Duende- Τα συναισθήματα της Δέσποινας Τσιαπάρα

Duende Ισπανική λέξη. Σημαίνει καλικάτζαρος, ξωτικό, κάτι μαγικό ή σαγηνευτικό. Είναι και το συναίσθημα που σου προκαλείται όταν ένα μουσικό κομμάτι ή έργο τέχνης σου αγγίξει βαθιά την ψυχή.

Είχα την τύχη να βρεθώ στα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης με τίτλο “Η Κόκκινη Γραμμή”, την Πέμπτη 12 Ιανουαρίου  στην γκαλερί ArtZone 42.
Θαύμασα την δουλειά και των 34 καλλιτεχνών που συμμετέχουν ως τις 4 Φεβρουαρίου, αλλά κοντοστάθηκα πάνω στην υπέροχη δουλειά της Δέσποινας Τσιαπάρα και  την μοιράζομαι μαζί σας σήμερα!!

 

Αν κάνετε μια μικρή έρευνα στους φίλους σας, εγγυόμαστε ότι δεν θα διαπιστώσετε ομοφωνία. Οι ψυχολόγοι είναι ωστόσο κατηγορηματικοί: χαρά, λύπη, θυμός, φόβος, έκπληξη, αηδία.

Αυτά είναι τα έξι βασικά συναισθήματα που, κυριολεκτικά, φαίνονται προς τα έξω, αυτά που

Continue reading

Elbphilharmonie: το νέο μουσικο-αρχιτεκτονικό θαύμα της Ευρώπης

 

Πρόκειται για ένα απόλυτο, συνολικό, αρχιτεκτονικό έργο τέχνης. Συνδυάζει καινοτόμα αρχιτεκτονική σε μια ιδιαίτερη τοποθεσία, με την πλέον σύγχρονη ακουστική παγκοσμίως αλλά και επί της ουσίας του ένα οραματικό μουσικό πρόγραμμα.

Το Elbphilharmonie με την εντυπωσιακή πρόσοψη από γυαλί που κόβει την ανάσα, κρύβει στο εσωτερικό του δύο αίθουσες συναυλιών και ένα ξενοδοχείο με διαμερίσματα αλλά και ένα μεγάλο φουαγιέ που οδηγεί στην plaza.

Η plaza εκτείνεται ανάμεσα στην παλιά αποθήκη του 1963 και την γυάλινη κατασκευή, ως δημόσιο πεδίο θέασης 360 μοιρών στην πόλη ενώ στο “The Grand Hall”, την καρδιά του Elbphilharmonie, υπάρχει χωρητικότητα 2.100 επισκεπτών. Continue reading

Pablo Neruda – Βασίλισσα

15940442_660489877456844_5915604594719646274_n

Σε ονόμασα βασίλισσα.

Υπάρχουν ψηλότερες από σένα, ψηλότερες.

Υπάρχουν αγνότερες από σένα, αγνότερες.

Υπάρχουν ομορφότερες από σένα, ομορφότερες.

Αλλά εσύ είσαι η βασίλισσα.

Continue reading

ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΚΙ ΕΓΩ – Σταμάτης Μαλέλης

 
Στο κατόπι μας πάντα περπατάει ένα… τέρας. Άλλοι το λένε φόβο, άλλοι απέχθεια και μίσος. Μπορεί να αφορά στα ανεκπλήρωτα όνειρά μας, στις παλιές πληγές που προστατεύουμε, στις σκληρές ιδιότητες ανθρώπων που μας τρόμαξαν και μας πλήγωσαν όταν ήμασταν παιδιά. Ο Γιουνγκ το αποκαλεί «σκιά», ο Φρόιντ «αυτό» κι η Gestalt «δαίμονα».

Η ανάσα του προκαλεί ταχυκαρδίες και απειλή επικείμενου θανάτου. Χιλιάδες ζωές έχουν αναλωθεί, έχουν στηθεί «σε αναμονή», έχουν γίνει αβίωτες μήπως και παγώσουν αυτή την ανάσα, αυτή την απειλή. Λιγότεροι τόλμησαν να γυρίσουν και να κοιτάξουν το τέρας κατάματα. Να το προκαλέσουν κιόλας. Να πουν, στον εαυτό τους, «πέθανε ρε» και να διαπιστώσουν ότι με κάποιον μαγικό τρόπο το τέρας μαζεύεται στη γωνιά του κι η ανάσα απελευθερώνεται. Continue reading

«Gerda Wegener»- Η ζωή και το έργο της δανέζας ζωγράφου σε μια ρετροσπεκτίβα

Το δανέζικο μουσείο σύγχρονης τέχνης Arken, στα νότια της Κοπεγχάγης παρουσιάζει αυτή την περίοδο μια έκθεση για μια σπουδαία, αλλά παραγνωρισμένη ζωγράφο της χώρας και για τον έρωτά της με τη μούσα της. Τίτλος της «Gerda Wegener».

Η δανέζα ζωγράφος, που γεννήθηκε ως Γκέρντα Γκότλιμπ το 1886 και πέθανε το 1940 έμεινε στην ιστορία για τις στιλάτες, γεμάτες πάθος και αισθησιασμό γυναίκες της. Αυτές οι πανέμορφες γυναίκες ντυμένες με την τελευταία λέξη της μόδας πρωταγωνιστούσαν στα έργα της, από αυτές ελκυόταν σεξουαλικά και η ίδια η Βέγκενερ. Continue reading

‘Η Κόκκινη Γραμμή’ – Art Zone 42

Όλοι οι άνθρωποι συνδέονται μεταξύ τους με μια κόκκινη κλωστή, η οποία μπορεί να τεντώσει, να μπερδευτεί αλλά ποτέ να σπάσει!

This slideshow requires JavaScript.

Η γκαλερί Art Zone 42 φιλοξενεί από τις 12 Ιανουαρίου ως τις 4 Φεβρουαρίου 2017 την ομαδική έκθεση με τον τίτλο ‘Η Κόκκινη Γραμμή’ σε επιμέλεια της θεωρητικού τέχνης Δόμνας Χανουμίδου. Συμμετέχουν 34 Έλληνες καλλιτέχνες παραφράζοντας εικαστικά ο καθένας μέσα από το ζωγραφικό, γλυπτό ή το φωτογραφικό του έργο τον αρχαίο κινέζικο μύθο της Κόκκινης Κλωστής και έχοντας ως γενικό θεωρητικό υπόβαθρο την επεξηγηματική αρχή της Συχρονικότητας του Καρλ Γιουνγκ. Continue reading

Δ. Γαλάνη – Π. Σιδηρόπουλος – ο λόγος της σιωπής

 

….Κι αφού στα λόγια του κανείς
ποτέ δεν απαντούσε
μόνος του όπως ζούσε
βρήκε την γλώσσα της σιωπής.
Κι είπε το θάνατο αρχή
Τον έρωτα είπε φόβο
Την πόλη έλεγε σιωπή
Τη θάλασσα είπε δρόμο
Μα δεν μπορούσε την σιωπή
κι έτσι όπως ζούσε μόνος
φοβότανε το φόβο
πήρε το τέλος σαν αρχή…..

Ερημία – Γιώργος Θέμελης

5108Έξω από μας πεθαίνουν τα πράγματα

Απ’ όπου περάσεις νύχτα, ακούς σαν ένα ψίθυρο
Να βγαίνει από τους δρόμους που δεν πάτησες,
Από τα σπίτια που δεν επισκέφθηκες,
Απ’ τα παράθυρα που δεν άνοιξες,
Απ’ τα ποτάμια που δεν έσκυψες να πιεις νερό,
Από τα πλοία που δεν ταξίδεψες.

Έξω από μας πεθαίνουν τα δέντρα που δεν γνωρίσαμε.

Ο άνεμος περνά από δάση αφανισμένα.
Πεθαίνουν τα ζώα από ανωνυμία και τα πουλιά από σιωπή.

Τα σώματα πεθαίνουν σιγά-σιγά από εγκατάλειψη.
Μαζί με τα παλιά μας φορέματα μες στα σεντούκια.
Πεθαίνουν τα χέρια, που δεν αγγίσαμε, από μοναξιά.
Τα όνειρα που δεν είδαμε, από στέρηση φωτός.

Έξω από μας αρχίζει η ερημία του θανάτου.

Κοκορομαχίες – Ιβάν Γκολ

«Κι όταν η μάχη σταματήσει/ο νικητής – τόσο αξιοθρήνητος μπροστά στο θύμα του – ξύνει την άμμο/τσιμπώντας με το ράμφος του ένα λαιμό άψυχο /με λύσσα ανώφελη/ για μια ζωή ανόητη».

This slideshow requires JavaScript.

Στο ποίημα Κοκορομαχίες ο Ιβάν Γκολ περιγράφει έναν μικρό οκτάγωνο ναό, που όμως δεν είναι κάποιο ανθρώπινο οικοδόμημα, αλλά μια ποιητική αλληγορία της φύσης, αναζητώντας τους κώδικες στην πηγή του φωτός και κατ΄ επέκταση τη πηγή του θείου:

«μοιάζει μ΄ ένα κινέζικο παιχνίδι για μεγάλους/ είναι άραγε ο ναός της αυγής; / Μέσ’ απ΄ τους τοίχους βγαίνει η κραυγή του κόκορα / η κραυγή από χίλιους κόκορες/ που ίσως μαζευτήκανε για ν΄ αντιστρέψουν την τάξη των ωρών».

Η αυγή προμηνάει κάθε φορά μια νέα αρχή, ο ήλιος εστιάζεται στην εκκίνηση του ρυθμού της ζωής. Η κραυγή του κόκορα σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα, δίνει ώθηση στην αρχέγονη στιγμή που αναγεννιέται, υπάρχει, και ταυτίζεται με τις δραστηριότητές μας. Εμείς είμαστε λοιπόν οι κόκορες, εμείς αυτοί που κάθε πρωί διαλαλούμε την ύπαρξη, που επιμένουμε θορυβώντας να δηλώνουμε το παρόν στην κοσμογονική εξέλιξη των δευτερολέπτων που κυλούν ερήμην μας.

Continue reading

Μαρία Φαραντούρη – Ο χορός των επτά πέπλων

…Θεοί και μύστες, του κόσμου θύτες
θα σβήσουν όλοι μια στιγμή.
Τσιγγάνοι, αγύρτες, της γης ξενύχτες,
θα δουν την άνοιξη μια αυγή.

Φωτιά στου κοριτσιού το βλέμμα
τρελό στήνει χορό για μένα.
Επτά τα μυστικά της πέπλα,
καρδιά τις αντοχές σου μέτρα….

Το Δέντρο («Η Έκτη Εντολή») – Ηλίας Σιμόπουλος

15541688_1376631282369719_7692184697357749664_n
Ο άνθρωπος, αγάπη μου 
Την ίδια ώρα 
γίνεται ποιητής ή δολοφόνος 
Ένας άγγελος τον παραστέκει 
Ένας δαίμονας του Χαμογελά.
Σκυμμένος στις εξισώσεις του 
Με πολλούς αγνώστους 
Σπέρνει τον όλεθρο στη Χιρισίμα 
Εξακοντίζει τους Σπούτνικ στους αιθέρες.
Ο άνθρωπος, αγάπη μου 
Μπορεί μονάχος του 
Να γίνεται φως ή νύχτα 
Να σκοτώνεται σ’ όλους τους πολέμους 
Για τη λευτεριά και τη δικαιοσύνη 
Και να λυντσάρει το μικρό νέγρο 
Που τόλμησε να ζητωκραυγάσει έξαλλος 
την ομορφιά μιάς άσπρης.
Ο άνθρωπος, αγάπη μου 
Την ίδια ώρα 
Σηκώνει από τα Τάρταρα 
Τους ίσκιους του τρόμου 
Να φράξει το δρόμο μας 
Κι ανοίγει τους κρουνούς της ζωής 
Να μας χαρίσει το μέλλον 
Καθώς εσύ ανοίγεις την πόρτα σου 
και λες στους επισκέπτες 
-«Περάστε!».
Ο άνθρωπος, αγάπη μου 
Ποτίζει μέρα νύχτα 
Με το αίμα του και με τα δάκρυά του 
Το δέντρο της ζωής 
Που μεγαλώνει αφάνταστα 
Για να μας δώσει κάποτε 
Τους πιο γλυκούς καρπούς του.

Δονήσεις ….με όνομα ΤΖΕΝΗ

Αφιερωμένο στην αδελφούλα μου …. εκεί ψηλά στο δικό της ουρανό ……

15578952_689579184537588_2569656095147423075_n
Τζένη, γελώντας θα μπορούσες να ρωτήσεις,

γιατί “Στην Τζένη” απευθύνω τα τραγούδια μου,
Όταν για σένα μόνον ο σφυγμός χτυπάει πιο γρήγορα,
Όταν για σένα το τραγούδι μου ηχεί μ’απελπισία,
Κι όταν εσύ μονάχα με εμπνέεις,
Όταν σε κάθε λέξη βρίσκω τ’όνομά σου,
Όταν χαρίζεις μελωδία σε κάθε ήχο,
Κι όταν η κάθε ανάσα σου είναι θεϊκή,
Γλυκά τ’ωραίο σου όνομα ηχεί
Και ο ρυθμός του πάλι μου μιλάει
Κι ο πλούσιός του ήχος είναι μουσική,
Σαν τις δονήσεις των πνευμάτων στο σκοτάδι
Και σαν την αρμονία κάποιας χρυσής χορδής,
Μιας ύπαρξης υπέροχης και μαγικής…..


https://kokkinostupos.wordpress.com/c

Μίλτος Πασχαλίδης – Περσείδες


….Δεν πέφτουνε, χρυσάφι μου, τα κάστρα με ευχές
ούτε ξυπνούν τα όνειρα στις μαύρες τις οθόνες
δεν ξεγελούν τον ίσκιο τους οι μοναχές καρδιές
φτιάχνουν χαρμάνι λησμονιάς μα ξημερώνουν μόνες.

Ανοίγω τα χέρια μου που όλο τον κόσμο χώρεσαν
και τώρα πια χωράνε μόνο εσένα.

* Οι Περσείδες είναι βροχή διαττόντων αστέρων (μετέωρα ή πεφταστέρια όπως είναι κοινώς γνωστά στην παράδοση, τα οποία, σύμφωνα με την λαϊκή δεισιδαιμονία, όταν τα βλέπεις να πέφτουν μπορείς να κάνεις μια ευχή που θα πραγματοποιηθεί).

Sonny Black – Heart and Soul

 

Aπόψε νάρθεις απ’ τη θάλασσα
φέρνοντας πίσω τα ναυάγια απ’ τα ταξίδια
κι όλους τους φάρους που σου χάλασα
γιατί μια τους άναβαν τα όνειρα
και μια τους έσβηνε η ζωή η ίδια.

Giorgos Potamitis

Ο καημός της φυσαρμόνικας – Μαρία Δημητριάδη

 

…..Κι όπως έρχεσαι έτσι φεύγεις
έτσι απρόσμενα αγαπάς
μισείς ξεχνάς, πλάνες μαζεύεις
μα η καρδιά μου χιονισμένη, στέπα ερημική
προσμένει τον καημό σου
πάντα καρτερεί.

Όνειρο που φεύγει είναι η ζωή
μέσα στ’ όνειρό μου είσαι κι εσύ…

Mike Oldfield – Wild Goose Flaps Its Wings

Δακρύζουν τὰ μάτια ἐκεινοῦ ,ποῦ ἀκούει νὰ κλαῖνε
… μὲς στὴ νύχτα οἱ ἄγριες χῆνες
σὰν πετοῦν καὶ χωρίζουν λυπημένα
ἀπ’τη μαγεία καὶ τ’ἀνοιξιάτικα πρωϊνὰ τῆς χώρας………………

Η αίθουσα των κρυστάλλων της Lechuguilla

Πόσες άραγε Lechuguilla ……περιμένουν ακόμα να ανακαλυφθούν??????

 

 

Aπό το 11ο λεπτό στο βίντεο μπορείτε να ταξιδέψετε στην ασύλληπτη ομορφιά του σπηλαίου …

Η πέμπτη μεγαλύτερη σπηλιά στον κόσμο, το σπήλαιο Lechuguilla βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Carlsbad στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ. Είναι η πιο διάσημη από άποψη ασυνήθιστης γεωλογίας, με σπάνια αποθέματα σπηλαιοθεμάτων και μεγάλες ποσότητες γύψου και αποθέματα κίτρινου θείου καταθέσεις σε άριστη κατάσταση. Ωστόσο, η πρόσβαση στο σπήλαιο περιορίζεται μόνο στους εγκεκριμένους επιστημονικούς ερευνητές και σε ομάδες εξερεύνησης.

This slideshow requires JavaScript.

 

 

To ORIENT EXPRESS στο τρένο του Ρουφ

To ORIENT EXPRESS έφτασε στην Κωνσταντινούπολη και σας καλημερίζει……..

Είχα την τύχη να είμαι χθες επιβάτης αυτης της ιστορικής μουσικής διαδρομής ..Παρίσι, Μόναχο, Βιέννη, Βουδαπέστη, Βουκουρέστι, Κωνσταντινούπολη…….. ΑΠΛΑ ΜΑΓΕΥΤΙΚΟ ………

Ξεκίνησε τα δρομολόγια του κάπου στα 1883. Το Orient Express ήταν σύμβολο πολυτέλειας και άνεσης για τους ταξιδιώτες του 19ου αιώνα.

Έμεινε γνωστό επειδή για δεκαετίες ήταν το βασικό μέσο μεταφοράς βασιλιάδων, πριγκίπων, πρωθυπουργών, αρχηγών Κρατών, μαζί με λαθρέμπορους, εγκληματίες, τυχοδιώκτες και πάσης φύσης τσαρλατάνους, που έψαχναν να βρουν τη δόξα και την περιπέτεια από την κοσμοπολίτικη Ευρώπη και το Παρίσι, στην Ανατολή και στην Κωνσταντινούπολη. Continue reading

Μακριά σου … μισή…

Τέσσερα χρόνια .. και ακόμα δεν μπορώ να συνηθίσω στην ιδέα της απώλειάς σου Τζενούλα μου…..

Όταν αρρώστησες εσύ ήσουν η γενναία κι εγώ η άρρωστη. 
Εσύ το αποδέχτηκες κι εγώ τα έβαλα με Θεούς και δαίμονες.

Αυτό το θάνατο δεν μπόρεσα ποτέ να τον ξεπεράσω…… 

Είμαι μισή….

Κάθε φορά που κάτι καλό ή κάτι κακό συμβαίνει στη ζωή μου, θέλω να σηκώσω το τηλέφωνο για να το μοιραστώ μαζί σου….

Μα …. λείπεις… θα λείπεις….. ΠΑΝΤΑ .. και αυτό … δεν αλλάζει …… με ΤΙΠΟΤΕ……

Μου λείπεις…………… απίστευτα πολύ……..

Κλείνω τα μάτια μου και προσπαθώ να θυμηθώ το γέλιο σου, τη μυρωδιά σου, το άγγιγμά σου……  έρχεσαι λίγο και σε χάνω ξανά….

Ακόμα και οι φωτογραφίες … δεν μπορούν να μου δώσουν αυτό που ζητώ…..

Θέλω να σ’ αγκαλιάσω να νοιώσω τη ζεστασιά σου …. θέλω να σ’ ακούσω να μιλάς …. θέλω να σε δω να καμαρώνεις τις κόρες σου που γίνανε ολόκληρες κοπέλες………

Θέλω αλλά δε γίνεται …….

Πριν λίγο καιρό μια υποψία για κάτι που ίσως μ’ έφερνε πιο γρήγορα κοντά σου ….. στην αρχή με φόβισε … μετά ένοιωσα πως αν ήταν να γίνει .. τουλάχιστον ίσως σε ξανάβρισκα….

Μα ίσως δε με θες ακόμα .. να’ μαι εκεί .. όσο γίνεται στη θέση σου … να τις προσέχω .. να τις καμαρώνω εγώ…..

Τέσσερα χρόνια …. και ο πόνος μεγαλώνει….. τέσσερα χρόνια ….

Ας είναι αναπαυμένη η ψυχούλα σου εκεί στα αστέρια ……..

Διάφανα Κρίνα – Τελευταίο Ποτό Με Το Διάβολο

Οι μέρες κλειδώνουν τα σπλάχνα τους στις αποθήκες των τρένων. Χαιρετώ τα φουγάρα μόνο, και τους λόφους, που μέθυσα τα βράδια των αμαρτιών.
Κάπως έτσι, γεννιέται η τρέλα, τρέλα μου -!-
Τρεκλίζοντας, πότε στην αντοχή, και πότε στα χείλη του ποτηριού, που ήπιε ο διάβολος το αχ, της ηδονής..

 

«Κλειδώνω την πόρτα μου στον εαυτό μου»

«…I lock my door upon myself,
And bar them out; but who shall wall
Self from myself, most loathed of all?…».

fernand-khnopff-i-lock-my-door-upon-myself-1891

Η ονομασία του πίνακα «I lock my door upon myself» («Κλειδώνω την πόρτα μου στον εαυτό μου») που δημιούργησε ο Βέλγος ζωγράφος Fernand Khnopff ως μια ελαιογραφία διαστάσεων 72×140εκ. το 1891 και η οποία σήμερα βρίσκεται στην Neue Pinakothek του Μονάχου, προέρχεται από ένα απόσπασμα του ποιήματος της Christina Rossetti «Who Shall Deliver Me?»

https://zalmoxis.wordpress.com/

Προμνησία ή déjà vu

Ο όρος προμνησία περιγράφει την αίσθηση ότι κάποιος έχει δει ή βιώσει ξανά στο παρελθόν μία κατάσταση. Συχνότερα χρησιμοποιείται ο όρος déjà vu που στη γαλλική γλώσσα σημαίνει “ήδη ιδωμένο”.

Η εμπειρία της προμνησίας συνοδεύεται συνήθως από μία αίσθηση “παράξενου”, και αποδίδεται από το υποκείμενο της εμπειρίας σε όνειρό του, παρόλο το ότι υπάρχει η αίσθηση ότι η εμπειρία έχει πραγματικά υπάρξει στο παρελθόν. Το φαινόμενο είναι αρκετά συχνό και επίσημες έρευνες έχουν δείξει ότι περισσότερο από το 70% των ανθρώπων το έχουν βιώσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους.

Υπάρχουν αναφορές σε εμπειρίες προμνησίας στη λογοτεχνία του παρελθόντος, γεγονός που αποδεικνύει ότι το φαινόμενο δεν είναι νέο.

https://el.wikipedia.org/

Το τραγούδι της νύχτας – Φλέρυ Νταντωνάκη

….’Να ‘μαι ” φωνάζω μπροστά στον καθρέφτη
”γυναίκα από πέτρα με ψυχή βιασμένη”
κοιτάζω τη φάτσα μου να βλέπει τον κλέφτη
”να ‘μαι ” ψελλίζω κοντά στον καθρέφτη
διακρίνω τη χλόη μου με στάχτη βαμμένη
και κει μπρος στα πόδια μου το σώμα μου πέφτει
”να ‘μαι ” υστερίζω σιμά στον καθρέφτη
τον χτυπώ με γροθιά και με βλέπω σπασμένη.

Ξυπνώ μουσκεμένη κοντά σ’ ένα κάλπικο ψεύτη.

Ξυπνώ μουσκεμένη…

 

Με την μαγική φωνή της Φλέρυς…
…αφιερωμένο στα “εγκληματα” καρδιάς…

στίχοι Μιχάλη Μαρματάκη – μουσική Τερμίτες
από το δίσκο Τσιμεντένια Τραίνα, 1986

Το σπίτι των κοιμισμένων κοριτσιών – Γιασουνάρι Καουαμπάτα

6-2

Το σπίτι του τίτλου είναι ένας περίεργος οίκος ανοχής που απευθύνεται σε ηλικιωμένους άντρες – άντρες που έχουν χάσει προ πολλού τον ανδρισμό τους. Πληρώνουν για να περάσουν νύχτες ξαπλωμένοι δίπλα σε πανέμορφες γυμνές παρθένες, κοπέλες που έχουν ναρκωθεί και κοιμούνται έναν «ύπνο που θυμίζει θάνατο».
Continue reading

«One Irish Rover» …. στου Φιλοπάππου

Το καλοκαίρι του 1989 στην Αθήνα έζησε μια σημαντική μουσική συνάντηση. Ο Μπομπ Ντίλαν είχε μόλις ολοκληρώσει την ευρωπαϊκή του περιοδεία με δύο εμφανίσεις στην Ελλάδα. Ο Βαν Μόρισον ταξίδεψε με συνεργείο του BBC, το οποίο θα κατέγραφε τα ταξίδια για το ντοκιμαντέρ με τίτλο: «One Irish Rover». Οι δύο μύθοι της μουσικής συναντήθηκαν στην Αθήνα και αποφάσισαν να παίξουν λίγη μουσική με θέα την Ακρόπολη και τον γαλάζιο ουρανό….

Η απρόβλεπτη συνάντηση του Μπομπ Ντίλαν και του Βαν Μόρισον στην Ακρόπολη. Ανέβηκαν στον λόφο του Φιλοπάππου να απολαύσουν τη θέα και κατέληξαν να παίζουν με τις κιθάρες τους…

Στου Φιλοπάππου.

Roumpakis Yiannis

“Ψιλόβροχο” – Γιόλα Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου

Όλη τη νύχτα, ψιλόβρεχε.
Ήταν μια βροχούλα
γλυκιά, επίμονη,
αδιάκοπη…
που μου τραγουδούσε
το δικό σου τραγούδι,
τα δικά σου λόγια…:
«Θα ήθελα να σου χαρίσω τον κόσμο ολόκληρο,
αλλά για μένα ο κόσμος όλος είσαι εσύ…».
Ένοιωθα σαν ένα μικρό παιδί
που το νανούριζε το άκουσμα
του πιο τρυφερού παραμυθιού:
«Θα ήθελα να σου χαρίσω τον κόσμο ολόκληρο,
αλλά για μένα ο κόσμος όλος είσαι εσύ…».
Κι αποκοιμήθηκα ευτυχισμένη
σ’ ένα προσκεφάλι υγρό από τα δάκρυά μου,
που κυλούσαν όπως ακριβώς οι στάλες της βροχής,
αυτής της γλυκιάς, επίμονης, αδιάκοπης
βροχούλας…
που όλη τη νύχτα μου τραγουδούσε
το δικό σου τραγούδι,
τα δικά σου λόγια…:
«Θα ήθελα να σου χαρίσω τον κόσμο ολόκληρο,
αλλά για μένα ο κόσμος όλος είσαι εσύ…».

Γ. Α. – Π. “Ψιλόβροχο” (Από την αδημοσίευτη Συλλογή “Συμπληρωματικά…”)

15 ποιητές στο Ίλιο Μέλαθρο

Η ποίηση ενώνει τους ανθρώπους και ταυτοχρόνως ενώνει τον κάθε ένα με τον εαυτό του. Γιατί η ποίηση σε κάνει να ξανασκεφτείς τον εαυτό σου, τα ίδια τα πράγματα που ως τότε μπορεί να σου ήταν λίγο αδιαφανή ή λίγο σκοτεινά. Η ποίηση δεν είναι η αυτοβιογραφία του ποιητή, είναι η δυνατότητα που δίνει στον αναγνώστη να φτιάξει εκείνος τη δική του αυτοβιογραφία.

Τίτος Πατρίκιος


ΕΙΧΑ την ΤΥΧΗ να ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ!!!

This slideshow requires JavaScript.

Το ΣΑΒΒΑΤΟ 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2016 και ώρα 12.00 το μεσημέρι το Νομισματικό Μουσείο (Πανεπιστημίου 12), υποδέχτηκε 15 ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ και διοργάνωσε εκδήλωση εμπνευσμένη από τις επιτοίχιες επιγραφές στην αίθουσα των Εσπερίδων στο Ίλιο Μέλαθρο, το γνωστό και ως “Μέγαρο Σλήμαν”.

Το έναυσμα της συνάντησης δόθηκε από τους στίχους αγνώστου ποιητή της Παλατινής Ανθολογίας που αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης των σύγχρονων λογοτεχνών, προκειμένου να δημιουργήσουν έναν ιδεατό διάλογο ανάμεσα στα ποιήματά τους και να συνομιλήσουν μέσω των αρχαίων κειμένων με τη σύγχρονη ποιητική δημιουργία. Continue reading

Η “Ευνομία” του Σόλωνα

Η “Ευνομία” του Σόλωνα … είναι στις κομμένες σκηνές…. ϊσως κάποτε τις δούμε μαζεμένες … ίσως…..

15073505_1866182166948120_8941465513737720035_n

Σύντομα η αγαπημένη πόλη καταλύεται από τα χέρια των εχθρών,

και πνίγεται στις συνωμοσίες που χαροποιούν τους αδίκους.

Αυτές οι συμφορές που βρίσκουν τον λαό
αναγκάζουν πολλούς φτωχούς να ξενητευτούν,
και άλλους, ατιμωτικά σιδηροδέσμιους, να πουληθούν δούλοι.

…………………………………………………………………….

Έτσι η δημόσια συμφορά φτάνει ως του κάθε πολίτη την πόρτα·

οι πύλες κι οι αυλόγυροι δεν θέλουν πια να την κρατήσουν έξω·

τότε εκείνη, πηδώντας τον ψηλό φράχτη, καταδιώκει τον ένοχο

και τον πετυχαίνει, κι ας έχει σπεύσει να κρυφτεί
στις μύχιες γωνιές του θαλάμου του.

Αυτό είναι το μάθημα που επιθυμώ να διδάξω τους Αθηναίους:

ότι άπειρα είναι τα κακά που γεννά η Δυσνομία,
ενώ η Ευνομία αποκαθιστά τη γενική τάξη και αρμονία, και τελικά περνάει τις αλυσίδες στον άδικο.
Ό,τι είναι τραχύ το λειαίνει, παύει τις υπερβολές·

αποδυναμώνει την ύβρη, και μαραίνει πάνω στην ακμή τους της αμαρτίας τ’ άνθη·

τις στρεβλές κρίσεις τις ευθύνει· την υπερηφάνεια την κατευνάζει·

διαλύει κάθε μορφή διχοστασίας· θέτει τέρμα στον χόλο της οξύθυμης έριδας· χάρη σ’ αυτήν τα ανθρώπινα αποκτούν το δικό τους μέτρο

και ξαναβρίσκουν τη σοφία τους.

For….. two clowns from the same circus

clinton-trump-clowns

«Μη λυπηθείτε την ειρήνη∙/ σπάστε την στο ξύλο,/ποδοπατήστε την,/ διαπομπεύστε την,/ πάρτε της τα παιδιά,/ γκρεμίστε τα κρεματόριά της,/ ελευθερώστε τις δούλες της./ Αφήστε άταφους τους νεκρούς της, ξηλώστε της τα ρούχα,/ χακάρετε τους υπολογιστές της,/ πετάξτε την έξω απ’ την ιστορία.»

Γιάζρα Χάλεντ

“Η Φαντασμιακή Θέσπιση της Κοινωνίας”

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!

14717316_1817201805183528_520801433479364303_n

…..Δεν δέχομαι η τύχη του να αποφασίζεται μέρα με τη μέρα από ανθρώπους που τα σχέδιά τους μου είναι εχθρικά ή και απλώς άγνωστα και για τους οποίους δε, είμαστε, εγώ και όλοι οι άλλοι, παρά νούμερα για ένα σχέδιο ή πιόνια σε μιά σκακιέρα και τελικά η ζωή μου και ο θάνατός μου να βρίσκονται στα χέρια ανθρώπων που ξέρω πως είναι αναγκαστικά τυφλοί. ….

” Κ. ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ. “Η Φαντασμιακή Θέσπιση της Κοινωνίας” Πράξεις και Πρόσταγμα. Εκδ. Κέδρος. 1981. Μτφρ. Κ. Σπαντιδάκης. el.

https://www.facebook.com/

«Τέρπανδρος» και αρχαία ελληνική μουσική

Ο «Τέρπανδρος» είναι ένα μουσικό σχήμα όχι και τόσο ευρέως γνωστό παρόλο που μετρά 16 χρόνια ζωής-Επικεφαλής του είναι ο μουσικός και εκπαιδευτικός Μιχάλης Γεωργίου-

 

Επί 35 χρόνια «κλεισμένος» στο εργαστήρι του στην Παλιά Λευκωσία μαζί με τους συνεργάτες του ασχολείται σε ερευνητικό και επιστημονικό επίπεδο-ως επί το πλείστον-με την αρχαία ελληνική μουσική – Κατασκευάζει αρχαία μουσικά όργανα, ενώ το 2000 δημιούργησε το «Τέρπανδρος» ένα μουσικό σχήμα που παίζει αρχαία ελληνική μουσική σε διάφορα μέρη του κόσμου, ενώ φέτος λειτούργησε και αντίστοιχη σχολή. Continue reading

Ο ΟΗΕ διόρισε μια ηρωίδα κόμικ τη Wonder Woman ως πρέσβειρα για τα δικαιώματα των γυναικών…..

marston-wonder

Η απόφαση αυτή σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως, με αρκετούς να τη βρίσκουν πρωτότυπη και έξυπνη, καθώς ένας τόσο δημοφιλής χαρακτήρας της ποπ κουλτούρας θα τραβήξει την προσοχή του κόσμου και θα βοηθήσει στο να έρθει στο προσκήνιο ένα τόσο σημαντικό θέμα, αλλά και πολλούς να ασκούν έντονη κριτική στον ΟΗΕ επειδή ανέθεσε μια τόσο σημαντική θέση σε μια γυναίκα που, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει.

Continue reading

PUERTO LIBRE – Πελαγία Φυτοπούλου

14681712_1253479651382415_4843701332867321003_n

όταν ήμουν παιδί
ήθελα να γίνω
ζωγράφος
μα κάποιος έκλεψε
το χρώμα
απ’ το κορμί μου

σήμερα είμαι
μια ασπρόμαυρη φωτογραφία
κρεμασμένη στον τοίχο
της δυτικής όρασης
μια «Noir Καλλονή»

όσοι στριμώχτηκαν
στα σκέλια της
τη λένε και
πόρνη της σιωπής

της αρέσει να
την παίρνουν από πίσω
για να μη με βλέπει

δε μιλά
μονάχα μουγκανίζει
πιστή στο καθεστώς της ράτσας της
αρκεί να μη με βλέπει

ποδοπάτησαν τη σάρκα της
δε μίλησε
σπάραξαν τη μήτρα της
δε μίλησε
ρήμαξαν την καρδιά της
δε μίλησε

αλλά, όταν έσκισαν
τη φωτογραφία της μάνας της
μίλησε
και μου είπε

«φεύγα, πιτσιρίκο
φεύγα, μ’ ακούς;
να πας στο λιμάνι
μ ‘ ακούς
να γίνεις ζωγράφος
εκεί πουλάνε χρώμα
μ’ακούς;
να γίνεις ζωγράφος πιτσιρίκο
μ’ ακούς;

την άκουσα
κατέβηκα στο λιμάνι
αγόρασα χρώμα
έγινα ζωγράφος

κι αλήθεια
αυτό να φοβάστε
το χρώμα
το χρώμα μου
το αγοραίο

και τη μάνα της πόρνης
της παιδικής μου ηλικίας

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ φυλακές ανηλίκων 1994

Ποιητική συλλογή «ΚΟΥΚΟΣ»
Πελαγία φυτοπούλου – Εκδόσεις ΘΡΑΚΑ

To «Φιλί» του Γούσταβ Κλιμτ σε 3D, «δώρο» για τους ανθρώπους με προβλήματα όρασης

Πως είναι να αγγίζεις και να χαϊδεύεις το εμβληματικό “Φιλί” του Γκούσταφ Κλιμτ; Πως είναι να αναγνωρίζεις ένα αριστούργημα της τέχνης αν έχεις προβήματα όρασης; Σε αυτά τα ερωτήματα απάντησε με τη βοήθεια των 3D printers το Μουσείο Μπελβεντέρε της Βιέννης. 

This slideshow requires JavaScript.

Το τρισδιάστατο άβαταρ του έργου του Κλιμτ παρουσιάστηκε σήμερα στο μουσείο χαρίζοντας κάτι από την υπέρβαση του σε ανθρώπους που μέχρι σήμερα δεν θα μπορούσαν να “αντιληφθούν” το μεγαλείο.

Continue reading