταστεί!!!!

ΤΑ ΠΛΩΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΙΤΙΚΑΚΑ

Τοτόρα και καμπαλίτος στη λίμνη Τιτικάκα


Στις Άνδεις, σε ένα οροπέδιο στα σύνορα του Περού με την Βολιβία και σε υψόμετρο 3.812 μέτρων βρίσκεται η μεγαλύτερη λίμνη της Νότιας Αμερικής, η λίμνη Τιτικάκα. Είναι η σε μεγαλύτερο υψόμετρο πλεύσιμη λίμνη στον κόσμο.

Η Τιτικάκα είναι αξιοσημείωτη για τα Ούρος, μια ομάδα περίπου 44 τεχνητών νησιών και για τους ανθρώπους που ζουν πάνω σε αυτά. Τα Ούρος είναι κατασκευασμένα από Totora, ένα είδος καλαμιού που υπάρχει σε αφθονία στη λίμνη.

Continue reading

Το μέλι των γκρεμών

Η μελισσοκομία κρατά από το 13.000 πχ. Παρά τις ήδη υπάρχουσες δυσκολίες της, γίνεται ακόμη πιο δύσκολη όταν το μέλι βρίσκεται σε κερήθρες σε γκρεμούς και βουνά.

Πρόκειται για μία δραστηριότητα που φέρνει χρήματα στις τοπικές κοινωνίες του Νεπάλ, όμως είναι τρομερά επικίνδυνη.  

Renan Ozturk and Mark Synnott travel to Nepal with National Geographic to experience the last traditional honey harvest. Watch exclusive, behind the scenes footage of the harvest here.
Continue reading

Δέσποινα Μεϊμάρογλου: “Όσο δέχεσαι τη διαφορετικότητα του άλλου, όποια και να είναι αυτή, γίνεσαι πολύ καλύτερος άνθρωπος”

Η Δέσποινα Μεϊμάρογλου είναι κυριολεκτικά μια δημιουργός και πολίτιδα του κόσμου.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια απ’ όπου η οικογένεια της αναγκάστηκε να φύγει μαζί με τους υπολοίπους Αιγυπτιώτες Έλληνες μετά το τέλος της βρετανικής επικυριαρχίας στην αφρικανική χώρα…

 

This slideshow requires JavaScript.

Σπούδασε ζωγραφική σε ένα φημισμένο κολέγιο Καλών Τεχνών στην Αγγλία, επέστρεψε στην Ελλάδα το ’66 όπου για βιοποριστικούς λόγους εργάστηκε επί δέκα χρόνια ως γραφίστρια και στη συνέχεια art director σε διαφημιστική εταιρεία πριν μπορέσει επιτέλους να αφοσιωθεί στην εικαστική δημιουργία.

Σήμερα, στα εξήντα εννέα της χρόνια, είναι πλέον διεθνώς αναγνωρισμένη με το – εννοιολογικό στην πλειοψηφία του – έργο της το οποίο εκτείνεται σε αρκετούς τομείς και χρησιμοποιεί εξίσου πολλά υλικά και μεθόδους να εστιάζει στην κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα και την προσωπική της φιλοσοφία να καθορίζεται, όπως λέι η ίδια, από τα δίπολα παρουσία/απώλεια και μνήμη/επανα-τοποθέτηση της Ιστορίας.

http://www.avgi.gr/article/10970/1492125/despoina-meimaroglou-e-pragmatikoteta-einai-entelei-kati-poly-prosopiko-

Le numéro – Saint Sauvant – Vienne

28059496_10215091516458999_7336348498910283893_n

Τι είναι χαρισματικότητα και ποιο ορίζεται ως χαρισματικό παιδί; Είναι αναγνωρίσιμο στο περιβάλλον του, οικογενειακό, σχολικό, κοινωνικό; Και εάν ναι, πώς μεταφράζεται αυτό για το ίδιο;

Έχει ιδιαίτερες ανάγκες ένα χαρισματικό παιδί;

Στα ερωτήματα αυτά μας δίνει τις απαντήσεις η κυρία Δανάη Δεληγεώργη, δημιουργός και επιστημονικά υπεύθυνη του Εκπαιδευτικού Προγράμματος Χαρισματικότητας της ελληνικής MENSA, του διεθνούς μη κερδοσκοπικού οργανισμού για την στήριξη της ανθρώπινης ευφυΐας.

Περισσότερα εδώ : https://www.talcmag.gr/ekpaideysi/xarismatiko-padi/

Παγκόσμια Ημέρα Κουκλοθεάτρου

«Είμαστε οι κούκλες και η μοίρα ο κουκλοπαίκτης

Αυτό δεν είναι σχήμα λόγου, αλλά μια σοβαρή αλήθεια

Σε τούτο το θέατρο, η μοίρα τις κινήσεις μας καθοδηγεί
μέσα στην κασέλα της ανυπαρξίας, ένας-ένας εξαφανιζόμαστε.

Πίσω από τον μπερντέ βρίσκομαι εγώ κι εσείς,
μα όταν πέσει το πανί, εμείς θα είμαστε αμυδροί.»

Από τον δικό μας Φασουλή στον Ιρανό ομόλογό του Μουμπάρακ κι από το ιαπωνικό bunraku έως τους dalang της Ινδονησίας, το κουκλοθέατρο έχει τη δική του μεγάλη ιστορία αρθρώνοντας «μια γλώσσα τόσο πολυσχιδή και βαθιά, όσο και η πανάρχαια ικανότητά μας για χαρά και λύπη, μελαγχολία και ευτυχία».

Οι θεατρικές και λογοτεχνικές ρίζες των δραματικών τεχνών σε όλους τους πολιτισμούς συνδέονται με το κουκλοθέατρο, το οποίο έχει εξελιχθεί κατά τη διάρκεια των αιώνων με ποικίλους και εξαιρετικούς τρόπους.

Η προσευχή του δάσους – Καταφύγιο Μπάφι

Εμπήκα μέσα στην απέραντη εκκλησιά,
που ανθρώπου χέρι δεν την έχει κτίσει
και πέρα ως πέρα έχει σκεπή τον ουρανό,
στην εκκλησιά, πούχει στολίδια της την φύση!

Τα δέντρα, σαν κατάρτια δίχως τελειωμό,
με τα γερά κλαδιά τους απλωμένα,
χέρια πιστών έμοιαζαν κείνο το πρωί
για κάποια δέηση όλα μαζ’ υψωμένα!…

Της Μαρίας Μπόταση

 

Από το 1933 ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύνδεσμος (Ε.Ο.Σ.) Αθηνών ανέλαβε την πρωτοβουλία της ανέγερσης καταφυγίου επί της Πάρνηθας. Για το σκοπό αυτό αγόρασε το 1936 από το Υπουργείο Γεωργίας, μέσα στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας, οικόπεδο ενός στρέμματος στη θέση Λάκα Μπάφι, το οποίο πλήρωσε και απόκτησε τίτλους. Continue reading

Παγκόσμια Ημέρα Σπουργιτιού

 

Η Παγκόσμια Ημέρα Σπουργιτιού διοργανώνεται κάθε χρόνο στις 20 Μαρτίου, με πρωτοβουλία δύο περιβαλλοντικών οργανώσεων, της Nature Forever Society της Ινδίας και της γαλλικής Eco-Sys Action Foundation.

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να προειδοποιήσει τη διεθνή κοινότητα για τους συρρικνούμενους πληθυσμούς των πουλιών που ζουν στο αστικό περιβάλλον, ένα από τα οποία είναι το σπουργίτι.

Η ελάττωση του πληθυσμού των πουλιών αυτών οφείλεται σε πολλούς λόγους, όπως η καταστροφή του περιβάλλοντος στο οποίο ζουν, η έλλειψη εντόμων που αποτελούν τη βασική τροφή τους, ακόμη και η εκπομπή μικροκυμάτων από τις κεραίες της κινητής τηλεφωνίας.

Η αφήγηση των παραμυθιών και η επίδρασή της στα οχτώ είδη νοημοσύνης του παιδιού

…. «Το παιδί ψάχνει να βρει σπίρτα για να ανάψει, να δει, αν έχει πραγματικά σκοτωμένο το θηρίο, αλλά δεν βρίσκει. Τότε, βλέπει ένα φως και φεύγει να πάει προς τα εκεί να πάρει σπίρτα, για να γυρίσει ν΄ανάψει. Εκεί που πήγαινε, συναντά μια γριά που τύλιγε ένα μασούρι κλωστή και της λέει:
– Τι κάνεις εδώ;
Αποκρίνεται εκείνη:
– Τυλίγω τη νύχτα για να ξημερώσει.
Το βασιλόπουλο της λέει:
– Μα εγώ δεν θέλω να ξημερώσει, για να προλάβω να πάρω φωτιά!….» [1]

670ef7e1894c596916fe9d9ed6cba128

Το παιδί γνωρίζει μέσα από τα παραμύθια τον θησαυρό της ελληνικής μας γλώσσας, την ποίηση που κρύβει μα και τη δυνατότητα να κατανοήσει μέσω αυτής τα μυστήρια της ύπαρξής του, μα και τα μυστήρια του σύμπαντος, τη δυνατότητα να συλλάβει τον κόσμο, ορατό και αόρατο και να τον δημιουργήσει, όπως τον οραματίζεται.

Continue reading

Να εκπληρώνεις…

«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα χαρτιά που μας μοιράζουν, μπορούμε όμως να παίξουμε το παιχνίδι με τον δικό μας τρόπο».

Τι θα αφήναμε πίσω μας αν ξέραμε ότι πολύ σύντομα θα πεθάνουμε; Αν αύριο χανόμασταν, ποια θα λέγαμε ότι είναι η κληρονομιά μας;

20170627_163154

Ο θεσμός της «Τελευταίας Διάλεξης», διαδεδομένος στις ΗΠΑ, απευθύνεται σε προσωπικότητες της επιστήμης και της τέχνης, που καλούνται να αναλογιστούν γύρω από τα σημαντικά γεγονότα της ζωής καθώς και σε ό,τι αποκόμισαν, σε ό,τι έμαθαν από την πείρα τους. Continue reading

ΚΙ ΑΝ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ…..

23244409_2045955375637464_5633264265337657851_n

Κι αν υποθέσουμε πως όλα έρχονταν καλά
και ταξιδεύαμε μαζί κι η πόλη έφεγγε
και το κατάστρωμα πλημμύριζε στη μουσική
κι η θάλασσα ήταν δική μας κι η στεριά
λουλούδιαζε σαν ανθισμένο περιβόλι
αν υποθέσουμε πως ταξιδεύαμε παντοτινά
κι η αγάπη σου ανάβλυζε μέσα στα μάτια –
Τι κουβεντιάζουμε, κανένα γιατρικό δεν ωφελεί
καμιά αλλαγή στο αίμα δεν αντέχει

Aπό το βιβλίο του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου Θάλασσα και συγχρονισμός

Φλέρτ με το felt ή αλλιώς συμπίληση

Τυχαία το ανακάλυψα αλλά ξεκίνησα δειλά δειλά τις κατασκευές χαχαχα.
Έψαξα και βρήκα και την ιστορία του……

 

 

Εfi’s felt crafts 2018

Η τεχνική αυτή του felting (ή συμπίλησης στα ελληνικά) αποτελεί και τον αρχαιότερο τρόπο κατασκευή υφάσματος, πολύ πριν τη γένεση του αργαλειού και της υφαντικής τέχνης.

Και όπως προκύπτει ξεφυλλίζοντας τις σελίδες της ιστορίας, η τεχνική έχει τις ρίζες τις στις απέραντες στέπες της Μογγολίας και του Κιργιστάν. Ως προς την τέχνη της συμπίλησης μαλλιών πιστεύεται ότι ανακαλύφθηκε με τυχαίο τρόπο και εξελίχθηκε Continue reading

Παραμύθι των συντριβανιών

10264774_1476352939264380_6123212393708947053_n

……..Αγάπη, αγάπη

της ελαφίνας πέταγμα μεσ’ από της λευκότητας τ’ ατέλειωτο το στήθος

Τα χρόνια σου τα παιδικά αγάπη,
τα παιδικά σου χρόνια

Το τρένο κι η γυναίκα η άρχουσα των ουρανών

Ούτε εσύ, ούτ’ εγώ, ούτ’ ο αέρας, ούτε τα φύλλα

Ναι τα παιδικά σου χρόνια, τώρα παραμύθι των συντριβανιών!

FEDERICO GARCIA LORKA

Βanana chronicles

 

 

Ο Σουηδός βοτανολόγος Κάρολος Λινναίος ήταν, όπως γνωρίζουμε, αυτός που έθεσε τα θεμέλια της σύγχρονης ταξινομίας, της επίσημης, δηλαδή, μεθόδου της ονοματοδοσίας των ειδών. Πόσοι όμως από μας ξέρουμε ότι το πρώτο επίσημο όνομα που έδωσε ο μεγάλος αυτός επιστήμονας σε ένα από τα πιο αγαπημένα μας φρούτα, την μπανάνα, ήταν εκείνο της Μούσας;

Με τη Μούσα αυτή που είναι, εν τέλει, πολύ πιο σπουδαία απ’ ό,τι φανταζόμαστε θα ασχοληθούμε σήμερα, ελπίζοντας πως έτσι θα συμβάλουμε στο να αγαπηθεί ακόμη περισσότερο, γιατί πραγματικά το αξίζει! Από πού μας έρχεται λοιπόν ο καρπός που επέμεναν να μας ταΐζουν οι μαμάδες μας όταν ήμασταν παιδιά γιατί ήξεραν πως ήταν πολύ δυναμωτικός; Continue reading

Ο θηλυκός Banksy της Οίτης

 

“Σε μια βόλτα στο χωριό και  βλέποντας τοίχους ή παλιά αντικείμενα σκεφτόμουν σε τι θα μπορούσαν να μεταμορφωθούν”

Η Μαρία Λιάγκα είναι μια νεαρή γυναίκα από την Αθήνα με σπουδές στα παιδαγωγικά, που λατρεύει το χωριό της και τις τέχνες.

 

Η Παύλιανη από όπου κατάγεται είναι ένα από τα πιο προικισμένα από τη φύση ορεινά χωριά. Μια ανάσα από τη Λαμία, προσφέρει ιδανικές διαδρομές σε όσους επιλέξουν πεζοπορία ή μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Αν και ο τουρισμός καλά κρατεί χειμώνα-καλοκαίρι, όσοι επιλέξουν να επισκεφτούν το όμορφο χωριουδάκι θα συναντήσουν πλέον σε κάθε γωνιά του, την υπογραφή της ταλαντούχας Μαρίας.

Blacktip sharks begin annual migration

28577078_10215185270641390_7805515563671399046_n

 

Οι καρχαρίες Blacktip έχουν αρχίσει την ετήσια μετανάστευσή τους νότια για να συγκεντρωθούν κατά μήκος της νοτιοανατολικής ακτής της Φλώριδας, και αυτό σημαίνει επιπτώσεις στη δημόσια ασφάλεια και το ωκεάνιο οικοσύστημα.

Αυτό σημαίνει αυξημένο κίνδυνο για τους κατοίκους και τους παραθεριστές που σχεδιάζουν την επόμενη επίσκεψή τους  στην παραλία. Ωστόσο, η μετανάστευση, αν και επικίνδυνη για τους ανθρώπους, έχει οφέλη στο οικοσύστημα του ωκεανού. Continue reading

Εκτέλεσαν την Marielle Franco – Ήταν ο «φύλακας άγγελος» των φτωχών


Σοκ έχε προκαλέσει στην Βραζιλία η εκτέλεση εν ψυχρώ της ακτιβίστριας Marielle Franco με χιλιάδες πολίτες να διαδηλώνουν, ζητώντας δικαίωση για τον θάνατο της. Η Marielle Franco ήταν δημοτική σύμβουλος της πόλης και πάλευε για τα δικαιώματα των φτωχών.

Οι Αρχές μιλούν για πληρωμένη εκτέλεση μιας και δεν είναι λίγες οι φορές που η  Marielle Franco ενοχλούσε με τα όσα έλεγε την κυβέρνηση. Continue reading

Vojislav Ilić – Ο ΚΗΡΥΚΑΣ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ

Στους γκρεμισμένους τοίχους του κουφοξυλιά φυτρώνει

απ’ όπου απαίσιο σκούξιμο μια κουκουβάγια βγάζει…..

22730092_2040212012878467_2547910437403581141_n

Στο κάστρο του Βελιγραδιού ακόμα ο πύργος στέκει
και του καιρού το πέρασμα τ’ ανιαρό μετράει.
Tης Λευτεριάς αγωνιστές μ’ ανήκουστα μαρτύρια
ζήσαν τις ύστατες στιγμές κάτω απ’ τη σκεπή του.
Κοντά στον κρύο Δούναβη και στα θολά νερά του
ακούγονται οι στεναγμοί από τον μαύρο πύργο.
Στους γκρεμισμένους τοίχους του κουφοξυλιά φυτρώνει
απ’ όπου απαίσιο σκούξιμο μια κουκουβάγια βγάζει.
Κάποτε, σε παλιούς καιρούς, οι κλειδαριές ετρίξαν
κι ο φύλακας στην άβυσσο έσπρωξε έναν ξένο.
Αλλά αυτός περήφανα σηκώνει το κεφάλι,
στην όψη του η κούραση, στα μάτια φλόγα Νότου.
Ήταν ο Ρήγας, γιος του Μάη, της λιόφωτης Ελλάδας,
βλαστός Ελλήνων μαχητών Πλαταιών και Μαραθώνα.
Το δεξί χέρι σήκωσε (στο στήθος του το άλλο)
κι έτσι μιλά στους φύλακες που τον περικυκλώσαν:
«Σεις μισητοί Οθωμανοί, το σώμα μου ας σκεπάσει
η σκοτεινιά, το πνεύμα μου όμως θα ζει για πάντα.
Το πνεύμα αυτό ο κήρυκας θα γίνει στα Βαλκάνια,
να μη δειλιάσουν οι λαοί μέρα λαμπρή να δούνε.
Θα πέσουν τα σαράγια σας, αλλά θα μείνει ο πύργος
να καρτερεί νέα εποχή, που η αγάπη χτίζει».
Τότε απ’ τα τείχη αετός γκρίζος φτεροκοπάει
και μ’ έναν πάταγο πετά μέσα στην άγρια νύχτα.

Ο Πύργος Νεμπόισα έγινε ένα από τα πιο σκοτεινα σύμβολα του Βελιγραδίου. Ο πιο διάσημος αιχμάλωτος του Πύργου Νεμπόισα ήταν ο Ρήγας Φεραίος, ένας Έλληνας επαναστάτης, που σκοτώθηκε στον Πύργο Νεμπόισα το 1798. Continue reading

Δημητράκης Δημητριάδης, ο μικρός ήρωας λουλουδάς

Ένα τραγούδι για τον μικρό μας ήρωα, τον 7χρονο λουλουδά με την ατρόμητη καρδιά…

Το τραγούδι σε μουσική του Γιώργου Θεοφάνους σε ποίηση της Κλαίρης Αγγελίδου το οποίο γράφτηκε και είναι αφιερωμένο στον μικρότερο ήρωα και εθνομάρτυρα του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959, Δημητράκη Δημητριάδη, επανήλθε στη συλλογική μνήμη με αφορμή την 14η Μαρτίου, ημέρα που το 1956 ο 7χρονος λουλουδάς δολοφονήθηκε από τους Εγγλέζους.

Το τραγούδι περιέχεται στο άλμπουμ «ΧΟΕΣ» το οποίο είχε κυκλοφορήσει σε ειδική έκδοση μαζί με την εφημερίδα «Σημερινή» και είχε την στήριξη του Ράδιο Πρώτο, ενώ μέρος των καθαρών εσόδων από την πώληση τω cd είχαν δοθεί στο ΜΕΛΑΘΡΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΕΟΚΑ.

Ποιος ήταν ο επτάχρονος λουλουδάς

Ο Δημητράκης Δημητριάδης, ο μικρός ήρωας, όπως τον αποκαλεί ο Διγενής, Continue reading

Λαύριο – Η πόλη όπου ανδρώθηκε η εργατική τάξη

 

Φωτογραφίες Efi

Τα ερημωμένα πια σπίτια μοιάζουν να είναι πιασμένα χέρι-χέρι σαν την αλληλεγγύη ή την κοινή μοίρα των πολύπαθων μεταλλωρύχων και μεταλλουργών. Σ’ αυτά μετρήθηκε η ζωή τους. Ακουμπισμένα το ένα δίπλα στο άλλο, τα βράδια αποκοιμιούνται γλυκά, για να φτερουγίσουν απ’ τα παράθυρά τους τα όνειρα για ένα καλύτερο κόσμο.

Η Καμάριζα (από τις καμάρες των μεταλλευτικών στοών) βρίσκεται στα βορειοδυτικά του Λαυρίου, σε απόσταση 5 χμ. και σήμερα ονομάζεται Άγιος Κωνσταντίνος
Ήταν το κέντρο των μεταλλευτικών έργων, όχι μόνο στα αρχαία αλλά και στα νεότερα χρόνια οπότε και απετέλεσε την αιχμή της εκβιομηχάνισης της Χώρας. Στην αρχαιότητα είναι γνωστή με το όνομα Μαρώνεια.

 

Λαύριο. Πόλη ιστορική. Τα χώματά της ποτίστηκαν με αίμα. Η ανάσα της έσμιξε με τα φουγάρα των εργοστασίων.

Τα βουνά της σκάφτηκαν από χέρια εργατών. Το λιμάνι της πατήθηκε απ’ τ’ άρβυλα των βασανισμένων.

Πέρασε τις νύχτες της, μαζί με τις χαροκαμένες μάνες. Τις μέρες της, μέσα στα λαγούμια.

Continue reading

Στην εποχή που οι τζακαράντες παίζουν καστανιέτες…

«οι τζακαράντες παίζοντας καστανιέτες και χορεύοντας

ρίχναν γύρω στα πόδια τους ένα μενεξεδένιο χιόνι»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ Β΄

Τις γνωρίζετε; Τις τζακαράντες;

Ίσως και να τις γνωρίζετε μα να μην το ξέρετε. Συμβαίνουν αυτά.

Κι εγώ το ίδιο έπαθα. Ήξερα τις τζακαράντες μα δεν ήξερα πώς τις λένε. Μέχρι τη μέρα που πήγα να ψωνίσω τις κούτες για τη μετακόμιση. Παρέα με τον πατέρα. Που ξέρει και από μετακομίσεις και από δέντρα.

Γιατί δέντρα είναι οι τζακαράντες. Και μόλις τις αντίκρισα κάπου στη Θηβών, και με το τσίμπημα μιας ομορφιάς που η μετακόμιση θα μου στερήσει, γύρισα και ρώτησα τον πατέρα πώς λέγονται αυτά τα πανέμορφα δέντρα:

Τζακαράντες!

Οι τζακαράντες είναι δέντρα τροπικά. Με λουλούδια μενεξεδένια που όταν Continue reading

Οι σκιτσογράφοι στις μεγάλες “κλειστές” δίκες

 

Τα σκίτσα σε αίθουσες δικαστηρίων είναι μια καλλιτεχνική απεικόνιση της διαδικασίας σε ένα δικαστήριο του νόμου. Σε πολλές χώρες, οι κάμερες δεν επιτρέπονται σε δικαστικές αίθουσες, προκειμένου να αποφευχθούν περισπασμοί και τη διατήρηση της ιδιωτικής ζωής. Αυτό απαιτεί στα μέσα μαζικής ενημέρωσης να βασίζονται σε σκίτσα καλλιτέχνων για τις εικονογραφήσεις της διαδικασίας.

Έτσι η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου έχει αποκτήσει 96 πρωτότυπα σχέδια από αίθουσες δικαστηρίων από τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες.

Η βιβλιοθήκη είπε ότι άρχισε να συλλέγει εικόνες από το 1965 και τώρα έχει την πιο ολοκληρωμένη συλλογή στις ΗΠΑ!

ΟΧΙ στον πολιτισμικό ρατσισμό

Πολλοί άνθρωποι, διακατέχονται από ένα πολιτισμικό ρατσισμό, που τους κάνει να μην μπορούν να διακρίνουν ότι υπάρχουν κοινωνίες ολόκληρες σε γωνιές του πλανήτη μας που λειτουργούν και σκέφτονται όχι καλύτερα ή χειρότερα από αυτούς•….. απλώς διαφορετικά.

22851897_2042550652644603_1347904298036931456_n
Αυτό που πρέπει να απασχολήσει περισσότερο την κοινωνία μας είναι οι τρόποι με τους οποίους θα δώσει τα ερεθίσματα που κάθε παιδί χρειάζεται, ανεξαρτήτως αν οι γονείς του είναι εργάτες, επιστήμονες ή υπάλληλοι, ώστε να έχει την ευκαιρία να αναπτύξει στο έπακρο τις νοητικές του ικανότητες και να κάνει το καλύτερο που μπορεί στη ζωή.

https://braining.gr/…/%CE%BC%CE%AD%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%83%…

Σκουριά …

 

“Ό,τι αγαπάς πολύ αυτό απομένει,
όλα τ’ άλλα είναι σκουριά
Ό,τι αγαπάς πολύ δεν θα το στερηθείς
Ό,τι αγαπάς πολύ είναι
η αληθινή κληρονομιά σου
Ποιανού είναι ο κόσμος, δικός μου
ή δικός τους
ή μήπως δεν είναι κανενός;”

Ezra Paoud

“Εκτός” .. “εντός”… και επί … τα αυτά!!!


Άνθη της πέτρας φυσιογνωμίες που ήρθαν,

όταν κανένας δε μιλούσε και μου μίλησαν,
που μ’ άφησαν να τις αγγίξω ύστερα από την σιωπή,
μέσα σε πεύκα, σε πικροδάφνες και σε πλατάνια”

(Γ. Σεφέρης)

Τὰ πάντα ῥεῖ;

 

Τα αντίθετα που αιωνίως συγκρούονται και συγκροτούν τον κόσμο μας.

Αυτή η αδιάκοπη εναλλαγή των αντιθέτων δίνει τον ρυθμό της κοσμικής μεταβολής και δημιουργεί τον χρόνο.

Κι από την άλλη, ο λόγος που απορεί.

Ο λόγος που ρωτάει.

Ο λόγος που ερευνά.

Ο λόγος που φωτίζει.

Πάντα ρει. Όλα αλλάζουν. Όλα μεταβάλλονται.

Κι αυτή η μεταβολή είναι η πηγή της ανανέωσης και της νεότητας.

Ηράκλειτος