Η προσευχή του δάσους – Καταφύγιο Μπάφι

Εμπήκα μέσα στην απέραντη εκκλησιά,
που ανθρώπου χέρι δεν την έχει κτίσει
και πέρα ως πέρα έχει σκεπή τον ουρανό,
στην εκκλησιά, πούχει στολίδια της την φύση!

Τα δέντρα, σαν κατάρτια δίχως τελειωμό,
με τα γερά κλαδιά τους απλωμένα,
χέρια πιστών έμοιαζαν κείνο το πρωί
για κάποια δέηση όλα μαζ’ υψωμένα!…

Της Μαρίας Μπόταση

 

Από το 1933 ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύνδεσμος (Ε.Ο.Σ.) Αθηνών ανέλαβε την πρωτοβουλία της ανέγερσης καταφυγίου επί της Πάρνηθας. Για το σκοπό αυτό αγόρασε το 1936 από το Υπουργείο Γεωργίας, μέσα στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας, οικόπεδο ενός στρέμματος στη θέση Λάκα Μπάφι, το οποίο πλήρωσε και απόκτησε τίτλους. Continue reading

Παγκόσμια Ημέρα Σπουργιτιού

 

Η Παγκόσμια Ημέρα Σπουργιτιού διοργανώνεται κάθε χρόνο στις 20 Μαρτίου, με πρωτοβουλία δύο περιβαλλοντικών οργανώσεων, της Nature Forever Society της Ινδίας και της γαλλικής Eco-Sys Action Foundation.

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να προειδοποιήσει τη διεθνή κοινότητα για τους συρρικνούμενους πληθυσμούς των πουλιών που ζουν στο αστικό περιβάλλον, ένα από τα οποία είναι το σπουργίτι.

Η ελάττωση του πληθυσμού των πουλιών αυτών οφείλεται σε πολλούς λόγους, όπως η καταστροφή του περιβάλλοντος στο οποίο ζουν, η έλλειψη εντόμων που αποτελούν τη βασική τροφή τους, ακόμη και η εκπομπή μικροκυμάτων από τις κεραίες της κινητής τηλεφωνίας.

Η αφήγηση των παραμυθιών και η επίδρασή της στα οχτώ είδη νοημοσύνης του παιδιού

…. «Το παιδί ψάχνει να βρει σπίρτα για να ανάψει, να δει, αν έχει πραγματικά σκοτωμένο το θηρίο, αλλά δεν βρίσκει. Τότε, βλέπει ένα φως και φεύγει να πάει προς τα εκεί να πάρει σπίρτα, για να γυρίσει ν΄ανάψει. Εκεί που πήγαινε, συναντά μια γριά που τύλιγε ένα μασούρι κλωστή και της λέει:
– Τι κάνεις εδώ;
Αποκρίνεται εκείνη:
– Τυλίγω τη νύχτα για να ξημερώσει.
Το βασιλόπουλο της λέει:
– Μα εγώ δεν θέλω να ξημερώσει, για να προλάβω να πάρω φωτιά!….» [1]

670ef7e1894c596916fe9d9ed6cba128

Το παιδί γνωρίζει μέσα από τα παραμύθια τον θησαυρό της ελληνικής μας γλώσσας, την ποίηση που κρύβει μα και τη δυνατότητα να κατανοήσει μέσω αυτής τα μυστήρια της ύπαρξής του, μα και τα μυστήρια του σύμπαντος, τη δυνατότητα να συλλάβει τον κόσμο, ορατό και αόρατο και να τον δημιουργήσει, όπως τον οραματίζεται.

Continue reading

Να εκπληρώνεις…

«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα χαρτιά που μας μοιράζουν, μπορούμε όμως να παίξουμε το παιχνίδι με τον δικό μας τρόπο».

Τι θα αφήναμε πίσω μας αν ξέραμε ότι πολύ σύντομα θα πεθάνουμε; Αν αύριο χανόμασταν, ποια θα λέγαμε ότι είναι η κληρονομιά μας;

20170627_163154

Ο θεσμός της «Τελευταίας Διάλεξης», διαδεδομένος στις ΗΠΑ, απευθύνεται σε προσωπικότητες της επιστήμης και της τέχνης, που καλούνται να αναλογιστούν γύρω από τα σημαντικά γεγονότα της ζωής καθώς και σε ό,τι αποκόμισαν, σε ό,τι έμαθαν από την πείρα τους. Continue reading

ΚΙ ΑΝ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ…..

23244409_2045955375637464_5633264265337657851_n

Κι αν υποθέσουμε πως όλα έρχονταν καλά
και ταξιδεύαμε μαζί κι η πόλη έφεγγε
και το κατάστρωμα πλημμύριζε στη μουσική
κι η θάλασσα ήταν δική μας κι η στεριά
λουλούδιαζε σαν ανθισμένο περιβόλι
αν υποθέσουμε πως ταξιδεύαμε παντοτινά
κι η αγάπη σου ανάβλυζε μέσα στα μάτια –
Τι κουβεντιάζουμε, κανένα γιατρικό δεν ωφελεί
καμιά αλλαγή στο αίμα δεν αντέχει

Aπό το βιβλίο του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου Θάλασσα και συγχρονισμός