Tamo daleko – (Εκεί μακριά…)


The song was played at the funeral of Serb inventor Nikola Tesla

Από την χορωδία των Κοζάκων του Κουμπάν

Είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι της Σερβίας από το Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Θεωρείται ύμνος του κάθε Σέρβου στρατιώτη που αφήνει την οικογένειά του και πηγαίνει να αγωνιστεί για τη χώρα του.

Το τραγούδι αυτό πρωτοτραγουδήθηκε από έναν στρατιώτη στο νησί της Κέρκυρας, μετά από την τακτική υποχώρηση του Στρατού της Σερβίας μέσω Αλβανίας.

Τραγουδάει για το χωριό του, την εκκλησία στην οποία παντρεύτηκε (η οποία έχει πλέον καταστραφεί) και για την καταστροφική υποχώρηση κατά την οποία πολλοί από τους συντρόφους του, πέθαναν από το κρύο, την πείνα και τις ασθένειες.

Η θάλασσα γύρω από την Κέρκυρα και το κοντινό νησάκι Βίδο είναι γνωστή μέχρι σήμερα ως «μπλε νεκροταφείο», επειδή αρκετές χιλιάδες Σέρβοι στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους εκεί κατά τη διάρκεια της απόσυρσης. Τους είχαν θάψει στη θάλασσα καθώς δεν υπήρχε αρκετός χώρος για να τους θάψουν στην ξηρά.

Η Σερβία για την φιλοξενία αυτή στην Κέρκυρα, νιώθει απέραντη ευγνωμοσύνη προς τον ομόδοξο αδερφό Ελληνικό λαό!!!



Serbian soldiers retreating through the Albanian countryside during the winter of 1915.

Tamo daleko is a Serbian folk song which was composed on the Greek island of Corfu in 1916 to commemorate the Serbian Army‘s retreat through Albania during World War I.

It is played in triple metre and begins solemnly in a minor key before switching to the relative major of the dominant key in the third line of the first verse, symbolizing hope before returning to the tonic minor key from the beginning. The lyrics to the song come in multiple versions, all of which end with the line “long live Serbia!”

The song became very popular amongst Serbian émigrés following World War I and was even played at the funeral of Serb inventor Nikola Tesla in January 1943.


A symbol of Serbian culture and national identity, it came to be viewed as a form of national anthem in the Serbian diaspora during the Cold War, and some of its lyrics were prohibited alongside several other songs in Titoist Yugoslavia because they evoked the resurgence of Serbian national feeling.

The identity of its writer and composer remained a matter of dispute for many decades. In 2008, historian Ranko Jakovljević discovered that Đorđe Marinković, an amateur musician from the village of Korbovo near Kladovo, was the song’s original writer and composer, having composed the song in 1916 and secured its authorship rights in Paris in 1922.

The song remains popular amongst Serbs in the Balkans and the diaspora!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s