Δεν υπάρχουν σωτήρες… Τέλεψαν

Φωτογραφία της Efi Georgopoulou.

Ξοδεύτηκαν όλοι στα τόσα παραμύθια που έχουν ειπωθεί.
Δεν υπάρχουν Σωτήρες. Κουράστηκαν κι αυτοί να σώζουν..
Φθάρθηκαν από τις ανάγκες των πονεμένων, των αδικημένων, όλων των ταλαιπωρημένων που καρτερούσαν στωικά να σωθούν.
Δεν υπάρχουν Σωτήρες.
Έγιναν πια στου καιρού τις στροφές τόσοι πολλοί
που μπήκαν κι αυτοί στην μεγάλη πρόσθεση

Χάθηκε το αρχέτυπο, μαγαρίστηκε
η σπερματική τους καταβολή.
Από στόμα σε στόμα έγιναν ψηλοί, όμορφοι ,
με στιβαρό παράστημα και αδρεναλίνη να ρέει…
Έγιναν νυχτερινή ζέστη ονειροπόλων κοριτσιών,
Κρυφή ελπίδα κουρασμένων γυναικών,
Ανώφελη φαντασίωση εκφυλισμένων αντρών.

Δεν υπάρχουν Σωτήρες σου λέω.
Μόνο εσύ κι εγώ μείναμε…
Γω να σε κοιτώ στον καθρέφτη κι εσύ να μου απαντάς.
Να μ΄απαντάς για όλα όσα γίνανε κι όλα αυτά που δεν γινήκανε ποτέ.
Εσύ κι εγώ μείναμε…
Στο είδωλο του καθρέφτη τα θέλω και τα μπορώ να πολεμάνε πάντα μεταξύ τους.

Χωρίς Σωτήρα πια…Κι ούτε που ξέρω να σ’αγαπώ ή να σε μισώ.
Κι όμως πάντα να ελπίζω πως είσαι Εσύ εκεί για να με σώσεις.
Να με σώσεις!Από ποιόν?
Να με σώσεις από Εσένα…

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΟΥΧΙ ΙΘΑΚΙΑΙΑ – Εγίνογλου Μάκης Αρχίλοχος

6 comments on “Δεν υπάρχουν σωτήρες… Τέλεψαν

  1. Πολύ όμορφο, Έφη. Τροφή για το νου.
    Λένε πως ο μεγαλύτερός μας εχθρός είναι ο εαυτός μας… Από εκεί ξεκινούν και εκεί τελειώνουν όλα.

    Liked by 1 person

    • Καλό απόγευμα Κατερίνα ❤

      Όταν ήμουν έφηβη είχα γράψει αυτό χαχα!!

      ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΙΚΕΣ ΣΚΙΕΣ

      Μη ζηλεύεις αυτούς που ζουν
      ζήσε μαζί τους, τόλμησε…
      Σταμάτα να φοβάσαι τις σκιές

      πίσω απ’ τα πανιά,

      βγες και πάλεψε

      μαζί τους καταπρόσωπα.

      Σκιές είναι…

      τι δύναμη να’ χουν,

      στ’ αληθινό

      γιγαντωμένο εκεί

      μπροστά τους?

      Κι αν μεγαλύτερες τις δεις

      το φως τις γιγαντώνει.

      Άλλαξε εσύ τη θέση σου

      κι εκείνες θα μικρύνουν.

      Αυτά μου λέγαν οι σκιές

      και εγώ ξεθάρρεψα κι αφέθηκα.

      Όμως σαν άλλαξα στάση

      πίσω μου στάθηκαν

      και

      με μαχαίρωσαν…

      Και το χειρότερο το είδα πέφτοντας…

      Είδωλα του εαυτού μου

      οι μαύρες σκιές,

      χαμογελούσαν μ’ ειρωνεία…

      Μ’ είχαν νικήσει!!!

      Liked by 1 person

      • Υπέροχο, υπέροχο! Ευτυχώς δεν σε νίκησαν και σ’ έχουμε εδώ να μοιράζεσαι μαζί μας τόσα όμορφα και ιδιαίτερα πράγματα!

        Liked by 1 person

      • Τότε είχα φάει την πρώτη μου ήττα … ύστερα έφαγα πολλές και συνήθισα χαχαχα!!! Σε ευχαριστώ πάρα πολύ και να ξέρεις ότι σε έχω συμπαθήσει χωρίς να σε ξέρω .. από διαίσθηση!!! Φιλιά!!!!

        Liked by 1 person

      • Πω πω, κοκκνίζω τώρα! Πάντως είναι όμορφο να έρχονται άνθρωποι σε επαφή «από το πουθενά», πόσω μάλλον να μπορούν να επικοινωνήσουν και να μοιραστούν πράγματα. Κι εγώ σε θεωρώ ζεστή, με χιούμορ κι αυθόρμητη (μου αρέσουν αυτοί οι άνθρωποι γιατί είναι αληθινοί) και όπως διαπιστώνω καθημερινά ιδιαίτερα ταλαντούχα! Τι άλλο μας κρύβεις;

        Liked by 1 person

      • Tίποτε δεν έκρυψα ποτέ !! Καλώς ή κακώς και εδώ μέσα που δεν ξέρω με ποιους έχω να κάνω και στην ζωή με τους ανθρώπους κατά πρόσωπο αυτή είμαι ….
        Ίσως θα έπρεπε να κρατώ και μερικά για μένα .. αλλά δεν μπορώ …. και ας το πληρώνω μερικές φορές !!! Σε ευχαριστώ πάντως !!

        Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s