“Nutshell Studies of Unexplained Death”

 

 

Πρόκειται για μια συλλογή από 18 κουκλόσπιτα-σκηνές εγκλήματος, γνωστά ως “Nutshell Studies of Unexplained Death” (Μελέτες συνοψίζοντας τα πιο σημαντικά ανεξήγητων θανάτων).

The Nutshell Studies of Unexplained Death are a series of nineteen (twenty were originally constructed) intricately designed dollhouse-style dioramas created by Frances Glessner Lee (1878–1962), a pioneer in forensic science.

Glessner Lee used her inheritance to establish a department of legal medicine at Harvard Medical School in 1936, and donated the first of the Nutshell Studies in 1946 for use in lectures on the subject of crime scene investigation. In 1966, the department was dissolved, and the dioramas went to the Maryland Medical Examiner’s Office in Baltimore, Maryland, U.S. where they are on permanent loan and still used for forensic seminars. Continue reading

Advertisements

Joseph-Ignace Guillotin

 

 

Though he didn’t invent it, the guillotine was named for a French doctor

joseph_ignace_guillotin-2

The man who gave his name to Madame la Guillotine or The Widow (La Veuve) was born at Saintes in southern France in 1738 and became a doctor after graduating from university in Paris. From 1789 he was one of the Paris deputies to the Constituent Assembly, in which he took a prominent role. Continue reading

Leonhart Fuchs_ Fuchsia

 

 

Fuchs was born in 1501 in Wemding in the Duchy of Bavaria. After attending a school in Heilbronn, Fuchs went to the Marienschule in ErfurtThuringia at the age of twelve, and graduated as Baccalaureus artium. In 1524 he became Magister Artium in Ingolstadt, and received a doctor of medicine degree in the same year.

 

Fuchs’ name is preserved by the plant Fuchsia,]discovered in the Dominican Republic in the Caribbean in 1696/97 by the French scientist and Minim monk Charles Plumier. He published the first description of “Fuchsia triphylla, flore coccineo” in 1703. It is sometimes thought that the color fuchsia is also named for Fuchs, but that actually derives from fuchsine, an early trade name for the dye rosaniline hydrochloride, which produces a brilliant pink-purple color.

Continue reading

The United States Prohibition of Alcohol

.

 

 

 

repealnocamel-2716950-56a173645f9b58b7d0bf6484

The prohibition of alcohol in the United States lasted for 13 years, from January 16, 1920 through December 5, 1933. It is one of most famous—or infamous—times in American history. While the intention was to reduce the consumption of alcohol by eliminating businesses that manufactured, distributed, and sold it, the plan backfired.

 

Considered by many as a failed social and political experiment, the era changed the way many Americans viewed alcoholic beverages. It also enhanced the realization that federal government control cannot always take the place of personal responsibility.

Continue reading

Eric Liddell_ Chariots of Fire

 

 

 

 

.

 

Eric Liddell (1902 –  1945) was a Scottish Olympic champion at 400 m and a famous Christian missionary; his inspirational life was captured in the film Chariots of Fire

Although his parents were Scottish, Eric Liddell was both born and died in China. He was born on 16 January 1902 in the city of Tientsin (now Tianjin) in north-eastern China.

He was sent to Eltham College, a Christian boarding school for 12 years. In 1921, he moved to Edinburgh University where he studied Pure Science. From his school days, he was an outstanding sportsman excelling in short distance running, rugby union and cricket. In 1922 and 1923 he played rugby union for Scotland in the Five Nations. However, it was at running that he really excelled, and after setting a new British record in the 1923 100 yards sprint, he was considered a great prospect for the Olympics in 1924. Continue reading

Samuel van Hoogstraten – A Peepshow with Views of the Interior of a Dutch House

.

The peepshow is a rectangular box; the interior is painted on three sides, as well as on the top and bottom

 

The sixth side is open; originally light would have entered the box from this side, perhaps through specially treated paper stretched across it. The box would have been placed close to a window or illumination provided by a candle. There are peep-holes in the two shorter sides which provide the illusion of three-dimensional views of the interior of a house.

Hoogstraten’s box is an unusually elaborate example, decorated on the exterior with allegorical paintings which correspond to chapters in a theoretical book that the artist was to write later. The long side illustrates

Continue reading

“Another Day of Life”

.

Το «Another Day of Life» των Ραούλ ντε λα Φουέντε και Ντέιμιαν Νένοφ, με θέμα τον εμφύλιο πόλεμο στην Ανγκόλα, αναδείχθηκε η Καλύτερη Ευρωπαϊκή Ταινία Κινουμένων Σχεδίων για το 2018

A gripping story of a three-month-long journey that renowned Polish reporter Ryszard Kapuscinski took across Angola ravaged by a war in which the front lines shifted like a kaleidoscope from one day to the next.

 

Βασίζεται στο μυθιστόρημα του Πολωνού δημοσιογράφου, φωτογράφου, ποιητή και συγγραφέα, Ρίσαρντ Καπισίνσκι, και καλύπτει τρεις μήνες του πολέμου, μέσω της αλληλογραφίας του Καπισίνκι με το πολωνικό πρακτορείο ειδήσεων.

Η ταινία είναι συμπαραγωγή πολλών ευρωπαϊκών χωρών.

Continue reading

Trinity of the spiral – Lucian Dobârtă

26229770_1856687951029353_1548409260859092341_n

The triskelion or ‘triskele’ is also known as the tri-spiral or ‘Spiral of Life’. The three spirals in the triskelion are interconnected with no open ends thus creating one continuous line. Each spiral turns in the same direction. The three spirals represent balance, harmony and continual motion indicative of the flow of life and of the Earth in her seasons and cycles. Continue reading

The Witches in Shakespeare’s Macbeth

 

Shakespeare wrote Macbeth at a time when interest in witchcraft bordered on hysteria. Witches were blamed for causing illness, death and disaster, and were thought to punish their enemies by giving them nightmares, making their crops fail and their animals sicken.

Macbeth-and-the-Three-Witches-1855-Theodore-Chasseriau-oil-painting-1.jpgThe Macbeth and the Three Witches 1855 painting originally painted by Theodore Chasseriau

Witches were thought to allow the Devil to suckle from them in the form of an animal, such as ‘Graymalkin’ and ‘Paddock’, the grey cat and the toad mentioned by the Witches in Act 1, Scene 1. Those who were convicted were often tortured, their trials reported in grisly detail in pamphlets that circulated in their hundreds. Often, those accused of witchcraft lived on the edges of society: they were old, poor and unprotected, and were therefore easy to blame.

Στο έργο, οι τρεις μάγισσες αντιπροσωπεύουν το σκοτάδι, το χάος και τη σύγκρουση, ενώ παίζουν και το ρόλο των μαρτύρων. Την εποχή του Σαίξπηρ, οι μάγισσες θεωρούνταν χειρότερες από επαναστάτες, αφού ήταν όχι μόνο πολιτικοί αλλά και πνευματικοί προδότες.
Continue reading

The most striking art inspired by opera

Η νύχτα στην όπερα είναι ηλεκτρισμένη. Δεν είναι περίεργο ότι οι εικαστικοί καλλιτέχνες εμπνέονται χρόνια τώρα από αυτές τις  μεθυστικές μορφές τέχνης.

 


XMA1_043
1895 Typogravure Charles Courtney Curran Metropolitan Opera House New York Art

 

A night at the opera is electric. It’s no wonder that visual artists have long been inspired by this most intoxicating of art forms.

Some early artworks present a window into a world available only to a small handful of elite opera-goers; later works turn their attention from the stage and shine the spotlight on the audience and even use the architecture of opera houses as a canvas.

Here are our favourite pieces of visual art inspired by opera:

Εδώ είναι τα αγαπημένα μας κομμάτια εικαστικής τέχνης εμπνευσμένα από την όπερα

William Hogarth
A Scene from ‘The Beggar’s Opera’ VI (1731)

William Hogarth’s painting captures the climactic scene of John Gay’s ballad opera – the moment the highwayman Macheath is sentenced to death.
Continue reading

Ñain An sculptures: New secrets revealed at ancient Chan Chan

Η ανακάλυψη 17 ξύλινων αγαλμάτων στο Chan Chan είναι αρκετή για να αλλάξει την κατανόηση του αστικού κέντρου Chan Chan. Ενσωματωμένα στα τείχη του μεταγενέστερου συγκρoτήματος Ñain An, επίσης γνωστό ως Bandelier, οι ξύλινες φιγούρες πιστεύεται ότι αποτίουν φόρο τιμής  στους αποθανόντες ηγέτες.

The discovery of 17 wooden statues at Chan Chan are enough to change our understanding of the Chan Chan urban centre. Embedded in the walls of the later Ñain An complex, also known as Bandelier, the figures are thought to have bid farewell to the deceased leaders.

Continue reading

Make Me Beautiful, Madame D’Ora

Dora Kallmus, more known by her pseudonym Madame d’Ora

 

In 1907, Dora Kallmus was one of the first women in Vienna to open a photographic studio.

 

 

She delved into the Viennese world of fashion, aristocracy, and politics to immortalize the biggest names of creme de la creme of Austria and abroad, as within only a few months her atelier had established itself as the most elegant and renowned for artistic portraits.
Continue reading

Harriet Powers : Bible Quilt and Pictorial Quilt

Η Harriet Powers (1837-1910) ήταν αφρικανικο-Αμερικανή σκλάβα και λαϊκή καλλιτέχνης που δημιούργησε παπλώματα στην αγροτική Georgia. Χρησιμοποίησε παραδοσιακές τεχνικές εφαρμογών για να καταγράψει τοπικούς θρύλους, ιστορίες της Βίβλου και αστρονομικά γεγονότα.

Μόνο δύο από τα παπλώματά  της είναι γνωστό ότι έχουν βρεθεί : το Bible Quilt and το Pictorial Quilt..

Χάρη στην επιστολή που ανακαλύφθηκε το 2009 γνωρίζουμε ότι ήταν μια λογοτέχνης που μεταμόρφωσε γνωστές ιστορίες που διάβασε σε εικονογραφικά αριστουργήματα.

Harriet Powers. Pictorial quilt. 1895-98. Museum of Fine Arts, Boston

When the second wave feminist movement in the 1970s brought domestic art into the discussion of art history, textiles became a central topic. This led to the rediscovery of Harriet Powers, whose two surviving quilts currently hang in the Smithsonian and in the Museum of Fine Arts in Boston.

Powers, born a slave in Georgia in 1837, created the quilts after she was Continue reading

Tamo daleko – (Εκεί μακριά…)


.

The song was played at the funeral of Serb inventor Nikola Tesla

Από την χορωδία των Κοζάκων του Κουμπάν

Είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι της Σερβίας από το Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Θεωρείται ύμνος του κάθε Σέρβου στρατιώτη που αφήνει την οικογένειά του και πηγαίνει να αγωνιστεί για τη χώρα του. Continue reading

Cecil Beaton – «Night and Day: 1930s Fashion and Photographs»

2 Οκτωβρίου 2018 – 20 Ιανουαρίου 2019
Μουσείο Μόδας και Υφάσματος του Λονδίνου

 

 

Στην έκθεση, που έχει θέμα τη μόδα της δεκαετίας του 1930, περίοπτη θέση έχουν οι φωτογραφίες του Cecil Beaton (1904-1980), που, εκτός από τα θρυλικά πορτρέτα των σταρ, υπήρξε διάσημος φωτογράφος μόδας για τη Vogue, το Harper’s Bazaar και το Life.

Παρουσιάζονται μερικά από τα πιο διάσημα πορτρέτα του -μεταξύ αυτών του Σαλβαντόρ Νταλί, της Μάρλεν Ντίτριχ, της σχεδιάστριας Έλσα Σκιαπαρέλι και της Κάθριν Χέπμπορν- όπως και μία σπάνια έγχρωμη φωτογραφία του μοντέλου Μέρι Τέϊλορ.

Night and Day: 1930s Fashion & Photographs will present the over 100 of the most influential day and evening fashions ensembles of the decade, from fantasy evening wear to beach pyjamas, complemented by photographs of the stars who championed them. The 1930s ushered in the utilitarianism of World War II after the excesses of the 1920s. Continue reading

Malala Yousafzai ‘honoured’ by new portrait at UK’s National Portrait Gallery

In 2014, the activist and writer became the youngest ever recipient of the Nobel Peace Prize.

Now she is being further honoured, with her portrait joining those of Queen Elizabeth II and Nelson Mandela in London’s famous gallery.

 

wo03-Malala-portrait

“I am honoured to have my portrait included in the National Portrait Gallery alongside some of Britain’s most influential writers, artists and leaders,” Ms Yousafzai said at the unveiling this weekend.

“I hope it will remind visitors that girls everywhere are fighting for change in their communities and countries — their stories must also be heard.” Continue reading

Vending machine, 100 BC

Αγιασμό …..έβγαζε ο πρώτος «αυτόματος πωλητής»
στην αρχαία Ελλάδα το 100 μ.Χ

Modern vending machines had a predecessor that was used to sell holy water in ancient temples. It was invented by Hero of Alexandria. A person put a coin inside the vending machine, and it pushed a lever that opened a valve. This allowed some holy water to pour out. Unfortunately, this brilliant idea was forgotten, and vending machines were reinvented at the end of the 19th century.

 

 

Σε ένα από τα συγγράμματα του Ήρωνα του Αλεξανδρινού στα «Πνευματικά» πέρα από τις απλές συσκευές, που βοηθούν στην πειραματική απόδειξη επιστημονικών αρχών, παρατίθενται και πολλές άλλες σύνθετες κατασκευές, που εκτελούσαν με διάφορους τρόπους αυτόματες λειτουργίες. Continue reading

Meet the Mechanical Turk, an 18th Century chess machine

.

A master magic builder from California has recreated an 18th Century automaton that took Europe and America by storm.

 

For more than 80 years, Wolfgang von Kempelen’s Mechanical Turk amazed people on both continents by appearing to play chess. The Turk was a trick – somewhere inside its cabinet was a human controlling the moves.

But the Turk’s secrets were lost after it was destroyed in a fire in 1854. Now John Gaughan has completed a replica of the Turk, following years of research and expense. Continue reading

The National Day of Singapore 2018

.

The National Day of Singapore is celebrated every year on August 9, in commemoration of Singapore’s independence from Malaysia in the year 1965

Singapore until the early 19th century was a peaceful fishermen’s island. Then the British diagnosed his potential and in 1819 they founded a commercial colony there. The locals in 1963 decided to live free, and after being incorporated for two years with Malaysia (1963-1965), they thought better and were independent.

H Σιγκαπούρη μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα ήταν ένα φιλήσυχο νησί ψαράδων. Τότε οι Βρετανοί διέγνωσαν τις δυνατότητες του και το 1819 ίδρυσαν εκεί εμπορική αποικία. Οι ντόπιοι το 1963 αποφάσισαν να ζήσουν πιο ελεύθεροι και αφού ενσωματώθηκαν για δυο χρόνια με τη Μαλαισία (1963-1965), το σκέφθηκαν καλύτερα και ανεξαρτητοποιήθηκαν.

Mapping Out Freedom: Escaped Slaves Used Braids For Direction

The women would weave the maps in their hair, carving out paths with their cornrows. Some patterns were even utilized to deliver secret messages.

Braids. They are an easy, go-to style to up chicness, comfort, and convenience. However, for some escaped slaves in South America, braids were a survival mechanism and led to freedom.

 

 

Κάτι που μάλλον δε γνωρίζαμε σχετικά με τα αφρικανικής προέλευσης χτενίσματα.

Οι λεπτές πλεξούδες που είναι κολλημένες στο κεφάλι, μαρτυρούν την αντίσταση των γυναικών, οι οποίες αναζητούσαν για τους σκλάβους οδούς διαφυγής από τις φυτείες της Καραϊβικής.

Συγκεκριμένα, οι γυναίκες που δούλευαν στα σπίτια, συναντιόντουσαν στις

Continue reading

German Emigration Center Bremerhaven

An exciting journey through 300 years of emigration and immigration history

 

Waiting on the wharf, waving good-bye from the gangway, then the journey starts. For more than seven million emigrants, who left from Bremerhaven between 1830-1974 on their journey to the New World, this is the moment of departure. For the visitors of the German Emigration Center this is the start of their travel through 300 years of German migration history.

Located on that very harbor where the emigrant ships departed you will now find the awarded theme museum in which vistors follow the personal path of an emigrant from the time of departure, to the conditions experienced during the crossing up until the arrival in the New World.

After emigrating to the New World visitors immigrate to Germany: In a reconstructed shopping mall of the year 1973, the year the Federal Republic of Germany enacted a recruitment Stopp for foreign workerk, visitors trace the footsteps of immigrants such as Huguenots, Guest Workers or Syrian civil war refugees.

Continue reading

Weird medieval medicines – Aλλόκοτα μεσαιωνικά γιατροσόφια

.

Just as we do today, people in the medieval period worried about their health and what they might do to ward off sickness, or alleviate symptoms if they did fall ill. Here, historian Toni Mount reveals some of the most unusual remedies commonly used…

 

 

Η καλή υγεία και η ανάγκη ανακούφισης από ποικίλα συμπτώματα ασθενειών ή ασθένειες απασχολούσε πάντοτε τους ανθρώπους με τη διαφορά πως όσο πιο πίσω πάμε στο χρόνο, τόσο πιο…περίεργα είναι τα φάρμακα που μαθαίνουμε πως χρησιμοποιούσαν. Ειδικότερα κατά το Μεσαίωνα ήταν κάτι πάρα πάνω από περίεργα όπως γενικότερα η μεσαιωνική ιατρική. Continue reading

Let freedom reign – Nelson Mandela

18/07/1918

Γεννιέται ο ηγέτης του αγώνα κατά του Απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής και επικεφαλής του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου Νέλσον Μαντέλα (πρώτος Πρόεδρος μετά την κατάργησή του το 1994).

nelson-mandela-adrienne-norris

Nelson Rolihlahla Mandela (18 July 1918 – 5 December 2013) was a South African anti-apartheid revolutionary, political leader, and philanthropist who served as President of South Africa from 1994 to 1999.

He was the country’s first black head of state and the first elected in a fully representative democratic election. His government focused on dismantling the legacy of apartheid by tackling institutionalised racism and fostering racial reconciliation.

Ideologically an African nationalist and socialist, he served as President of the African National Congress (ANC) party from 1991 to 1997.

https://en.wikipedia.org/wiki/Nelson_Mandela

Ireland’s Great Hunger Museum at Quinnipiac University

.

“Ο ιρλανδικός λιμός από το 1845 έως το 1852 ήταν η μεγαλύτερη κοινωνική καταστροφή, από πλευράς ηθικής και ταλαιπωρίας, που η Ιρλανδία έχει βιώσει ποτέ”.

 

 

“The Irish Famine of 1845 to 1852 was the greatest social calamity, in terms of morality and suffering, that Ireland has ever experienced.”

 Michael D. Higgins, President of Ireland

 

 

Ireland’s Great Hunger Museum at Quinnipiac University in Hamden, Connecticut, is sending its acclaimed art collection to Ireland in 2018.

The works will go to Dublin Castle and Skibbereen—diametric epicenters of the Great Famine (1845-52)— as well as Derry, for the exhibition Coming Home: Art and the Great Hunger.

The museum’s collection, the only one of its kind in the world, constitutes an incomparable direct link to the past of almost 6.5 million Irish and 40 million Irish-American people.

Το Ιρλανδικό Μουσείο Πείνας του  Πανεπιστημίου Quinnipiac στο Hamden του Κοννέκτικατ στέλνει την περίφημη συλλογή έργων τέχνης στην Ιρλανδία το 2018.

Τα έργα της  Μεγάλης Πείνας (1845-52) θα πάνε στο Κάστρο του Δουβλίνου και στο Skibbereen  – καθώς και στο Derry , για την έκθεση

Coming Home: Τέχνη και Μεγάλη Πείνα.

Η συλλογή του μουσείου, μοναδική στο είδος της στον κόσμο, είναι ένας ασύγκριτος άμεσος σύνδεσμος με το παρελθόν περίπου 6,5 εκατομμυρίων Ιρλανδών και 40 εκατομμυρίων Ιρλανδών-Αμερικανών.

https://www.artandthegreathunger.org/

https://www.ighm.org/

 

 

“Ο κύβος ερίφθη” – «Αlea jacta est»

Τα ζάρια και η ιστορία τους!

31944586_10216077296822622_3430590898453348352_n

Πολλές αναφορές έχουν γίνει στην ιστορία εδώ και αρκετά χιλιάδες χρόνια, όσον αφορά την κυβεία ( ζάρια) .

Η σημασία των ζαριών άμεσα συνυφασμένη με την καλοτυχία, έπαιζε καθοριστικής σημασίας ρόλο για τις αποφάσεις όχι μόνο των ανθρώπων, αλλά και ολόκληρων αυτοκρατοριών στα αρχαία χρόνια.

Μάλιστα εκτενή αναφορά γίνεται από τον Αριστοφάνη σε έργο του για τα ζάρια(ως τυχερό παιχνίδι) στην αρχαία Αθήνα! Continue reading

Hiroshima Child – Nazim Hikmet

Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας
Εδώ ή αλλού, χτυπάω όλες τις πόρτες
Ω, μην τρομάζετε καθόλου πούμαι αθώρητη
Κανένας μια μικρή νεκρή δεν μπορεί να δει

Εδώ και δέκα χρόνια, εδώ καθόμουνα
Στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε
Κ’ είμαι παιδί, τα εφτά δεν τα καλόκλεισα
Μα τα νεκρά παιδιά δε μεγαλώνουν.

Πήραν πρώτα φωτιά οι μακριές πλεξούδες μου
Μου καήκανε τα χέρια και τα μάτια
Όλη-Όλη μια φουχτίτσα στάχτη απόμεινα
Την πήρε ο άνεμος κι’ αυτή σ’ ένα ουρανό συγνεφιασμένο.

Ω, μη θαρρείτε πως ζητάω για μένα τίποτα,
Κανείς εμένα δε μπορεί να με γλυκάνει
Τι το παιδί που σαν εφημερίδα κάηκε
Δεν μπορεί πια τις καραμέλες σας να φάει.

Εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας, ακούστε με,
Φιλέψτε με μονάχα την υπογραφή σας
Έτσι που τα παιδάκια πια να μη σκοτώνονται
Και να μπορούν να τρώνε καραμέλες.

(μτφρ. Γιάννης Ρίτσος)

Continue reading

Why did people wear wigs? – Γιατί οι άνθρωποι φορούσαν περούκες;

Για  περίπου δύο αιώνες, οι περούκες  ήταν κάτι το επιβεβλημένο για την υψηλή κοινωνία και όχι μόνο. Όμως δεν θα  ήταν ποτέ τόσο δημοφιλείς, αν δεν υπήρχε ένα αφροδίσιο νόσημα, δυο βασιλιάδες και οι κακές συνθήκες υγιεινής των μαλλιών.

For about two centuries, the wigs were something that was necessary for high society and not only. But it would never be so popular if there was no venereal disease, two kings, and poor hair hygiene.

049d6007a97b7afa141cd5349ad91ea0

Η ιστορία της ξεκινάει, όπως και για πολλά άλλα, με τη σύφιλη. Μέχρι το 1580, η σύφιλη είναι η χειρότερη επιδημία που χτύπησε την Ευρώπη μετά την πανούκλα. Σύμφωνα με τον William Clowes, ένα «άπειρο πλήθος» ασθενών από σύφιλη κατέκλυζαν τα νοσοκομεία του Λονδίνου.

Χωρίς αντιβιοτικά, τα θύματα υπέφεραν από τη χειρότερη μορφή της νόσου: ανοιχτές πληγές, δυσάρεστα εξανθήματα, τύφλωση, άνοια και αποσπασματική απώλεια μαλλιών. Η φαλάκρα σάρωνε τη χώρα. Εκείνη την εποχή, η απώλεια μαλλιών ήταν κάτι που μπορούσε να προκαλέσει δημόσια αμηχανία. Τα μακριά μαλλιά ήταν κάτι το μοντέρνο και κάποιος φαλακρός αποκτούσε άσχημη φήμη.

Her story begins, like many others, with syphilis. Until 1580, syphilis is the worst epidemic that struck Europe after the plague. According to William Clowes, an “infinite multitude” of syphilis patients flooded London hospitals. 
Continue reading

Μαφάλντα, η 6χρονη επαναστάτρια

.

«Μήπως τελικά αυτή η σύγχρονη ζωή είναι πιο πολύ σύγχρονη και λιγότερο ζωή;»

Μια από τις πιο εύστοχες ατάκες της Μαφάλντα, της εξάχρονης ηρωίδας κόμικς που λάτρεψαν γενιές και γενιές κυρίως στη Λατινική Αμερική, όπου γεννήθηκε, αλλά και στην Ευρώπη.

mafalnta4-900x280

H πανέξυπνη, ανήσυχη και απαισιόδοξη Μαφάλντα είναι δημιούργημα του αργεντίνου σκιτσογράφου Joaquín Salvador Lavado, ο οποίος υπέγραφε με το ψευδώνυμο Κίνο. Αν και μόλις έξι χρόνων, η σκέψη της είναι ώριμη και ξεπερνάει πολλά μυαλά ενηλίκων.

Νοιάζεται για τους συνανθρώπους της, υπερασπίζεται το δίκιο, αναρωτιέται Continue reading

I’ve Been Loving You Too Long – Otis Redding

 

Ο Otis Redding ήταν από τα μεγαλύτερα «όπλα» των Μαύρων της Αμερικής στους αγώνες τους στη δεκαετία του ’60. Στη διάρκεια της συναυλίας του ήταν η μοναδική φορά που σηκώθηκαν μαζικά οι 50.000 θεατές να χορέψουν!

Otis Redding was one of America’s greatest “weapons” in their fights in the 1960s. During his concert he was the only time the 50,000 spectators were dancing to dance!

Ο Otis συγκινημένος φώναζε «Αγάπη, αυτή είναι η αγάπη του κοινού! Όλοι αγαπούν ο ένας τον άλλο, έτσι δεν είναι;» και άρχισε να τραγουδά «I’ Ve Been Loving Continue reading

Hija Mia – Andalo-Sefardic song – Amina Alaoui

.

(Mother) Daughter of mine, my beloved, aman aman Don’t leap into the sea. That the sea is in anger, look, it will take you away. That the sea is in anger, look, it will take you away.

(Daughter) May it take me and may it drag me, seven fathoms underneath, May a black fish swallow me, to save from this love. May a black fish swallow me, to save me from this love.

 

((Σεφαραδίτικα της Δύσης)-(Cantigas Sefarditas del Occidente))

 

Πόσο παλιά είναι τα λεγόμενα παραδοσιακά τραγούδια; η Judith Cohen απαντά: είμαι πάντα σε δύσκολη θέση όταν μου κάνουν αυτήν την ερώτηση και πρέπει να απαντήσω: Λυπάμαι δεν έχουμε κανένα, αυτή είναι η αλήθεια. Οι Εβραίοι και οι Μουσουλμάνοι επέλεξαν για διάφορους λόγους να μην καταγράψουν τη μουσική τους. Έτσι δεν υπάρχει κανένα χειρόγραφο Εβραϊκής ή Ισλαμικής μουσικής.

How old are the so-called traditional songs? Judith Cohen says, “I’m always in a hurry when I ask this question and I have to answer: I’m sorry we do not have anyone, that’s the truth. The Jews and Muslims chose for various reasons not to record their music. So there is no manuscript of Jewish or Islamic music.

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο αν κάποιος ενδιαφέρεται να το διαβάσει ολόκληρο εδώ …..  http://ergotelemata.blogspot.com/2012/02/cantigas-sefarditas-del-occidente.html

 

 

 

.

Sneak a Peek at the Facebook of 400 Years Ago

The more people wrote in your book, the better you could show the rest of the world that you were a social and popular young lady. And by looking at who wrote what in whose album, Sophie now reconstructs social networks, friendships, acquaintances, and social exchanges from over 400 years ago.

 

 

 

Αlba amicorum – στα λατινικά “βιβλία φίλων” ή το Facebook του… 16ου αιώνα


Τα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να είναι ένα φαινόμενο (ας το πούμε έτσι) του 21ου αιώνα, αλλά η ιδέα πίσω από το LinkedIn και το Facebook υπήρχε πριν από πολλά, πολλά χρόνια (και αυτό…).

Η Ολλανδέζα λόγια Sophie Reinders ερευνά επί του παρόντος το πώς τα προσωπικά βιβλία πολλών αιώνων πριν γνωστά ως alba amicorum –στα λατινικά “βιβλία φίλων”– λειτουργούσαν σαν κάποιο είδος προγόνων των σημερινών social media.

Continue reading

Πεταλωτές και τέχνη με “πέταλα” – Farriers and Horseshoe Art

 

 

Aφορμή για αυτή την ανάρτηση στάθηκε ένας νέος φίλος που απέκτησα πρόσφατα εδώ στο ηλεκτρονικό αλισβερίσι μου

https://ramblingsofafarrier.com/ o οποίος εκτός από πολλά ωραία που γράφει στο ιστολόγιο του, κάνει τέχνη με τα πέταλα των αλόγων…..
Horseshoe Art

images

Αλμπάνηδες ή καλιγωτές ή πεταλωτές, ονομάζονταν οι τεχνίτες που αναλάμβαναν την τοποθέτηση πετάλων στις οπλές των υποζυγίων (αλόγων, γαϊδουριών, μουλαριών, βοδιών), που χρησιμοποιούνταν σε αγροτικές ή/και άλλες εργασίες.

Σκοπός του καλιγώματος είναι η προφύλαξη του πέλματος των υποζυγίων και η διατήρηση της ευστάθειάς τους. Η διαδικασία διαρκούσε περίπου 15 – 25 λεπτά (και για τα τέσσερα πέταλα) και επαναλαμβανόταν σε τακτά χρονικά διαστήματα, ανάλογα με τη συχνότητα και το είδος των υπηρεσιών που πρόσφερε, αλλά και το έδαφος όπου βάδιζε συνήθως κάθε ζώο. Πάντως το φθινόπωρο, λόγω των εποχιακών γεωργικών δραστηριοτήτων υπήρχε αύξηση της ζήτησης για πεταλωτές. Continue reading

Στο Χάρβαρντ το αρχείο του Νίκου Γκάτσου

 

Σε ντοκιμαντέρ της Καναδικής Τηλεόρασης του 1964, ο Νίκος Γκάτσος αναλύει και δικαιολογεί τον χαρακτήρα των Ελλήνων, μιλάει για τη “μνήμη του τραγικού” που κουβαλάμε ως κάτοικοι του πανάρχαιου αυτού τόπου, καθώς και για την Αθήνα της Γερμανικής Κατοχής όπου “οι άνθρωποι πέθαιναν από πείνα, γιατί ο εχθρός μας είχε πάρει τα τρόφιμα”.

 

Η βιβλιοθήκη του Χάρβαρντ, στο Κέμπριτζ της Μασσαχουσέτης, απέκτησε το αρχείο του ποιητή και στιχουργού Νίκου Γκάτσου, όπως ανακοίνωσε το ίδρυμα στην ιστοσελίδα του.

Ο Παναγιώτης Ροϊλός, Καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών στην έδρα Γιώργου Σεφέρη και Καθηγητής Συγκριτικής Λογοτεχνίας στο Χάρβαρντ, αναφέρει:

«Ο Νίκος Γκάτσος ήταν μία από τις σημαντικότερες μορφές της ευρωπαϊκής αβάν γκαρντ. Το μακροσκελές ποίημά του «Αμοργός», που δημοσιεύθηκε το 1943, όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό την κατοχή των Γερμανών και των συμμάχων τους, χαρακτηρίστηκε σχεδόν αμέσως από κριτικούς και ποιητές ως εμβληματικό έργο του ελληνικού υπερρεαλισμού… Continue reading

Η Λέσχη του Χασίς – Le Club des Haschichins

Ο Γκωτιέ έφερε μαζί του μια σειρά από κορυφαίους παριζιάνους λογοτέχνες: τον Αλέξανδρο Δουμά, τον Ζεραρ ντε Νερβάλ, τον Βίκτωρ Ουγκώ, τον Σαρλ Μπωντλαιρ, τον Ευγένιο Ντελακρουά, τον Ονορέ ντε Μπαλζάκ, και πολλούς άλλους. Η ομάδα, που αυτοαποκαλούνταν «Η Λέσχη του Χασίς», θα βρισκόταν τακτικά μεταξύ 1844 και 1849 στο Hôtel Lauzun.

Εκεί, ντύνονταν τελετουργικά με αραβικά ρούχα, έπιναν δυνατό καφέ εμπλουτισμένο με γενναιόδωρες δόσεις χασίς, το οποίο ο Μορό αποκαλούσε, κατά τα αραβικά, «dawamesk». Η ομάδα έφτιαχνε το «αφέψημα» αναμειγνύοντας χασίς, κανέλα, γαρίφαλο, μοσχοκάρυδο, φιστίκι, ζάχαρη, χυμό πορτοκαλιού, βούτυρο και καθαριδίνη. Κάποιοι από αυτούς θα έγραφαν για αυτές τις εμπειρίες τους. Continue reading

Hugo Eugenio Pratt – Corto Maltese

.

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Ιταλός κομίστας (1927 – 1995), δημιουργός του τυχοδιώκτη ναυτικού Κόρτο Μαλτέζε (Corto Maltese), ενός χάρτινου ήρωα με τη δική του ξεχωριστή θέση στον κόσμο της δέκατης τέχνης.

 

 

Ο Ούγκο Εουτζένιο Πρατ (Hugo Eugenio Pratt) γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1927 στο Ρίμινι της Ιταλίας. Στα νεανικά του χρόνια αρκούνταν να γνωρίζει διάφορες γωνιές του κόσμου, ακολουθώντας τους γονείς του στις περιπλανήσεις τους, πρώτα στη Βενετία, ύστερα στην Αιθιοπία και κατόπιν ξανά στην Ιταλία, όπου ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την τέχνη των κόμικς. Continue reading

Μagna Κarta – Ο μεγάλος χάρτης των ελευθεριών

Πέρασαν 803 χρόνια από την πρώτη επίσημη διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν ο Άγγλος βασιλιάς Ιωάννης ο Ακτήμονας, υφιστάμενος την μεγάλη πίεση των ευγενών, του κλήρου και της τάξης των αγροτών και των εμπόρων, αναγκάστηκε να παραχωρήσει δικαιώματα, υπογράφοντας στις 15 Ιουνίου του 1215 την περίφημη «Magna Karta» στο Ρουνιμέντε του Ουίνδσορ, το κείμενο δηλαδή που του είχε προταθεί από τις υπο εξέγερση πιο πάνω κοινωνικές τάξεις.

Ο πρώτος αυτός συνταγματικός χάρτης ήταν γραμμένος στα λατινικά και για αυτό έφερε το όνομα «Magna Karta» (δηλαδή Μεγάλος Χάρτης).

Σήμερα που με την κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας με την ταυτόχρονη ανάδυση στον κοινωνικό ορίζοντα, μιας νέας κυνικής και αδίστακτης οικονομικής θεολογίας – η οποία θέτει ως πρώτη προτεραιότητα την βελτιστοποίηση του κέρδους και την ισοπέδωση κάθε ανθρώπινου Continue reading

Θωρηκτό Ποτέμκιν – The battleship Potemkin

 
Σαν σήμερα 14/06/1905

 

Εξέγερση των ναυτών στο Θωρηκτό Ποτέμκιν (ρωσική επανάσταση του 1905). Η εξέγερση –στην οποία πρωτοστάτησαν οι ναύτες μέλη του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος – ξεκίνησε όταν το πλήρωμα αρνήθηκε να φάει το σκουληκιασμένο κρέας και πέταξε τους αξιωματικούς στη θάλασσα.

Στο πλοίο σηκώθηκε η κόκκινη σημαία, ενώ το πλήρωμα κάλεσε τους ναύτες από τα άλλα πλοία, καθώς και το λαό της Οδησσού, όπου ήταν αγκυροβολημένο το Ποτέμκιν, να ξεσηκωθούν.

Continue reading

Ρήγας Βελεστινλής (1757-1798)

Καλημέρα να μη ξεχνάμε !!!!!

1798: Ο Ρήγας Βελεστινλής στραγγαλίζεται από τους Οθωμανούς, σε φυλακή του Βελιγραδίου.

 

Το όραμα του Ρήγα Βελεστινλή, πρωτεργάτη και κήρυκα της Επανάστασης του 1821, είναι η Ελλάδα, ενταγμένη όμως στο πλαίσιο της δημοκρατικής συνομοσπονδίας όλων των λαών της Βαλκανικής, της Μικράς Ασίας και της Μεσογείου.

10371987_1493521070880900_704504367450020369_n
Ο Ρήγας Φεραίος. Έργο του Σωτήριου Χρηστίδη (Βιβλιοθήκη της Βουλής)

Ο Ρήγας Βελεστινλής-Φεραίος υπήρξε ο πρωτεργάτης και πρόδρομος του νεοελληνικού διαφωτισμού και ο κήρυκας και πρωτομάρτυρας της Επανάστασης του 1821. Οραματίσθηκε την επανάσταση εναντίον της οθωμανικής τυραννίας, στο πλαίσιο όμως της κοινής σύμπραξης όλων των συνυπόδουλων λαών της Βαλκανικής, της Μικράς Ασίας και της Μεσογείου. Πίστεψε και εργάσθηκε σθεναρά για την εγκαθίδρυση μίας «Ελληνικής Δημοκρατίας». Continue reading

Λαογραφικό και Γεωλογικό Μουσείο Ζαρού

2-Αντίγραφο-2

 

Το Λαογραφικό και Γεωλογικό Μουσείο Ζαρού βρίσκεται δίπλα στο ναό του Αγίου Γεωργίου στο Ζαρό και στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό Κρητικό σπίτι. Το Μουσείο είναι δημιουργία του Παγκρήτιου Λαογραφικού Συλλόγου και λειτουργεί από το Νοέμβριο του 2014.

Η λαογραφική συλλογή αποτελείται από αντικείμενα της καθημερινής παραδοσιακής ζωής των προηγούμενων αιώνων. Ανάμεσά τους υπάρχουν και Continue reading

Τα “κεντίδια” του ψωμιού

.

Ας δούμε τα “κεντίδια” του ψωμιού με οδηγούς τις εκπαιδεύτριες του Λυκείου των Ελληνίδων Κερατέας, οι οποίες κουβαλούν με σεβασμό αλλά και αξιοσύνη αυτή την πατροπαράδοτη τέχνη, «κεντούν» το ψωμί με ζυμαρένια κεντίδια και σύμβολα, άμεσα συνδεδεμένα με την λαογραφία.

 

Στις μεγάλες γιορτές, στους γάμους και στις χαρές το ευλογημένο ψωμί, η βασική διατροφή των Ελλήνων, φορούσε τα καλά του και στολιζόταν με τα σεβαστά σύμβολα της αγροτικής ζωής.

Κεντίδια και πλουμίδια αναπαριστούσαν πάνω του εικόνες από τον αγροτικό βίο : ζώα, φύλλα και καρπούς από ελιές, κλήματα κ.ά. Το γράμμα Β συμβόλιζε το ζυγό του αλετριού και σχεδόν πάντα είχε στο κέντρο του ένα μεγάλο σταυρό. Τα ζυμαρένια Continue reading

Σουφάς σε Καρπάθικο σπίτι

.

Πυρήνας του Ολυμπίτικου σπιτιού είναι το ισόγειο μόνοσπιτο, που χωρίζεται σε δύο μέρη τον πάτο και τον σουφά. Ο σουφάς είναι ξύλινη υπερυψωμένη κατασκευή που χρησιμεύει για να κοιμάται η οικογένεια, ενώ οι κάτω χώροι χρησιμοποιούνται ως αποθήκες.

Ο σουφάς βρίσκεται συνήθως απέναντι από την είσοδο του σπιτιού και είναι εξαίρετα διακοσμημένο πλαίσιο που κάποτε ακουμπά στο στύλο, που στηρίζει την μεσαία δηλ. την δοκό της σκέπης. Ο στύλος και τα ξυλόγλυπτα κάγκελα του σουφά καλύπτονται με πολύχρωμα κεντητά.

Βασικό συμπλήρωμα του σπιτιού είναι η πάγκα, ξύλινος καναπές που χρησιμεύει για τη φύλαξη καρπών, φαγητών κ.α. Γύρω γύρω στους τοίχους υπάρχουν τα ράφια, στα οποία στολίζονται διακοσμητικά πιάτα.

Ο εξοπλισμός του σπιτιού συμπληρώνεται με το ξυλόγλυπτο και περίτεχνο εικονοστάσι στην ανατολική πλευρά του σπιτιού. Στο παλιό μονόσπιτο, που είχε τζάκι, προστέθηκε αργότερα ένας βοηθητικός χώρος, ο κέλλος που χρησίμευε για μαγειρείο. Πολλά σπίτια διέθεταν και φούρνο, που εξυπηρετούσε και τα γειτονικά νοικοκυριά.

https://www.humanstories.gr/olybos-tin-karpatho-stolizis/

Édith Piaf & Théo Sarapo – À quoi ça sert l’amour ?

Ο άγνωστος ‘Ελληνας σύζυγος της Εντίθ Πιάφ- Ο Τεό Σαραπό παράφραση του «Σ’ αγαπώ»

Το καλοκαίρι του 1961, γνωρίζει τον κατά πολύ νεότερό της, τελευταίο της έρωτα, τον ‘Ελληνα Θεοφάνη Λαμπουκά, που τον βαπτίζει «Τεό Σαραπό», μια παράφραση της λέξης «Σ’ αγαπώ» και τον παντρεύεται τον Οκτώβριο του 1962. Εκείνη ήταν 46 ετών και ο νεαρός κομμωτής στο επάγγελμα μόλις 26.

Continue reading

Fiddler on the roof – If I were a rich man

This is every poor man΄s anthem

 

Ακόμη και αν ποτέ ως σήμερα δεν έτυχε να δείτε τον «Βιολιστή στη στέγη», η μελωδία του θρυλικού «If Ι were a rich man» σας είναι οπωσδήποτε οικεία. Και αυτό γιατί η μουσική που συνέθεσε  ο Τζέρι Μποκ για το κλασικό μιούζικαλ έχει διαγράψει τη δική της, αυτόνομη, διαδρομή υπερβαίνοντας τα όρια της παράστασης ή της κινηματογραφικής ταινίας.

Το «μυστικό» του εν λόγω επιτεύγματος – αφού πρόκειται για κάτι μάλλον σπάνιο στην ιστορία του είδους – εντοπίζεται στην ίδια την παράδοση του αμερικανικού ελαφρού τραγουδιού που προηγήθηκε του εν λόγω μιούζικαλ και είναι συνυφασμένη με την ιστορία των εβραίων της Αμερικής στο λυκόφως του 19ου αιώνα. Continue reading

Oι 900 νύφες του πλοίου «Μπεγκόνια» 61 χρόνια μετά…..

Συμπληρώθηκαν φέτος 61 χρόνια από τον Μάιο του 1957, όταν στο Port Philip Bay της Μελβούρνης έφτανε το γερασμένο ισπανικό πλοίο «Μπεγκόνια» που μετέφερε τις ελπίδες και τα όνειρα 900 Ελληνίδων νεαρών γυναικών, οι οποίες έφταναν τότε στην Αυστραλία με μια βαλίτσα όνειρα για ένα καλύτερο αύριο και την ελπίδα να συναντήσουν στην ξενιτιά τους μελλοντικούς συζύγους τους και να δημιουργήσουν μαζί τους τις δικές τους ελληνικές οικογένειες.

Continue reading

Υπάρχουν ιππότες τον 21ο αιώνα;

Οι πανοπλίες μας αποχαιρέτησαν μαζι με τη φεουδαρχία, όμως οι βασικές αρχές του ιπποτισμού ζουν και ας μη βασιλεύουν

 

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα ιδανικό. Συνδύαζε τον αυστηρό ηθικό κώδικα συμπεριφοράς με τη μεγαλοθυμία προς τον αντίπαλο, το έλεος προς τον αδύναμο, την ευγένεια προς τις γυναίκες.

29573347_2069499779732396_3501436058682783439_n

Chivalry – 1885 | Sir Francis Bernard

Ο μεσαιωνικός ιππότης όφειλε να είναι λύκος στον πόλεμο, αρνάκι στην ειρήνη, δίκαιος με τους άδικους, πράος με τους οργίλους, τίμιος με τους άτιμους.
Μάταια θα αναζητήσετε παρόμοια φαινόμενα σήμερα – κι αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό.

Ο ιππότης δεν ήταν ξεκάρφωτος θεσμός, αποτελούσε αριστοκρατικό εξάρτημα μιας Continue reading

Από τη σκάφη, στα δημόσια πλυντήρια

Κάποτε οι νοικοκυρές δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι στο μέλλον θα υπήρχε μια μηχανή που θα μπορούσε να πλύνει αλλά και να στεγνώσει τα ρούχα τους.

 33127440_2130752176940489_6070711594566811648_n

 

Washing Day – 1874 | Edgar Melville Ward

Η επιθυμία για τα καθαρά και φρεσκοπλυμένα ρούχα έχει τις ρίζες της στα πολύ παλιά χρόνια, τότε που οι νοικοκυρές δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι στο μέλλον θα υπήρχε μια μηχανή που θα μπορούσε να πλύνει αλλά και να στεγνώσει τα ρούχα τους. Εάν μάλιστα υπήρχε ένα άρωμα αποκαλούμενο “μυρωδιά της ικανοποίησης”, το άρωμά του θα ήταν αυτό ενός τεράστιου σωρού από καθαρά, μυρωδάτα ρούχα των μελών της οικογένειας.

Στα χρόνια της αρχαιότητας, οι διάφοροι λαοί καθάριζαν τα ρούχα τους, Continue reading

Άβολες κι ωραίες …. οι ψάθινες καρέκλες

.

Αιτία για αυτή την ανάρτηση ήταν η απορία μιας διαδικτυακής μου φίλης που έχει επισκεφθεί την Ελλάδα τούτες τις μέρες….

Παραπονέθηκε λοιπόν για τις ψάθινες καρέκλες που θεωρεί άβολες ….

Ρωτά λοιπόν  Why are Greek taverna chairs so uncomfortable?

Και αν το καλοσκεφτούμε ίσως όλοι μας να έχουμε την ίδια γνώμη!!!

The reason for this post was the question of an internet friend who has visited Greece these days …. 

So she complained about the wicker chairs that she considers awkward …. So why is Greek taverna chairs so uncomfortable?

And if we think maybe all of us have the same opinion !!!

Για μένα όμως τουλάχιστον όσο άβολες κι αν είναι δεν παύουν να μου θυμίζουν ΕΛΛΑΔΑ!!!!

Καλωσορίζοντας λοιπόν την GeorgieMoon στην πατρίδα μας και αφού της ευχηθώ οι καρέκλες να είναι το μόνο άβολο πράγμα που θα συναντήσει να κάνω μια ιστορική αναδρομή  στις άβολες αλλά τόσο ταιριαστές καρέκλες  με τα γραφικά μας μέρη …

Πριν εμφανιστούν οι πλαστικές πολυθρόνες και οι καρέκλες από ξύλο, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν ψάθινες.

But for me at least as bad as they are they do not cease to remind me ……of GREECE !! 

So, welcoming GeorgieMoon to our homeland, and since I wish the chairs are the only inconvenient thing to come across to make a historical retrospection on the awkward but so matching chairs with our picturesque parts … 

Before the plastic armchairs and wooden chairs appeared, people used straw.
Continue reading

Frederic Arnold _ Lest We Forget: The Mission

Υποσχέθηκε να μη τους ξεχάσει και το έκανε…….

Καθώς τα ονόματα διαβάστηκαν τραβήχτηκαν τα σεντόνια και οι φιγούρες που αποκαλύφθηκαν είχαν η καθεμιά μια ιστορία να παρουσιάσουν για τις ζωές των στρατιωτών του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, που δεν κατάφεραν να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Το γλυπτό αυτό είναι δουλειά επτά χρόνων και πάνω από 70 χρόνια αναμνήσεων των 12 πιλότων από τους  13 που υπηρέτησαν μαζί με τον Frederic Arnold !

Αυτός και Jim Hagenbach ήταν  οι μοναδικοί επιζώντες και για χρόνια πάλευαν με τους “δαίμονες” τους…

Έμειναν φίλοι για πάντα…..

Ένα τραυματικό σοκ από το θάνατο του αδελφού του τον έφερε αντιμέτωπο με όσα χρόνια κουβαλούσε στη ψυχή του…

Έγραψε τότε ένα βιβλίο εξιστορώντας όλη τη φρίκη που βίωσαν…

Όταν πέθαινε και ο φίλος  του είπε “ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ” την υπόσχεση … να μη τους ξεχάσουμε ποτέ…..

ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΗΡΗΣΕ !!!!!!!!!

As the names were read — Teenager, Squadron Leader, Good Lookin’, Lucky Strike, Eager Beaver, Frenchy, Montana, Lonesome, Tailend Charlie, Stud, Speed and Handsome — the grandchildren removed the sheets, revealing each figure carrying his own message and representing the lives of airmen who did not make it home.

The new sculpture is the result of seven years of work, and more than 70 years of memories inspired by the deaths of 12 fellow pilots who served in World War II with Arnold. Continue reading

Σπάνιο ιστορικό υλικό στα «Επίκαιρα» της Pathe

An amazing collection of historial films now for free on YouTube.
Highly recommended.

https://www.youtube.com/user/britishpathe

 

Η  Βρετανική Pathe ανακοίνωσε την ανάρτηση όλου του αρχείου ειδησεογραφικών κλιπ της στο Youtube, με ελεύθερη πρόσβαση.

Περισσότερα από 85.000 ειδησεογραφικά κλιπ, που προβλήθηκαν στη Βρετανία στη διάρκεια 70 χρόνων τον 20ό αιώνα, έγιναν διαθέσιμα δωρεάν στο Internet.

Η βρετανική εταιρεία British Pathé, που είχε στην κατοχή της τα φιλμ με τα “Επίκαιρα” της εποχής, τα διέθεσε στο κοινό «για να διατηρήσει ζωντανή τη μνήμη των γεγονότων».

 

https://www.youtube.com/user/britishpathe

 

.

Η Άλωση της Αθήνας από τους Οθωμανούς Τούρκους

Η Άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς Τούρκους (29 Μαΐου 1453), βρήκε την Αθήνα υπό την κυριαρχία των Φράγκων και φόρου υποτελή στον Σουλτάνο.

 

Η άλλοτε κραταιά πόλη ήταν πρωτεύουσα του Δουκάτου των Αθηνών, με επικεφαλής των νεαρό Φλωρεντίνο Φράγκο Ατζαγιώλη (Francesco Acciaiuoli), τον οποίο επιτρόπευε η φιλόδοξη μητέρα του Κιάρα Τζώρτζη (Chiara Zorzi). Continue reading