ΧΑΛΙΦΑΤΑ – Βασίλης Κατσουρής

Μέσα από τις σελίδες του τόσο ενδιαφέροντος αυτού βιβλίου, μπορούμε να αντιληφθούμε όχι μόνο τα γεγονότα τον 8 και 9 αιώνα, αλλά  και τις μετέπειτα εξελίξεις μέχρι τις μέρες μας.

xalifata

Δίνει μια συγκριτική εικόνα της τότε εποχής, από το Βυζάντιο, τις υπόλοιπες χώρες της ευρωπαϊκής ηπείρου, της Ρωσίας, τις συγκρούσεις στον Αραβικό κόσμο με τις κοσμογονικές αλλαγές στις μεσοποτάμιες ηγεμονίες που τόσο σημαντική επίπτωση είχαν στην διαμόρφωση της Ιστορίας, με τις αντιπαλότητες μεταξύ της παπικής Ρώμης και της ορθόδοξης Κωνσταντινουπόλεως και το μικρό και μεγάλο σχίσμα των Εκκλησιών, τους βαθύτερους λόγους που συνέβησαν γεγονότα που διαμόρφωσαν τον σημερινό κόσμο.

 

http://cityculture.gr/2015/12/vasilis-g-katsouris-chalifata-protos-tomos

«Πέερ Γκυντ» του Χένρικ ‘Ιψεν

Να σου είναι αρκετός ο εαυτός σου

 Για όλους τους άλλους να ‘σαι πάντοτε κλειστός

Τίποτε άλλο δεν έχεις στο μυαλό σου

Αυτό θα είναι ο μόνος σου σκοπός 

–        Ορκος του Πέερ στα ξωτικά 

2327555

Με διπλό ρόλο σε μια παράσταση που ακροβατεί ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία, σε ένα ονειρικό παραμύθι για μεγάλους, η ηθοποιός Γιούλικα Σκαφιδά μας μιλά για το αριστούργημα του Χένρικ Ίψεν, «Πέερ Γκυντ», που παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία  Δημήτρη Λιγνάδη, στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

Μιλήστε μας για την υπόθεση του έργου.

«Το έργο παρακολουθεί τη ζωή του Πέερ Γκυντ στο πέρασμα του χρόνου, του “Σκανδιναβού Δον Κιχώτη” που είναι γνωστός στο χωριό του για τα παραμύθια του. Ο Πέερ Γκυντ, στην προσπάθειά του να γίνει μέγας και τρανός, περιπλανιέται καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου: γνωρίζει τόπους, ανθρώπους, ξωτικά, ερωτεύεται, αμφισβητείται, πλουτίζει. Γέρος πια και χορτασμένος, επιστρέφει πίσω στον τόπο του, στη Νορβηγία, και καλείται να απαντήσει στο ερώτημα κατά πόσο ήταν ο εαυτός του κατά της διάρκεια της ζωής του». Continue reading

Γιώτα Χουλιάρα : Οι Αλληγορίες στα Παραμύθια

Αξίζει να διαβαστεί !!!!!

Λένε πως ο θαυμαστός κόσμος των παραμυθιών είναι η πύλη για τη χώρα της φαντασίας άλλοι πάλι ισχυρίζονται πως τα παραμύθια προέρχονται από την ανάγκη της ανθρωπότητας να καταφεύγει στο μύθο για να εξηγήσει τα βαθύτερα νοήματα της ύπαρξης.

Σίγουρα πάντως ο όρος «παραμύθι» αναφέρεται σε μια παράδοση που πηγαίνει πολύ πιο πίσω από τα ρομαντικά κατάλοιπα των μεσαιωνικών δοξασιών, των ιπποτών και των κάστρων, πιο πίσω ακόμα και από την εποχή των θεών και των ηρώων, στις αφηγήσεις των τοιχογραφιών των σπηλαίων που ήταν καταφύγια για τις πρώτες φυλές των ανθρώπων.

Σήμερα εγώ και το Mindhack φιλοξενούμε έναν άνθρωπο που εκτιμώ ιδιαίτερα, τη δημοσιογράφο και ερευνήτρια Γιώτα Χουλιάρα, την οποία, όχι συμπτωματικά, γνώρισα σε μία μίνι ημερίδα των Εκδόσεων Έσοπτρον, που έλαβε χώρα στο ομώνυμο βιβλιοπωλείο στη «Στοά του Βιβλίου» σχετικά με την καταγωγή και την αλληγορία των παραμυθιών.

http://mindhack.gr/%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B1-%CF%87%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%81%CE%B1/

Μαλλιά Κουβάρια – Ραπουνζέλ

Ένα πολυαγαπημένο κλασικό παραμύθι, η ιστορία της χρυσομαλλούσας Ραπουνζέλ, που μιλάει για τη δύναμη της θέλησης και της αγάπης έγινε το θέμα της σημερινής μου κατασκευής !!

Καλή εβδομάδα!!!!

 

efi’s crafts 2018

 

 

Continue reading

“Παιδιά με σμαραγδένια μάτια”


Η ανθρωπιστική προσέγγιση της παιδικής ψύχωσης και του παιδικού αυτισμού από τη Μίρα Ρόθενμπεργκ

αυτιστική_ τέχνη_2

Κάθε παιδί χτίζει το δικό του φρούριο. Και, καθώς όλα τα παιδιά είναι διαφορετικά το ένα από το άλλο, είναι και τα φρούρια τους διαφορετικά, όπως διαφορετικές είναι και οι γέφυρες που πρέπει να ρίξουμε για να μπούμε μέσα στο οχυρό. Το κάθε παιδί αμύνεται με το δικό του τρόπο εναντίον της εισβολής του φόβου. Όμως όλα τους αμύνονται εναντίον του ίδιου φόβου -του αφανισμού τους- και διεξάγουν την ίδια μάχη για την επιβίωσή τους.»

 

“Παιδιά με σμαραγδένια μάτια”“Παιδιά με πέτρινα μάτια” -όπως μεταφράσθηκε ελληνικά),  είναι ο τίτλος του πρώτου βιβλίου που δημοσίευσε η Μίρα Ρόθενμπεργκ, Αμερικανίδα παιδοψυχολόγος και πρωτοπόρος στη θεραπεία αυτιστικών και ψυχωτικών παιδιών. (Αυτισμός και Ψύχωση)

Continue reading

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ – … αρωματισμένες αναμνήσεις χαμένων λουλουδιών

12391905_1031770510208091_7096178321517955904_nΠοιος είσαι, αναγνώστη,
που διαβάζεις τα ποιήματά μου
μετά από εκατό χρόνια;
 
Δεν μπορώ να σου στείλω ένα μόνο λουλούδι
από αυτόν τον πλούτο της άνοιξης,
μια μόνο χρυσή σπίθα από τα σύννεφα.

Άνοιξε τις πόρτες σου και κοίτα έξω.
Από τον ανθισμένο κήπο σου
μάζεψε αρωματισμένες αναμνήσεις
των χαμένων λουλουδιών
πριν από εκατό χρόνια…..

Continue reading

Πλάθοντας ανθρώπους – Βιρτζίνια Σατίρ

Το σύστημα αναπαράγεται από τους αρχιτέκτονες της οικογένειας: τους γονείς

post-1092

Όταν ένα μωρό έρχεται στον κόσμο, δεν έχει παρελθόν, δεν έχει πείρα για να χειριστεί τον εαυτό του, δεν έχει κριτήρια για να κρίνει την αξία του. Το μωρό πρέπει να στηρίζεται στις εμπειρίες του με τους ανθρώπους και στα μηνύματά τους για την αξία του ως ατόμου.

Στα πρώτα πέντε ή έξι χρόνια η αυτοεκτίμηση του παιδιού σχηματίζεται αποκλειστικά σχεδόν μέσα στην οικογένεια. Μόλις το παιδί πάει στο σχολείο, άλλες επιρροές έρχονται να το επηρεάσουν, η οικογένεια ωστόσο παραμένει βασικός παράγοντας.

Εξωτερικές δυνάμεις τείνουν να ενδυναμώσουν τα συναισθήματα της αξίας ή της αναξιότητας που το παιδί έμαθε στο σπίτι: το μικρό, το γεμάτο αυτοπεποίθηση, Continue reading

Ο ετοιμοθάνατος βασιλιάς …

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ετοιμοθάνατος βασιλιάς. Ήταν πανίσχυρος βασιλιάς, αλλά ήταν άρρωστος πολύ βαριά κι απελπιζόταν: «Είναι δυνατόν ένας τόσο ισχυρός βασιλιάς να πρέπει να πεθάνει; Τι κάνουν οι μάγοι μου; Γιατί δε με γλιτώνουν;»

 El_Greco_-_San_Martín_y_el_mendigo

Αλλά οι μάγοι το είχαν βάλει στα πόδια, από φόβο μήπως τους πάρει το κεφάλι. Μόνο ένας είχε απομείνει, ένας γέρος μάγος, που κανένας δεν του έδινε σημασία, γιατί ήταν μάλλον ιδιότροπος κι ίσως λίγο τρελούτσικος. Εδώ και πολλά χρόνια ο βασιλιάς δεν τον συμβουλευόταν , αυτή τη φορά όμως πρόσταξε να τον καλέσουν.

–Μπορείς να σωθείς, είπε ο μάγος, αλλά με μία συμφωνία: να παραχωρήσεις για μία μέρα το θρόνο σου στον άνθρωπο που θα σου μοιάζει πιότερο απ’ όλους τους ανθρώπους. Έτσι θα πεθάνει αυτός στη θέση σου. Continue reading

“Φταις εσύ !” και σίγουρα όχι εγώ … (ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΪ)

8c0257bbfd68441f1d238a54001d04e1

Όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη σχέση τους, τείνουν να κατηγορούν τον σύντροφό τους. Βλέπουν καθαρά ποια είναι η αλλαγή που χρειάζεται να κάνει ο άλλος ώστε να λειτουργήσει η σχέση, αλλά τους είναι πολύ δύσκολο να δουν τι είναι αυτό που κάνουν οι ίδιοι και δημιουργούν προβλήματα.

Είναι πολύ συνηθισμένο να ρωτήσεις κάποια γυναίκα σε μία συνεδρία ζεύγους:

«Τι σου συμβαίνει;»

Και να σου απαντήσει:

«Αυτό που μου συμβαίνει, είναι πως ο άντρας μου δεν καταλαβαίνει…» Continue reading

Οι ‘Καταστερισμοί’ του Ερατοσθένους του Κυρηναίου

 

post-543

Πρόκειται για μέρος ενός έργου όχι ιδιαιτέρων αξιώσεων, τόσο εξαιτίας του αντικειμένου του όσο και λόγω των φθορών που έχει υποστεί. Έχει όμως μια σπουδαιότητα. Είναι έργο του Ερατοσθένους!

Αναφέρεται σε 44 αστερισμούς των δύο ημισφαιρίων της ουράνιας σφαίρας, περιγράφει δε συνοπτικά τους αντίστοιχους μύθους τους και τους κυριότερους αστέρες που τους αποτελούν.
Continue reading

“Το Δεύτερο φύλο” – Simone de Beauvoir

Σιμόν+ντε+Μποβουάρ+(1908-1986)

 

Σαν σήμερα 9 Ιανουαρίου 1908 γεννήθηκε η Γαλλίδα συγγραφέας, διανοούμενη, φεμινίστρια, ακτιβίστρια και μούσα ζωής του υπαρξιστή φιλοσόφου Ζαν Πολ Σαρτρ, “Σιμόν ντε Μποβουάρ”

Συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες μορφές του 20ού αιώνα αλλά πάνω απ’ όλα ήταν αυτή που άλλαξε ριζικά τον τρόπο που οι κοινωνίες αντιλαμβάνονται τη γυναίκα.
Μετά το 1968 θεωρήθηκε η μητέρα του φεμινισμού.

Ως υπαρξίστρια η Μπoβουάρ αποδέχεται την αρχή πως η ύπαρξη προηγείται της ουσίας.

Επομένως “δεν γεννιέται κανείς γυναίκα, αλλά γίνεται”.

Continue reading

“Η τέχνη της Ηρεμίας” – Pico Iyer

menta 88

Σε μια εποχή επιτάχυνσης, τίποτα δεν μπορεί να είναι πιο απολαυστικό από το να επιβραδύνουμε.

Στην εποχή του περισπασμού, τίποτα δεν είναι τόσο πολυτελές όσο το να δίνουμε προσοχή. Σε μια εποχή συνεχούς κίνησης, τίποτα δεν είναι τόσο επείγον όσο το να καθόμαστε ακίνητοι. Έτσι στις επόμενες διακοπές σας μπορείτε να πάτε σε ονειρεμένα μέρη. Σίγουρα θα περάσετε υπέροχα.

Αλλά αν θέλετε να επιστρέψετε σπίτι ζωντανοί και γεμάτοι με φρέσκια ελπίδα, ερωτευμένοι με τον κόσμο, νομίζω μπορεί να θέλετε να δοκιμάσετε το ενδεχόμενο να μην πάτε πουθενά. Όπως έλεγε και ο Κινέζος φιλόσοφος Λάο Τσε “Το λασπωμένο νερό καθαρίζει όταν μείνει ακίνητο…”

Πάμε και σήμερα να συναντήσουμε ανθρώπους που ταξίδεψαν, έζησαν σπουδαίες εμπειρίες και μετά γύρισαν στο σπίτι τους, έμειναν στο δωμάτιό τους και αναζήτησαν την τέχνη της ηρεμίας, βρήκαν στην ακινησία μια αίσθηση πληρότητας.

Και τελικά, ανακάλυψαν ξανά τη σοφία μίας παλαιότερης εποχής.

Μετά έγραψαν, μίλησαν και τραγούδησαν γι’ αυτό.

Μεντα 88 fm

Γαλάτεια Σαράντη η πρώτη γυναίκα ακαδημαϊκός

 

Σαν σήμερα το 2009 έφυγε η Γαλάτεια Σαράντη.

Η ακαδημαϊκός και λογοτέχνις που υπήρξε στις επάλξεις των ελληνικών γραμμάτων από το ’45 – πρωτοεμφανίστηκε στο περιοδικό Νέα Εστία, με το διήγημα «Το Κάστρο»- γεννήθηκε στην Πάτρα το 1920, αποφοίτησε από το Αρσάκειο Λύκειο Πατρών και κατόπιν η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Κατόπιν, σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές της γιατί αφοσιώθηκε στη συγγραφή. Continue reading

Ασσατζιόλι- “Οι τρεις λατόμοι”

the-builders

 

Υπάρχει κι ένας λίγο διαφορετικός τύπος κρίσης: η αίσθηση της προσωπικής ματαιότητας. Στην περίπτωση αυτή ο άνθρωπος νιώθει ότι είναι άχρηστος ο ίδιος ότι η δική του ζωή δεν έχει νόημα ή αξία και ότι δεν οδηγεί πουθενά. Όμως κατά τη γνώμη μου αυτό είναι απατηλό, επειδή κάθε μορφή ύπαρξης έχει τη δική της θέση μέσα στο σύνολο. Η παλιά ιστορία για τους τρεις λατόμους φανερώνει την αξία αυτής της συνειδητοποίησης.

Όταν χτιζόταν ένας καθεδρικός ναός το μεσαίωνα, ρώτησαν με τη σειρά τρεις από τους λατόμους «τι κάνεις εδώ;» Ο πρώτος απάντησε θυμωμένος: «όπως βλέπεις σπάω πέτρες». Ο δεύτερος απάντησε: «βγάζω το ψωμί μου, για να θρέψω την

Continue reading

“Τα χέρια”- Μιχάλης Γκανάς

“Κοιτάζει τα χέρια της. Πώς έγιναν έτσι; Πού βρέθηκαν τόσες φλέβες,

τόσες ελιές και σημάδια, τόσες ρυτίδες στα χέρια της;

 

Εβδομήντα χρόνια τα κουβαλάει μαζί της και ποτέ δεν γύρισε να τα κοιτάξει.
Ούτε τότε που ήταν χλωρά, ούτε που μέστωσαν, ούτε που μαράθηκαν,
ώσπου ξεράθηκαν.

Όλα αυτά τα χρόνια η έγνοια της ήταν αλλού, όχι στα  χέρια της: μην κοπεί, μην καεί, μην τρυπηθεί, μην το παρακάνει το βράδυ με τον άντρα της –όποτε τύχαινε, μια στις τόσες– κι ακούσει πάλι τα λόγια του, καρφί στην καρδιά της «πού τα ’μαθες αυτά μωρέ γυναίκα;»
Continue reading

«Το Μάτι»: μέσα στην πιο θεαματική βιβλιοθήκη στον κόσμο

 

Ένα τετράγωνο κτίριο το οποίο εσωκλείει μια σειρά από ομόκεντρα επίπεδα σαν αναβαθμίδες.

Στο κέντρο του χώρου, μια γιγάντια φωτεινή σφαίρα, που κάνει το κτίριο να μοιάζει με μάτι, στον περαστικό. Γι’ αυτό και η Tianjin Binhai Library καθιερώθηκε στο Διαδίκτυο ως “Το Μάτι”.

Χρειάστηκαν τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί η κατασκευή αυτής της βιβλιοθήκης-μαμούθ, που καλύπτει πάνω από 33 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μπορεί να στεγάσει 1,2 εκατομμύρια βιβλία! Continue reading

Τέχνη στα καλύμματα των βιβλίων του 20ου αιώνα

Tον 19ο αιώνα τα καλύμματα των βιβλίων ήταν απλά προστατευτικά χαρτιά περιτυλίγματος που πετιόντουσαν αμέσως μετά την αγορά του βιβλίου.
Η αξία του εξωφύλλου βρισκόταν στο δέρμα που βρισκόταν κάτω απ’ αυτά και παρόλο που μερικά απ’ αυτά τα προστατευτικά χαρτιά είχαν κομψά σχέδια σπανίως σχετιζόταν με το περιεχόμενο του βιβλίου.

Το The Illustrated Dust Jacket, 1920-1970 του Martin Salisbury που εκδόθηκε πρόσφατα από τον οίκο των Thames & Hudson, καταγράφει το πώς αυτό το αντικείμενο μίας χρήσης εξελίχθηκε σε μια σημαντική δημιουργική δύναμη στον χώρο των εκδόσεων.
Continue reading

«Ένα ελάφι δακρύζει πάνω στο κρεβάτι μου»

Και το ελάφι, λες και βγαίνει από τα παιδικά Χριστούγεννα όπως οι ήρωες των παραμυθιών, για να υπογραμμίσει ότι ο κόσμος των ενηλίκων δεν είναι παρά η συνέχεια εκείνου του αλλοτινού:

24231752_1763098867319455_5603365706538863390_n

«Για να ζεσταθείς κάλεσε για επίσκεψη το κοριτσάκι με τα

σπίρτα. Φαντάσου ζαχαρωτά σε φωτισμένες βιτρίνες. Αντί για

κουβέρτα χρησιμοποίησε τους επτά νάνους.» Continue reading

Tο «Παιδί με τη ριγέ μπλούζα» – Έλενα Χουσνή

Tο «Παιδί με τη ριγέ μπλούζα» (Εκδόσεις Κύφαντα) μιλά για τον ζοφερό κόσμο της σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, τα κυκλώματα της παιδικής πορνογραφίας και το πώς οργανώνεται η αποπλάνηση παιδιών μέσω διαδικτύου, την παιδεραστία, το trafficking. Κάνει αναφορές στον ηλεκτρονικό εκφοβισμό (cyberbullying) και γενικότερα στο κυβερνο-έγκλημα.

 

24135177_1738892149488542_1947793327_n

Όπως αναφέρεται στο βιβλίο, την τελευταία δεκαετία το συμβατικό έγκλημα έχει μετακομίσει στον κυβερνοχώρο. Εκεί όπου η ανωνυμία προσφέρει μια προστατευτική ασπίδα, συχνά αδιαπέραστη, στους εγκληματίες και τους παρανομούντες.

Η διαφορά του από το κοινό έγκλημα έγκειται στο ότι είναι ταχύτατο και πολύ εύκολο να διαπραχθεί γιατί δεν απαιτεί τη φυσική παρουσία του δράστη στον χώρο του εγκλήματος. Αρκεί ένας υπολογιστής. Continue reading

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

«Αναγνωρίζοντας τους χειριστικούς ανθρώπους, με τους οποίους συναναστρεφόμαστε»

14915173_922836221183540_1665346584987193574_n

[…] η ψυχολογική χειραγώγηση καταγράφεται στη βιβλιογραφία ως μία ιδιαίτερα αγχωτική εμπειρία για τον αποδέκτη· και οι επιπτώσεις της έχουν καταφανεί στην ψυχοσυναισθηματική υγεία του ατόμου, καθώς επίσης και στη σωματική υγεία του (εξ ου και ο όρος τοξικός) (Braiker, 1992/2001).
Ουσιαστικά, είναι ένα είδος άσκησης κοινωνικής επιρροής, στην οποία το άτομο

Continue reading

Η ροδιά….. και τα ρόδια


KΑΛΟ ΜΗΝΑ !!!!

 

 

Εfi’s christmas crafts

Κάποτε όταν ζούσα στην καρδιά μιας ροδιάς , άκουσα ένα σπόρο να της λέει :

« Κάποια μέρα θα γίνω δέντρο κι ο αγέρας θα τραγουδάει ανάμεσα στα κλωνιά μου. Ο ήλιος θα χορεύει πάνω στα φύλλα μου και θα΄μαι δυνατό δέντρο  κι όμορφο , στις εποχές όλες μέσα.. ».

Ύστερα μίλησε κι άλλος ένας σπόρος κι είπε:

«Όταν ήμουν νιος σαν εσένα είχα κι εγώ τέτοιες απόψεις, μα τώρα που μπορώ να Continue reading

Η ιστορία της απαγορευμένης ερωτικής Θεσσαλονίκης

 

Δωροδοκούν τη νύχτα
Με ασημένια αργύρια
Να λάμψει

Periklis Moustakis

 

‘Ενας από τους μύθους που κατατρέχει τη σημερινή Θεσσαλονίκη είναι αυτός της «ερωτικής πόλης». Πρόκειται για μια πεποίθηση-ταμπού, που οι ρίζες της χάνονται στα βάθη των αιώνων.

Η κοσμοπολίτικη Θεσσαλονίκη, με την πανσπερμία των φυλών της, τις πανέμορφες φορεσιές των γυναικών, τις περίφημες πιάτσες και τα ονομαστά μπορντέλα της, ασκούσε πάντοτε μιαν ακαταμάχητη γοητεία στους κατοίκους της επαρχίας, που κατέφευγαν συχνά σ’ αυτήν για να γευτούν τις απαγορευμένες ηδονές της.

Δεν είναι παράξενο λοιπόν, που με την πάροδο του χρόνου, η Θεσσαλονίκη απέκτησε τη φήμη της «ερωτικής πόλης» με φαλλικό μάλιστα σύμβολο της τον Λευκό Πύργο. Continue reading

Θεοφάνης Τάσης – Εγγύτητα, χώρος και χρόνος στην εικονιστική κοινωνία

18195089_10212538279322610_884451536275107433_n

Στην εικονιστική κοινωνία οι ψηφιακές τεχνολογίες ρυθμίζουν και διαπλάθουν την εγγύτητα των διαπροσωπικών σχέσεων.

Διαρκώς διαδικτυωμένο το εικονιστικό υποκείμενο νιώθει ασφάλεια, ενώ παράλληλα ενδίδει στην ψευδαίσθηση, συνήθως, μιας αυθεντικής επικοινωνίας παραμένοντας προστατευμένο από τους κινδύνους και τις απαιτήσεις μιας γνήσιας σχέσης.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα για την εξαΰλωση των διαπροσωπικών σχέσεων είναι ότι η φράση «να μείνουμε σε επαφή» στερείται πλέον περιεχομένου διότι προϋποθέτει την φυσική παρουσία κατά την επικοινωνία.
Continue reading

O Iονέσκο … o ρινόκερος και η τωρινή κρίση

Επίκαιρο το θέμα, αν παρατηρήσουμε τις αντιδράσεις της σημερινής κοινωνίας στις καινούριες προκλήσεις των καιρών. Μετανάστες, Τσιγγάνοι, Καταναλωτές, ψηφοφόροι, συνειδητοποιημένοι πολίτες της γhς, συντηρητισμός.

Αναμφίβολα μια μουδιασμένη κοινωνία, παγκοσμίως και ανίκανη να διαχειριστεί τον εαυτό της, κινδυνεύοντας να συνθλιβεί κάτω από το βάρος των επιλογών της.

dali

Σε μια μάλλον αλλόκοτη και παράλογη ιστορία του θεατρικού του έργου με τίτλο «Ο ρινόκερος»[i] ο Ευγένιος Ιονέσκο μάς περιγράφει μια μικρή επαρχιακή πόλη στην οποία όλοι οι άνθρωποι μετατρέπονται βαθμιαία σε ρινόκερους, δηλαδή χάνουν την ανθρωπιά τους, αποκτηνώνονται και προσαρμόζονται στο κομφορμιστικό ρεύμα της εποχής τους με την ενσωμάτωσή τους στη νέα ζωώδη κυρίαρχη κατάσταση πραγμάτων. Continue reading

Όσιπ Μάντελσταμ: Ο φυγάς του εσωτερικού

Όλα τα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας τα χωρίζω σε όσα επιτρέπονταν και όσα δεν επιτρέπονταν. Τα πρώτα σκέτη λέρα, τα δεύτερα κλεφτή ανάσα. Τους συγγραφείς που γράφουν πάνω σε θέματα που έχουν ήδη επιτραπεί θέλω να τους φτύσω στο πρόσωπο…-

Όσιπ Μάντελσταμ

01_6

Ο Μαντελστάμ ήταν ένας άνθρωπος-γρίφος, κάτι σαν ιδιωτικό αίνιγμα που δεν λύνεται στα ποιήματά του, αλλά συνεχίζει να αναδιπλώνεται υπέροχα και πένθιμα μέχρι τον θάνατό του.

Πηγή: www.lifo.gr

Herman Melville, Μόμπι – Ντικ ή Η Φάλαινα

Call me Ishmael…
για ν’ αφουγκράζουμαι όλη μέρα, μπας και σαν τον Ιωνά ακούσω κάναν ψίθυρο της βαθιάς, μεγάλης θάλασσας του είναι….

This slideshow requires JavaScript.

“Λέγε με Ισμαήλ. Πριν μερικά χρόνια – δεν έχει σημασία πόσο ακριβώς – έχοντας λίγα ή καθόλου χρήματα στο πουγκί μου και τίποτα ιδιαίτερο που να με ενδιαφέρει στη στεριά, σκέφτηκα να ταξιδέψω λίγο στη θάλασσα και δω το υδάτινο μέρος του κόσμου. Είναι ένας τρόπος που έχω να διώχνω το σπλήνιασμα και να ρυθμίζω το κυκλοφοριακό.

Όταν πιάνω τον εαυτό μου να στραβώνει το στόμα` όταν μες στην ψυχή μου είναι Νοέμβρης υγρός, που ψιλοβρέχει` όταν πιάνω τον εαυτό μου να σταματάει άθελα μπρος σε φερετροπωλεία και να γίνεται ουραγός κάθε κηδείας που συναντώ` και ειδικά όταν οι υποχονδρίες μου με κυβερνούν τόσο, που χρειάζεται ένας δυνατός ηθικός φραγμός να με εμποδίσει να βγω επίτηδες στο δρόμο και μεθοδικά να ρίξω χάμω τα καπέλα του κόσμου – τότε θεωρώ πως ήρθε πια η ώρα να μπαρκάρω , όσο πιο γρήγορα μπορώ.

Είναι το δικό μου υποκατάστατο του πιστολιού και της σφαίρας. Με μια φιλοσοφική χειρονομία όλο μεγαλοπρέπεια, ο Κάτων ρίχνεται πάνω στο σπαθί του` εγώ παίρνω ήσυχα το πλοίο. Δεν υπάρχει τίποτα το εκπληκτικό σ’ αυτό. Αν το ήξεραν έφτανε` όλοι σχεδόν οι άνθρωποι, με τον τρόπο τους , αργά ή γρήγορα, θα έτρεφαν πάνω – κάτω τα ίδια αισθήματα με μένα για τον ωκεανό[…] Continue reading

Περί βλακείας του Ρόμπερτ Μούζιλ

arkas_skitso_2902

 

Κυρίες και κύριοι!

Κάποιος που αποτολμά να μιλήσει περί βλακείας, διατρέχει σήμερα τον κίνδυνο να βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση: ενδέχεται να το ερμηνεύσουν ως αλαζονεία ή ακόμα και ως διατάραξη της σύγχρονης εξέλιξης.

Εγώ ο ίδιος έγραψα ήδη πριν από μερικά χρόνια: Αν η βλακεία δεν ήταν σχεδόν απαράλλαχτα όμοια με την πρόοδο, το ταλέντο, την ελπίδα ή τη βελτίωση, κανείς δεν θα δεχόταν να είναι βλαξ. Αυτό συνέβη το 1931, και κανείς δεν θα δια νοηθεί να αμφισβητήσει πως ο κόσμος έχει προοδεύσει από τότε και έχει εξελιχθεί! Έτσι λοιπόν έχει γίνει μάλλον επιτακτικό το ερώτημα: τι ακριβώς είναι η βλακεία;

Περιστασιακά όλοι είμαστε βλάκες. Ορισμένες φορές είναι ανάγκη να ενεργούμε τυφλά ή σχεδόν τυφλά, διαφορετικά η γη θα έπαυε να κινείται.

Και αν αποφάσιζε κάποιος να συναγάγει από τους κινδύνους της βλακείας τον κανόνα: Πρέπει να απέχουμε γενικά από τις κρίσεις και τις αποφάσεις όταν δεν γνωρίζουμε αρκετά, θα αδρανούσαμε! Αυτή η κατάσταση όμως για την οποία γίνεται σήμερα τόσος λόγος, θυμίζει μια άλλη που μας είναι από καιρό οικεία στον τομέα της νόησης.

Continue reading

Αρθούρος Ρεμπώ – “Μια εποχή στην κόλαση“

alifesmall.jpg

“Στο δάσος, υπάρχει ένα πουλί, το τραγούδι του σας σταματά και σας κάνει να κοκκινίζετε.
Υπάρχει ένα ρολόι που δεν χτυπά.
Υπάρχει μια χαράδρα με μια φωλιά με ζώα λευκά.
Υπάρχει μια μητρόπολις που κατεβαίνει και μια λιμνη που ανεβαίνει.
Υπάρχει ένα μικρό αμάξι εγκαταλειμμένο μέσα στο δάσος, ή που κατεβαίνει το μονοπάτι τρέχοντας, στολισμένο με κορδέλλες.
Υπάρχει ένας θίασος μικρών θεατρίνων με κοστούμια, διακρίνονται πάνω στο δρόμο ανάμεσα απ’ το δάσος άκρη άκρη.
Υπάρχει, τέλος, όταν πεινά και διψά, κάποιος που σας κυνηγά”.

****Σε ηλικία μόλις 19 ετών, ο Ρεμπώ γράφει, την άνοιξη του 1873, το καλύτερο του ποίημα, το “Μια εποχή στην κόλαση”, που δημοσιεύτηκε με δική του επιθυμία όσο ζούσε. Σημαία των σουρεαλιστών, προσευχή της μπητ γενιάς, είδωλο των φοιτητών Continue reading

Τοξικομανία δι’ ηρωίνης- Η χρήση ουσιών στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου – Δημήτρης Υφαντής

1505997069783-BeFunky-Collage

Οι φωτογραφίες εξαρτημένων του Μεσοπολέμου, που νοσηλεύτηκαν στο Δημόσιο Ψυχιατρείο (Δαφνί) και παρουσιάζονται στο κείμενο, είναι εικόνες από το βιβλίο του Δημήτρη Υφαντή «Τοξικομανία δι’ηρωίνης – Η χρήση ουσιών στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου», Εκδόσεις Άγρα, 2017.

Η αλλοίωσή τους οφείλεται στην υγρασία και στη σκουριά από τις καρφίτσες συρραφής τους σε αιτήσεις, βεβαιώσεις και πιστοποιητικά.

 

Η χρήση και η εξάρτηση έχουν μακρά ιστορία στην Ελλάδα, και ο Μεσοπόλεμος μπορεί να θεωρηθεί ως η μεταβατική περίοδος. Είναι το πέρασμα της κοινωνίας, κατεξοχήν των αστικών κέντρων, από τη χρήση “παραδοσιακών” ουσιών στην εξάρτηση από ουσίες της νεωτερικότητας, διατηρώντας ταυτοχρόνως έντονα στοιχεία της εποχής που προηγήθηκε, όπως αυτό της χρήσης του χασίς.
Continue reading

“Η Τρελή του Σαγιό” του Jean Giraudoux … με την ερμηνεία της Δέσπως Διαμαντίδου

Ο Μονόλογος “Η Ομορφιά της Ζωής” από το θεατρικό έργο “Η Τρελή του Σαγιό” του Jean Giraudoux … με την ερμηνεία της Δέσπως Διαμαντίδου, σε σκηνοθεσία του Αντρέα Βουτσινά και σε μουσική υπόκρουση του Γιώργου Κουρουπού.

Θεατρικό έργο του γάλλου θεατρικού συγγραφέα Ζαν Ζιρωντού. Τίτλος πρωτοτύπου: La Folle de Chaillot. Γράφτηκε το 1943 και η πρώτη παράσταση έλαβε χώρα το 1945.

Το έργο περιστρέφεται γύρω από μια εκκεντρική Παριζιάνα και τον αγώνα της ενάντια στις μορφές εξουσίας που επηρεάζουν τη ζωή της.

Στην Ελλάδα το έχει ανεβάσει μεταξύ άλλων και το Εθνικό Θέατρο το 2013 και το 2014.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%97_%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%AE_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A3%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CF%8C

Ο Δισκόκοσμος του Terry Pratchett

802194_1680x1050_discworld-terry-pratchett-wallpaper-e1367902680361

Ο Δισκόκοσμος αποτελείται (όπως λέει και το όνομά του) από ένα επίπεδο δίσκο, ο οποίος περιστρέφεται πάνω στις πλάτες τεσσάρων τεράστιων ελεφάντων (Great T’phon, Tubul, Berilia, and Jerakeen), οι οποίοι με τη σειρά τους στέκονται πάνω σε μια ακόμη πιο μεγάλη χελώνα (Great A’ Tuin) που «πλέει» στο διάστημα προς άγνωστη κατεύθυνση.

Continue reading

Hey you bastards I’m still here – Papillon

 

H συγκλονιστική σκηνή της ταινίας ο Πεταλούδας!!!

Γειά σας καθάρματα !! Εγώ είμαι ακόμα εδώ !!
Ηey Βustards I’m still here….

Η στιγμή κατά την οποία αποχαιρετά τον συγκρατούμενο του και πηδά από μεγάλο ύψος στο νερό διεκδικώντας αποφασιστικά την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του!

Ένα σπουδαίο βιβλίο, που θεωρείται μέχρι σήμερα ένας ύμνος στην ελευθερία και την ανθρώπινη θέληση. … και μια κορυφαία ταινία.
Continue reading

“Ρολάν Μπαρτ – Αποσπάσματα του ερωτικού λόγου

“Γιατί;

ΓΙΑΤΙ. ….

Τη στιγμή που αναρωτιέται μανιωδώς γιατί δεν το αγαπούν, το ερωτευμένο υποκείμενο κατέχεται από την πεποίθηση ότι το αγαπημένο αντικείμενο το αγαπά, αλλά δεν του το λέει”!

9

Ο Ρολάν Μπαρτ, θεωρητικός της σημειολογίας και συγγραφέας, γεννήθηκε στη Γαλλία το 1915. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στη Σορβόνη και διετέλεσε υπεύθυνος για την έρευνα στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (C.N.R.S.) και διευθυντής σε κοινωνιολογικό σεμινάριο του Τμήματος Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών της Ecole Pratique.

Τα περισσότερα έργα του κινούνται ανάμεσα στο δοκίμιο και τη λογοτεχνία. Έγραψε μεταξύ άλλων τα Βαθμός μηδέν της γραφής, Το σύστημα της μόδας, Η επικράτεια των σημείων, Η απόλαυση του κειμένου, Ο Ρολάν Μπαρτ από τον Ρολάν Μπαρτ και Ο φωτεινός θάλαμος.

[Πηγή: www.doctv.gr]

 

Avatar, η λέξη για τον κόσμο είναι δάσος – Ursula Le Guen

Δεν υπάρχει λόγος να υποκρινόμαστε τώρα, ότι δεν ξέρουμε πώς να σκοτώνουμε ο ένας τον άλλον.

 

Ας ξεφύγουμε από αυτή την αφόρητη πίεση που ασκεί η οικονομική κρίση, σε όλα τα επίπεδα της ζωή μας και ας κάνουμε ένα ταξίδι σε κόσμους μακρινούς στο χώρο και στον χρόνο, που βέβαια δεν θα αφήσει το προβληματισμό μας «που πάμε και που οδηγείται η ανθρωπότητα».

Η Ursula Le Guen  έχει κατηγοριοποιηθεί στην λογοτεχνία, ως συγγραφέας έργων επιστημονικής φαντασίας. Ωστόσο οι φανταστικοί κόσμοι των έργων της δεν είναι άλλο από αλληγορίες του δικού μας γήινου κόσμου. Continue reading

Ο Γατόπαρδος – Lampedusa


“Αν θέλουμε να μείνουν όλα όπως είναι,τότε πρέπει όλα ν΄αλλάξουν..”

Το μοναδικό μυθιστόρημα του σικελού αριστοκράτη συγγραφέα που αρχικά είχε απορριφθεί από τον ιταλό εκδότη του παρουσιάζει την κατάρρευση μιας τάξης και εξακολουθεί να γοητεύει με την τέχνη του και την τεχνική του!
Continue reading

Ο ανανεωτής του ζεν διαλογισμού, Μπασούι Τοκούσο

Ο φωτισμένος βουδιστής μοναχός που έψαχνε μια ζωή «αυτόν που ακούει, βλέπει και καταλαβαίνει»

 

Ο ερημίτης μοναχός της τεχνικής διαλογισμού ζεν πληροφορήθηκε κάποια στιγμή ότι ένας μαθητής του είχε συντάξει μια σύντομη βιογραφία του συνοψίζοντας τα διδάγματα και τις παραδόσεις του.

bbsbsuuuiufufsfe2

 

Ο ταπεινός δάσκαλος που δεν είχε γράψει στη ζωή του ποτέ και τίποτα έμοιαζε έκπληκτος από το γεγονός ότι κάποιος θεώρησε σημαντικά αυτά που είχε πει, αν και ήταν απρόθυμος να συμβάλει στο έργο του μαθητή του.

Όταν ο τελευταίος τον ρώτησε μια μέρα τι τίτλο θα ήθελε να πάρει το πόνημα, απάντησε αδιάφορα: «Το να τυπωθεί αυτό το πράγμα δεν είναι δική μου ιδέα. Τι όνομα μπορώ να βρω για ένα τέτοιο τραχύ μείγμα από λάσπη και νερό;».

«Λάσπη και νερό» τιτλοφορήθηκε λοιπόν το βιβλίο που απαθανατίζει το εξαίσιο δίδαγμα του βουδιστή μοναχού ως υπόμνηση λες στην εγγενή ασάφεια από τη μια και τη διαυγή καθαρότητα από την άλλη των λεγομένων του. Continue reading

Ρώσικα Παραμύθια, φανταστικές αφηγήσεις αμείλικτες σαν τον σιβηρικό χειμώνα

This slideshow requires JavaScript.

 

 

Βρισκόμαστε στη Σιβηρία.

Μια αχανής παγωμένη έρημος εκτείνεται μπροστά μας. Απόκοσμη και απομακρυσμένη, γοητευτική και άγονη· δεν σταματά ποτέ να συναρπάζει και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι δημιουργίας και φαντασίας. Κατευθυνόμαστε νοτιοδυτικά με τον Υπερσιβηρικό και βρισκόμαστε στη θρυλική Αγία Πετρούπολη. Μοιάζει ονειρική και βγαλμένη από ένα χειμωνιάτικο παραμύθι, γεμάτο μαγεία που εξακολουθεί να ζει μέσα στα μεγαλόπρεπα κτίρια μιας αλλιώτικης εποχής.

Στον απόηχο των αδερφών Grimm, ο Ρώσος βιβλιοθηκάριος Alexander Nikolayevich Afanasyev (Алекса́ндр Никола́евич Афана́сьев) κατάφερε να συγκεντρώσει και να δημοσιεύσει τη μεγαλύτερη συλλογή παραμυθιών και λαϊκών διηγήσεων στο κόσμο.
Το δύσκολο έργο του ξεκίνησε το 1850 και εκδόθηκε το 1855 περιλαμβάνοντας σχεδόν 600 παραμύθια και διηγήσεις.

https://www.willowisps.gr/main/-/26/9/2017

 

Το ματωμένο χιονολούλουδο

TO-MATÙMENO-XIONOËOYËOYÄ-3019-0

Στην κορυφή του Αραράτ λέγεται πως σώθηκε η ζωή από το βιβλικό κατακλυσμό. Στους πρόποδες αυτού του ιερού βουνού, ένας παππούς τα χειμωνιάτικα βράδια διασώζει με τις αφηγήσεις του την ιστορία του λαού του.

Ό, τι είναι απαγορευμένο την ημέρα στο σχολείο, ο μικρός Πολάτ το μαθαίνει τις παγωμένες λευκές νύχτες από τα γέρικα χείλη του Χασάν αγά μπροστά στο τζάκι. Είναι η ώρα που μπορούν ελευθέρα οι Κούρδοι να μιλήσουν στη δική τους γλώσσα, είναι η ώρα που μπορούν να τραγουδήσουν τα δικά τους τραγούδια, είναι η ώρα της μύησης στις δικές τους παραδόσεις.

Από τις ιστορίες του παππού, ο Πολάτ μαθαίνει γιατί δεν μπορεί να γράφει και να διαβάζει στα κουρδικά, γιατί πρέπει να λέει μόνο τον τουρκικό ύμνο, ποιοι και γιατί προσπαθούν να αφανίζουν τη φυλή του, τι ήταν τα Αμελέ ταμπούρια. Από τα παραμιλητά της Αρμένισσας Ζελχά μαθαίνει για τη σφαγή των Αρμενίων, για την Continue reading

«Ρίζες και χώματα: για μια πικρή πατρίδα» – Φικρέτ Ντεμίραλ

τασσοσ

Βρες για τον εαυτό σου καμπάνας νέο ήχο,

κι εγώ μια αλφαβήτα δίχως μίσος δίχως αίμα·

της δυσπιστίας που ρέει σαν χείμαρρος ανάμεσά μας

την κοίτη ας αλλάξουμε μαζί

την ιστορία της έχθρας τσαλακώνοντας.

Αν απ’ την ψυχή σου ακουστεί καμπάνας νέος ήχος

μπορεί κοινό τραγούδι ανάμεσά μας να σκορπίσει,

μη σταματάς, φύτεψε κι εσύ πάνω στο δρόμο της καρδιάς σου

το δέντρο που να το λένε ειρήνη·

τα ποιήματα κι οι καθημερινές φωνές μας

τα δέντρα που έχουμε φυτέψει να ποτίζουν.

(Η διαρκής αναβολή στο αύριο είναι σαν σκιάδι κάτω από κληματαριά, ύπνος μεσημεριάτικος που φέρνει θάνατο, θα κρατήσει όσο ζούμε!) Continue reading

Ο Φαίδων Πατρικαλάκις στη γειτονιά των αγγέλων

Ο εικαστικός, κριτικός και συγγραφέας Φαίδων Πατρικαλάκις έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών. Εκτός από τη ζωγραφική και τη συγγραφή ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία και την ενδυματολογία.

O Φαίδων Πατρικαλάκις γεννήθηκε το 1935 στη Δράμα. Σπούδασε αρχικά στη Σχολή Bακαλό και στη συνέχεια στο Παρίσι, στην Academie Julian, στην Academie du Feu, με την καθοδήγηση του Jabot, και στην Ecole de Dessin Applique a la Mode Historique.   Παρουσίασε έργα του από το 1960 σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ ασχολήθηκε και με τη σκηνογραφία-ενδυματολογία.  

 

Έχει υπογράψει τα σκηνικά για τον «Mατωμένο γάμο» στην «Alliance Francaise» (1960).   Στο Παρίσι (1961-64), μεταξύ άλλων, συνεργάστηκε με το «Theatre de poche», ενώ στο Λονδίνο με το θέατρο «Old Witch».   Στην Ελλάδα συνεργάστηκε με το Θέατρο Tέχνης του Kαρόλου Kουν (1967-1973), το KΘBE (1970), το Θέατρο Στοά (1971), το Θέατρο Kαρέζη-Kαζάκου (1973-1974), το Ανοικτό Θέατρο (1975), το Θεσσαλικό Περιφερειακό Θέατρο στον «Προμηθέα Δεσμώτη» που παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο κ.ά.

Στο σημαντικό συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται 33 βιβλία για τη ζωγραφική, τη μουσική, τη σκηνογραφία, το θέατρο, έχει γράψει ποίηση, ένα μυθιστόρημα και ταξιδιωτικές εμπειρίες.

 

http://www.naftemporiki.gr/story/1294763/pethane-o-eikastikos-kai-suggrafeas-faidon-patrikalakis

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΟΛΙΚΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ

Το Βιβλίο της Ολικής Άγνοιας (LLOYD JOHN, MITCHINSON JOHN) ρίχνει άπλετο φως σε μια ερώτηση που έχει απασχολήσει φιλοσόφους, επιστήμονες και αντροπαρέες στα καφενεία σχεδόν σε κάθε εποχή της Ιστορίας: Τι είναι αλήθεια και τι κουραφέξαλα;
195908.jpg

Ο Τόμας Έντισον δήλωσε ότι δεν ξέρουμε ούτε το ένα εκατομμυριοστό του 1% του οτιδήποτε· ο Μαρκ Τουέιν πίστευε ότι απαιτούνται 8 εκατομμύρια χρόνια για να αποκτήσει κανείς άρτια γνώση μόνο των μαθηματικών· ο Γούντυ Άλεν είπε ότι Continue reading

Aληθινοί ταξιδευτές…..

gr.pinterest.com
Μα αληθινοί ταξιδευτές εκείνοι είναι που φεύγουν
μονάχα για να φύγουν -ελαφρές καρδιές
καθώς μπαλόνια, το μοιραίο τους ποτέ δεν τ’ αποφεύγουν-
χωρίς να ξέρουν το γιατί, πάντοτε λένε “Εμπρός!”.

 

Charles Pierre Baudelaire

 

*Fritz Beinke – The toymaker of Nuremberg

Ko Un ~ Τι; 108 Ζεν Ποιήματα

Ο κόσμος έχει γίνει καινούργιος. Θέλω να προσφέρω νερό σε κάθε άνθρωπο που ταξιδεύει αναζητώντας έναν νέο κόσμο. Θέλω να σβήσω τη δίψα των αποκαμωμένων κορμιών των ανθρώπων. Θέλω να ξεπαγώσω τα παγωμένα κορμιά τους με μια λαμπερή πυρκαγιά μέσα στα κρύα βράδια.

 

528e2df22c7d9547a4af0df69fbf27c2

Πιο πολύ κι απ’ αυτό, ποθώ να τους δώσω δυνατά στηρίγματα από σίδερο να κρατηθούν, να τους προστατέψω από το να παρασυρθούν από μανιασμένες καταιγίδες.

Οι άνθρωποι, φτιαγμένοι από λάσπη, δεν μπορούν να διασχίσουν τα ρεύματα, οι άνθρωποι, φτιαγμένοι από ξύλο, δεν μπορούν να σταθούν σιμά στη φωτιά. Και σίγουρα ακόμα και κάποιος φτιαγμένος από σίδερο θα φαγωθεί από τη σκουριά σε λιγότερο από έναν αιώνα.

Και ιδού ένας χαραμοφάης, που άφησε τον εαυτό του να μουσκέψει μέχρι η λάσπη να διαλυθεί, που πυρπόλησε τον εαυτό του, κι έτσι το ξύλο εξαφανίστηκε, και το σίδερο τελικά σκούριασε πέρα μακριά, στον άνεμο και στη βροχή.

Πάμε τώρα! Μια νέα ζωή έχει γεννηθεί, και δεν είναι αυτό ένας καινούργιος κόσμος;

(Χαιρετισμός του ποιητή)

http://scorpiafilla.blogspot.gr/search?updated-max=2017-08-27T08:12:00%2B03:00&max-results=6

Το Παραμύθι των Πετρογέφυρων – Σπύρος Μαντάς

Νερό πολύ. Και παντού. Ανέκαθεν ευεργέτης. Ένας κατά κανόνα σύμμαχος και φίλος του Ανθρώπου.

Ο τελευταίος, όμως, εταξίδευε. Πότε από ανάγκη, πότε από περιέργεια. Μοίρα του, να αλλάζει συνεχώς χώρο. Το νερό τότε, ποταμός ολόκληρος, του στάθηκε αντίπαλος, του ’κλεισε το δρόμο.

Η πάλη τους αναπόφευκτη και μακροχρόνια. Στην αρχή αμφίρροπη. Τελικά να Continue reading

Ομήρου ΙΛΙΑΔΑ στα Κυπριακά

This slideshow requires JavaScript.

Ένα ΤΙΤΆΝΙΟ έργο έφτασε στο αίσιο τέλος του. 20 χρόνια ο ΆΚΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ Akis Spanoudes χρειάστηκε για να μεταφέρει την ΙΛΙΑΔΑ (και την ΟΔΥΣΣΕΙΑ) του ΟΜΗΡΟΥ στην Κυπριακή Διάλεκτο.

Μόλις κυκλοφόρησε η ΙΛΙΑΔΑ. Ένα εντυπωσιακό επίτευγμα, Ένα βιβλιο must για τη βιβλιοθήκη σας. την επιμέλεια έκανε ο φιλόσοφος ΤΊΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΎΛΟΥ Titos Christodoulou.

Βολιώτης Άρης Ζωγραφική με την Τεχνική του Μπατίκ

Όπως γράφει ο Άγγελος Δεληβοριάς ..» ο κόσμος της λαϊκής μας τέχνης είναι ένας κόσμος ονείρου, πλασμένος σε δύσκολους καιρούς, προσανατολισμένος περισσότερο προς το μέλλον παρά προς το παρόν, διαποτισμένος με τις ευχές της εκπλήρωσης πολλών εσωτερικών πόθων. Γι’ αυτό, ακόμα κι όταν παρασύρεται από τη φυσιοκρατική μαγεία, δεν ξεπερνά σχεδόν ποτέ τη διαχωριστική γραμμή της ρεαλιστικής ακρίβειας».

 

Η ιστορία του μπατίκ είναι μικρή. Μια εκδοχή θέλει να έχει πατρίδα την αρχαία Αίγυπτο και από εκεί να απλώνεται μέσα από την Περσία στην Άπω Ανατολή. Μια μεταγενέστερη φέρει ως πατρίδα του την Ινδονησία και κυρίως την Ιάβα και από εκεί να διαδίδεται στις Ινδίες, Κίνα, Ιαπωνία και δυτικά στην Περσία και την Αφρική.

Continue reading

ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΚΙ ΕΓΩ – Σταμάτης Μαλέλης

 
Στο κατόπι μας πάντα περπατάει ένα… τέρας. Άλλοι το λένε φόβο, άλλοι απέχθεια και μίσος. Μπορεί να αφορά στα ανεκπλήρωτα όνειρά μας, στις παλιές πληγές που προστατεύουμε, στις σκληρές ιδιότητες ανθρώπων που μας τρόμαξαν και μας πλήγωσαν όταν ήμασταν παιδιά. Ο Γιουνγκ το αποκαλεί «σκιά», ο Φρόιντ «αυτό» κι η Gestalt «δαίμονα».

Η ανάσα του προκαλεί ταχυκαρδίες και απειλή επικείμενου θανάτου. Χιλιάδες ζωές έχουν αναλωθεί, έχουν στηθεί «σε αναμονή», έχουν γίνει αβίωτες μήπως και παγώσουν αυτή την ανάσα, αυτή την απειλή. Λιγότεροι τόλμησαν να γυρίσουν και να κοιτάξουν το τέρας κατάματα. Να το προκαλέσουν κιόλας. Να πουν, στον εαυτό τους, «πέθανε ρε» και να διαπιστώσουν ότι με κάποιον μαγικό τρόπο το τέρας μαζεύεται στη γωνιά του κι η ανάσα απελευθερώνεται. Continue reading

Το σπίτι των κοιμισμένων κοριτσιών – Γιασουνάρι Καουαμπάτα

6-2

Το σπίτι του τίτλου είναι ένας περίεργος οίκος ανοχής που απευθύνεται σε ηλικιωμένους άντρες – άντρες που έχουν χάσει προ πολλού τον ανδρισμό τους. Πληρώνουν για να περάσουν νύχτες ξαπλωμένοι δίπλα σε πανέμορφες γυμνές παρθένες, κοπέλες που έχουν ναρκωθεί και κοιμούνται έναν «ύπνο που θυμίζει θάνατο».
Continue reading

“Η Φαντασμιακή Θέσπιση της Κοινωνίας”

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!

14717316_1817201805183528_520801433479364303_n

…..Δεν δέχομαι η τύχη του να αποφασίζεται μέρα με τη μέρα από ανθρώπους που τα σχέδιά τους μου είναι εχθρικά ή και απλώς άγνωστα και για τους οποίους δε, είμαστε, εγώ και όλοι οι άλλοι, παρά νούμερα για ένα σχέδιο ή πιόνια σε μιά σκακιέρα και τελικά η ζωή μου και ο θάνατός μου να βρίσκονται στα χέρια ανθρώπων που ξέρω πως είναι αναγκαστικά τυφλοί. ….

” Κ. ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ. “Η Φαντασμιακή Θέσπιση της Κοινωνίας” Πράξεις και Πρόσταγμα. Εκδ. Κέδρος. 1981. Μτφρ. Κ. Σπαντιδάκης. el.

https://www.facebook.com/

PUERTO LIBRE – Πελαγία Φυτοπούλου

14681712_1253479651382415_4843701332867321003_n

όταν ήμουν παιδί
ήθελα να γίνω
ζωγράφος
μα κάποιος έκλεψε
το χρώμα
απ’ το κορμί μου

σήμερα είμαι
μια ασπρόμαυρη φωτογραφία
κρεμασμένη στον τοίχο
της δυτικής όρασης
μια «Noir Καλλονή»

όσοι στριμώχτηκαν
στα σκέλια της
τη λένε και
πόρνη της σιωπής

της αρέσει να
την παίρνουν από πίσω
για να μη με βλέπει

δε μιλά
μονάχα μουγκανίζει
πιστή στο καθεστώς της ράτσας της
αρκεί να μη με βλέπει

ποδοπάτησαν τη σάρκα της
δε μίλησε
σπάραξαν τη μήτρα της
δε μίλησε
ρήμαξαν την καρδιά της
δε μίλησε

αλλά, όταν έσκισαν
τη φωτογραφία της μάνας της
μίλησε
και μου είπε

«φεύγα, πιτσιρίκο
φεύγα, μ’ ακούς;
να πας στο λιμάνι
μ ‘ ακούς
να γίνεις ζωγράφος
εκεί πουλάνε χρώμα
μ’ακούς;
να γίνεις ζωγράφος πιτσιρίκο
μ’ ακούς;

την άκουσα
κατέβηκα στο λιμάνι
αγόρασα χρώμα
έγινα ζωγράφος

κι αλήθεια
αυτό να φοβάστε
το χρώμα
το χρώμα μου
το αγοραίο

και τη μάνα της πόρνης
της παιδικής μου ηλικίας

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ φυλακές ανηλίκων 1994

Ποιητική συλλογή «ΚΟΥΚΟΣ»
Πελαγία φυτοπούλου – Εκδόσεις ΘΡΑΚΑ