Το «έσχατο έρμα» – Τέλλος Φίλης

I call you good day, you do not listen, you wear the headphones, you pass me,
I beckon good morning to you,
You ignore me behind your black glasses(…)

In the evening, you supplicate

a goodnight keystroked on the internet …


things-to-know-about-online-dating-before-you-jump-for-it.png

Σου φωνάζω καλημέρα, δεν ακούς, φοράς τα ακουστικά, με προσπερνάς,

Σου γνέφω καλημέρα,
Με αγνοείς πίσω από τα μαύρα σου γυαλιά
(…)
Το βράδυ εκλιπαρείς μια πληκτρολογημένη καληνύχτα στο διαδίκτυο

 

 

http://paratiritis-news.gr/article/202339/To-esxato-erma–H-esxati-antistasi-oste-na-ginoume-anthropoi

Advertisements

The Picture of Dorian Gray

 

13270253

Τόσα χρόνια μετά   από την πρώτη του έκδοση, η ιστορία του Ντόριαν παραμένει μέχρι και σήμερα ένα γοητευτικό παραμύθι που εξιτάρει τις αισθήσεις και την φαντασία μας.

Το ψυχογράφημα του ανθρώπου μπροστά στην αλλοίωση και στον θάνατο.

Το σύμβολο της αιώνιας νιότης που παρασύρεται και γίνεται έρμαιο των σαρκικών απολαύσεων χωρίς φραγμούς και κυρίως, χωρίς να ενδιαφέρεται για τις συνέπειες.

Ένα μάθημα για το που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος και για το κατά πόσο μπορεί να αντέξει τις συνέπειες των επιλογών του. Ένα μάθημα ζωής που αντέχει μέχρι και σήμερα.

 

So many years after his first edition, Dorian’s story remains so far a charming tale that honors our senses and imagination. The psychograph of man in the face of alteration and death. The symbol of eternal youth that drifts and becomes the fruit of frugal pleasures without barriers and, above all, without being interested in the consequences. A lesson on how a person can reach and how far he can withstand the consequences of his choices. A lesson of life that lasts until today.

 

http://www.culture21century.gr/2010/01/blog-post.html

.

Κράτα το

ΤΟ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ – Κώστας Λάνταβος

 

1774037

«Αν με βάλεις στο γηροκομείο θα πεθάνω», έλεγε η μάνα όταν ερχόταν η κουβέντα στα γεράματα. «Έλα βρε μάνα, μια μέρα όλοι θα πεθάνουμε, τι μέσα στο γηροκομείο τι απ’ έξω. Ο θάνατος είναι η μόνη βεβαιότητα».

Όμως εκείνη δεν αστειευόταν, δε φιλοσοφούσε. Πράγματι το φοβόταν, πως στο γηροκομείο θα πεθάνει πριν την ώρα της, ζώντας για όσο καιρό της έμενε σ’ ένα βασανιστικό προθάλαμο θανάτου.

Δεν την έβαλα ποτέ εκεί.

Μα επισκέφτηκα κάμποσες φορές το γηροκομείο, με την ιδιότητα του θεραπευτή. Σε κάθε ανήμπορο γέρο αντιστοιχεί ένα κρεβάτι στενόχωρο σε Continue reading

Oι πυγολαμπίδες του Παζολίνι

32293930_861562470718685_6178197772534022144_n

Οι πυγολαμπίδες είναι το σινιάλο μέσα στη νύχτα. Και ο Παζολίνι έβλεπε με ανησυχία να εξαφανίζεται αυτό το σινιάλο, είτε ήταν οι διάλεκτοι είτε οι λαϊκές κουλτούρες ή οι άνθρωποι, οι αληθινά φτωχοί που αγωνίζονται να ανατρέψουν το αφεντικό χωρίς όμως να θέλουν να πάρουν τη θέση του.

Fireballs are the shimmy in the night. And Pazolin was alarming to see this syllable disappear, be it the dialects or folk cultures or the people, the real poor who struggle to overthrow the boss without wanting to take his place.

Η μόλυνση του περιβάλλοντος, η αστικοποίηση των πάντων, η ομοιομορφία της σύγχρονης ζωής, η τηλεόραση, όλα συμβάλλουν στην εξαφάνιση εκείνων των μικρών ζωυφίων.

Contamination of the environment, the urbanization of everything, the uniformity of modern life, television, all contribute to the disappearance of those small bugs.

 

Georges Didi-Huberman: «Επιβίωση των πυγολαμπίδων» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Ο συγγραφέας φέρνει στο φως μια εργασία του νεαρού Πιερ Πάολο Παζολίνι, φοιτητή της Φιλοσοφικής Σχολής το 1941, της οποίας το θέμα είναι μια ρηξικέλευθη ανάγνωση της Θείας Κωμωδίας, όπου η έμφαση θα δοθεί στις πυγολαμπίδες και όχι στο Φως. Στην Κόλαση, δηλαδή, και όχι στον Παράδεισο.

Aξίζει να διαβαστεί !!!!

https://diastixo.gr/kritikes/meletesdokimia/4225-pigolampides

Κράτα το

Sneak a Peek at the Facebook of 400 Years Ago

The more people wrote in your book, the better you could show the rest of the world that you were a social and popular young lady. And by looking at who wrote what in whose album, Sophie now reconstructs social networks, friendships, acquaintances, and social exchanges from over 400 years ago.

 

 

 

Αlba amicorum – στα λατινικά “βιβλία φίλων” ή το Facebook του… 16ου αιώνα


Τα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να είναι ένα φαινόμενο (ας το πούμε έτσι) του 21ου αιώνα, αλλά η ιδέα πίσω από το LinkedIn και το Facebook υπήρχε πριν από πολλά, πολλά χρόνια (και αυτό…).

Η Ολλανδέζα λόγια Sophie Reinders ερευνά επί του παρόντος το πώς τα προσωπικά βιβλία πολλών αιώνων πριν γνωστά ως alba amicorum –στα λατινικά “βιβλία φίλων”– λειτουργούσαν σαν κάποιο είδος προγόνων των σημερινών social media.

Continue reading

Στο Χάρβαρντ το αρχείο του Νίκου Γκάτσου

 

Σε ντοκιμαντέρ της Καναδικής Τηλεόρασης του 1964, ο Νίκος Γκάτσος αναλύει και δικαιολογεί τον χαρακτήρα των Ελλήνων, μιλάει για τη “μνήμη του τραγικού” που κουβαλάμε ως κάτοικοι του πανάρχαιου αυτού τόπου, καθώς και για την Αθήνα της Γερμανικής Κατοχής όπου “οι άνθρωποι πέθαιναν από πείνα, γιατί ο εχθρός μας είχε πάρει τα τρόφιμα”.

 

Η βιβλιοθήκη του Χάρβαρντ, στο Κέμπριτζ της Μασσαχουσέτης, απέκτησε το αρχείο του ποιητή και στιχουργού Νίκου Γκάτσου, όπως ανακοίνωσε το ίδρυμα στην ιστοσελίδα του.

Ο Παναγιώτης Ροϊλός, Καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών στην έδρα Γιώργου Σεφέρη και Καθηγητής Συγκριτικής Λογοτεχνίας στο Χάρβαρντ, αναφέρει:

«Ο Νίκος Γκάτσος ήταν μία από τις σημαντικότερες μορφές της ευρωπαϊκής αβάν γκαρντ. Το μακροσκελές ποίημά του «Αμοργός», που δημοσιεύθηκε το 1943, όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό την κατοχή των Γερμανών και των συμμάχων τους, χαρακτηρίστηκε σχεδόν αμέσως από κριτικούς και ποιητές ως εμβληματικό έργο του ελληνικού υπερρεαλισμού… Continue reading

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΚΥΚΝΟΥ

.

ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ

Μια φορά κι έναν καιρό ένας πρίγκιπας θλιμμένος και μελαγχολι­κός έφυγε από το μεγάλο παλάτι προτού χαράξει η μέρα. Μαζί του δεν πήρε τίποτ’ άλλο εξόν από το λευκό άλογό του.

26113943_1999914480332959_6296674748447001413_n

«Τον Άσπρο», έτσι το έλεγε το δυνατό σερνικό άλογό του. Δύο μερόνυχτα έτρεχε με το άλογό του για έναν άγνωστο προορισμό. Το μυαλό του δεν έβα­ζε πια τα πράγματα στη σειρά τους. Ο θλιμμένος πρίγκιπας δεν σκε­πτόταν πια. Ούτε ζούσε. Ήταν ένας ζωντανός νεκρός.

Η καρδιά του ήταν ένας άδειος σάκος στο στήθος του, σαν την άδεια τσέπη του μαύρου του πουκαμίσου. Ο Άσπρος έτρωγε τα χιλιόμετρα σαν τον χρυσό σανό του, λαίμαργα και δυνατά. Την τρίτη μέρα έφτα­σε στη μεγάλη λίμνη, εκεί στην άκρη του ορίζοντα. Έδεσε το άλογό του σε μια μικρή ιτιά και αυτό άρχισε να σκάβει με το πόδι του το ξερό χώ­μα και να ξεφυσάει από την κούραση και τη μεγάλη προ­σπάθεια. Continue reading

Zoρμπάς σημαίνει Ελλάδα

«Ποτέ δεν ντράπηκα για την ψυχή μου τόσο όσο μπροστά στον Ζορμπά»….

γράφει ο Καζαντζάκης για τον συνεργάτη και συνοδοιπόρο του. Τον αληθινό άνθρωπο που ο συγγραφέας μετονόμασε από Γιώργη σε Αλέξη Ζορμπά, τον έπλασε στο χαρτί ως μυθιστορηματικό πρόσωπο και μετουσίωσε τον πληθωρικό από ζωτική ορμή χαρακτήρα του, χαρίζοντάς του τις μνημειώδεις διαστάσεις ενός ήρωα.

 

Efi’s felt – decoupage crafts

Ποιος ήταν ο πραγματικός άνθρωπος που ο συγγραφέας μετονόμασε από Γιώργο σε Αλέξη και τον έπλασε στο χαρτί ως μυθιστορηματικό πρόσωπο χαρίζοντάς του τις μνημειώδεις διαστάσεις ενός ήρωα – Ο τάφος του βρίσκεται στα Σκόπια! – Δισέγγονός του ο πρόωρα χαμένος ο Παύλος Σιδηρόπουλος…. εδώ …

https://www.protothema.gr/culture/article/758895/h-alithini-istoria-tou-zorba-kai-o-kazadzakis-/

Ο παράδεισος των γάτων ….

Ο παράδεισος των γάτων μπορεί να βρίσκεται σε έναν ακάλυπτο κάποιας πολυκατοικίας χαμένης κάπου σε μια μητρόπολη. Μπορεί ακόμα να είναι η αυλή ενός υπό κατάληψη νεοκλασικού (για κάποιο λόγο οι γάτες εκτιμούν πολύ αυτό τον αρχιτεκτονικό ρυθμό).

20180511_084505
Φωτο Efi 2018

Μπορεί να είναι μια αποθήκη σε κάποια προβλήτα, ή ένα υπόστεγο στην ψαραγορά. Με λίγα λόγια ο παράδεισος των γάτων μπορεί να βρίσκεται οπουδήποτε. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει. Στις σελίδες αυτής της ανθολογίας πάντως σίγουρα βρίσκεται ο παράδεισος (ή μια γερή δόση αυτού) για κάθε γατοβιβλιόφιλο.

Η Γιούλη Τσίρου επιλέγει και ανθολογεί έντεκα ιστορίες αγαπημένων και κλασικών συγγραφέων. Από τον Πόε ως τον Ροΐδη, διαφορετικές ιστορίες με μόνο κοινό στοιχείο τους τετράποδους χνουδωτούς πρωταγωνιστές.

Μέσα από αυτές τις σελίδες λοιπόν αναδεικνύεται η συμπεριφορά αυτών των αξιαγάπητων αλλά ταυτόχρονα ανυπόφορων τετράποδων, όπως εξαιρετικά γράφει και ο Κίπλινγκ στην ιστορία του: «Εγώ δεν είμαι ούτε φίλος ούτε δούλος. Εγώ είμαι η Γάτα που πορεύεται μοναχιά της…»
Continue reading

«Οι ιστορίες του κ. Κόϊνερ» – Berthold Brecht

 

O μεγάλος Γερμανός ποιητής και σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας Berthold Brecht βάζει τον κ. Κόϊνερ στο βιβλίο του «Οι ιστορίες του κ. Κόϊνερ» να ρωτά έναν καθηγητή:

Λένε πως η εργασία παράγει πλούτο! Τότε γιατί οι εργάτες δεν είναι πλούσιοι;

12072796_878887012198933_4890769839315857075_n

Αυτή η φαινομενικά απλοϊκή ερώτηση αποκαλύπτει μιαν αντίφαση, η οποία αναφέρεται στον πυρήνα ενός κοινωνικού φαινομένου και προβλήματος που χαρακτήριζε και χαρακτηρίζει μέχρι σήμερα σχεδόν όλες τις κοινωνίες:
τις κοινωνικές ανισότητες.
Continue reading

Το ‘Ράφι της Αγάπης’ δημιουργεί Βιβλιοθήκες

Πέντε φίλοι που αγαπάνε το βιβλίο ,το διάβασμα και τη συγγραφή ένωσαν τις δυνάμεις τους και δημιούργησαν τη δράση ‘Το Ράφι της Αγάπης’.

Αποφάσισαν, στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τους , να οργανώσουν βιβλιοθήκες σε διάφορους συλλόγους για ασθενείς με χρόνιες παθήσεις. 

to-rafi-tis-agapis-1

«Εκτός από ποιήτρια είμαι και ασθενής με σκλήρυνση κατά πλάκας και περνάω πολλές ώρες διαβάζοντας βιβλία. Είναι η συντροφιά μου. Σκέφτηκα ότι αφού με βοηθάει και βρίσκω λύση στο πρόβλημα μου, σίγουρα θα βοηθήσει και άλλους χρόνιους ασθενείς.

Continue reading

If you love something…..

SET IT FREE..

Από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, «Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ»

«…Επειδή έχετε χάσει το τραγούδι από την καρδιά σας, κυνηγάτε τον τραγουδιστή.
Επειδή δεν υπάρχει αγάπη θέλουμε να μας την δώσει κάποιος άλλος άνθρωπος ή ο Θεός. Αν αγαπούσαμε πραγματικά, ξέρετε τι διαφορετικός που θα ήταν αυτός ο κόσμος;  Θα είμαστε αληθινά ευτυχισμένοι άνθρωποι.

Οπότε δεν θα επενδύαμε την ευτυχία μας σε αντικείμενα, στην οικογένεια, σε άλλους ανθρώπους, σε ιδανικά. Θα είμαστε ευτυχισμένοι κι επομένως τα αντικείμενα, οι άνθρωποι και τα ιδανικά δεν θα δυνάστευαν τις ζωές μας.

Όλα αυτά είναι δευτερεύοντα. Επειδή δεν αγαπάμε κι επειδή δεν είμαστε ευτυχισμένοι, επενδύουμε σε τούτο ή σ’ εκείνο, νομίζοντας ότι αυτά θα μας χαρίσουν την ευτυχία…»

http://www.paramithas.gr/lost-key-book/

Great Expectations – Charles Dickens


Μεγάλες προσδοκίες: ποιον χαρακτήρα προτιμάτε?

29386692_1624883634266133_8956589859248035636_n

Οι «Μεγάλες Προσδοκίες» είναι ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία της κλασικής λογοτεχνίας. Νομίζω πως είναι ελάχιστοι οι βιβλιόφιλοι που δεν το έχουν διαβάσει. Και, απ’  όσους το διάβασαν, λίγοι είναι αυτοί  που δεν το έχουν αγαπήσει.

Όπως όλα τα βιβλία του Ντίκενς, κατάφερε και αυτό να έχει μεγάλη απήχηση «τόσο στους απλούς όσο και στους καλλιεργημένους αναγνώστες, και να συγκινήσει, εξίσου, την ψυχή των λαϊκών αλλά και των ανθρώπων των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων». Continue reading

Η αφήγηση των παραμυθιών και η επίδρασή της στα οχτώ είδη νοημοσύνης του παιδιού

…. «Το παιδί ψάχνει να βρει σπίρτα για να ανάψει, να δει, αν έχει πραγματικά σκοτωμένο το θηρίο, αλλά δεν βρίσκει. Τότε, βλέπει ένα φως και φεύγει να πάει προς τα εκεί να πάρει σπίρτα, για να γυρίσει ν΄ανάψει. Εκεί που πήγαινε, συναντά μια γριά που τύλιγε ένα μασούρι κλωστή και της λέει:
– Τι κάνεις εδώ;
Αποκρίνεται εκείνη:
– Τυλίγω τη νύχτα για να ξημερώσει.
Το βασιλόπουλο της λέει:
– Μα εγώ δεν θέλω να ξημερώσει, για να προλάβω να πάρω φωτιά!….» [1]

670ef7e1894c596916fe9d9ed6cba128

Το παιδί γνωρίζει μέσα από τα παραμύθια τον θησαυρό της ελληνικής μας γλώσσας, την ποίηση που κρύβει μα και τη δυνατότητα να κατανοήσει μέσω αυτής τα μυστήρια της ύπαρξής του, μα και τα μυστήρια του σύμπαντος, τη δυνατότητα να συλλάβει τον κόσμο, ορατό και αόρατο και να τον δημιουργήσει, όπως τον οραματίζεται.

Continue reading

Να εκπληρώνεις…

«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα χαρτιά που μας μοιράζουν, μπορούμε όμως να παίξουμε το παιχνίδι με τον δικό μας τρόπο».

Τι θα αφήναμε πίσω μας αν ξέραμε ότι πολύ σύντομα θα πεθάνουμε; Αν αύριο χανόμασταν, ποια θα λέγαμε ότι είναι η κληρονομιά μας;

20170627_163154

Ο θεσμός της «Τελευταίας Διάλεξης», διαδεδομένος στις ΗΠΑ, απευθύνεται σε προσωπικότητες της επιστήμης και της τέχνης, που καλούνται να αναλογιστούν γύρω από τα σημαντικά γεγονότα της ζωής καθώς και σε ό,τι αποκόμισαν, σε ό,τι έμαθαν από την πείρα τους. Continue reading

Οι Λαοί των Δέντρων: πλάσματα και πνεύματα των δέντρων από την παγκόσμια λαογραφία

 

 

Σ’ ένα μνημειό τους βάλανε, σ’ ένα προσκεφαλάκι

Η κόρη βγήκε λεμονιά κι ο νειός κυπαρισσάκι.

-«Τριανταφυλένη», Νισύρου Λαογραφικά

 

Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του βιβλίου μας, Ιστορίες της Γιαγιάς Ιτιάς και με αφορμή ποικίλες συζητήσεις που ξεκίνησαν γύρω από αυτό, θεωρήσαμε πως θα ήταν ενδιαφέρουσα ιδέα να εξετάσουμε το ευρύτερο γενεαλογικό δέντρο (ναι, το λογοπαίγνιο είναι απολύτως σκόπιμο) της γηραιάς μας αφηγήτριας.

Ανέλαβα λοιπόν να το κάνω εγώ, και ήδη από τις πρώτες ώρες της έρευνας και των σκαριφημάτων του άρθρου, διαπίστωσα πόσο μπλεγμένα είναι τα κλαδιά της συγκεκριμένης θεματικής. Continue reading

Η άνθιση της ερώτησης – Κρισναμούρτι


Η σκέψη και ο χρόνος είναι οι δύο παράγοντες του φόβου. Δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα γι’αυτό.

Μην ρωτάτε, “Πως μπορώ να σταματήσω να σκέπτομαι?” είναι πολύ ανόητη ερώτηση.

17353316_1254297688025045_7839619819363082204_n

Γιατί, πρέπει να σκέπτεστε—για να πάτε από εδώ στο σπίτι σας, για να οδηγήσετε το αμάξι σας, για να μιλήσετε μια γλώσσα. Αλλά ο χρόνος μπορεί να μην είναι καθόλου απαραίτητος ψυχολογικά, εσωτερικά.

Οπότε λέμε ότι ο φόβος υπάρχει χάρη στους δύο σημαντικούς παράγοντες του χρόνου και της σκέψης, στους οποίους εμπλέκονται η επιβράβευση και η τιμωρία. Λοιπόν, έχω ακούσει αυτήν την δήλωση από εσάς.

Continue reading

Το χαλί που το πατούσαν όλοι

Της Νίκης Ορφανουδάκη

Ένα παραμύθι για τα προσωπικά όρια..

Μια φορά κι έναν καιρό στα βάθη της Περσίας ήταν το πιο όμορφο, το πιο πολύτιμο, το πιο ακριβό και ξεχωριστό χαλί του κόσμου. Το διακοσμούσαν παραστάσεις που περιέγραφαν τη χαρά της ζωής και ήταν κατασκευασμένο από μετάξι και ίνες από χρυσό και ασήμι.

 

7170c6fcd8af1d8b2b501c230de6d836--jafar-iranian

Ο ιδιοκτήτης του, ένας έμπορος χαλιών, ήταν τόσο περήφανος για το απόκτημά του, που αντί να το κρεμάσει, όπως και όλα τα άλλα χαλιά, το έστρωσε στην είσοδο, για να το καμαρώνει ο ίδιος αλλά και για να είναι το πρώτο πράγμα που θα έβλεπε ο κάθε πελάτης την ώρα που θα έμπαινε στο μαγαζί του. Continue reading

Αφιερωμένο στον Κώστα Μόντη

Ποιο “κράτος”, κύριοι, ποιο “κράτος”;
Σ’ αλλεπάλληλους σωρούς “κρατών” πατάμε.
Δεν καταλαβαίνετε πως με τεχνητά μέσα
κρατάμε την Ιστορία στη ζωή;

από τις «ΣΤΙΓΜΕΣ»

Κώστας-Μόντης-Η-καρδιά-μας

Ο Κώστας Μόντης (1914 -2004) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες ποιητές. Ιδιαίτερη του πατρίδα η Κύπρος. Γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1914 στην κατεχόμενη σήμερα από τα τουρκικά στρατεύματα Αμμόχωστο.
Έκτο και τελευταίο παιδί του Θεόδουλου Μόντη από τη Λάπηθο, δημοσίου υπαλλήλου και της Καλομοίρας Μπατίστα από την Αμμόχωστο.

Η παιδική και εφηβική ζωή του Κώστα Μόντη σημαδεύτηκε από το δράμα του θανάτου και της ορφάνιας. Στη τρυφερή ηλικία των οκτώ του χρόνων έχασε τους δύο αδελφούς του.

Ο αδελφός του Γιώργος Μόντης πέθανε από φυματίωση σε ηλικία 21 ετών και μόλις τρεις εβδομάδες μετά πέθανε και ο αδελφός του Νίκος από λευχαιμία σε ηλικία 16 ετών. Στην ηλικία των δώδεκα, ο ποιητής έχασε τη μητέρα του. Ο θάνατος της μάνας του τον σημάδεψε και καθόρισε σαν άνθρωπο και σαν ποιητή. Continue reading

Never Give Up – James Arruda Henry

 

Συνταξιούχος ψαράς έμαθε να γράφει και να διαβάζει στα 90 του και στα 96 του έκδοσε βιβλίο με τα απομνημονεύματά του!!!!

27971746_10155468044987956_6342644644300216959_n

 

USA–James Arruda Henry, a 98-year-old retired lobsterman, published his autobiographical essays after learning to read and write in his 92s , setting the world record for the Oldest Formerly Illiterate to became an author, according to World Record Academy!

 

«Η εξομολόγηση της σάρκας» – Μισέλ Φουκό

Σχεδόν 34 χρόνια μετά τον θάνατο του φιλόσοφου

Ο τέταρτος και τελευταίος τόμος της «Ιστορίας της σεξουαλικότητας», που δεν είχε εκδοθεί όσο ο Μισέλ Φουκό ήταν εν ζωή, κυκλοφορεί επιτέλους αύριο, Παρασκευή, σχεδόν 34 χρόνια μετά τον θάνατο του φιλοσόφου.

Με τίτλο «Η εξομολόγηση της σάρκας», ο τόμος αυτός, που θα κυκλοφορήσει όπως και οι προηγούμενοι από τον εκδοτικό οίκο Gallimard, κλείνει τη μνημειώδη «Ιστορία της σεξουαλικότητας» το πρώτο μέρος της οποίας εκδόθηκε το 1976, και αποκτά ιδιαίτερη σημασία σήμερα που το ζήτημα της συναίνεσης (το θέμα του βιβλίου) βρίσκεται επίσης στο επίκεντρο συζητήσεων για την παρενόχληση.
Continue reading

Στο μυαλό της Patricia Highsmith

Ήταν απόλυτα άθεη. Δεν ένοιωθε ποτέ άνετα με έγχρωμους ανθρώπους και διατύπωνε συχνά την αντίθεσή της για το κράτος του Ισραήλ και την «επιρροή» των Ισραηλιτών. Είχε επίσης κατηγορηθεί για μισογυνισμό.

Η Patricia Highsmith είναι από τις ιδιάζουσες περιπτώσεις γυναίκας και συγγραφέως. Σήμερα μ’ αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να την καταλάβουμε – κοινώς να μπούμε στο μυαλό της.

Patricia Highsmith, Πατρίτσια Χάϊσμιθ, λεσβία, συγγραφέας,

Πάρα πολλές ταινίες που έχουμε αγαπήσει είναι βασισμένες σε δικά της διηγήματα ή μυθιστορήματα, όπως για παράδειγμα το πρώτο της μυθιστόρημα «Ξένοι στο Τρένο» (Strangers on a Train). Το βιβλίο είχε σχετική επιτυχία όταν Continue reading

Bab el Wad – Χαΐμ Γκουρί

Θρήνος στον κόσμο της τέχνης και των γραμμάτων του Ισραήλ. Ο συγγραφέας, ποιητής και κινηματογραφιστής Χαΐμ Γκουρί, γνωστός κυρίως για τα έργα του για το Ολοκαύτωμα, πέθανε  σε ηλικία 94 ετών. Το θάνατο του επιβεβαίωσε με ανακοίνωση της η κόρη του.

Here I’m passing by. I stand beside the rock,
A black asphalt highway, mountain ridges, stones.
Evening darkens slowly and a sea breeze blows.
Over Beit Mahsir, the first starlight glows.

Bab el Wad,
Remember our names for all time. 
Where convoys to the city broke through 
Our dead lie sprawled by the roadside.  
The iron skeleton, like my comrade, is mute.  

Here tar and lead baked in the sun
Here nights passed with fire and blades
Here grief and glory dwell side by side
A scorched armored car and unknown men’s names.

Bab el Wad…

And here I walk by, making no sound
And I remember them all, remember each one.
Here together we fought on cliffs and harsh ground 
Here as one family, each to each bound.

Bab el Wad…

A spring day will come and cyclamens bloom
Anemones redden the hilltop and slope.
You who will walk here, on the path that we trod
Never forget us – we are Bab el Wad. 

Bab el Wad…

Translated from Hebrew by Vivian Eden

Το 2011 το γαλλικό υπουργείο Πολιτισμού τον ονόμασε Ιππότη του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων χαρακτηρίζοντάς τον “άνδρα της ειρήνης, ζώσα ψυχή της ιστορίας του Ισραήλ και ερωτευμένο με τη γαλλική γλώσσα”.

https://www.haaretz.com/israel-news/read-this-never-published-translation-from-the-late-great-haim-gouri-1.5782657

http://www.cnn.gr/style/politismos/story/115738/israil-pethane-o-ethnikos-poiitis-toy-olokaytomatos-xaim-gkoyri

«Το ημερολόγιο μιας καμαριέρας» – (The Handmaid‘s Tale)

Αυτή η εφιαλτική ιστορία, σ΄ αυτό το απόλυτα αυταρχικό καθεστώς όπου χρησιμοποιεί τις γυναίκες μόνο για αναπαραγωγή, δεν είναι απλά μια τηλεοπτική σειρά. Είναι ένα κομψοτέχνημα. Και πριν από την τηλεοπτική σειρά ήταν βιβλίο (1985), ήταν και ταινία (1990). Ας τα δούμε όλα συνοπτικά…..

Η ιστορία μας περιγράφει ένα ακραίο νεοσυντηρητικό αυταρχικό σύστημα όπου έχουν καταλυθεί όλες σχεδόν οι ατομικές ελευθερίες, κυρίως των γυναικών και των πάσης φύσεως αντιφρονούντων. Σε μια χώρα που ονομάζεται “Gilead” (πρώην Η.Π.Α), μετά από ένα νέο εμφύλιο πόλεμο, ένα καθεστώς ολοκληρωτικό, Χριστιανικό και θρησκόληπτο, αναγκάζει όσες γυναίκες μπορούν να τεκνοποιήσουν, να γίνουν αναπαραγωγικά εργαλεία («πορφυρές δούλες») της στείρας ολιγαρχίας.

The Handmaid's Tale, TO IMEROLOGIO MIAS YPIRETRIAS, Ημερολόγιο μιας καμαριέρας, Margaret Atwood,ΒΙΒΛΙΟ, ΤΑΙΝΙΑ, ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ, TV SERIES, nikosonline.gr

The Handmaids Tale, σημαίνει Η ιστορία μιας υπηρέτριας.

Αρχικά στα Ελληνικά είχε μεταφραστεί από τον Παύλο Μάτεση ως Η ιστορία της πορφυρής δούλης (1990 εκδόσεις Εστία) και νομίζω ότι είναι υπέροχη αυτή η μετάφραση, μια και όλες οι κοπέλες φορούν κόκκινες κάπες. Τουλάχιστον από το Ημερολόγιο μιας καμαριέρας όπως είπαν την ταινία- πολύ καλύτερος. Άσχετα με τον τίτλο και την μετάφραση του, η τηλεοπτική σειρά που βασίστηκε στην νουβέλα της Margaret Atwood είναι ένα αριστούργημα. Continue reading

The Amazing Law Library in Des Moines

Οι βιβλιοθήκες είναι εδώ και καιρό το πιο σπουδαίο σύμβολο της πνευματικής μας ανάπτυξης. Πολλές είναι χτισμένες με κάθε πολυτέλεια – οι δημιουργοί τους δεν σκέφτηκαν καθόλου τα έξοδα.

Παρά το πέρασμα του χρόνου, κάποια από αυτά τα σπουδαία δημόσια κτίρια έχουν ακόμα την δύναμη να εκπλήσσουν. Στην πραγματικότητα, λίγες μοντέρνες βιβλιοθήκες ταιριάζουν σε ομορφιά με αυτούς τους παλιούς “ναούς της γνώσης”.

Εγώ επέλεξα τη Νομική Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Iowa, Des Moines, ΗΠΑ, αλλά εδώ μπορείτε να δείτε  24 από τις πιο εκπληκτικές, εντυπωσιακές, απίθανες και πανέμορφες βιβλιοθήκες σε όλο τον κόσμο:

https://pieriakaterini.blogspot.gr/2016/06/24-epivlitikes-vivliothikes-apo-olo-ton-kosmo.html

Νικόλαος Κ. Μυστράκης: Ο γιατρός της προσφοράς (1873-1956)

Το 2006 κυκλοφόρησε κι ένα βιβλίο με θέμα τον αλτρουιστή γιατρό , του κ. Δημήτρη Αετουδάκη, που με το σπάνιο λογοτεχνικό του ύφος ξεδιπλώνει όλες τις πτυχές της χαρισματικής προσωπικότητας του Νικολάου Μυστράκη.

mistrakis

Ο Νικόλαος Μυστράκης γεννήθηκε στις 12 Μαίου του 1873, στο Ατσιπόπουλο , και ήταν παιδί πολυμελούς οικογένειας. Γονείς του ο Κώστας Μυστράκης και η Μαρία Παπαλεξάκη.

Ήταν η εποχή που χάλκευε το αγωνιστικό πνεύμα των νέων ανθρώπων Συνετέλεσε και το ιστορικό παρελθόν της οικογένειας κι έτσι διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας του μικρού, με όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν κάθε Κρητικό, με πλήρη επίγνωση της σημαντικής καταγωγής του. Continue reading

Ursula Kroeber Le Guin η “γιαγιά της επιστημονικής φαντασίας”

Η αμερικανίδα λογοτέχνιδα Ούρσουλα Κ. Λε Γκεν, η οποία θεωρείτο μια εκ των σημαντικότερων συγγραφέων έργων επιστημονικής φαντασίας στον κόσμο, απεβίωσε τη Δευτέρα σε ηλικία 88 ετών, γνωστοποίησε η οικογένειά της μέσω του λογαριασμού της στο Twitter.

 

Πολυγραφότατη, η Λε Γκεν είχε δημοσιεύσει συλλογές διηγημάτων, ποίηση και παιδική λογοτεχνία, αλλά ήταν τα βιβλία επιστημονικής φαντασίας που έγραψε αυτά που την έκαναν διάσημη και πούλησαν εκατομμύρια αντίτυπα σε όλον τον κόσμο.

Ο αμερικανός συγγραφέας Στίβεν Κινγκ απέτισε φόρο τιμής μέσω Twitter σε μια λογοτέχνιδα που κατατάσσει μεταξύ «των σπουδαιότερων»: κατά την άποψή του, η Λε Γκεν «δεν ήταν απλώς μια συγγραφέας (έργων) επιστημονικής φαντασίας», αλλά μια εμβληματική μορφή της λογοτεχνίας. Continue reading

«Nick Cave, Mercy On Me», ένα graphic novel κομψοτέχνημα

 

Ένα ταξίδι στη ζωή του Nick Cave. Μελαγχολικό, μποέμικο, με πίστη στις δημιουργίες και στα όνειρα του, με τις πρώτες αποτυχίες, το χάσιμο στον απατηλό κόσμο των ναρκωτικών και στη δικαιωματική βύθιση στην επιτυχία…

Να γίνω κάποιος,
να γίνω κάτι.
Να βγω απ’ το σκοτάδι στο φως.
Να γίνω ήρωας, επαναστάτης…
Ένας δημιουργός κόσμων.
Ένας ροκ σταρ.
Να κάνω μουσική που να πονάει.
Που να είναι επικίνδυνη.
Σαν όπλο γεμάτο σφαίρες

Continue reading

ΧΑΛΙΦΑΤΑ – Βασίλης Κατσουρής

Μέσα από τις σελίδες του τόσο ενδιαφέροντος αυτού βιβλίου, μπορούμε να αντιληφθούμε όχι μόνο τα γεγονότα τον 8 και 9 αιώνα, αλλά  και τις μετέπειτα εξελίξεις μέχρι τις μέρες μας.

xalifata

Δίνει μια συγκριτική εικόνα της τότε εποχής, από το Βυζάντιο, τις υπόλοιπες χώρες της ευρωπαϊκής ηπείρου, της Ρωσίας, τις συγκρούσεις στον Αραβικό κόσμο με τις κοσμογονικές αλλαγές στις μεσοποτάμιες ηγεμονίες που τόσο σημαντική επίπτωση είχαν στην διαμόρφωση της Ιστορίας, με τις αντιπαλότητες μεταξύ της παπικής Ρώμης και της ορθόδοξης Κωνσταντινουπόλεως και το μικρό και μεγάλο σχίσμα των Εκκλησιών, τους βαθύτερους λόγους που συνέβησαν γεγονότα που διαμόρφωσαν τον σημερινό κόσμο.

 

http://cityculture.gr/2015/12/vasilis-g-katsouris-chalifata-protos-tomos

«Πέερ Γκυντ» του Χένρικ ‘Ιψεν

Να σου είναι αρκετός ο εαυτός σου

 Για όλους τους άλλους να ‘σαι πάντοτε κλειστός

Τίποτε άλλο δεν έχεις στο μυαλό σου

Αυτό θα είναι ο μόνος σου σκοπός 

–        Ορκος του Πέερ στα ξωτικά 

2327555

Με διπλό ρόλο σε μια παράσταση που ακροβατεί ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία, σε ένα ονειρικό παραμύθι για μεγάλους, η ηθοποιός Γιούλικα Σκαφιδά μας μιλά για το αριστούργημα του Χένρικ Ίψεν, «Πέερ Γκυντ», που παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία  Δημήτρη Λιγνάδη, στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

Μιλήστε μας για την υπόθεση του έργου.

«Το έργο παρακολουθεί τη ζωή του Πέερ Γκυντ στο πέρασμα του χρόνου, του “Σκανδιναβού Δον Κιχώτη” που είναι γνωστός στο χωριό του για τα παραμύθια του. Ο Πέερ Γκυντ, στην προσπάθειά του να γίνει μέγας και τρανός, περιπλανιέται καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου: γνωρίζει τόπους, ανθρώπους, ξωτικά, ερωτεύεται, αμφισβητείται, πλουτίζει. Γέρος πια και χορτασμένος, επιστρέφει πίσω στον τόπο του, στη Νορβηγία, και καλείται να απαντήσει στο ερώτημα κατά πόσο ήταν ο εαυτός του κατά της διάρκεια της ζωής του». Continue reading

Γιώτα Χουλιάρα : Οι Αλληγορίες στα Παραμύθια

Αξίζει να διαβαστεί !!!!!

Λένε πως ο θαυμαστός κόσμος των παραμυθιών είναι η πύλη για τη χώρα της φαντασίας άλλοι πάλι ισχυρίζονται πως τα παραμύθια προέρχονται από την ανάγκη της ανθρωπότητας να καταφεύγει στο μύθο για να εξηγήσει τα βαθύτερα νοήματα της ύπαρξης.

Σίγουρα πάντως ο όρος «παραμύθι» αναφέρεται σε μια παράδοση που πηγαίνει πολύ πιο πίσω από τα ρομαντικά κατάλοιπα των μεσαιωνικών δοξασιών, των ιπποτών και των κάστρων, πιο πίσω ακόμα και από την εποχή των θεών και των ηρώων, στις αφηγήσεις των τοιχογραφιών των σπηλαίων που ήταν καταφύγια για τις πρώτες φυλές των ανθρώπων.

Σήμερα εγώ και το Mindhack φιλοξενούμε έναν άνθρωπο που εκτιμώ ιδιαίτερα, τη δημοσιογράφο και ερευνήτρια Γιώτα Χουλιάρα, την οποία, όχι συμπτωματικά, γνώρισα σε μία μίνι ημερίδα των Εκδόσεων Έσοπτρον, που έλαβε χώρα στο ομώνυμο βιβλιοπωλείο στη «Στοά του Βιβλίου» σχετικά με την καταγωγή και την αλληγορία των παραμυθιών.

http://mindhack.gr/%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B1-%CF%87%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%81%CE%B1/

Μαλλιά Κουβάρια – Ραπουνζέλ

Ένα πολυαγαπημένο κλασικό παραμύθι, η ιστορία της χρυσομαλλούσας Ραπουνζέλ, που μιλάει για τη δύναμη της θέλησης και της αγάπης έγινε το θέμα της σημερινής μου κατασκευής !!

Καλή εβδομάδα!!!!

 

efi’s crafts 2018

 

 

Continue reading

“Παιδιά με σμαραγδένια μάτια”


Η ανθρωπιστική προσέγγιση της παιδικής ψύχωσης και του παιδικού αυτισμού από τη Μίρα Ρόθενμπεργκ

αυτιστική_ τέχνη_2

Κάθε παιδί χτίζει το δικό του φρούριο. Και, καθώς όλα τα παιδιά είναι διαφορετικά το ένα από το άλλο, είναι και τα φρούρια τους διαφορετικά, όπως διαφορετικές είναι και οι γέφυρες που πρέπει να ρίξουμε για να μπούμε μέσα στο οχυρό. Το κάθε παιδί αμύνεται με το δικό του τρόπο εναντίον της εισβολής του φόβου. Όμως όλα τους αμύνονται εναντίον του ίδιου φόβου -του αφανισμού τους- και διεξάγουν την ίδια μάχη για την επιβίωσή τους.»

 

“Παιδιά με σμαραγδένια μάτια”“Παιδιά με πέτρινα μάτια” -όπως μεταφράσθηκε ελληνικά),  είναι ο τίτλος του πρώτου βιβλίου που δημοσίευσε η Μίρα Ρόθενμπεργκ, Αμερικανίδα παιδοψυχολόγος και πρωτοπόρος στη θεραπεία αυτιστικών και ψυχωτικών παιδιών. (Αυτισμός και Ψύχωση)

Continue reading

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ – … αρωματισμένες αναμνήσεις χαμένων λουλουδιών

12391905_1031770510208091_7096178321517955904_nΠοιος είσαι, αναγνώστη,
που διαβάζεις τα ποιήματά μου
μετά από εκατό χρόνια;
 
Δεν μπορώ να σου στείλω ένα μόνο λουλούδι
από αυτόν τον πλούτο της άνοιξης,
μια μόνο χρυσή σπίθα από τα σύννεφα.

Άνοιξε τις πόρτες σου και κοίτα έξω.
Από τον ανθισμένο κήπο σου
μάζεψε αρωματισμένες αναμνήσεις
των χαμένων λουλουδιών
πριν από εκατό χρόνια…..

Continue reading

Πλάθοντας ανθρώπους – Βιρτζίνια Σατίρ

Το σύστημα αναπαράγεται από τους αρχιτέκτονες της οικογένειας: τους γονείς

post-1092

Όταν ένα μωρό έρχεται στον κόσμο, δεν έχει παρελθόν, δεν έχει πείρα για να χειριστεί τον εαυτό του, δεν έχει κριτήρια για να κρίνει την αξία του. Το μωρό πρέπει να στηρίζεται στις εμπειρίες του με τους ανθρώπους και στα μηνύματά τους για την αξία του ως ατόμου.

Στα πρώτα πέντε ή έξι χρόνια η αυτοεκτίμηση του παιδιού σχηματίζεται αποκλειστικά σχεδόν μέσα στην οικογένεια. Μόλις το παιδί πάει στο σχολείο, άλλες επιρροές έρχονται να το επηρεάσουν, η οικογένεια ωστόσο παραμένει βασικός παράγοντας.

Εξωτερικές δυνάμεις τείνουν να ενδυναμώσουν τα συναισθήματα της αξίας ή της αναξιότητας που το παιδί έμαθε στο σπίτι: το μικρό, το γεμάτο αυτοπεποίθηση, Continue reading

Ο ετοιμοθάνατος βασιλιάς …

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ετοιμοθάνατος βασιλιάς. Ήταν πανίσχυρος βασιλιάς, αλλά ήταν άρρωστος πολύ βαριά κι απελπιζόταν: «Είναι δυνατόν ένας τόσο ισχυρός βασιλιάς να πρέπει να πεθάνει; Τι κάνουν οι μάγοι μου; Γιατί δε με γλιτώνουν;»

 El_Greco_-_San_Martín_y_el_mendigo

Αλλά οι μάγοι το είχαν βάλει στα πόδια, από φόβο μήπως τους πάρει το κεφάλι. Μόνο ένας είχε απομείνει, ένας γέρος μάγος, που κανένας δεν του έδινε σημασία, γιατί ήταν μάλλον ιδιότροπος κι ίσως λίγο τρελούτσικος. Εδώ και πολλά χρόνια ο βασιλιάς δεν τον συμβουλευόταν , αυτή τη φορά όμως πρόσταξε να τον καλέσουν.

–Μπορείς να σωθείς, είπε ο μάγος, αλλά με μία συμφωνία: να παραχωρήσεις για μία μέρα το θρόνο σου στον άνθρωπο που θα σου μοιάζει πιότερο απ’ όλους τους ανθρώπους. Έτσι θα πεθάνει αυτός στη θέση σου. Continue reading

“Φταις εσύ !” και σίγουρα όχι εγώ … (ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΪ)

8c0257bbfd68441f1d238a54001d04e1

Όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη σχέση τους, τείνουν να κατηγορούν τον σύντροφό τους. Βλέπουν καθαρά ποια είναι η αλλαγή που χρειάζεται να κάνει ο άλλος ώστε να λειτουργήσει η σχέση, αλλά τους είναι πολύ δύσκολο να δουν τι είναι αυτό που κάνουν οι ίδιοι και δημιουργούν προβλήματα.

Είναι πολύ συνηθισμένο να ρωτήσεις κάποια γυναίκα σε μία συνεδρία ζεύγους:

«Τι σου συμβαίνει;»

Και να σου απαντήσει:

«Αυτό που μου συμβαίνει, είναι πως ο άντρας μου δεν καταλαβαίνει…» Continue reading

Οι ‘Καταστερισμοί’ του Ερατοσθένους του Κυρηναίου

 

post-543

Πρόκειται για μέρος ενός έργου όχι ιδιαιτέρων αξιώσεων, τόσο εξαιτίας του αντικειμένου του όσο και λόγω των φθορών που έχει υποστεί. Έχει όμως μια σπουδαιότητα. Είναι έργο του Ερατοσθένους!

Αναφέρεται σε 44 αστερισμούς των δύο ημισφαιρίων της ουράνιας σφαίρας, περιγράφει δε συνοπτικά τους αντίστοιχους μύθους τους και τους κυριότερους αστέρες που τους αποτελούν.
Continue reading

“Το Δεύτερο φύλο” – Simone de Beauvoir

Σιμόν+ντε+Μποβουάρ+(1908-1986)

 

Σαν σήμερα 9 Ιανουαρίου 1908 γεννήθηκε η Γαλλίδα συγγραφέας, διανοούμενη, φεμινίστρια, ακτιβίστρια και μούσα ζωής του υπαρξιστή φιλοσόφου Ζαν Πολ Σαρτρ, “Σιμόν ντε Μποβουάρ”

Συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες μορφές του 20ού αιώνα αλλά πάνω απ’ όλα ήταν αυτή που άλλαξε ριζικά τον τρόπο που οι κοινωνίες αντιλαμβάνονται τη γυναίκα.
Μετά το 1968 θεωρήθηκε η μητέρα του φεμινισμού.

Ως υπαρξίστρια η Μπoβουάρ αποδέχεται την αρχή πως η ύπαρξη προηγείται της ουσίας.

Επομένως “δεν γεννιέται κανείς γυναίκα, αλλά γίνεται”.

Continue reading

“Η τέχνη της Ηρεμίας” – Pico Iyer

menta 88

Σε μια εποχή επιτάχυνσης, τίποτα δεν μπορεί να είναι πιο απολαυστικό από το να επιβραδύνουμε.

Στην εποχή του περισπασμού, τίποτα δεν είναι τόσο πολυτελές όσο το να δίνουμε προσοχή. Σε μια εποχή συνεχούς κίνησης, τίποτα δεν είναι τόσο επείγον όσο το να καθόμαστε ακίνητοι. Έτσι στις επόμενες διακοπές σας μπορείτε να πάτε σε ονειρεμένα μέρη. Σίγουρα θα περάσετε υπέροχα.

Αλλά αν θέλετε να επιστρέψετε σπίτι ζωντανοί και γεμάτοι με φρέσκια ελπίδα, ερωτευμένοι με τον κόσμο, νομίζω μπορεί να θέλετε να δοκιμάσετε το ενδεχόμενο να μην πάτε πουθενά. Όπως έλεγε και ο Κινέζος φιλόσοφος Λάο Τσε “Το λασπωμένο νερό καθαρίζει όταν μείνει ακίνητο…”

Πάμε και σήμερα να συναντήσουμε ανθρώπους που ταξίδεψαν, έζησαν σπουδαίες εμπειρίες και μετά γύρισαν στο σπίτι τους, έμειναν στο δωμάτιό τους και αναζήτησαν την τέχνη της ηρεμίας, βρήκαν στην ακινησία μια αίσθηση πληρότητας.

Και τελικά, ανακάλυψαν ξανά τη σοφία μίας παλαιότερης εποχής.

Μετά έγραψαν, μίλησαν και τραγούδησαν γι’ αυτό.

Μεντα 88 fm

Γαλάτεια Σαράντη η πρώτη γυναίκα ακαδημαϊκός

 

Σαν σήμερα το 2009 έφυγε η Γαλάτεια Σαράντη.

Η ακαδημαϊκός και λογοτέχνις που υπήρξε στις επάλξεις των ελληνικών γραμμάτων από το ’45 – πρωτοεμφανίστηκε στο περιοδικό Νέα Εστία, με το διήγημα «Το Κάστρο»- γεννήθηκε στην Πάτρα το 1920, αποφοίτησε από το Αρσάκειο Λύκειο Πατρών και κατόπιν η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Κατόπιν, σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές της γιατί αφοσιώθηκε στη συγγραφή. Continue reading

Ασσατζιόλι- “Οι τρεις λατόμοι”

the-builders

 

Υπάρχει κι ένας λίγο διαφορετικός τύπος κρίσης: η αίσθηση της προσωπικής ματαιότητας. Στην περίπτωση αυτή ο άνθρωπος νιώθει ότι είναι άχρηστος ο ίδιος ότι η δική του ζωή δεν έχει νόημα ή αξία και ότι δεν οδηγεί πουθενά. Όμως κατά τη γνώμη μου αυτό είναι απατηλό, επειδή κάθε μορφή ύπαρξης έχει τη δική της θέση μέσα στο σύνολο. Η παλιά ιστορία για τους τρεις λατόμους φανερώνει την αξία αυτής της συνειδητοποίησης.

Όταν χτιζόταν ένας καθεδρικός ναός το μεσαίωνα, ρώτησαν με τη σειρά τρεις από τους λατόμους «τι κάνεις εδώ;» Ο πρώτος απάντησε θυμωμένος: «όπως βλέπεις σπάω πέτρες». Ο δεύτερος απάντησε: «βγάζω το ψωμί μου, για να θρέψω την

Continue reading

“Τα χέρια”- Μιχάλης Γκανάς

“Κοιτάζει τα χέρια της. Πώς έγιναν έτσι; Πού βρέθηκαν τόσες φλέβες,

τόσες ελιές και σημάδια, τόσες ρυτίδες στα χέρια της;

 

Εβδομήντα χρόνια τα κουβαλάει μαζί της και ποτέ δεν γύρισε να τα κοιτάξει.
Ούτε τότε που ήταν χλωρά, ούτε που μέστωσαν, ούτε που μαράθηκαν,
ώσπου ξεράθηκαν.

Όλα αυτά τα χρόνια η έγνοια της ήταν αλλού, όχι στα  χέρια της: μην κοπεί, μην καεί, μην τρυπηθεί, μην το παρακάνει το βράδυ με τον άντρα της –όποτε τύχαινε, μια στις τόσες– κι ακούσει πάλι τα λόγια του, καρφί στην καρδιά της «πού τα ’μαθες αυτά μωρέ γυναίκα;»
Continue reading

«Το Μάτι»: μέσα στην πιο θεαματική βιβλιοθήκη στον κόσμο

 

Ένα τετράγωνο κτίριο το οποίο εσωκλείει μια σειρά από ομόκεντρα επίπεδα σαν αναβαθμίδες.

Στο κέντρο του χώρου, μια γιγάντια φωτεινή σφαίρα, που κάνει το κτίριο να μοιάζει με μάτι, στον περαστικό. Γι’ αυτό και η Tianjin Binhai Library καθιερώθηκε στο Διαδίκτυο ως “Το Μάτι”.

Χρειάστηκαν τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί η κατασκευή αυτής της βιβλιοθήκης-μαμούθ, που καλύπτει πάνω από 33 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μπορεί να στεγάσει 1,2 εκατομμύρια βιβλία! Continue reading

Τέχνη στα καλύμματα των βιβλίων του 20ου αιώνα

Tον 19ο αιώνα τα καλύμματα των βιβλίων ήταν απλά προστατευτικά χαρτιά περιτυλίγματος που πετιόντουσαν αμέσως μετά την αγορά του βιβλίου.
Η αξία του εξωφύλλου βρισκόταν στο δέρμα που βρισκόταν κάτω απ’ αυτά και παρόλο που μερικά απ’ αυτά τα προστατευτικά χαρτιά είχαν κομψά σχέδια σπανίως σχετιζόταν με το περιεχόμενο του βιβλίου.

Το The Illustrated Dust Jacket, 1920-1970 του Martin Salisbury που εκδόθηκε πρόσφατα από τον οίκο των Thames & Hudson, καταγράφει το πώς αυτό το αντικείμενο μίας χρήσης εξελίχθηκε σε μια σημαντική δημιουργική δύναμη στον χώρο των εκδόσεων.
Continue reading

«Ένα ελάφι δακρύζει πάνω στο κρεβάτι μου»

Και το ελάφι, λες και βγαίνει από τα παιδικά Χριστούγεννα όπως οι ήρωες των παραμυθιών, για να υπογραμμίσει ότι ο κόσμος των ενηλίκων δεν είναι παρά η συνέχεια εκείνου του αλλοτινού:

24231752_1763098867319455_5603365706538863390_n

«Για να ζεσταθείς κάλεσε για επίσκεψη το κοριτσάκι με τα

σπίρτα. Φαντάσου ζαχαρωτά σε φωτισμένες βιτρίνες. Αντί για

κουβέρτα χρησιμοποίησε τους επτά νάνους.» Continue reading

Tο «Παιδί με τη ριγέ μπλούζα» – Έλενα Χουσνή

Tο «Παιδί με τη ριγέ μπλούζα» (Εκδόσεις Κύφαντα) μιλά για τον ζοφερό κόσμο της σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, τα κυκλώματα της παιδικής πορνογραφίας και το πώς οργανώνεται η αποπλάνηση παιδιών μέσω διαδικτύου, την παιδεραστία, το trafficking. Κάνει αναφορές στον ηλεκτρονικό εκφοβισμό (cyberbullying) και γενικότερα στο κυβερνο-έγκλημα.

 

24135177_1738892149488542_1947793327_n

Όπως αναφέρεται στο βιβλίο, την τελευταία δεκαετία το συμβατικό έγκλημα έχει μετακομίσει στον κυβερνοχώρο. Εκεί όπου η ανωνυμία προσφέρει μια προστατευτική ασπίδα, συχνά αδιαπέραστη, στους εγκληματίες και τους παρανομούντες.

Η διαφορά του από το κοινό έγκλημα έγκειται στο ότι είναι ταχύτατο και πολύ εύκολο να διαπραχθεί γιατί δεν απαιτεί τη φυσική παρουσία του δράστη στον χώρο του εγκλήματος. Αρκεί ένας υπολογιστής. Continue reading

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

«Αναγνωρίζοντας τους χειριστικούς ανθρώπους, με τους οποίους συναναστρεφόμαστε»

14915173_922836221183540_1665346584987193574_n

[…] η ψυχολογική χειραγώγηση καταγράφεται στη βιβλιογραφία ως μία ιδιαίτερα αγχωτική εμπειρία για τον αποδέκτη· και οι επιπτώσεις της έχουν καταφανεί στην ψυχοσυναισθηματική υγεία του ατόμου, καθώς επίσης και στη σωματική υγεία του (εξ ου και ο όρος τοξικός) (Braiker, 1992/2001).
Ουσιαστικά, είναι ένα είδος άσκησης κοινωνικής επιρροής, στην οποία το άτομο

Continue reading