Οι συλλέκτες δακρύων της βικτωριανής εποχής

ed78842bbc6f449d35766b1964d29e89

Ο Αμερικάνικος Εμφύλιος έφερε νέα έθιμα για τη θλίψη στη Βικτωριανή εποχή. Υπάρχουν ιστορίες στρατιωτών που άφηναν στις συζύγους τους ένα φιαλίδιο που περιείχε τα δάκρυά τους.

Continue reading

Vintage Bowling Alley

Η Ιστορία του bowling

Πρόκειται για μια δραστηριότητα που προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα αλλά έγινε διάσημη στις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία.

Η πιο παλιά αναφορά στο bowling είχε γίνει σε μια τοιχογραφία Αιγυπτιακού τάφου, όπου απεικονίζεται κάποιος να ρίχνει μια πέτρα προς εννέα οστά προβάτων που ήταν καρφωμένα κάτω από μια καμάρα σε σχήμα «Π».

Το πρώτο παιχνίδι πραγματοποιήθηκε στο Μανχάταν των ΗΠΑ το 1626 και μόλις το 1986 ιδρύθηκε η ABC (American Bowling Congress). Στην Ελλάδα πρωτοεμφανίστηκε μέσα από την κατασκευή αίθουσας bowling στον Προφήτη Ηλία του Πειραιά. Το 1974 λειτούργησε και η δεύτερη αίθουσα bowling στην Αθήνα και από τότε το άθλημα άρχισε να γίνεται πασίγνωστο στην Ελλάδα.

http://www.flowmagazine.gr/

«Πλήρωσε τα μαλλιά της κεφαλής του»

Δ Ι Α Χ Ρ Ο Ν Ι Κ Ε Σ    …. οι  Φ Ο Ρ Ο Ε Ι Σ Π Ρ Α Ξ Ε Ι Σ !!!!!!!!!!!!!

 

490546-foroiforoif

Οι φόροι πριν από το 19ο αιώνα ήταν τόσοι πολλοί στην Ελλάδα, ώστε όσοι δεν είχαν να πληρώσουν, έβγαιναν στο βουνό.

Για τη φοβερή αυτή φορολογία, ο ιστορικός Χριστόφορος Άγγελος, γράφει τα εξής χαρακτηριστικά:

«Οι επιβληθέντες φόροι ήσαν αναρίθμητοι, αλλά καί άνισοι.

Εκτός της δέκατης, του εγγείου και της διακατοχής των ιδιοκτησιών, έκαστη οικογένεια κατέβαλε χωριστά φόρον καπνού (εστίας), δασμόν γάμου, δούλου και δούλης καταλυμάτων, επαρχιακών εξόδων καφτανίων, καρφοπετάλλων και άλλων εκτάκτων.

Ενώ δε ούτο βαρείς καθ’ εαυτούς ήσαν οί επιβληθέντες φόροι, έτι βαρυτέρους και αφορήτους καθιστά ο τρόπος της εισπράξεως και η δυναστεία των αποσταλλομένων πρός τούτο υπαλλήλωνη εκμισθωτών.

Φόρος ωσαύτως ετίθετο επί των ραγιάδων (υπόδουλος-τουρκ.raya) εκείνων οίτινες έτρεφον μακράν κόμην».

Από το τελευταίο αυτό, έμεινε παροιμιώδης η φράση: «πλήρωσε τα μαλλιά της κεφαλής του»

http://1myblog.pblogs.gr/

The Oxford and Cambridge Boat Race

1775 : Η πρώτη κωπηλατοδρομία μεταξύ των πανεπιστημίων Οξφόρδης και Κέιμπριτζ διεξάγεται στον Τάμεση. Την παρακολουθούν 200.000 άτομα και σημειώνονται επτά πνιγμοί μεταξύ των θεατών.

http://www.sansimera.gr/almanac/2306#ixzz4CI6NxURF

Άλλη πηγή γράφει πως η ετήσια κούρσα ανάμεσα στα πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ χρονολογείται από το 1829, όταν η πρώτη boat-race στον Τάμεση έλαβε χώρα, ως αποτέλεσμα ενός στοιχήματος μεταξύ δύο φίλων, που σπούδαζαν στα δύο ιδρύματα.

Η δεύτερη μονομαχία καθυστέρησε μερικά χρόνια, αφού χρειάστηκε να φτάσουμε στο 1836, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η δεύτερη κούρσα. Έκτοτε, πραγματοποιείται κάθε χρόνο, και έχει φτάσει να αποτελεί ένα σύγχρονο έθιμο της βρετανικής κοινωνίας, συγκεντρώνοντας το ενδιαφέρον όλων των Βρετανών –και όχι μόνο- φιλάθλων.

 

http://www.koolnews.gr/sports/oxfordi-vs-keimpritz-mia-kontra-poy-krataei-184-hronia-eikones

Xaviera η «Ιπτάμενη Ολλανδέζα» των κρεβατιών

Στις ΗΠΑ συνέχισε να εργάζεται ως γραμματέας της ολλανδικής πρεσβείας, όπου έγινε γνωστή σαν η «Ιπτάμενη Ολλανδέζα» που πετούσε από κρεβάτι σε κρεβάτι….

 

Η Ξαβιέρα Χολάντερ γεννήθηκε το 1943 με το όνομα Xaviera de Vries στην Ινδονησία, από Ολλανδό πατέρα και Γαλλο-γερμανή μητέρα. Στα είκοσί της μετανάστευσε από το Άμστερνταμ στη Νότιο Αφρική, όπου ζούσε η αδελφή της, και στη συνέχεια στη Νέα Υόρκη.

Continue reading

«Bourbon» story

 

1789 – Ο πατήρ Ελάιτζα Κρέιγκ αποστάζει ουίσκι από καλαμπόκι. Θα ονομαστεί «Bourbon», επειδή ο ιερωμένος ζούσε στην κομητεία Μπέρμπον του Κεντάκι.

Sillustani η νεκρόπολη των Ίνκας

Καθ’ οδόν προς το Πούνο, καμιά τριανταριά χιλιόμετρα πριν απ’ αυτό, κι ενώ η Τιτικάκα αρχίζει να διαφαίνεται αριστερά μας, μικρή παρέκκλιση δεξιά οδηγεί σε μιά περουβιάνικη περιοχή που περικλείει ένα ακόμη τοπικό μυστήριο, τη νεκρόπολη Sillustani.

 

This slideshow requires JavaScript.


Πάνω σε μιά γραφική και όμορφη χερσόνησο στη μικρή λίμνη Ουμάγιο υπάρχουν εγκατεσπαρμένοι 28 πέτρινοι πύργοι, με αρκετή απόσταση ο ένας από τον άλλο, γεγονός που καθιστά πολύ κουραστική την περιήγηση στο σύνολο του χώρου. Ιδίως όταν, γιά την οικονομία του χρόνου, τούτο επιχειρείται άμα τη αφίξει και καθ’ οδόν προς Πούνο, πριν την εξοικείωση στο μεγάλο υψόμετρο.

 

Continue reading

Η «Παρτίδα» του Νάσου Βαγενά

elephant-playing-chess-with-mouse-sand-sculpture-by-ray-villfane-and-sue-beatrice-9

Πώς να σε κερδίσω.

Με παίζεις όπως θέλεις. Και μου παίρνεις

έναν-έναν τους στρατιώτες. Μου κυκλώνεις

τους πύργους. Τ’ άλογά μου έχουν τρομάξει

και τριγυρνούν εδώ κι εκεί χαμένα…………

Continue reading

Cine Paris στην Πλάκα

Λίγο πριν ανοίξουν τις πόρτες τους, διαλέξαμε τα  καλύτερα θερινά σινεμά της πόλης.

 

Το ciné paris ανοίγει για πρώτη φορά το 1920.

Η ιδέα για τη δημιουργία ενός θερινού κινηματογράφου ήταν ενός έλληνα κομμωτή ο οποίος ζούσε πολλά χρόνια στο Παρίσι και εξαιτίας αυτού το ονόμασε Paris.

13343028_266291620389575_5879824278487582392_nΣτις αρχές της δεκαετίας του ’60 χτίζεται το κτίριο όπου στεγάζεται σήμερα και λειτουργεί ως θερινό και χειμερινό σινεμά. Στα τέλη του ’60 όμως εξαιτίας της κρίση των θερινών κινηματογράφων κλείνει.

Continue reading

Τα γεράκια των Βεδουίνων!

Η ιερακοθηρία στην Αραβική Χερσόνησο είναι μια αρχέγονη πρακτική που αναπτύχθηκε ανάμεσα στην ανάγκη για διατροφή και στην απόλαυση του κυνηγιού.

Το πότε οι Βεδουίνοι άρχισαν να εκπαιδεύουν γεράκια για κυνήγι είναι άγνωστο. Η αρχαία πρακτική τους να παγιδεύουν γεράκια όμως, μας πηγαίνει σε αιώνες πίσω, στην αυγή της ιστορίας!

 

Ο Βεδουίνος έσκαβε έναν λάκκο στην άμμο, έμπαινε ολόκληρος μέσα, κάλυπτε το κεφάλι του με ένα καλάθι και ξερόχορτα, ενώ το μόνο που εξείχε ήταν… ένα γαντοφορεμένο χέρι που κρατούσε ένα περιστέρι. Μετά από πολλές ώρες βασανιστικής αναμονής στην έρημο, το γεράκι ξεγελιόταν και χιμούσε στο περιστέρι! Τότε, ο Βεδουίνος το έπιανε και το σκέπαζε αμέσως με ένα πανί, για να μη χαλάσουν τα πολύτιμα φτερά του. Continue reading

Λύκειο (Περιπατητική Σχολή) του Αριστοτέλη

Έναν νέο -ιδιαίτερα σημαντικό- αρχαιολογικό χώρο και ταυτόχρονα ένα ακόμα θαυμάσιο πάρκο, ιδανικό για περίπατο και αναψυχή, απέκτησε πρόσφατα η Αθήνα.

Πρόκειται για το περίφημο Λύκειο (Περιπατητική Σχολή) του Αριστοτέλη, ένα από τα τρία αρχαιότερα γυμνάσια της πόλης μαζί με αυτά της Ακαδημίας Πλάτωνος και του Κυνοσάργους, που βρίσκεται στο κέντρο της ελληνικής πρωτεύουσας (μεταξύ των οδών Βασ. Σοφίας, Βασ. Κωνσταντίνου και Ρηγίλλης), ανάμεσα σε τρία από τα εμβληματικότερα κτήριά της: το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, το Σαρόγλειο Μέγαρο (Λέσχη Αξιωματικών) και το Ωδείο Αθηνών.

Continue reading

Ημέρες Θάλασσας 2016: 2 ξεναγήσεις στο πλωτό μουσείο του Πειραιά “HELLAS LIBERTY»

H Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση Πειραιά «εΦτά» στα πλαίσια των εκδηλώσεων “Ημέρες Θάλασσας” σας προσκαλούν…

 

This slideshow requires JavaScript.

 

 

… την Κυριακή 22 Μαΐου μεταξύ 11:00πμ και 13:00μμ. με ελεύθερη είσοδο, σε 2 ξεναγήσεις στο πλωτό μουσείο του Πειραιά “HELLAS LIBERTY” που βρίσκεται στην Ακτή Βασιλειάδη (Πύλη Ε2) διάρκειας μιάμισης ώρας η κάθε μία (η πρώτη στις 11:00 και η δεύτερη στις 13:00).

Continue reading

Η ιστορία του θρυλικού κιμονό

Το κιμονό -το οποίο μεταφράζεται επακριβώς ως “αυτό που φοριέται”- είναι ένα παραδοσιακό ένδυμα της Ιαπωνίας που ορίζεται από τις ευθείες ραφές του, το σχήμα “Τ” και τις έντονες διακοσμητικές του λεπτομέρειες. Παρά το γεγονός πως υπάρχει από τα τέλη του όγδοου αιώνα, δεν ήταν παρά μέχρι τα τέλη του 16ου αιώνα που τα είδη ένδυσης άρχισαν να μοιάζουν με τα μακριά, κρεμαστά σύνολα που αναγνωρίζουμε σήμερα.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένας καινούργιος, τεράστιος τόμος με τον απλό τίτλο «Kimono», ο οποίος βουτά βαθιά στην ιστορία αυτής της πολυτελούς ρόμπας, από τις απαρχές της στην περίοδο Edo μέχρι τις σύγχρονες εκδοχές της στον 20ο αιώνα. Το λεύκωμα περιλαμβάνει επίσης λεπτομερείς φωτογραφίες των κεκορεσμένων επιφανειών και των μαγευτικών οπτικών κεντημάτων που γοητεύουν τους ξένους εδώ και αιώνες. Continue reading

Ιστορία των Bonsai

Βonsai στα Ιαπωνικά, και pen tsai στα Κινέζικα που και στις δυο γλώσσες , σημαίνει ακριβώς αυτό: δέντρο φυτεμένο σε ρηχή γλάστρα..

 

 

This slideshow requires JavaScript.


Πριν 4.000 χιλ. χρόνια οι Αιγύπτιοι φύτευαν δέντρα σε γλάστρες που σκάλιζαν σε πέτρες τα οποία τα είχαν περισσότερο για πρακτικούς λόγους έτσι ώστε να έχουν ανά πάσα στιγμή διάφορα βότανα ή και δέντρα για τον καρπό τους.
Στην συνέχεια ακολουθούν οι Βαβυλώνιοι, Ινδοί, Ρωμαίοι, και φυσικά οι Αρχαίοι Έλληνες.

Continue reading

Θεόδωρος Πάγκαλος ο δικτάτορας της «μεζούρας»

Στις 11 Μαΐου του 1926, ο δικτάτορας (και παππούς του πρώην βουλευτή και υπουργού του ΠΑΣΟΚ) Θεόδωρος Πάγκαλος, απαγόρευσε την κοντή φούστα στις γυναίκες, απόφαση για την οποία έμεινε περισσότερο γνωστός στην ιστορία.

Η διαταγή του τότε επικεφαλής της κυβέρνησης, ο οποίος είχε αναλάβει την εξουσία με το κίνημα της 25ης Ιουνίου του 1925, ανάγκαζε τις γυναίκες να φορούν φούστα η οποία θα έπρεπε να απέχει 30 εκατοστά από το έδαφος, έτσι ώστε να έχουν σεμνή εμφάνιση. Για την πιστή εφαρμογή της διαταγής, τα όργανα της τάξης είχαν εφοδιαστεί με… μεζούρες, για να διαπιστώσουν εάν η κάθε γυναίκα που κυκλοφορούσε στους δρόμους ήταν στα πλαίσια της νομιμότητας. Continue reading

O βασιλικός κήπος των Αθηνών

National_garden

Όπως είναι γνωστό τα Ανάκτορα των Αθηνών, η σημερινή Βουλή των Ελλήνων, ανεγέρθηκαν από τον Όθωνα, τον πρώτο βασιλιά του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Το κτήριο θεμελιώθηκε το 1836 βάσει σχεδίων του Βαυαρού αρχιτέκτονα Friedrich von Gärtner. Η επιλογή του συγκεκριμένου σημείου όπου κτίστηκαν τα Ανάκτορα υπήρξε πολύ επιτυχής, διότι προσέφερε έναν ανοικτό περιβάλλοντα χώρο σε υπερυψωμένη θέση, η οποία εξασφάλιζε άριστες οπτικές διασυνδέσεις.

Ξενίζει, ωστόσο, το γεγονός ότι ο Gärtner δεν έδειξε ενδιαφέρον να εντάξει τα Ανάκτορα στον πολεοδομικό ιστό τόσο της παλαιάς όσο και της νέας πόλης. Το οικοδόμημα ανεγείρεται σε μία προνομιούχο θέση που γεννά αυθορμήτως τη σκέψη δημιουργίας μιας εκτεταμένης περιοχής

Continue reading

Πως γκρέμισαν τα νεοκλασικά σπίτια της Αθήνας

Ένα εξαιρετικού ενδιαφέροντος, ιστορικό ντοκιμαντέρ, με κείμενα του Γιάννη Τσαρούχη και εικόνες του Σπύρου Βασιλείου, για τα νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας.

Η μικρού μήκους ταινίας, διάρκειας 20 λεπτών, γυρίστηκε το 1980 σε παραγωγή, σενάριο, διεύθυνση φωτογραφίας και σκηνοθεσία: Νίκου Γραμματικόπουλου. 

Βραβεύθηκε με το Βραβείο Κριτικών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τη συμβολή του στη διατήρηση και διάσωση της πολιτισμικής κληρονομιάς το 1980.

Μεταδόθηκε στην ΕΡΤ αλλά και την Σουηδική Τηλεόραση.

http://www.iplus.gr/

This is not a love song – Valse avec Bashir

Βαλς με τον Μπασίρ

 

Στο «Βαλς» οι ολόσωμες κινούμενες φιγούρες με την αργή διακοπτόμενη ανθρώπινη κίνηση και οι αλλοιωμένοι χρωματικά «νεκροί» χώροι δημιουργούν μια σπάνια δραματική ατμόσφαιρα, η οποία κάνει ακόμα πιο τραγικά τα γεγονότα που εξελίσσονται στην οθόνη.


Η σκηνή, δε, του βαλς του Μπασίρ είναι σχεδόν αδύνατο να αποδοθεί με τόση δύναμη από πραγματικούς ηθοποιούς. Το λεπτό και άψογα καλλιτεχνικό σχέδιο που απεικόνιζε τον Μπασίρ με τις απελπισμένες και τραγικές κινήσεις του χορού του μετέφερε μεγάλα συναισθήματα. Με κόπο ο θεατής συγκρατεί τα δάκρυά του! Continue reading

Wyatt Earp ατρόμητος σερίφης ή μήπως όχι?

Σύμφωνα με το μύθο, ο Eρπ υπήρξε ο ατρόμητος σερίφης που διαφύλαττε το νόμο με αυστηρότητα και αποφασιστικότητα. Αλλά πόσο εξιδανικευμένη είναι η εικόνα αυτής της εμβληματικής προσωπικότητας της Άγριας Δύσης;

This slideshow requires JavaScript.

Eλάχιστες περιπτώσεις υπάρχουν στην ιστορία και δη στην πρόσφατη, όπου ο μύθος απέχει τόσο πολύ από την πραγματικότητα.

Σύμφωνα με το μύθο, ο Eρπ ήταν ένας ατρόμητος σερίφης, άσσος στο τράβηγμα του πιστολιού, που διαφύλαττε την εφαρμογή του νόμου με αυστηρότητα και αποφασιστικότητα. Hταν, σύμφωνα πάντα με την απατηλή εικόνα που έχει δημιουργήσει το Xόλιγουντ, αδιάφθορος και αδέκαστος.

Δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο ανακριβής αυτή η εικόνα. O Γουάιατ Eρπ ουδέποτε ορκίσθηκε σερίφης. Yπήρξε βοηθός σερίφη σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά χωρίς να Continue reading

Τσόκαρο απ’ τον τόπο σου….

Τα τσόκαρά σου φόρεσες και βγήκες στην πλατεία
κι όλος ο κόσμος τρόμαξε μ’ αυτή τη φασαρία…..

Τα τσόκαρα είναι ένας τύπος υποδημάτων φτιαγμένα  εν μέρει ή εξ ολοκλήρου από ξύλο . Τα τσόκαρα χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο και παρόλο που η χρήση τους  μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τον πολιτισμό και την κουλτούρα, η μορφή τους  παρέμεινε αμετάβλητη για αιώνες.

Παραδοσιακά Ευρωπαϊκά τσόκαρα

Ο «Ιπτάμενος Σκωτσέζος» επέστρεψε στις ράγες

Μνήμες από μια άλλη εποχή ξυπνά ο «Ιπτάμενος Σκωτσέζος»

 

Το τρένο με ατμομηχανή, που το 1934 έσπασε το φράγμα των 160 χιλιομέτρων την ώρα, επέστρεψε στις ράγες.

Ογδόντα χρόνια μετά, μπήκε ξανά στο σταθμό του Μπάρι στη βόρεια Αγγλία, φέρνοντάς δάκρυα συγκίνησης στα μάτια των παλιών και χαμόγελα θαυμασμού στους νεότερους.

Continue reading

Ταμειακές μηχανές αντίκες

Αντικρίζοντας μία αντίκα ταμειακή μηχανή είναι πραγματικά σαν να βλέπεις πίσω στο παρελθόν και στον 20ο αιώνα ενώ ταυτόχρονα συνειδητοποιείς την εξέλιξη της σύγχρονης τεχνολογίας.

 

This slideshow requires JavaScript.

Οι ταμειακές μηχανές αντίκες έχουν εξελιχθεί σε πολύ επιθυμητά αντικείμενα μεταξύ των συλλεκτών παγκοσμίως αλλά ιδιαίτερα σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανία.

Αυτές οι παλιές ταμειακές έχουν αποκτήσει μεγάλη αξία και αποτελούν πλέον σύμβολο της σύγχρονης κουλτούρας μεταξύ των εθνών.

Η ιστορία της ταμειακής μηχανής ξεκινάει στα μέσα του 1879 όταν η ταμειακή μηχανή           Continue reading

Χτενάκια μαλλιών δεν τα λες πάντως

Το 1823, ο Ισπανός μηχανικός Manuel Mateo Masculino ξεκίνησε μια επιχείρηση στο Μπουένος Άιρες κάνοντας χτένες και μηχανήματα για χτενάκια για τα μαλλιά!

Η επιχείρησή του απογειώθηκε. Σύντομα είχε 106 εργαζόμενους να φτιάχνουν τα σχέδιά του, χρησιμοποιώντας τρία διαφορετικά είδη κελύφη χελώνας , ελεφαντόδοντο και φίλντισι.

Continue reading

Η αιμοδιψής πόρνη που έγινε βασίλισσα των πειρατών

Μπορεί όταν αναφερόμαστε στους πειρατές το μυαλό μας να σχηματίζει την εικόνα ενός στιβαρού άντρα, αλλά η πιο πετυχημένη πειρατής του κόσμου ενδέχεται να είναι μια γυναίκα

Η Ching Shih, γνωστή και ως Cheng I Sao, κατόρθωσε να ενσταλάξει τον φόβο στις καρδιές των εμπόρων σε όλη τη Θάλασσα της Κίνας στις αρχές του 19ου αιώνα.

Η αδίστακτη και πανούργα πόρνη κατέληξε να διατάζει τον περίφημο “Red Flag Fleet” και να στέλνει εκατοντάδες άντρες στη μάχη.

Εργαζόταν ως πόρνη σε έναν από τους πλωτούς οίκους ανοχής του Canton όταν συνελήφθη από πειρατές στα 26 της χρόνια και της ζητήθηκε να παντρευτεί τον Cheng Ch’i που προερχόταν από διάσημη δυναστεία κλεφτών της θάλασσας. Continue reading

Πρόσκληση για τσάι

Το βάρος του κάποτε μετριόταν σε χρυσάφι. Προκάλεσε εμπορικές συμμαχίες, αποικιοκρατικές πολιτικές, πολέμους και αντιπαραθέσεις, οικονομικές διεκδικήσεις. Η διαδρομή του από τα βάθη της Ανατολής ως τα αριστοκρατικά σαλόνια της Ευρώπης διήρκεσε αιώνες. Ο λόγος για το δημοφιλέστερο ίσως μετά το νερό ρόφημα στον κόσμο

0a3597ba-e605-11e5-9c87-1b0e9fb1e112_image_hiresWomen of the Dong ethnic group take part in a tea leaves picking contest in Zaigaolu village of Yangxi township in the Sanjiang Dong autonomous county, Guangxi, yesterday. Many women returned home specially to pick tea leaves for the competition. Yang township has more than 640 hectares dedicated to tea planting. Photo: Xinhua

Η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων… Σύμφωνα με τον κινέζικο μύθο, το ανακάλυψε ένας προικισμένος αυτοκράτορας, ο Σεν Νουνγκ. Ανθρωπος που αγαπούσε τις τέχνες, τις επιστήμες αλλά και τους υπηκόους του, ο Σεν Νουνγκ συνήθιζε να επισκέπτεται τις επαρχίες και να παρακολουθεί τη ζωή των απλών ανθρώπων.

‘Οπου αυτός και η ακολουθία του σταματούσαν για να ξεκουραστούν έπιναν χλιαρό νερό, το οποίο ο αυτοκράτορας πίστευε ότι ηρεμεί και αναζωογονεί.

Μια καλοκαιρινή ημέρα, κατά τον μύθο, που οι υπηρέτες του ετοίμαζαν το νερό, ένα φύλλο από διπλανό φυτό έπεσε στο δοχείο με το ζεστό νερό, δίνοντάς του ένα σκούρο καφέ χρώμα. Ο αυτοκράτορας ζήτησε να το δοκιμάσει και το βρήκε δροσιστικό. Ηταν το 2737 π.Χ. Η ιστορία του πιο δημοφιλούς αφεψήματος στον κόσμο μόλις ξεκινούσε… Continue reading

Δακτυλοσκοπία (ιστορική αναδρομή και ο ρόλος της)

 

Δακτυλοσκοπικό αποτύπωμα αντί υπογραφή

Οι πρώτες πληροφορίες για τη δακτυλοσκοπία βρέθηκαν στην παλιά πόλη Niveria (σημερινό Ιράκ), που θεμελιώθηκε στα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ., επί της βασιλείας του Asturbaniral (669-333 π.Χ.), είχε ιδρυθεί πλούσια βιβλιοθήκη στο παλάτι με πάνω από 22.000 πήλινες πλάκες με σφηνοειδή γραφή.

Επάνω στην επιφάνεια αυτών των πλακών οι οποίες βρίσκονται στο Μουσείο του Λονδίνου στην Αγγλία, όπου αντί υπογραφής ο συντάκτης (γραμματέας του εγγράφου) έθετε το αποτύπωμα του δακτύλου του, το οποίο ήταν απαραίτητο χρησιμοποιώντας το σαν μέσο ταυτοποίησης και πιστοποίησης του εγγράφου.

Continue reading

HOPLITES! Greeks at War – Full animation

Τhe Greek vase animations made by Panoply.

Computer animator Steve K. Simons and Greek warfare expert Dr. Sonya Nevin work together to develop moving parts from the static images on Greek pottery, much of it in the extensive collection of the University of Reading’s Ure Museum.

http://www.thehistoryblog.com/archives/category/multimedia/page/3

Mudlark τα παιδιά της λάσπης

 

Στο 18ο και 19ο αιώνα, πολλά παιδιά από τις φτωχογειτονιές του Λονδίνου αναζητούσαν στις λάσπες του ποταμού Τάμεση ότι πολύτιμο είχε πέσει μέσα στο νερό  από τα διερχόμενα σκάφη, όταν το Λονδίνο ήταν ένα πολυσύχναστο λιμάνι.

Το Mudlark όπως λέγεται ήταν ένα αναγνωρισμένο επάγγελμα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, αλλά το mudlarking αυτές τις μέρες είναι περισσότερο σαν κυνήγι θησαυρού για όσους ενδιαφέρονται για το παρελθόν του Λονδίνου.

 

 

Πονεμένη Ρωμιοσύνη – Φώτης Κόντογλου

Τό έργο έχει τίτλο” Η Κοιλάδα τού κλαυθμώνος”, αλλά είναι γνωστό καί μέ άλλα ονόματα, όπως Πρόσφυγες, Έλληνες Όμηροι, Αιχμάλωτοι. Χρονολογείται στίς αρχές τής δεκαετίας τού 1930 .

” Στο τέλος-τέλος, τι, μας φταίει το αύριο,
να ντρέπεται για το φτηνό μας σήμερα; “  Κ.Σακαλάκ
kont.jpg

Απεικονίζονται 16 άνδρες διαφόρων ηλικιών, από γέροντες αποστεωμένους καί πολιούς μέχρι αμούστακα παιδιά. Οι 15 φορούν σκελέες καί είναι γυμνοί στό πάνω μέρος τού σώματός τους. Ένας μόνο στήν άκρη αριστερά είναι εντελώς γυμνός. Πρότυπό του έχει ο Κόντογλου τήν εικόνα τών Σαράντα Μαρτύρων.
Continue reading

Το ταξίδι του Henry “Box” Brown

O Henry “Box” Brown γεννήθηκε σκλάβος στην Βιρτζίνια των ΗΠΑ, το 1816. Παντρεύτηκε, αλλά η γυναίκα του ήταν κι αυτή σκλάβα και ο γάμος τους δεν αναγνωριζόταν νομικά. Τα τρία παιδιά τους γεννήθηκαν επίσης σκλάβοι. 

Όταν ο ιδιοκτήτης τους πούλησε τη γυναίκα και τα παιδιά τους σε άλλον ιδιοκτήτη σκλάβων, ο Brown είπε ότι είδε ουράνιο όραμα να στείλει τον εαυτό του σε ένα μέρος που δεν υπάρχουν σκλάβοι.

Επινόησε λοιπόν το εξής! Σ’ ένα κουτί επενδυμένο με τσόχα και με την ένδειξη “ΞΗΡΟΙ ΚΑΡΠΟΙ”, ταχυδρόμησε τον εαυτό του στην Φιλαδέλφεια, στην οποία είχε καταργηθεί η δουλεία. Λίγο νερό, μερικά μπισκότα και μια μικρή τρύπα στο κουτί για να αναπνέει ήταν τα εφόδια του στο ταξίδι του προς την ελευθερία.

Το ταξίδι ξεκίνησε στις 23 Μαρτίου 1849 και είχε διάρκεια 27 ωρών. Το κουτί μεταφέρθηκε Continue reading

Crepereia Tryfaina μιά κούκλα από ελεφαντόδοτο

Στο Μουσείο Capitolini στην Ρώμη, υπάρχουν μεταξύ των εκθεμάτων και αρκετά ευρήματα από παιδικούς τάφους, τα οποία περιλαμβάνουν όμορφα κοσμήματα με πολύτιμους λίθους και παιχνίδια. Ανάμεσα σ΄αυτά υπάρχει και μιά κούκλα από ελεφαντόδοτο, μαυρισμένη από τα χρόνια, τόσο που κάποιοι να νομίζουν πως η κούκλα είναι ξύλινη.

 

This slideshow requires JavaScript.

Η κούκλα αυτή είναι το ομορφότερο και αρτιότερο εύρημα τέτοιου είδους που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα. Ανήκε σε ένα άτυχο μικρό κορίτσι, 13-14 ετών που άλλοι αναφέρουν πως ήταν παντρεμένη επειδή έφερε στο χέρι της δαχτυλίδι με το όνομα Filetus, άλλοι πως ήταν αρραβωνιασμένη, πράγμα που είναι και το πιό πιθανό.

Το κορίτσι ονομαζόταν Κρεπερέια Τρύφαινα (Crepereia Tryfaina) και ήταν Ελληνικής καταγωγής. ΄Εζησε τον δεύτερο μετά Χριστόν αιώνα, και ο τάφος της ανακαλύφθηκε το 1889. Η σαρκοφάγος της βρέθηκε στον οικογενειακό τάφο , όπου είχε ταφεί και ο Εύοδος Κρεπερέιους, ο οποίος πιθανότατα ήταν ο πατέρας της.

Ετήσιο φεστιβάλ των Βίκινγκς στο York

Κάθε χρόνο, τον μήνα αυτόν, λαμβάνει μέρος ένα αρχαίο φεστιβάλ των Βίκινγκς.

This slideshow requires JavaScript.

Ορδές από ανθρώπους ντυμένοι Βίκινγκς “καταλαμβάνουν” την πόλη και αναπαριστούν την εισβολή των Βίκινγκς που είχε γίνει στο York το 866. Αγώνες καραβιών των Βίκινγκς, χορός και τραγούδι καθώς και πολλά άλλα συνθέτουν μια μαγική εικόνα του τι γίνεται την περίοδο αυτή στο York.

http://www.travelstories.gr/

 

 

Ο Λαμποργκίνι έπιασε τον… ταύρο από τα κέρατα

 

 

Σαν σήμερα, πριν από 23 χρόνια, πέθανε ο ιδρυτής της αυτοκινητοβιομηχανίας, Λαμποργκίνι, Φερούτσιο Λαμποργκίνι. Από τότε ο κόσμος των αυτοκινήτων είναι σαφώς φτωχότερος.

Η αγάπη του Φερούτσιο Λαμποργκίνι, ο οποίος γεννήθηκε το 1916, για το αυτοκίνητο έγινε γνωστή κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, όταν κατά τη διάρκεια της θητείας του στον ιταλικό στρατό έγινε υπεύθυνος συντηρητής οχημάτων, στη Ρόδο. Μετά τον πόλεμο, ξεκίνησε να μετατρέπει στρατιωτικά οχήματα σε τρακτέρ, τα οποία, τότε, είχαν τεράστια ζήτηση.

Continue reading

Δίσεκτα έτη και Ημερολόγια

disekta-eti-kai-imerologia

Réforme du calendrier par le pape Grégoire XIII (1502-1585), décrétée en février 1582 et appliquée en octobre 1582. Sienne, Archives de l’Etat. RVB-05158

‘Ο​σο κι αν ψάξετε, σε οποιοδήποτε αρχείο των ελληνικών ληξιαρχείων, δεν πρόκειται να βρείτε ούτε έναν Ελληνα ή Ελληνίδα που να έχει ημερομηνία γέννησης από 16 έως 28 Φεβρουαρίου 1923!

‘Οχι φυσικά γιατί δεν είχαμε ούτε μία γέννα σε μια ολόκληρη περίοδο 13 ημερών, αλλά γιατί απλούστατα το 1923 δεν είχε 365 ημέρες, όπως θα περίμενε κάποιος για ένα μη δίσεκτο έτος, αλλά αντίθετα είχε μόνο 352 ημέρες! Του έλειπαν δηλαδή οι 13 ημέρες μεταξύ 16 και 28 Φεβρουαρίου! Η ιστορία για το πώς έγινε αυτό έχει να κάνει με την εγκαθίδρυση του Νέου Ημερολογίου στη χώρα μας. Continue reading

“Ελευθέριος Δ. Βερυβάκης” παρουσίαση βιβλίου

  «Προτιμώ να παλεύω και ακόμη και να πέφτω για τις “θέσεις” μου. Για τις τελευταίες “πολεμώ” από οποιαδήποτε θέση».

Ελευθέριος Βερυβάκης 

Το βιβλίο αυτό δεν αποτελεί ουσιαστικά βιογραφία του Ελευθέριου Βερυβάκη, αλλά περισσότερο είναι «παρουσία» του ιδίου στον Δημόσιο Βίο, αλλά και αγωνιστικό παρών μιας συνειδητοποιημένης προσωπικότητας πολιτικά, κοινωνικά και πατριωτικά.

Με τα κείμενα και τις απόψεις του, που διατυπώνονται σ’ αυτά, ο Ελευθέριος Βερυβάκης δίνει το παρών και τοποθετείται για όλα τα ζητήματα που αφορούν τον τόπο, τις περισσότερες φορές με ευθυκρισία, εντιμότητα, πατριωτισμό, ενδιαφέρον και αγάπη για τον απλό πολίτη, τον Έλληνα, τον Ευρωπαίο, γενικά τον άνθρωπο.

Continue reading

«Ξενοδοχείν»

Η ιστορία των ξενοδοχείων και τα ξενοδοχεία με ιστορία..

Η ιστορία των ξενοδοχείων έχει την ηλικία που έχει και ο ανθρώπινος πολιτισμός. Στην Αρχαία Ελλάδα η φιλοξενία θεωρείτο πράξη αρετής. Τους ξένους προστάτευαν ο Ξένιος Δίας και η Αθηνά η Ξενία, όπως και οι Διόσκουροι Κάστωρ και Πολυδεύκης.

image004
Υπήρχε θεία απαίτηση για την περιποίηση των ξένων και ήταν αμάρτημα η κακή αντιμετώπισή τους. Η φιλοξενία ακολουθούσε μία ιεροτελεστία και παρέχονταν σε κάθε ξένο, ο οποίος ανεξάρτητα από την τάξη που ανήκε, μπορούσε να μείνει σε ειδικό δωμάτιο, στον «ξενώνα». Η αποδοχή ενός ξένου για φιλοξενία λεγόταν «εστιάν» ή «ξενίζειν» ή «ξενοδοχείν».
Continue reading

«Σένα τα λέγω, πεθερά, για να τ’ ακούει η νύφη»

elas-lyste_blogspot_gr (2)

«Σαράντα χρόνια στα καπνά ασπρίσαν τα μαλλιά μου,

στον νου μου δεν το έβαζα πως θά ‘βρω τον μπελιά μου.

Μα τώρα στα γεράματα στα τωρινά μας χρόνια

Αρχίσαν να γλυκολαλούν της πτώχειας τα αηδόνια.

Τον αλλαφράγκα Αύγουστον, στην πρώτη του ημέρα,

Είπον, τα μερομίσθια μας τάχουνε σπασμένα.

Δεν φτάνουν τόσα βάσανα οι μαύροι που τραβούμε,

μας δείχνουν το μονόπετρο, να πάμε να πνιγούμε»

 

Πρόκειται για την καπνεργατική απεργία του 1896 στην (οθωμανική ακόμη) Καβάλα, όπως την κατέγραψε σε στίχους ο απεργός Ανδρίκος Βέττας. Δημοσιεύθηκε στην ποιητική του συλλογή «Σένα τα λέγω, πεθερά, για να τ’ ακούει η νύφη» (Κωνσταντινούπολη 1899), που επανεκδόθηκε το 2001 από το Ιστορικό και Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας.

Η αφήγηση ξεκινάει με την ξαφνική απόφαση των εργοδοτών να μετακυλίσουν στους καπνεργάτες το κόστος της (τότε) οικονομικής κρίσης με περικοπές στα μεροκάματά τους!

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=275480

 

 

“Οι 7 Νάνοι του Άουσβιτς”

Το βιβλίο πραγματεύεται την συγκλονιστική ιστορία επτά Εβραίων νάνων καλλιτεχνών από την Ρουμανία που αιχμαλωτίστηκαν στο Ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, οι οποίοι επέζησαν χάρις στο ενδιαφέρον και τα πειράματα που έκανε πάνω τους, λόγω της σωματικής τους διάπλασης,  ο περιβόητος γιατρός του στρατοπέδου Γιόσεφ Μέγκελε, ο γνωστός σε όλους ως  “Άγγελος του Θανάτου”

 

This slideshow requires JavaScript.

Πρόκειται για αληθινή ιστορία της πολυμελούς οικογένειας Όβιτς, που αποκαλύπτει  όλα όσα έζησαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Continue reading

Λαογραφικό Μουσείο Σκοπέλου

Το Λαογραφικό Μουσείο Σκοπέλου, όπου βρίσκουν φιλόξενη στέγη οι υλικές μαρτυρίες του τόπου, ιδρύθηκε με σκοπό να προβάλλει τον πολιτιστικό πλούτο του νησιού και να δημιουργήσει έναν πνευματικό πυρήνα αντάξιο των παραδόσεων και της ιστορίας του.

This slideshow requires JavaScript.

 

Το κτίριο όπου στεγάζεται σήμερα το Λαογραφικό Μουσείο, δωρήθηκε το 1991 από την οικογένεια Νικολαϊδη στο Δήμο Σκοπέλου.

Το παλαιό κτίριο κτίσθηκε το 1795 και διατηρήθηκε μέχρι το 1963 οπότε κατά τη διάρκεια των μεγάλων τότε σεισμών στη Σκόπελο κατέρρευσαν ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος του.

 

Continue reading

Πάπυροι και περγαμηνές

Στους βάλτους του Νείλου, ο Cyperus Papyrus

 

 

Στις όχθες του Νείλου στην Αίγυπτο φυτρώνει ένα φυτό που μοιάζει κάπως με το καλάμι. Αυτό είναι ο πάπυρος.

Απ’ αυτό, εδώ και έξι χιλιάδες χρόνια, οι Αιγύπτιοι έπαιρναν την πρώτη ύλη γραφής.  Έκοβαν τον φλοιό του κορμού σε λεπτές λωρίδες τις οποίες ένωναν μεταξύ τους και σχημάτιζαν πλατιές και μακριές ταινίες. Βάζοντας δύο στρώματα το ένα πάνω στο άλλο δημιουργούσαν μια εύκαμπτη και επίπεδη επιφάνεια που την στέγνωναν και τη βερνίκωναν.

Καθεμιά από αυτές ήταν ένα ΦΥΛΛΟ. Κολλούσαν ύστερα με άμυλο καμιά εικοσαριά τέτοια Continue reading

Κιμονό – Μια μικρή ιστορία για ένα εμβληματικό ένδυμα

Τι είναι το κιμονό;
Καθημερινό ένδυμα;
Αντικείμενο τέχνης;
Σύμβολο της Ιαπωνίας; Το κιμονό έχει υπηρετήσει όλους αυτούς τους ρόλους με τη σημασία του να αλλάζει στο πέρασμα του χρόνου.

This slideshow requires JavaScript.

Τον δέκατο έβδομο και τον δέκατο όγδοο αιώνα μπαίνουν τα θεμέλια της βιομηχανίας της μόδας του κιμονό.

Η τέχνη και η μόδα συνδέονται με ένα τρόπο μοναδικό σε μια περίοδο κατά την οποία οι διάσημοι ζωγράφοι ζωγράφιζαν κατευθείαν επάνω στα υφάσματα. Με την έξοδο της Ιαπωνίας προς τη Δύση, τον δέκατο ένατο αιώνα, παύει να είναι το καθημερινό ρούχο και αρχίζει να συμβολίζει την εξωτική κουλτούρα και τη σαγηνευτική γυναικεία μορφή. Continue reading

«Πηνελόπη Δέλτα» στο θέατρο της Ημέρας

Μετά την επιτυχία της προηγούμενης θεατρικής σεζόν
η «Πηνελόπη Δέλτα», ως μια γυναίκα σημερινή,

στο Θέατρο της Ημέρας για 2η χρονιά

 

Μετά την επιτυχία της περασμένης θεατρικής σεζόν, το ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, παρουσιάζει για 2η συνεχή χρονιά, το έργο «Πηνελόπη Δέλτα» του Γιώργου Α. Χριστοδούλου σε σκηνοθεσία Ανδρομάχης Μοντζολή, η οποία αντιμετωπίζει την κορυφαία ηρωίδα ως μια γυναίκα σημερινή που έχει πολλά να πει στην εποχή μας.

Την Πηνελόπη Δέλτα ενσαρκώνει η Τζένη Καλλέργη. Νέος πρωταγωνιστής
Continue reading

Η ιστορική διαδρομή του αργαλειού

Ανυφαντούδες γνωστικές να κάνουν το διασίδι

Κοράσια για το ξόμπλιασμα και νιες για τ’ αργσαστήρι

Ο Αργαλειός στον παραδοσιακό – λαογραφικό χώρο, τον “Μύλο του Πρινάρη” στο Χρωμοναστήρι(φωτ. αρχ. cretainfo)

Η τέχνη της υφαντικής ήταν γνωστή από τη νεολιθική εποχή, όπως μαρτυρούν ευρήματα της εποχής εκείνης: σφοντύλια κ.α. Αλλά και οι ηρωίδες των Ομηρικών επών είχαν κύρια ενασχόληση τους την υφαντική.

Αυτό φαίνεται από τη συχνή αναφορά του Ομήρου σε εργαλεία υφαντικής. Όπως στη Οδύσσεια (Ραψ. Α, στ. 356) όπου ο Τηλέμαχος λέει στη μητέρα του:

« … Αλλ’ εις οίκον ιούσα τα σ’ αυτής έργα κόμιζε, ιστόν τ’ ηλακάτη ντε.. … = …Γύρνα στο σπίτι σου και κοίταξε τις δικές σου δουλειές, τον αργαλειό και τη ρόκα σου … ». Continue reading

Σαμαρκάνδη: Ένα «χωνευτήρι» πολιτισμών στην καρδιά του Δρόμου του Μεταξιού

Κάποτε ένωνε την Άπω Ανατολή με την Δύση. Ο λόγος για τον μυθικό Δρόμο του Μεταξιού, που περνούσε από μια επίσης μυθική πόλη, την Σαμαρκάνδη. Εκεί κάποτε τα καραβάνια με τις καμήλες σταματούσαν, στον δρόμο τους από την Κίνα προς την Ευρώπη.

Η Σαμαρκάνδη βρισκόταν στο καταλληλότερο σημείο αυτού του δικτύου των μήκους 10.000 χιλιομέτρων εμπορικών δρόμων. Εκατομμύρια έμποροι αλλά και διπλωμάτες, προσκυνητές και πολεμιστές πέρασαν από εδώ σε διάστημα 2.000 ετών, αφήνοντας το δικό τους αποτύπωμα.

Continue reading

Από κρατούμενος στο ‘Αουσβιτς, ράφτης των Ομπάμα, Κλίντον και ΝτιΚάπριο

«’Οσο περίεργο κι αν ακούγεται, δύο σκισμένα πουκάμισα των Ναζί βοήθησαν έναν Εβραίο να γίνει ο πιο διάσημος ράφτης»

591_Book_Cover
Ασχολήθηκε τυχαία με τα ρούχα ως κρατούμενος στον B’ παγκόσμιο πόλεμο, είναι εβραίος που γλίτωσε την τελευταία στιγμή από το κολαστήριο του ΄Aουσβιτς, έμεινε θαμμένος στο χιόνι για να μην εκτελεστεί από τους Γερμανούς, και κατάφερε να φτάσει στις  ΗΠΑ σε ηλικία 19 ετών.

 

Ο 84χρονος, σήμερα Martin Greenfield θεωρείται ένας από τους πιο φημισμένους ράφτες στον κόσμο και συνεργάζεται με επιφανή πρόσωπα του πολιτικού και καλλιτεχνικού χώρου ράβοντας δεκάδες

Continue reading

Tα καπέλα και το … “καπέλωμα”


ΜΑΣ “ΚΑΠΕΛΩΝΟΥΝ” ΠΟΥ ΜΑΣ “ΚΑΠΕΛΩΝΟΥΝ” να μην ξέρουμε την ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΠΕΛΩΝ????

1391522_1404726726427002_1516776034_n

Καπέλα… Κάποτε συνόδευαν το ντύσιμο όλες τις εποχές του χρόνου και όλες τις ώρες της ημέρας, από τους πρωινούς περιπάτους ως τις βραδινές εξόδους. Αποτελούσαν απαραίτητα αξεσουάρ που προσέδιδαν φινέτσα, επιβλητικότητα και στιλ. Σήμερα ελάχιστοι είναι εκείνοι που ακολουθούν τη μόδα των προγόνων τους.

Τα καπέλα πλέον λειτουργούν ως ασπίδα προστασίας για τις καυτές καλοκαιρινές ημέρες και λίγοι είναι όσοι τα προτιμούν και το χειμώνα. Στην Ελλάδα τουλάχιστον, τα καπέλα «κυκλοφορούν» κυρίως στη θάλασσα. Εξάλλου, συγκαταλέγονται στα απαραίτητα αξεσουάρ παραλίας. Continue reading

Μπισκότα Παπαδοπούλου…… ένα αληθινό παραμύθι!

Η ιστορία της μπισκοτοβιομηχανίας Παπαδοπούλου μοιάζει λίγο με παραμύθι. Έχει το δράκο της, τη βασιλοπούλα της, έχει την κουζίνα με τις μαγικές συνταγές, έχει φτωχά παιδιά που γυρνάν όλη μέρα στους πλούσιους μαχαλάδες πουλώντας μπισκότα. Έχει πλούσιους και φτωχούς, ταξίδια και περιπέτειες· πολλές περιπέτειες. Και φυσικά διαθέτει ένα καλό τέλος:

«…Με σκληρή δουλειά και αισιοδοξία, με εντιμότητα και τόλμη, με σεβασμό στον καταναλωτή μας, είδαμε τους κόπους μας να πιάνουν τόπο».

This slideshow requires JavaScript.


Μια φορά κι’ ένα καιρό λοιπόν ζούσε σε μια πλούσια πόλη που την έλεγαν Κωνσταντινούπολη και ήταν πρωτεύουσα μιας απέραντης  αυτοκρατορίας, μια φτωχή ελληνική οικογένεια με το πιο κοινότυπο όνομα: οικογένεια Παπαδοπούλου. Ο πατέρας Γιάννης ήταν ξυλουργός και τα έφερνε δύσκολα βόλτα με την πολυμελή του οικογένεια: τη γυναίκα του Μαρία και τα τρία μικρά παιδιά τους τον Νίκο, τον Ευάγγελο και τον Θεόφιλο. Για να βοηθήσει τον άνδρα της και τα παιδιά της, η κυρά-Μαρία ζύμωνε και έψηνε κάθε μέρα κάτι θεσπέσια, γευστικά μπισκότα με μυστική συνταγή φυσικά. Όλο το σπίτι μοσχομύριζε… Τα τρία αδέλφια ξεχυνόντουσαν με το πανεράκι τους στους μαχαλάδες της Πόλης πουλώντας τα πεντανόστιμα μπισκότα της μητέρας τους. Κάπως έτσι κατόρθωνε η φτωχή οικογένεια Παπαδοπούλου να τα βγάζει πέρα. Continue reading

Ο μπαρμπέρης “ποιητής” στο “Κουρείο των Μουσών”

Εγέρασα κουρεύοντας λογιών-λογιών κεφάλια,
Άλλα με τρίχα ολόστρωτη κι άλλα μ’ αγκαθωτή
Και γένια σαν ξυλόπροκες και γένια που ‘χαν χάλια,
Σαράντα χρόνια εξύρισα με δίχως διακοπή.
Μα τώρα που εβάλθηκα την τέχνη αυτή ν’ αφήσω,
Γιατί τα τρελογύναικα μου τρων τα σωθικά,
Η μια μου θέλει αλαγκαρσόν να της τα ψαλιδίσω
Κι η άλλη πόλκα αμερικέν κι η τρίτη ανδρικά.

380054_VIVLIO
Αυτά και άλλα πολλά έλεγε ο κουρέας Στέλιος Αυγουστάκης στο “Κουρείο των Μουσών” στην Αχαρνών κάποια χρόνια πριν!

Ο βάρδος μπαρμπέρης φαινόταν πάντα λυπημένος! Τον έτρωγε το μαράζι για το πως κατάντησε ο κόσμος, αφού εισέβαλε ακόμη και στο δικό του φτωχικό μπαρμπέρικο ο μοντέρνος πολιτισμός και του αναστάτωσε την ποίηση.
Από το βιβλίο του Γ. Καιροφύλα – Η Αθήνα του Μεσοπολέμου

ΠΟΛΛΟΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΙΚΟΙ φίλοι μιλούν συχνά για την εξαφάνιση των παλαιών επαγγελμάτων Continue reading

Η εποχή που οι Αθηναίοι έκαναν διακοπές στις “κατασκηνώσεις του Πύρρου Καραπάνου”

Αν και οικισμός ή ως πόλη η αρχή της Γλυφάδας πρέπει να τοποθετείται στα 1920, τότε που άρχισε να ωριμάζει η ιδέα της γεννήσεως της λουτροπόλεως  στα μυαλά του Πύρρου Καραπάνου, γιου  του Κωνσταντίνου Καραπάνου, γενάρχη των Καραπαναίων και της Γλυφάδας, η αναδρομή τριάντα χρόνια πιο πίσω είναι απαραίτητη για να εξηγηθεί η αρχή της νεότερης κατοίκησης σε αυτό τον τόπο της Αττικής .

Είναι στα 1894  με 1900 που ο Κωνσταντίνος Καραπάνος αγοράζοντας τη γη της Γλυφάδας (καλύτερα θα ήταν να λέγεται το τσιφλίκι της Άνω και Κάτω Πυρναρής μιας και η ονομασία Γλυφάδα για όλο το τσιφλίκι είναι κάτι μεταγενέστερο) από τους κληρονόμους του αρχικού γαιοκτήμονα Ανδρέα Λουριώτη, επιχείρησε μια ποιοτική αναβάθμιση των καλλιεργειών και της όλης εκμετάλλευσης του κτήματος .

Η 605η επέτειος του Αστρονομικού Ρολογιού της Πράγας

Το Αστρονομικό Ρολόι της Πράγας (το Orloj, «Ορλόι» για τους ντόπιους) είναι ένα μεσαιωνικό αστρονομικό ρολόι στο κέντρο της Πράγας και την κατασκευή του υπολογίζεται πως ολοκληρώθηκε πριν από 650 χρόνια σαν σήμερα, γιορτάζει το Google.

Το σημερινό ρολόι είναι ένα πιστό αντίγραφο του αρχικού, που καταστράφηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βρίσκεται στον νότιο τοίχο του Παλιού Δημαρχείου, στην Πλατεία της Παλιάς Πόλης, και αποτελεί σημαντική και δημοφιλή τουριστική «ατραξιόν».

Δύο από τους σπουδαιότερους αστρονόμους του 16ου και 17ου αιώνα, ο Τύχων και ο Κέπλερ,

Continue reading