Grandparents …..

“A child needs a grandparent, anybody’s grandparent, to grow a little more securely into an unfamiliar world.”

Charles and Ann Morse

Είναι αυτοί που αποδεικνύουν περίτρανα τη φράση «του παιδιού μου το παιδί είναι δυο φορές παιδί μου», και την εφαρμόζουν σε καθημερινή βάση. Δίνουν καθημερινά αξία στον όρο οικογένεια. Είναι η πιο υποστηρικτική, πιο χαλαρή, πιο τρυφερή έκδοση των γονιών του κάθε ανθρώπου.

They are the one who proves the phrase “my child’s   child is my child twice”, and they apply it on a daily basis. They give daily value to the term family. It is the most supportive, relaxed, loving version of every man’s parents.

Aν χαθώ για λίγο θα ξέρετε που θα είμαι !!!!!

If I’m gone for a while, you’ll know where I will be!!!!


Robots – Manessah B.


We program metal beings
to be as human beings —
To speak like man.
To think like man.
To move like man.
To feel like man.


in the process of teaching metal men
how to be human,
we, ourselves, have forgotten
what being human means.

We no longer speak as men.
We no longer think as men.
We no longer move as men.
We no longer feel as men.

We have become our metal creations —
robots made of human flesh.
Programmed to click buttons.
Programmed to stare at screens.
Forgetting the art of conversation.
Forgetting how to connect with other human beings.

Man made robots
and, now,
man has become that which he has made.

Couch Talks, Wisdom & A Cup of Joe



Why did people wear wigs? – Γιατί οι άνθρωποι φορούσαν περούκες;

Για  περίπου δύο αιώνες, οι περούκες  ήταν κάτι το επιβεβλημένο για την υψηλή κοινωνία και όχι μόνο. Όμως δεν θα  ήταν ποτέ τόσο δημοφιλείς, αν δεν υπήρχε ένα αφροδίσιο νόσημα, δυο βασιλιάδες και οι κακές συνθήκες υγιεινής των μαλλιών.

For about two centuries, the wigs were something that was necessary for high society and not only. But it would never be so popular if there was no venereal disease, two kings, and poor hair hygiene.


Η ιστορία της ξεκινάει, όπως και για πολλά άλλα, με τη σύφιλη. Μέχρι το 1580, η σύφιλη είναι η χειρότερη επιδημία που χτύπησε την Ευρώπη μετά την πανούκλα. Σύμφωνα με τον William Clowes, ένα «άπειρο πλήθος» ασθενών από σύφιλη κατέκλυζαν τα νοσοκομεία του Λονδίνου.

Χωρίς αντιβιοτικά, τα θύματα υπέφεραν από τη χειρότερη μορφή της νόσου: ανοιχτές πληγές, δυσάρεστα εξανθήματα, τύφλωση, άνοια και αποσπασματική απώλεια μαλλιών. Η φαλάκρα σάρωνε τη χώρα. Εκείνη την εποχή, η απώλεια μαλλιών ήταν κάτι που μπορούσε να προκαλέσει δημόσια αμηχανία. Τα μακριά μαλλιά ήταν κάτι το μοντέρνο και κάποιος φαλακρός αποκτούσε άσχημη φήμη.

Her story begins, like many others, with syphilis. Until 1580, syphilis is the worst epidemic that struck Europe after the plague. According to William Clowes, an “infinite multitude” of syphilis patients flooded London hospitals. 
Continue reading

Μαφάλντα, η 6χρονη επαναστάτρια


«Μήπως τελικά αυτή η σύγχρονη ζωή είναι πιο πολύ σύγχρονη και λιγότερο ζωή;»

Μια από τις πιο εύστοχες ατάκες της Μαφάλντα, της εξάχρονης ηρωίδας κόμικς που λάτρεψαν γενιές και γενιές κυρίως στη Λατινική Αμερική, όπου γεννήθηκε, αλλά και στην Ευρώπη.


H πανέξυπνη, ανήσυχη και απαισιόδοξη Μαφάλντα είναι δημιούργημα του αργεντίνου σκιτσογράφου Joaquín Salvador Lavado, ο οποίος υπέγραφε με το ψευδώνυμο Κίνο. Αν και μόλις έξι χρόνων, η σκέψη της είναι ώριμη και ξεπερνάει πολλά μυαλά ενηλίκων.

Νοιάζεται για τους συνανθρώπους της, υπερασπίζεται το δίκιο, αναρωτιέται Continue reading

Behind every door there is a story



Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι τέρατα κρύβονται στην διπλανή πόρτα από την δική μας. Οι δυσκολίες της ζωής δοκιμάζουν τους ανθρώπους.

Εθισμοί, ανεργία, οικονομική κρίση, τεστάρουν την δυναμική της προσωπικότητας, αλλά ταυτόχρονα, βιολογικοί και γενετικοί παράγοντες καθορίζουν τον τρόπο αντιμετώπισης των δυσκολιών και την όλη συμπεριφορά. Ο πόλεμος μεταξύ καλού και κακού κρατάει καλά. Το τι άνθρωπος είσαι, εν τέλει, το επιλέγεις ο ίδιος.

The truth is that we can not know what monsters are hiding in the next door from ours. The difficulties of life test people.
Addictions, unemployment, economic crisis, test the dynamics of personality, but at the same time, biological and genetic factors determine how to deal with the difficulties and the whole behavior. The war between good and evil keeps well.
What man you are, in the end, you choose it yourself.

Οι μπαμπούλες δεν κρύβονται πια στη ντουλάπα. Έχουν βγει προ πολλού και έχουν καταλάβει το σπίτι. Αλλάζουν μορφή μόλις περάσουν εκείνη την πόρτα. Φοράνε το προσωπείο της καλοσύνης, συνομιλούν ευγενικά και μας χαρίζουν το πλατύ χαμόγελό τους.

Τους συναναστρεφόμαστε χωρίς να γνωρίζουμε την άλλη τους πλευρά.

Εκείνη που ίσως κρύβεται και πίσω από την δική μας πόρτα.

The demons  are no longer hiding in the wardrobe. They have come out long ago and have taken the house. They change shape once they get through that door. She wears the mask of kindness, converses politely and gives us their wide smile. We associate them without knowing their other side. The one that may be hiding behind our own door.

Οι υπέρηχοι, τα έμβρυα και ο Κύπριος «πατέρας» τους


Η ιατρική είναι λειτούργημα. Δεν πρέπει να την εκπορνεύουν!

Κύπρος Νικολαΐδης


Ο άνθρωπος που ανακάλυψε την αυχενική διαφάνεια (εξέταση που ελαχιστοποιεί σήμερα την ανάγκη για αμνιοπαρακέντηση) .

Μια εξέταση στο αίμα της εγκύου, από την οποία μπορούν να απομονωθούν κύτταρα του εμβρύου και να εξαχθούν σημαντικά συμπεράσματα για τη χρωμοσωμιακή του σύνθεση.

The man who discovered cervical translucency (an examination that minimizes the need for amniocentesis today). A blood test in the pregnant woman from which fetal cells can be isolated and important conclusions about chromosomal synthesis can be obtained.

Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τη γέννηση λιγότερων παιδιών με σύνδρομο Down και άλλα συγγενή νοσήματα.Ο «πατέρας» της αυχενικής διαφάνειας και θεμελιωτής της Ιατρικής του εμβρύου, θεωρεί ότι επίπεδο της ιατρικής παροχής στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ υψηλό.

This will result in the birth of fewer children with Down syndrome and other congenital illnesses. The “father” of cervical translucency and founder of fetal medicine, considers that the level of medical provision in Greece is too high.

Continue reading

«Μνήμη Ζωγραφική» έκθεση του Χρόνη Μπότσογλου


Μια μικρή «αποτίμηση ζωής», βγαλμένη από το εργαστήρι του ζωγράφου, αποτελεί την πιο προσωπική, ίσως, έκθεση του Χρόνη Μπότσογλου στο Kαφέ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, που εγκαινιάστηκε την Τετάρτη 20 Ιουνίου και θα διαρκέσει ως τις 2 Σεπτεμβρίου.



«Η έκθεση «Μνήμη Ζωγραφική» προσκαλεί τους επισκέπτες να «αγγίξουν» το «βλέμμα» του Μπότσογλου μέσα από τα σχέδια και τις προσωπικές σημειώσεις του σημαντικού δημιουργού.

Continue reading



The more you focus on a subject, the blurred the lens of the eye and the distortion is lurking.

Two steps backwards, always clean the picture, dissolve illusions.

Discover what you did not see and what you saw were getting realistic.


‘Οσο πιο πολύ εστιάζεις σε ένα θέμα, τόσο θολώνει ο φακός του ματιού κι η παραμόρφωση καραδοκεί.

Δυο βήματα προς τα πίσω, πάντα καθαρίζουν την εικόνα, διαλύουν αυταπάτες.

Ανακαλύπτεις όσα δεν έβλεπες και όσα είχες δει αποκτούν διαστάσεις ρεαλιστικές.

Εξαιρετικές Εξαιρέσεις


Pastora Pavón, La Niña de Los Peines- “το Κορίτσι με τις χτένες”


“Η συγκίνηση είναι αδιανόητη χωρίς duende.” (García Lorca)

“The thrill is inconceivable without duende.” (García Lorca)


“Κάποτε η Ανδαλουσιανή ‘flamenco τραγουδίστρια’ Pastora Pavón, La Niña de Los Peines

    • [‘το Κορίτσι με τις χτένες’],

μια σκοτεινή ισπανική ιδιοφυΐα, εφάμιλλη σε δύναμη φαντασίας με τον Goya… τραγουδούσε σε μια ταβερνούλα τού Cádiz.

Once upon a time the Andalusian ‘flamenco singer’ Pastora Pavón, La Niña de Los Peines         [‘The girl with the comb’], a dark Spanish genius, matching a fantasy power with Goya … sang in a Cádiz tavern.

Έπαιζε με την φωνή της όλο σκιές, με την φωνή της σφυρηλατημένο κασσίτερο, με την βρυώδη φωνή της μπλεγμένη στα μαλλιά της, μουσκεύοντάς την σε manzanilla ή αφήνοντάς την σε σκοτεινούς απόμακρους βάτους. Μα από ουσία μηδέν: ήταν ανώφελο. Το κοινό παρέμεινε σιωπηλό… Η Pastora Pavon τέλειωσε το τραγούδι της σε απόλυτη σιωπή. Μόνον κάποιος μικροκαμωμένος… είπε σαρκαστικά και με πολύ απαλή φωνή:

She played with her voice all the shadows, with her voice forged tin, with her vague voice entangled in her hair, soaking it in manzanilla or leaving her in dark, remote waders. But from scratch, it was useless. The public remained silent … Pastora Pavon finished her song in absolute silence. Only one petty peasant … said sarcastically and in a very soft voice:


    • ‘Ζήτω το Παρίσι!’

σαν νά ’θελε να πει:

    ‘Εδώ ούτε η δεξιοτεχνία μετράει, ούτε η τεχνική, ή δεξιότητα. Εδώ σημασία έχει κάτι άλλο.’

‘Hail Paris!’ as if to say:     Here neither skill does matter, neither technique nor skill. Here it matters something else. ‘

Continue reading

Carmen Bregenz Festival 2018


The popular Bregenz Opera Festival 

Every August, the city takes its toll to host the Bregenz Festival Bregenz, one of the most popular festivals in Europe, with the floating stage being one of the most appealing festivals in the festival. 

For this summer we have Carmen by Georges Bizet

Το δημοφιλές Φεστιβάλ όπερας του Bregenz

Κάθε Αύγουστο  η πόλη βάζει τα καλά της για να φιλοξενήσει το θερινό φεστιβάλ όπερας του Μπρέγκεντς (Bregenzer Festspiele Bregenz), ένα από τα πλέον δημοφιλή φεστιβάλ στην Ευρώπη, με την πλεούμενη σκηνή να είναι ένα από τα πιο ελκυστικά πράγματα στο φεστιβάλ.

Για αυτό το καλοκαίρι έχουμε την Carmen του Georges Bizet

Continue reading

Οι νάνοι του Βρότσλαβ – Wroclaw’s Dwarfs: krasnale


Οι νάνοι έχουν γίνει τόσο δημοφιλές αξιοθέατο στην πόλη, που το τοπικό τουριστικό γραφείο έχει δημοσιεύσει φυλλάδιο όπου αναφέρονται όλα τα μέρη που μπορεί να βρει κανείς κάποιον νάνο.

 Dwarves have become such a popular sight in the city, where the local tourist office has published a brochure listing all the places that a dwarf can find.



Κάποτε ξεκίνησε ως μια μορφή πολιτικής διαμαρτυρίας αλλά πλέον, με αυτόν τον κάπως αστείο τρόπο, αυτή η διαμαρτυρία δε θα ξεχαστεί ποτέ.

Η πολωνική πόλη Βρότσλαβ -η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Πολωνίας- την δεκαετία του ’80 βρισκόταν ακόμη υπό -αυταρχικό- κομμουνιστικό καθεστώς. Ένα κίνημα διαμαρτυρίας, το Orange Underground, εξελίχθηκε σε μια ειρηνική διαμαρτυρία ενάντια στο καθεστώς ως τμήμα του ευρύτερου κινήματος της Αλληλεγγύης.

Continue reading

I’ve Been Loving You Too Long – Otis Redding


Ο Otis Redding ήταν από τα μεγαλύτερα «όπλα» των Μαύρων της Αμερικής στους αγώνες τους στη δεκαετία του ’60. Στη διάρκεια της συναυλίας του ήταν η μοναδική φορά που σηκώθηκαν μαζικά οι 50.000 θεατές να χορέψουν!

Otis Redding was one of America’s greatest “weapons” in their fights in the 1960s. During his concert he was the only time the 50,000 spectators were dancing to dance!

Ο Otis συγκινημένος φώναζε «Αγάπη, αυτή είναι η αγάπη του κοινού! Όλοι αγαπούν ο ένας τον άλλο, έτσι δεν είναι;» και άρχισε να τραγουδά «I’ Ve Been Loving Continue reading

«Νεφέλη» παντός καιρού…



Η νέα κακοκαιρία «Νεφέλη» (όπως ονομάσθηκε από την υπηρεσία meteo του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών) θα φέρει σημαντική επιδείνωση του καιρού στο μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας από  Δευτέρα 25 Ιουνίου, έως και την Πέμπτη 28 Ιουνίου.

Σύμφωνα με τους μετεωρολόγους, η «Νεφέλη» φέρνει μαζί της ισχυρές βροχές και καταιγίδες, που κατά τόπους ενδέχεται να έχουν αρκετά έντονο χαρακτήρα, ενώ σε κάποιες περιοχές θα συνοδεύονται από χαλαζοπτώσεις και ενισχυμένους ανέμους.

The new bad weather “Nefeli” (as it was called by the meteorological service of the National Observatory of Athens) will bring a significant deterioration of the weather in most of Greece from Monday, June 25th until Thursday, June 28th.  According to meteorologists, “Nefeli” brings with it strong rains and storms, which may be quite intense in the locality, while in some areas they will be accompanied by hailstorms and strong winds.


Στην ελληνική μυθολογία, η Νεφέλη σχετίζεται με το μύθο του Φρίξου και της Έλλης.

Η Νεφέλη υπήρξε η θεά της Φιλοξενίας, ήταν Ωκεανίδα, παρόλο που ευρύτερα γνωστός γι’ αυτήν ήταν ο Δίας.

Σύμφωνα με τον μύθο την δημιούργησε ο Δίας δίνοντάς της την μορφή της Ήρας προκειμένου να ξεγελάσει τον Ιξίωνα. Από την ένωσή τους γεννήθηκαν οι Κένταυροι, τους οποίους βοήθησε η Νεφέλη στη συμπλοκή τους με τον Ηρακλή.


In Greek mythology, Nefeli is related to the myth of Frixos and Ellis. Nefeli was the goddess of Philoxenia, she was Oceanic, although Zeus was more widely known for her. According to myth, Zeus created it by giving her the form of Hera to trick Ixion. From their union, the Centaurs were born, whom Nefeli helped in their struggle with Hercules.


David Goldblatt: South Africa’s chronicler of life under apartheid



Ο Νοτιοαφρικάνος φωτογράφος Ντέιβιντ Γκόλντμπλατ (David Goldblatt), ο οποίος είχε καταγγείλει μέσα από το έργο του το σύστημα του απαρτχάιντ στη χώρα του, πέθανε  στον ύπνο του, σε ηλικία 87 ετών.


South African photographer David Goldblatt, who had denounced the apartheid system in his own country, died in his sleep at the age of 87.

Ο Γκόλντμπλατ ήταν γνωστός για τη δουλειά του, η οποία αφηγούνταν τις ωμότητες του φυλετικού διαχωρισμού που διαπράττονταν από την κυβέρνηση της λευκής μειοψηφίας από το 1948, τη χρονιά που θεσπίσθηκαν οι νόμοι του απαρτχάιντ (η πολιτική της χωριστής ανάπτυξης των φυλών).

Goldblatt was known for his work, which chronicled the racial segregation of the white minority government since 1948, the year when apartheid laws were introduced (the policy of separate racial development).

Continue reading

«Szaztagu Ciganyzenekar» – «100μελής Τσιγγάνικη Ορχήστρα»


Η δημιουργία της Ορχήστρας είναι από μόνη της ένας θρύλος.

The creation of the Orchestra is  itself a legend

Το 1985 ο Sandor Jaroka, ο αξέχαστος τσιγγάνος μουσικός και μαέστρος, ο μεγαλύτερος τσιγγάνος βιολιστής, απεβίωσε.

In 1985 Sandor Jaroka, the unforgettable Gypsy musician and conductor, the greatest Gypsy violinist, died.

Στην κηδεία του συγκεντρώθηκε όλη η κοινότητα των τσιγγάνων μουσικών της Ουγγαρίας για το τελευταίο αντίο στον πνευματικό της ηγέτη. Από μια αυτοσχέδια σερενάτα πάνω απ’ το μνήμα γεννήθηκε αυτή η υπέροχη ορχήστρα, η Τσιγγάνικη Συμφωνική Ορχήστρα της Βουδαπέστης.

His whole funeral community gathered Hungarian Gypsy musicians for the final goodbye to her spiritual leader. From an improvised serpent over the memorial was born this wonderful orchestra, the Gypsy Symphony Orchestra of Budapest. Continue reading

«Βάλε με» – Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

….Open your hug in there

to go to sleep and to sleep

with a sleepless nightmare,

a sleep … dreamy! …

Let me stay there

By dawn….


….Άνοιξε την αγκαλιά σου, εκεί μέσα

να μπω να κουρνιάσω και να κοιμηθώ

με έναν χωρίς εφιάλτες ύπνο,

έναν ύπνο… ονειρεμένο!…

Άφησέ με να μείνω εκεί

Μέχρι το ξημέρωμα…….





Tumbalalaika – Andrea Guerra

A young lady stands, and he thinks

Thinks and thinks the whole night through
Whom to take and not to shame
Whom to take and not to shame

Tumbala, Tumbala, Tumbalalaika Tumbalalaika, strum balalaika Tumbalalaika, may we be happy Girl, girl,

I want to ask of you
What can grow, grow without rain?
What can burn and never end?
What can yearn, cry without tears?
  Foolish lady, why do you have to ask?
A stone can grow, grow without rain
Love can burn and never
and A heart can yearn, cry without tears
What is higher than a house?
What is swifter than a mouse?
What is deeper than a well?
What is bitter, more bitter than gall? 
A chimney is higher than a house
A cat is swifter than a mouse
The Torah is deeper than a well

Death is bitter, more bitter than gall


Artwork by Mariana Kalacheva

The Scarlet Sails Festival 2018


Κόσμος παρακολουθεί τα πυροτεχνήματα που σκάνε στον ουρανό πάνω από τον ποταμό Νέβα κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων για τη γιορτή Scarlet Sails στην Αγία Πετρούπολη.

Η γιορτή σηματοδοτεί το τέλος της σχολικής χρονιάς και γιορτάζεται με εντυπωσιακά πυροτεχνήματα, μουσικές συναυλίας και σόου στο νερό.


The Scarlet Sails is the most massive and famous public event during the White Nights Festival. The tradition is highly popular for spectacular fireworks, numerous music concerts, and a massive water-show including battle among tens of boats full of pirates on the waters of Neva River.

The Scarlet Sails show celebrating the end of school year 2007 was attended by more than one million people. In 2010 public attendance grew up to 3 million, and entertainers were such stars as Cirque du Soleil, Mariinsky Ballet and Antonio Banderas among others.

Eυπρέπεια – Γεβγκένι Γεφτουσένκο


Με ευπρέπεια, το κυριότερο, να δέχεσαι
με ευπρέπεια όποιους καιρούς και να ‘ρθουν,
όταν λιμνάζουν οι εποχές
ή συνταράζονται μέχρι το βάθος.


Με ευπρέπεια, το κυριότερο, με ευπρέπεια
έτσι ώστε ‘κείνοι που μοιράζουνε τις χάρες
να μη σε οδηγήσουνε στο σταύλο
και σου βουλώσουν με άχυρα το στόμα.

Ο φόβος των καιρών φέρνει την πτώση.
Σε δειλία μη ξοδεύεις την ψυχή σου
παρά για το χαμό προετοιμάσου
του κάθε τι που τρέμεις μη το χάσεις.

Αν γύρω σου η καταστροφή ακραία
τόσο ακραία που δεν μπορούσες να προβλέψεις
θυμήσου εκείνο που μουρμούρισες μια μέρα:

“Κι αυτό ακόμα πρέπει να τ’ αντέξω”.

Κράτα το

ΤΟ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ – Κώστας Λάνταβος



«Αν με βάλεις στο γηροκομείο θα πεθάνω», έλεγε η μάνα όταν ερχόταν η κουβέντα στα γεράματα. «Έλα βρε μάνα, μια μέρα όλοι θα πεθάνουμε, τι μέσα στο γηροκομείο τι απ’ έξω. Ο θάνατος είναι η μόνη βεβαιότητα».

Όμως εκείνη δεν αστειευόταν, δε φιλοσοφούσε. Πράγματι το φοβόταν, πως στο γηροκομείο θα πεθάνει πριν την ώρα της, ζώντας για όσο καιρό της έμενε σ’ ένα βασανιστικό προθάλαμο θανάτου.

Δεν την έβαλα ποτέ εκεί.

Μα επισκέφτηκα κάμποσες φορές το γηροκομείο, με την ιδιότητα του θεραπευτή. Σε κάθε ανήμπορο γέρο αντιστοιχεί ένα κρεβάτι στενόχωρο σε Continue reading

Ο Σωκράτης στην Αιθιοπία – «Barefoot in Athens – Socrates’ Life»


Παρακολούθησα χθες μια συνέντευξη στην εκπομπή  “Hellas Παντού”,  του Αιθιοπιανού ηθοποιού, που ενσαρκώνει το ρόλο του Σωκράτη και συγκινήθηκα με το πάθος του !!!!

Υπό την αιγίδα και με την συνεργασία του Πρέσβη της Ελλάδας στην Αντίς Αμπέμπα, κ. Νικολάου Πατακιά, το Εθνικό Θέατρο Αιθιοπίας, ο μεγαλύτερος – και ο μόνος Ομοσπονδιακός – πολιτιστικός οργανισμός της χώρας, ανεβάζει, στην Αμχαρική (επίσημη Αιθιοπική) γλώσσα, το θεατρικό έργο «Barefoot in Athens – Socrates’ Life» («Bado Egir» στα Αιθιοπικά), που έχει ως θέμα την ζωή του μεγάλου αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου Σωκράτη.

Το σενάριο βασίζεται σε τρία έργα του Πλάτωνα: τους Διαλόγους «Φαίδων» και «Κρίτων» και στην «Απολογία» του Σωκράτη. Continue reading

Hija Mia – Andalo-Sefardic song – Amina Alaoui


(Mother) Daughter of mine, my beloved, aman aman Don’t leap into the sea. That the sea is in anger, look, it will take you away. That the sea is in anger, look, it will take you away.

(Daughter) May it take me and may it drag me, seven fathoms underneath, May a black fish swallow me, to save from this love. May a black fish swallow me, to save me from this love.


((Σεφαραδίτικα της Δύσης)-(Cantigas Sefarditas del Occidente))


Πόσο παλιά είναι τα λεγόμενα παραδοσιακά τραγούδια; η Judith Cohen απαντά: είμαι πάντα σε δύσκολη θέση όταν μου κάνουν αυτήν την ερώτηση και πρέπει να απαντήσω: Λυπάμαι δεν έχουμε κανένα, αυτή είναι η αλήθεια. Οι Εβραίοι και οι Μουσουλμάνοι επέλεξαν για διάφορους λόγους να μην καταγράψουν τη μουσική τους. Έτσι δεν υπάρχει κανένα χειρόγραφο Εβραϊκής ή Ισλαμικής μουσικής.

How old are the so-called traditional songs? Judith Cohen says, “I’m always in a hurry when I ask this question and I have to answer: I’m sorry we do not have anyone, that’s the truth. The Jews and Muslims chose for various reasons not to record their music. So there is no manuscript of Jewish or Islamic music.

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο αν κάποιος ενδιαφέρεται να το διαβάσει ολόκληρο εδώ …..





Oι πυγολαμπίδες του Παζολίνι


Οι πυγολαμπίδες είναι το σινιάλο μέσα στη νύχτα. Και ο Παζολίνι έβλεπε με ανησυχία να εξαφανίζεται αυτό το σινιάλο, είτε ήταν οι διάλεκτοι είτε οι λαϊκές κουλτούρες ή οι άνθρωποι, οι αληθινά φτωχοί που αγωνίζονται να ανατρέψουν το αφεντικό χωρίς όμως να θέλουν να πάρουν τη θέση του.

Fireballs are the shimmy in the night. And Pazolin was alarming to see this syllable disappear, be it the dialects or folk cultures or the people, the real poor who struggle to overthrow the boss without wanting to take his place.

Η μόλυνση του περιβάλλοντος, η αστικοποίηση των πάντων, η ομοιομορφία της σύγχρονης ζωής, η τηλεόραση, όλα συμβάλλουν στην εξαφάνιση εκείνων των μικρών ζωυφίων.

Contamination of the environment, the urbanization of everything, the uniformity of modern life, television, all contribute to the disappearance of those small bugs.


Georges Didi-Huberman: «Επιβίωση των πυγολαμπίδων» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Ο συγγραφέας φέρνει στο φως μια εργασία του νεαρού Πιερ Πάολο Παζολίνι, φοιτητή της Φιλοσοφικής Σχολής το 1941, της οποίας το θέμα είναι μια ρηξικέλευθη ανάγνωση της Θείας Κωμωδίας, όπου η έμφαση θα δοθεί στις πυγολαμπίδες και όχι στο Φως. Στην Κόλαση, δηλαδή, και όχι στον Παράδεισο.

Aξίζει να διαβαστεί !!!!

Κράτα το

Η Ομορφιά Της Αποτυχίας

For you my friend  Laleh Chini

and your lovely stories

Προσπάθησες… απέτυχες… έμαθες.. επανέλαβε!!!!

You tried … you failed … you learned .. repeated !!!!

Εfi’s craft

Άλλο ήθελα να κάνω .. άλλο βγήκε αλλά θυμήθηκα και ένα βιβλίο του Charles Pepin  με θέμα ” Η Ομορφιά Της Αποτυχίας” !

Another I wanted to do .. Another came out but I also remembered a book by Charles Pepin on The Beauty of Failure!

Στις μέρες μας η αποτυχία στιγματίζει τους ανθρώπους και συχνά εκλαμβάνεται ως αδυναμία. Από την οικογένεια και το σχολείο μέχρι τους χώρους εργασίας, η κοινωνία μάς σπρώχνει προς μια άσπιλη τελειότητα η οποία υποτίθεται μας καταξιώνει ως άτομα. Υπάρχει, όμως, στην πραγματικότητα αυτή η τελειότητα;

Nowadays, failure is stigmatizing people and is often perceived as a weakness. From the family and the school to the workplace, society pushes us to an incomparable perfection that supposedly honors us as individuals. But is this perfection really the same?
Continue reading

Alberto Giacometti’s studio is returning to Montparnasse in Paris


Άνοιξε το Ίδρυμα Αλμπέρτο Τζακομέττι  στις 20 Ιουνίου 2018 στο Παρίσι

Αυτός θα είναι ένας νέος χώρος, αφιερωμένος στο έργο του Αλμπέρτο Τζακομέττι και σε εκθέσεις, καθώς και στην ιστορική έρευνα και την παιδαγωγική της τέχνης.


Το καινοτόμο πολιτιστικό ίδρυμα στοχεύει να προσφέρει νέες προοπτικές για το έργο του καλλιτέχνη και την περίοδο της δημιουργίας του. Με έκταση 350 τετραγωνικά μέτρα, το Ινστιτούτο θα βρίσκεται στην ιστορική περιοχή Montparnasse, όπου ο καλλιτέχνης έζησε και εργάστηκε καθ ‘όλη τη διάρκεια της καριέρας του.

Με πάνω από 300 γλυπτά, 90 έργα ζωγραφικής και χιλιάδες έργα σε χαρτί, διαθέτει την πλουσιότερη συλλογή έργων τέχνης του καλλιτέχνη στον κόσμο. Το ίδρυμα κατέχει επίσης μια αξιόλογη συλλογή φωτογραφιών και αρχειακό υλικό. Ένα μεγάλο μέρος αυτής της κληρονομιάς παρέμεινε απρόσιτο για το κοινό από τον θάνατο του καλλιτέχνη το 1966. Continue reading

Sneak a Peek at the Facebook of 400 Years Ago

The more people wrote in your book, the better you could show the rest of the world that you were a social and popular young lady. And by looking at who wrote what in whose album, Sophie now reconstructs social networks, friendships, acquaintances, and social exchanges from over 400 years ago.




Αlba amicorum – στα λατινικά “βιβλία φίλων” ή το Facebook του… 16ου αιώνα

Τα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να είναι ένα φαινόμενο (ας το πούμε έτσι) του 21ου αιώνα, αλλά η ιδέα πίσω από το LinkedIn και το Facebook υπήρχε πριν από πολλά, πολλά χρόνια (και αυτό…).

Η Ολλανδέζα λόγια Sophie Reinders ερευνά επί του παρόντος το πώς τα προσωπικά βιβλία πολλών αιώνων πριν γνωστά ως alba amicorum –στα λατινικά “βιβλία φίλων”– λειτουργούσαν σαν κάποιο είδος προγόνων των σημερινών social media.

Continue reading

Διεθνής Ημέρα Γιόγκα


Με τη γιόγκα λέει ηρεμεί ο άλλος… μάλλον δεν έχει δοκιμάσει τσίπουρο χαχαχα!!!




Η Διεθνής Ημέρα Γιόγκα καθιερώθηκε το 2015 και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Ιουνίου, ημερομηνία του θερινού ηλιοστασίου για το Βόρειο Ημισφαίριο.

Γιόγκα στα σανσκριτικά σημαίνει «ένωση», «σύνδεση», και είναι ένα πανάρχαιο φιλοσοφικό και πρακτικό σύστημα για την εσωτερική ενοποίηση του σώματος και του πνεύματος, του ανθρώπου και του σύμπαντος, του ανθρώπινου και του θεϊκού.

Continue reading

Jill Barber – Petite Fleur “by pepe le pew”

Little Flower

I have hidden
Better than anywhere else
In the garden of my heart
A little flower
This flower
Prettier than a bouquet
It secretly keeps
All my childish dreams
And the love of my parents
And all these clear mornings
Made of happy distant memories…..

Don’t be afraid
Plucked from the bottom of one’s heart
A little flower

Never dies

Artwork by Jacques Guignard


“Bystander apathy effect” -«Απάθεια των παρισταμένων»


Ο όρος αφορά σε ένα κοινωνικό ψυχολογικό φαινόμενο που συναντάται σε περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι δεν προσφέρουν τη βοήθειά τους στο θύμα μιας κατάστασης που εκτυλίσσεται μπροστά τους όταν είναι και άλλα άτομα παρόντα.

Η πιθανότητα να βοηθήσουν είναι μάλιστα αντιστρόφως ανάλογη του αριθμού των παρευρισκόμενων. Όσο περισσότερα άτομα παρευρίσκονται τόσο λιγότερο πιθανό είναι έστω και ένας να βοηθήσει το θύμα.


Οι ειδικοί ενδιαφέρθηκαν για το ζήτημα αυτό προσπαθώντας να κατανοήσουν την περίπτωση ενός φόνου που διαπράχθηκε εν τη παρουσία 38 ατόμων, γειτόνων του θύματος. Η επίθεση που δέχτηκε το θύμα διήρκεσε 35 ολόκληρα λεπτά, διάρκεια στην οποία κανένας από τους γείτονες της Continue reading

«Καδμεία νίκη»… “Cadmean victory”


Η φράση χρησιμοποιείται στην περίπτωση όπου μια νίκη συνεπάγεται τέτοιες επιπτώσεις που καταλήγει να ισοδυναμεί με ήττα ….  μας θυμίζει άραγε κάτι σήμερα?????


Κατά τη μυθολογία, όταν ο Δίας έκλεψε την Ευρώπη, ο πατέρας της, ο οποίος ήταν βασιλιάς της Φοινίκης, έστειλε τον γιο του να βρει την αδελφή του και να τη φέρει πίσω.

Ο Κάδμος έφυγε αμέσως και γυρίζοντας από τόπο σε τόπο έφτασε και στο μαντείο των Δελφών. Ρώτησε τότε την Πυθία να του πει που βρίσκεται η αδελφή του, αλλά εκείνη του είπε πως αν θέλει να του φανερώσει το κρησφύγετο των δύο ερωτευμένων, να χτίσει μια καινούργια πολιτεία εκεί που θα συναντήσει βόδι με κόκκινες και μαύρες βούλες στο σώμα.

Continue reading

Πεταλωτές και τέχνη με “πέταλα” – Farriers and Horseshoe Art



Aφορμή για αυτή την ανάρτηση στάθηκε ένας νέος φίλος που απέκτησα πρόσφατα εδώ στο ηλεκτρονικό αλισβερίσι μου o οποίος εκτός από πολλά ωραία που γράφει στο ιστολόγιο του, κάνει τέχνη με τα πέταλα των αλόγων…..
Horseshoe Art


Αλμπάνηδες ή καλιγωτές ή πεταλωτές, ονομάζονταν οι τεχνίτες που αναλάμβαναν την τοποθέτηση πετάλων στις οπλές των υποζυγίων (αλόγων, γαϊδουριών, μουλαριών, βοδιών), που χρησιμοποιούνταν σε αγροτικές ή/και άλλες εργασίες.

Σκοπός του καλιγώματος είναι η προφύλαξη του πέλματος των υποζυγίων και η διατήρηση της ευστάθειάς τους. Η διαδικασία διαρκούσε περίπου 15 – 25 λεπτά (και για τα τέσσερα πέταλα) και επαναλαμβανόταν σε τακτά χρονικά διαστήματα, ανάλογα με τη συχνότητα και το είδος των υπηρεσιών που πρόσφερε, αλλά και το έδαφος όπου βάδιζε συνήθως κάθε ζώο. Πάντως το φθινόπωρο, λόγω των εποχιακών γεωργικών δραστηριοτήτων υπήρχε αύξηση της ζήτησης για πεταλωτές. Continue reading

“Disney’s Aladdin – A Musical Spectacular”


Μόνο ένα λυχνάρι θα μας σώσει χαχα!!!!

Καλή θέαση σε όποιον το δει και καλή εβδομάδα!!

Performance on January 8th, 2016 in the Hyperion Theatre at Disney California Adventure.

Το περιώνυμο λυχνάρι του Αλαντίν ήταν ένα μαγικό λυχνάρι που εξασφάλιζε στον κάτοχό του ότι επιθυμούσε. Το λυχνάρι αυτό απέκτησε ο Αλαντίν, ένας από τους βασικούς ήρωες των αραβικών παραμυθιών των «χιλίων και μιας νύκτας», (γνωστών και ως της «Χαλιμάς»), με τη βοήθεια ενός μάγου.

Ο Αλαντίν φτωχός νέος, πλην όμως έξυπνος και ωραίος, κατάφερε με το λυχνάρι αυτό αφενός μεν να γίνει πάμπλουτος, αφετέρου στο τέλος να Continue reading

Στο Χάρβαρντ το αρχείο του Νίκου Γκάτσου


Σε ντοκιμαντέρ της Καναδικής Τηλεόρασης του 1964, ο Νίκος Γκάτσος αναλύει και δικαιολογεί τον χαρακτήρα των Ελλήνων, μιλάει για τη “μνήμη του τραγικού” που κουβαλάμε ως κάτοικοι του πανάρχαιου αυτού τόπου, καθώς και για την Αθήνα της Γερμανικής Κατοχής όπου “οι άνθρωποι πέθαιναν από πείνα, γιατί ο εχθρός μας είχε πάρει τα τρόφιμα”.


Η βιβλιοθήκη του Χάρβαρντ, στο Κέμπριτζ της Μασσαχουσέτης, απέκτησε το αρχείο του ποιητή και στιχουργού Νίκου Γκάτσου, όπως ανακοίνωσε το ίδρυμα στην ιστοσελίδα του.

Ο Παναγιώτης Ροϊλός, Καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών στην έδρα Γιώργου Σεφέρη και Καθηγητής Συγκριτικής Λογοτεχνίας στο Χάρβαρντ, αναφέρει:

«Ο Νίκος Γκάτσος ήταν μία από τις σημαντικότερες μορφές της ευρωπαϊκής αβάν γκαρντ. Το μακροσκελές ποίημά του «Αμοργός», που δημοσιεύθηκε το 1943, όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό την κατοχή των Γερμανών και των συμμάχων τους, χαρακτηρίστηκε σχεδόν αμέσως από κριτικούς και ποιητές ως εμβληματικό έργο του ελληνικού υπερρεαλισμού… Continue reading