Vending machine, 100 BC

Αγιασμό …..έβγαζε ο πρώτος «αυτόματος πωλητής»
στην αρχαία Ελλάδα το 100 μ.Χ

Modern vending machines had a predecessor that was used to sell holy water in ancient temples. It was invented by Hero of Alexandria. A person put a coin inside the vending machine, and it pushed a lever that opened a valve. This allowed some holy water to pour out. Unfortunately, this brilliant idea was forgotten, and vending machines were reinvented at the end of the 19th century.

 

 

Σε ένα από τα συγγράμματα του Ήρωνα του Αλεξανδρινού στα «Πνευματικά» πέρα από τις απλές συσκευές, που βοηθούν στην πειραματική απόδειξη επιστημονικών αρχών, παρατίθενται και πολλές άλλες σύνθετες κατασκευές, που εκτελούσαν με διάφορους τρόπους αυτόματες λειτουργίες. Continue reading

Meet the Mechanical Turk, an 18th Century chess machine

.

A master magic builder from California has recreated an 18th Century automaton that took Europe and America by storm.

 

For more than 80 years, Wolfgang von Kempelen’s Mechanical Turk amazed people on both continents by appearing to play chess. The Turk was a trick – somewhere inside its cabinet was a human controlling the moves.

But the Turk’s secrets were lost after it was destroyed in a fire in 1854. Now John Gaughan has completed a replica of the Turk, following years of research and expense. Continue reading

The National Day of Singapore 2018

.

The National Day of Singapore is celebrated every year on August 9, in commemoration of Singapore’s independence from Malaysia in the year 1965

Singapore until the early 19th century was a peaceful fishermen’s island. Then the British diagnosed his potential and in 1819 they founded a commercial colony there. The locals in 1963 decided to live free, and after being incorporated for two years with Malaysia (1963-1965), they thought better and were independent.

H Σιγκαπούρη μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα ήταν ένα φιλήσυχο νησί ψαράδων. Τότε οι Βρετανοί διέγνωσαν τις δυνατότητες του και το 1819 ίδρυσαν εκεί εμπορική αποικία. Οι ντόπιοι το 1963 αποφάσισαν να ζήσουν πιο ελεύθεροι και αφού ενσωματώθηκαν για δυο χρόνια με τη Μαλαισία (1963-1965), το σκέφθηκαν καλύτερα και ανεξαρτητοποιήθηκαν.

Mapping Out Freedom: Escaped Slaves Used Braids For Direction

The women would weave the maps in their hair, carving out paths with their cornrows. Some patterns were even utilized to deliver secret messages.

Braids. They are an easy, go-to style to up chicness, comfort, and convenience. However, for some escaped slaves in South America, braids were a survival mechanism and led to freedom.

 

 

Κάτι που μάλλον δε γνωρίζαμε σχετικά με τα αφρικανικής προέλευσης χτενίσματα.

Οι λεπτές πλεξούδες που είναι κολλημένες στο κεφάλι, μαρτυρούν την αντίσταση των γυναικών, οι οποίες αναζητούσαν για τους σκλάβους οδούς διαφυγής από τις φυτείες της Καραϊβικής.

Συγκεκριμένα, οι γυναίκες που δούλευαν στα σπίτια, συναντιόντουσαν στις

Continue reading

German Emigration Center Bremerhaven

An exciting journey through 300 years of emigration and immigration history

 

Waiting on the wharf, waving good-bye from the gangway, then the journey starts. For more than seven million emigrants, who left from Bremerhaven between 1830-1974 on their journey to the New World, this is the moment of departure. For the visitors of the German Emigration Center this is the start of their travel through 300 years of German migration history.

Located on that very harbor where the emigrant ships departed you will now find the awarded theme museum in which vistors follow the personal path of an emigrant from the time of departure, to the conditions experienced during the crossing up until the arrival in the New World.

After emigrating to the New World visitors immigrate to Germany: In a reconstructed shopping mall of the year 1973, the year the Federal Republic of Germany enacted a recruitment Stopp for foreign workerk, visitors trace the footsteps of immigrants such as Huguenots, Guest Workers or Syrian civil war refugees.

Continue reading

Weird medieval medicines – Aλλόκοτα μεσαιωνικά γιατροσόφια

.

Just as we do today, people in the medieval period worried about their health and what they might do to ward off sickness, or alleviate symptoms if they did fall ill. Here, historian Toni Mount reveals some of the most unusual remedies commonly used…

 

 

Η καλή υγεία και η ανάγκη ανακούφισης από ποικίλα συμπτώματα ασθενειών ή ασθένειες απασχολούσε πάντοτε τους ανθρώπους με τη διαφορά πως όσο πιο πίσω πάμε στο χρόνο, τόσο πιο…περίεργα είναι τα φάρμακα που μαθαίνουμε πως χρησιμοποιούσαν. Ειδικότερα κατά το Μεσαίωνα ήταν κάτι πάρα πάνω από περίεργα όπως γενικότερα η μεσαιωνική ιατρική. Continue reading

Let freedom reign – Nelson Mandela

18/07/1918

Γεννιέται ο ηγέτης του αγώνα κατά του Απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής και επικεφαλής του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου Νέλσον Μαντέλα (πρώτος Πρόεδρος μετά την κατάργησή του το 1994).

nelson-mandela-adrienne-norris

Nelson Rolihlahla Mandela (18 July 1918 – 5 December 2013) was a South African anti-apartheid revolutionary, political leader, and philanthropist who served as President of South Africa from 1994 to 1999.

He was the country’s first black head of state and the first elected in a fully representative democratic election. His government focused on dismantling the legacy of apartheid by tackling institutionalised racism and fostering racial reconciliation.

Ideologically an African nationalist and socialist, he served as President of the African National Congress (ANC) party from 1991 to 1997.

https://en.wikipedia.org/wiki/Nelson_Mandela

Ireland’s Great Hunger Museum at Quinnipiac University

.

“Ο ιρλανδικός λιμός από το 1845 έως το 1852 ήταν η μεγαλύτερη κοινωνική καταστροφή, από πλευράς ηθικής και ταλαιπωρίας, που η Ιρλανδία έχει βιώσει ποτέ”.

 

 

“The Irish Famine of 1845 to 1852 was the greatest social calamity, in terms of morality and suffering, that Ireland has ever experienced.”

 Michael D. Higgins, President of Ireland

 

 

Ireland’s Great Hunger Museum at Quinnipiac University in Hamden, Connecticut, is sending its acclaimed art collection to Ireland in 2018.

The works will go to Dublin Castle and Skibbereen—diametric epicenters of the Great Famine (1845-52)— as well as Derry, for the exhibition Coming Home: Art and the Great Hunger.

The museum’s collection, the only one of its kind in the world, constitutes an incomparable direct link to the past of almost 6.5 million Irish and 40 million Irish-American people.

Το Ιρλανδικό Μουσείο Πείνας του  Πανεπιστημίου Quinnipiac στο Hamden του Κοννέκτικατ στέλνει την περίφημη συλλογή έργων τέχνης στην Ιρλανδία το 2018.

Τα έργα της  Μεγάλης Πείνας (1845-52) θα πάνε στο Κάστρο του Δουβλίνου και στο Skibbereen  – καθώς και στο Derry , για την έκθεση

Coming Home: Τέχνη και Μεγάλη Πείνα.

Η συλλογή του μουσείου, μοναδική στο είδος της στον κόσμο, είναι ένας ασύγκριτος άμεσος σύνδεσμος με το παρελθόν περίπου 6,5 εκατομμυρίων Ιρλανδών και 40 εκατομμυρίων Ιρλανδών-Αμερικανών.

https://www.artandthegreathunger.org/

https://www.ighm.org/

 

 

“Ο κύβος ερίφθη” – «Αlea jacta est»

Τα ζάρια και η ιστορία τους!

31944586_10216077296822622_3430590898453348352_n

Πολλές αναφορές έχουν γίνει στην ιστορία εδώ και αρκετά χιλιάδες χρόνια, όσον αφορά την κυβεία ( ζάρια) .

Η σημασία των ζαριών άμεσα συνυφασμένη με την καλοτυχία, έπαιζε καθοριστικής σημασίας ρόλο για τις αποφάσεις όχι μόνο των ανθρώπων, αλλά και ολόκληρων αυτοκρατοριών στα αρχαία χρόνια.

Μάλιστα εκτενή αναφορά γίνεται από τον Αριστοφάνη σε έργο του για τα ζάρια(ως τυχερό παιχνίδι) στην αρχαία Αθήνα! Continue reading

Hiroshima Child – Nazim Hikmet

Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας
Εδώ ή αλλού, χτυπάω όλες τις πόρτες
Ω, μην τρομάζετε καθόλου πούμαι αθώρητη
Κανένας μια μικρή νεκρή δεν μπορεί να δει

Εδώ και δέκα χρόνια, εδώ καθόμουνα
Στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε
Κ’ είμαι παιδί, τα εφτά δεν τα καλόκλεισα
Μα τα νεκρά παιδιά δε μεγαλώνουν.

Πήραν πρώτα φωτιά οι μακριές πλεξούδες μου
Μου καήκανε τα χέρια και τα μάτια
Όλη-Όλη μια φουχτίτσα στάχτη απόμεινα
Την πήρε ο άνεμος κι’ αυτή σ’ ένα ουρανό συγνεφιασμένο.

Ω, μη θαρρείτε πως ζητάω για μένα τίποτα,
Κανείς εμένα δε μπορεί να με γλυκάνει
Τι το παιδί που σαν εφημερίδα κάηκε
Δεν μπορεί πια τις καραμέλες σας να φάει.

Εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας, ακούστε με,
Φιλέψτε με μονάχα την υπογραφή σας
Έτσι που τα παιδάκια πια να μη σκοτώνονται
Και να μπορούν να τρώνε καραμέλες.

(μτφρ. Γιάννης Ρίτσος)

Continue reading

Why did people wear wigs? – Γιατί οι άνθρωποι φορούσαν περούκες;

Για  περίπου δύο αιώνες, οι περούκες  ήταν κάτι το επιβεβλημένο για την υψηλή κοινωνία και όχι μόνο. Όμως δεν θα  ήταν ποτέ τόσο δημοφιλείς, αν δεν υπήρχε ένα αφροδίσιο νόσημα, δυο βασιλιάδες και οι κακές συνθήκες υγιεινής των μαλλιών.

For about two centuries, the wigs were something that was necessary for high society and not only. But it would never be so popular if there was no venereal disease, two kings, and poor hair hygiene.

049d6007a97b7afa141cd5349ad91ea0

Η ιστορία της ξεκινάει, όπως και για πολλά άλλα, με τη σύφιλη. Μέχρι το 1580, η σύφιλη είναι η χειρότερη επιδημία που χτύπησε την Ευρώπη μετά την πανούκλα. Σύμφωνα με τον William Clowes, ένα «άπειρο πλήθος» ασθενών από σύφιλη κατέκλυζαν τα νοσοκομεία του Λονδίνου.

Χωρίς αντιβιοτικά, τα θύματα υπέφεραν από τη χειρότερη μορφή της νόσου: ανοιχτές πληγές, δυσάρεστα εξανθήματα, τύφλωση, άνοια και αποσπασματική απώλεια μαλλιών. Η φαλάκρα σάρωνε τη χώρα. Εκείνη την εποχή, η απώλεια μαλλιών ήταν κάτι που μπορούσε να προκαλέσει δημόσια αμηχανία. Τα μακριά μαλλιά ήταν κάτι το μοντέρνο και κάποιος φαλακρός αποκτούσε άσχημη φήμη.

Her story begins, like many others, with syphilis. Until 1580, syphilis is the worst epidemic that struck Europe after the plague. According to William Clowes, an “infinite multitude” of syphilis patients flooded London hospitals. 
Continue reading

Μαφάλντα, η 6χρονη επαναστάτρια

.

«Μήπως τελικά αυτή η σύγχρονη ζωή είναι πιο πολύ σύγχρονη και λιγότερο ζωή;»

Μια από τις πιο εύστοχες ατάκες της Μαφάλντα, της εξάχρονης ηρωίδας κόμικς που λάτρεψαν γενιές και γενιές κυρίως στη Λατινική Αμερική, όπου γεννήθηκε, αλλά και στην Ευρώπη.

mafalnta4-900x280

H πανέξυπνη, ανήσυχη και απαισιόδοξη Μαφάλντα είναι δημιούργημα του αργεντίνου σκιτσογράφου Joaquín Salvador Lavado, ο οποίος υπέγραφε με το ψευδώνυμο Κίνο. Αν και μόλις έξι χρόνων, η σκέψη της είναι ώριμη και ξεπερνάει πολλά μυαλά ενηλίκων.

Νοιάζεται για τους συνανθρώπους της, υπερασπίζεται το δίκιο, αναρωτιέται Continue reading

I’ve Been Loving You Too Long – Otis Redding

 

Ο Otis Redding ήταν από τα μεγαλύτερα «όπλα» των Μαύρων της Αμερικής στους αγώνες τους στη δεκαετία του ’60. Στη διάρκεια της συναυλίας του ήταν η μοναδική φορά που σηκώθηκαν μαζικά οι 50.000 θεατές να χορέψουν!

Otis Redding was one of America’s greatest “weapons” in their fights in the 1960s. During his concert he was the only time the 50,000 spectators were dancing to dance!

Ο Otis συγκινημένος φώναζε «Αγάπη, αυτή είναι η αγάπη του κοινού! Όλοι αγαπούν ο ένας τον άλλο, έτσι δεν είναι;» και άρχισε να τραγουδά «I’ Ve Been Loving Continue reading

Hija Mia – Andalo-Sefardic song – Amina Alaoui

.

(Mother) Daughter of mine, my beloved, aman aman Don’t leap into the sea. That the sea is in anger, look, it will take you away. That the sea is in anger, look, it will take you away.

(Daughter) May it take me and may it drag me, seven fathoms underneath, May a black fish swallow me, to save from this love. May a black fish swallow me, to save me from this love.

 

((Σεφαραδίτικα της Δύσης)-(Cantigas Sefarditas del Occidente))

 

Πόσο παλιά είναι τα λεγόμενα παραδοσιακά τραγούδια; η Judith Cohen απαντά: είμαι πάντα σε δύσκολη θέση όταν μου κάνουν αυτήν την ερώτηση και πρέπει να απαντήσω: Λυπάμαι δεν έχουμε κανένα, αυτή είναι η αλήθεια. Οι Εβραίοι και οι Μουσουλμάνοι επέλεξαν για διάφορους λόγους να μην καταγράψουν τη μουσική τους. Έτσι δεν υπάρχει κανένα χειρόγραφο Εβραϊκής ή Ισλαμικής μουσικής.

How old are the so-called traditional songs? Judith Cohen says, “I’m always in a hurry when I ask this question and I have to answer: I’m sorry we do not have anyone, that’s the truth. The Jews and Muslims chose for various reasons not to record their music. So there is no manuscript of Jewish or Islamic music.

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο αν κάποιος ενδιαφέρεται να το διαβάσει ολόκληρο εδώ …..  http://ergotelemata.blogspot.com/2012/02/cantigas-sefarditas-del-occidente.html

 

 

 

.

Sneak a Peek at the Facebook of 400 Years Ago

The more people wrote in your book, the better you could show the rest of the world that you were a social and popular young lady. And by looking at who wrote what in whose album, Sophie now reconstructs social networks, friendships, acquaintances, and social exchanges from over 400 years ago.

 

 

 

Αlba amicorum – στα λατινικά “βιβλία φίλων” ή το Facebook του… 16ου αιώνα


Τα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να είναι ένα φαινόμενο (ας το πούμε έτσι) του 21ου αιώνα, αλλά η ιδέα πίσω από το LinkedIn και το Facebook υπήρχε πριν από πολλά, πολλά χρόνια (και αυτό…).

Η Ολλανδέζα λόγια Sophie Reinders ερευνά επί του παρόντος το πώς τα προσωπικά βιβλία πολλών αιώνων πριν γνωστά ως alba amicorum –στα λατινικά “βιβλία φίλων”– λειτουργούσαν σαν κάποιο είδος προγόνων των σημερινών social media.

Continue reading

Πεταλωτές και τέχνη με “πέταλα” – Farriers and Horseshoe Art

 

 

Aφορμή για αυτή την ανάρτηση στάθηκε ένας νέος φίλος που απέκτησα πρόσφατα εδώ στο ηλεκτρονικό αλισβερίσι μου

https://ramblingsofafarrier.com/ o οποίος εκτός από πολλά ωραία που γράφει στο ιστολόγιο του, κάνει τέχνη με τα πέταλα των αλόγων…..
Horseshoe Art

images

Αλμπάνηδες ή καλιγωτές ή πεταλωτές, ονομάζονταν οι τεχνίτες που αναλάμβαναν την τοποθέτηση πετάλων στις οπλές των υποζυγίων (αλόγων, γαϊδουριών, μουλαριών, βοδιών), που χρησιμοποιούνταν σε αγροτικές ή/και άλλες εργασίες.

Σκοπός του καλιγώματος είναι η προφύλαξη του πέλματος των υποζυγίων και η διατήρηση της ευστάθειάς τους. Η διαδικασία διαρκούσε περίπου 15 – 25 λεπτά (και για τα τέσσερα πέταλα) και επαναλαμβανόταν σε τακτά χρονικά διαστήματα, ανάλογα με τη συχνότητα και το είδος των υπηρεσιών που πρόσφερε, αλλά και το έδαφος όπου βάδιζε συνήθως κάθε ζώο. Πάντως το φθινόπωρο, λόγω των εποχιακών γεωργικών δραστηριοτήτων υπήρχε αύξηση της ζήτησης για πεταλωτές. Continue reading

Στο Χάρβαρντ το αρχείο του Νίκου Γκάτσου

 

Σε ντοκιμαντέρ της Καναδικής Τηλεόρασης του 1964, ο Νίκος Γκάτσος αναλύει και δικαιολογεί τον χαρακτήρα των Ελλήνων, μιλάει για τη “μνήμη του τραγικού” που κουβαλάμε ως κάτοικοι του πανάρχαιου αυτού τόπου, καθώς και για την Αθήνα της Γερμανικής Κατοχής όπου “οι άνθρωποι πέθαιναν από πείνα, γιατί ο εχθρός μας είχε πάρει τα τρόφιμα”.

 

Η βιβλιοθήκη του Χάρβαρντ, στο Κέμπριτζ της Μασσαχουσέτης, απέκτησε το αρχείο του ποιητή και στιχουργού Νίκου Γκάτσου, όπως ανακοίνωσε το ίδρυμα στην ιστοσελίδα του.

Ο Παναγιώτης Ροϊλός, Καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών στην έδρα Γιώργου Σεφέρη και Καθηγητής Συγκριτικής Λογοτεχνίας στο Χάρβαρντ, αναφέρει:

«Ο Νίκος Γκάτσος ήταν μία από τις σημαντικότερες μορφές της ευρωπαϊκής αβάν γκαρντ. Το μακροσκελές ποίημά του «Αμοργός», που δημοσιεύθηκε το 1943, όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό την κατοχή των Γερμανών και των συμμάχων τους, χαρακτηρίστηκε σχεδόν αμέσως από κριτικούς και ποιητές ως εμβληματικό έργο του ελληνικού υπερρεαλισμού… Continue reading

Η Λέσχη του Χασίς – Le Club des Haschichins

Ο Γκωτιέ έφερε μαζί του μια σειρά από κορυφαίους παριζιάνους λογοτέχνες: τον Αλέξανδρο Δουμά, τον Ζεραρ ντε Νερβάλ, τον Βίκτωρ Ουγκώ, τον Σαρλ Μπωντλαιρ, τον Ευγένιο Ντελακρουά, τον Ονορέ ντε Μπαλζάκ, και πολλούς άλλους. Η ομάδα, που αυτοαποκαλούνταν «Η Λέσχη του Χασίς», θα βρισκόταν τακτικά μεταξύ 1844 και 1849 στο Hôtel Lauzun.

Εκεί, ντύνονταν τελετουργικά με αραβικά ρούχα, έπιναν δυνατό καφέ εμπλουτισμένο με γενναιόδωρες δόσεις χασίς, το οποίο ο Μορό αποκαλούσε, κατά τα αραβικά, «dawamesk». Η ομάδα έφτιαχνε το «αφέψημα» αναμειγνύοντας χασίς, κανέλα, γαρίφαλο, μοσχοκάρυδο, φιστίκι, ζάχαρη, χυμό πορτοκαλιού, βούτυρο και καθαριδίνη. Κάποιοι από αυτούς θα έγραφαν για αυτές τις εμπειρίες τους. Continue reading

Hugo Eugenio Pratt – Corto Maltese

.

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Ιταλός κομίστας (1927 – 1995), δημιουργός του τυχοδιώκτη ναυτικού Κόρτο Μαλτέζε (Corto Maltese), ενός χάρτινου ήρωα με τη δική του ξεχωριστή θέση στον κόσμο της δέκατης τέχνης.

 

 

Ο Ούγκο Εουτζένιο Πρατ (Hugo Eugenio Pratt) γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1927 στο Ρίμινι της Ιταλίας. Στα νεανικά του χρόνια αρκούνταν να γνωρίζει διάφορες γωνιές του κόσμου, ακολουθώντας τους γονείς του στις περιπλανήσεις τους, πρώτα στη Βενετία, ύστερα στην Αιθιοπία και κατόπιν ξανά στην Ιταλία, όπου ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την τέχνη των κόμικς. Continue reading

Μagna Κarta – Ο μεγάλος χάρτης των ελευθεριών

Πέρασαν 803 χρόνια από την πρώτη επίσημη διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν ο Άγγλος βασιλιάς Ιωάννης ο Ακτήμονας, υφιστάμενος την μεγάλη πίεση των ευγενών, του κλήρου και της τάξης των αγροτών και των εμπόρων, αναγκάστηκε να παραχωρήσει δικαιώματα, υπογράφοντας στις 15 Ιουνίου του 1215 την περίφημη «Magna Karta» στο Ρουνιμέντε του Ουίνδσορ, το κείμενο δηλαδή που του είχε προταθεί από τις υπο εξέγερση πιο πάνω κοινωνικές τάξεις.

Ο πρώτος αυτός συνταγματικός χάρτης ήταν γραμμένος στα λατινικά και για αυτό έφερε το όνομα «Magna Karta» (δηλαδή Μεγάλος Χάρτης).

Σήμερα που με την κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας με την ταυτόχρονη ανάδυση στον κοινωνικό ορίζοντα, μιας νέας κυνικής και αδίστακτης οικονομικής θεολογίας – η οποία θέτει ως πρώτη προτεραιότητα την βελτιστοποίηση του κέρδους και την ισοπέδωση κάθε ανθρώπινου Continue reading

Θωρηκτό Ποτέμκιν – The battleship Potemkin

 
Σαν σήμερα 14/06/1905

 

Εξέγερση των ναυτών στο Θωρηκτό Ποτέμκιν (ρωσική επανάσταση του 1905). Η εξέγερση –στην οποία πρωτοστάτησαν οι ναύτες μέλη του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος – ξεκίνησε όταν το πλήρωμα αρνήθηκε να φάει το σκουληκιασμένο κρέας και πέταξε τους αξιωματικούς στη θάλασσα.

Στο πλοίο σηκώθηκε η κόκκινη σημαία, ενώ το πλήρωμα κάλεσε τους ναύτες από τα άλλα πλοία, καθώς και το λαό της Οδησσού, όπου ήταν αγκυροβολημένο το Ποτέμκιν, να ξεσηκωθούν.

Continue reading

Ρήγας Βελεστινλής (1757-1798)

Καλημέρα να μη ξεχνάμε !!!!!

1798: Ο Ρήγας Βελεστινλής στραγγαλίζεται από τους Οθωμανούς, σε φυλακή του Βελιγραδίου.

 

Το όραμα του Ρήγα Βελεστινλή, πρωτεργάτη και κήρυκα της Επανάστασης του 1821, είναι η Ελλάδα, ενταγμένη όμως στο πλαίσιο της δημοκρατικής συνομοσπονδίας όλων των λαών της Βαλκανικής, της Μικράς Ασίας και της Μεσογείου.

10371987_1493521070880900_704504367450020369_n
Ο Ρήγας Φεραίος. Έργο του Σωτήριου Χρηστίδη (Βιβλιοθήκη της Βουλής)

Ο Ρήγας Βελεστινλής-Φεραίος υπήρξε ο πρωτεργάτης και πρόδρομος του νεοελληνικού διαφωτισμού και ο κήρυκας και πρωτομάρτυρας της Επανάστασης του 1821. Οραματίσθηκε την επανάσταση εναντίον της οθωμανικής τυραννίας, στο πλαίσιο όμως της κοινής σύμπραξης όλων των συνυπόδουλων λαών της Βαλκανικής, της Μικράς Ασίας και της Μεσογείου. Πίστεψε και εργάσθηκε σθεναρά για την εγκαθίδρυση μίας «Ελληνικής Δημοκρατίας». Continue reading

Λαογραφικό και Γεωλογικό Μουσείο Ζαρού

2-Αντίγραφο-2

 

Το Λαογραφικό και Γεωλογικό Μουσείο Ζαρού βρίσκεται δίπλα στο ναό του Αγίου Γεωργίου στο Ζαρό και στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό Κρητικό σπίτι. Το Μουσείο είναι δημιουργία του Παγκρήτιου Λαογραφικού Συλλόγου και λειτουργεί από το Νοέμβριο του 2014.

Η λαογραφική συλλογή αποτελείται από αντικείμενα της καθημερινής παραδοσιακής ζωής των προηγούμενων αιώνων. Ανάμεσά τους υπάρχουν και Continue reading

Τα “κεντίδια” του ψωμιού

.

Ας δούμε τα “κεντίδια” του ψωμιού με οδηγούς τις εκπαιδεύτριες του Λυκείου των Ελληνίδων Κερατέας, οι οποίες κουβαλούν με σεβασμό αλλά και αξιοσύνη αυτή την πατροπαράδοτη τέχνη, «κεντούν» το ψωμί με ζυμαρένια κεντίδια και σύμβολα, άμεσα συνδεδεμένα με την λαογραφία.

 

Στις μεγάλες γιορτές, στους γάμους και στις χαρές το ευλογημένο ψωμί, η βασική διατροφή των Ελλήνων, φορούσε τα καλά του και στολιζόταν με τα σεβαστά σύμβολα της αγροτικής ζωής.

Κεντίδια και πλουμίδια αναπαριστούσαν πάνω του εικόνες από τον αγροτικό βίο : ζώα, φύλλα και καρπούς από ελιές, κλήματα κ.ά. Το γράμμα Β συμβόλιζε το ζυγό του αλετριού και σχεδόν πάντα είχε στο κέντρο του ένα μεγάλο σταυρό. Τα ζυμαρένια Continue reading

Σουφάς σε Καρπάθικο σπίτι

.

Πυρήνας του Ολυμπίτικου σπιτιού είναι το ισόγειο μόνοσπιτο, που χωρίζεται σε δύο μέρη τον πάτο και τον σουφά. Ο σουφάς είναι ξύλινη υπερυψωμένη κατασκευή που χρησιμεύει για να κοιμάται η οικογένεια, ενώ οι κάτω χώροι χρησιμοποιούνται ως αποθήκες.

Ο σουφάς βρίσκεται συνήθως απέναντι από την είσοδο του σπιτιού και είναι εξαίρετα διακοσμημένο πλαίσιο που κάποτε ακουμπά στο στύλο, που στηρίζει την μεσαία δηλ. την δοκό της σκέπης. Ο στύλος και τα ξυλόγλυπτα κάγκελα του σουφά καλύπτονται με πολύχρωμα κεντητά.

Βασικό συμπλήρωμα του σπιτιού είναι η πάγκα, ξύλινος καναπές που χρησιμεύει για τη φύλαξη καρπών, φαγητών κ.α. Γύρω γύρω στους τοίχους υπάρχουν τα ράφια, στα οποία στολίζονται διακοσμητικά πιάτα.

Ο εξοπλισμός του σπιτιού συμπληρώνεται με το ξυλόγλυπτο και περίτεχνο εικονοστάσι στην ανατολική πλευρά του σπιτιού. Στο παλιό μονόσπιτο, που είχε τζάκι, προστέθηκε αργότερα ένας βοηθητικός χώρος, ο κέλλος που χρησίμευε για μαγειρείο. Πολλά σπίτια διέθεταν και φούρνο, που εξυπηρετούσε και τα γειτονικά νοικοκυριά.

https://www.humanstories.gr/olybos-tin-karpatho-stolizis/

Édith Piaf & Théo Sarapo – À quoi ça sert l’amour ?

Ο άγνωστος ‘Ελληνας σύζυγος της Εντίθ Πιάφ- Ο Τεό Σαραπό παράφραση του «Σ’ αγαπώ»

Το καλοκαίρι του 1961, γνωρίζει τον κατά πολύ νεότερό της, τελευταίο της έρωτα, τον ‘Ελληνα Θεοφάνη Λαμπουκά, που τον βαπτίζει «Τεό Σαραπό», μια παράφραση της λέξης «Σ’ αγαπώ» και τον παντρεύεται τον Οκτώβριο του 1962. Εκείνη ήταν 46 ετών και ο νεαρός κομμωτής στο επάγγελμα μόλις 26.

Continue reading

Fiddler on the roof – If I were a rich man

This is every poor man΄s anthem

 

Ακόμη και αν ποτέ ως σήμερα δεν έτυχε να δείτε τον «Βιολιστή στη στέγη», η μελωδία του θρυλικού «If Ι were a rich man» σας είναι οπωσδήποτε οικεία. Και αυτό γιατί η μουσική που συνέθεσε  ο Τζέρι Μποκ για το κλασικό μιούζικαλ έχει διαγράψει τη δική της, αυτόνομη, διαδρομή υπερβαίνοντας τα όρια της παράστασης ή της κινηματογραφικής ταινίας.

Το «μυστικό» του εν λόγω επιτεύγματος – αφού πρόκειται για κάτι μάλλον σπάνιο στην ιστορία του είδους – εντοπίζεται στην ίδια την παράδοση του αμερικανικού ελαφρού τραγουδιού που προηγήθηκε του εν λόγω μιούζικαλ και είναι συνυφασμένη με την ιστορία των εβραίων της Αμερικής στο λυκόφως του 19ου αιώνα. Continue reading

Oι 900 νύφες του πλοίου «Μπεγκόνια» 61 χρόνια μετά…..

Συμπληρώθηκαν φέτος 61 χρόνια από τον Μάιο του 1957, όταν στο Port Philip Bay της Μελβούρνης έφτανε το γερασμένο ισπανικό πλοίο «Μπεγκόνια» που μετέφερε τις ελπίδες και τα όνειρα 900 Ελληνίδων νεαρών γυναικών, οι οποίες έφταναν τότε στην Αυστραλία με μια βαλίτσα όνειρα για ένα καλύτερο αύριο και την ελπίδα να συναντήσουν στην ξενιτιά τους μελλοντικούς συζύγους τους και να δημιουργήσουν μαζί τους τις δικές τους ελληνικές οικογένειες.

Continue reading

Υπάρχουν ιππότες τον 21ο αιώνα;

Οι πανοπλίες μας αποχαιρέτησαν μαζι με τη φεουδαρχία, όμως οι βασικές αρχές του ιπποτισμού ζουν και ας μη βασιλεύουν

 

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα ιδανικό. Συνδύαζε τον αυστηρό ηθικό κώδικα συμπεριφοράς με τη μεγαλοθυμία προς τον αντίπαλο, το έλεος προς τον αδύναμο, την ευγένεια προς τις γυναίκες.

29573347_2069499779732396_3501436058682783439_n

Chivalry – 1885 | Sir Francis Bernard

Ο μεσαιωνικός ιππότης όφειλε να είναι λύκος στον πόλεμο, αρνάκι στην ειρήνη, δίκαιος με τους άδικους, πράος με τους οργίλους, τίμιος με τους άτιμους.
Μάταια θα αναζητήσετε παρόμοια φαινόμενα σήμερα – κι αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό.

Ο ιππότης δεν ήταν ξεκάρφωτος θεσμός, αποτελούσε αριστοκρατικό εξάρτημα μιας Continue reading

Από τη σκάφη, στα δημόσια πλυντήρια

Κάποτε οι νοικοκυρές δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι στο μέλλον θα υπήρχε μια μηχανή που θα μπορούσε να πλύνει αλλά και να στεγνώσει τα ρούχα τους.

 33127440_2130752176940489_6070711594566811648_n

 

Washing Day – 1874 | Edgar Melville Ward

Η επιθυμία για τα καθαρά και φρεσκοπλυμένα ρούχα έχει τις ρίζες της στα πολύ παλιά χρόνια, τότε που οι νοικοκυρές δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι στο μέλλον θα υπήρχε μια μηχανή που θα μπορούσε να πλύνει αλλά και να στεγνώσει τα ρούχα τους. Εάν μάλιστα υπήρχε ένα άρωμα αποκαλούμενο “μυρωδιά της ικανοποίησης”, το άρωμά του θα ήταν αυτό ενός τεράστιου σωρού από καθαρά, μυρωδάτα ρούχα των μελών της οικογένειας.

Στα χρόνια της αρχαιότητας, οι διάφοροι λαοί καθάριζαν τα ρούχα τους, Continue reading

Άβολες κι ωραίες …. οι ψάθινες καρέκλες

.

Αιτία για αυτή την ανάρτηση ήταν η απορία μιας διαδικτυακής μου φίλης που έχει επισκεφθεί την Ελλάδα τούτες τις μέρες….

Παραπονέθηκε λοιπόν για τις ψάθινες καρέκλες που θεωρεί άβολες ….

Ρωτά λοιπόν  Why are Greek taverna chairs so uncomfortable?

Και αν το καλοσκεφτούμε ίσως όλοι μας να έχουμε την ίδια γνώμη!!!

The reason for this post was the question of an internet friend who has visited Greece these days …. 

So she complained about the wicker chairs that she considers awkward …. So why is Greek taverna chairs so uncomfortable?

And if we think maybe all of us have the same opinion !!!

Για μένα όμως τουλάχιστον όσο άβολες κι αν είναι δεν παύουν να μου θυμίζουν ΕΛΛΑΔΑ!!!!

Καλωσορίζοντας λοιπόν την GeorgieMoon στην πατρίδα μας και αφού της ευχηθώ οι καρέκλες να είναι το μόνο άβολο πράγμα που θα συναντήσει να κάνω μια ιστορική αναδρομή  στις άβολες αλλά τόσο ταιριαστές καρέκλες  με τα γραφικά μας μέρη …

Πριν εμφανιστούν οι πλαστικές πολυθρόνες και οι καρέκλες από ξύλο, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν ψάθινες.

But for me at least as bad as they are they do not cease to remind me ……of GREECE !! 

So, welcoming GeorgieMoon to our homeland, and since I wish the chairs are the only inconvenient thing to come across to make a historical retrospection on the awkward but so matching chairs with our picturesque parts … 

Before the plastic armchairs and wooden chairs appeared, people used straw.
Continue reading

Frederic Arnold _ Lest We Forget: The Mission

Υποσχέθηκε να μη τους ξεχάσει και το έκανε…….

Καθώς τα ονόματα διαβάστηκαν τραβήχτηκαν τα σεντόνια και οι φιγούρες που αποκαλύφθηκαν είχαν η καθεμιά μια ιστορία να παρουσιάσουν για τις ζωές των στρατιωτών του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, που δεν κατάφεραν να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Το γλυπτό αυτό είναι δουλειά επτά χρόνων και πάνω από 70 χρόνια αναμνήσεων των 12 πιλότων από τους  13 που υπηρέτησαν μαζί με τον Frederic Arnold !

Αυτός και Jim Hagenbach ήταν  οι μοναδικοί επιζώντες και για χρόνια πάλευαν με τους “δαίμονες” τους…

Έμειναν φίλοι για πάντα…..

Ένα τραυματικό σοκ από το θάνατο του αδελφού του τον έφερε αντιμέτωπο με όσα χρόνια κουβαλούσε στη ψυχή του…

Έγραψε τότε ένα βιβλίο εξιστορώντας όλη τη φρίκη που βίωσαν…

Όταν πέθαινε και ο φίλος  του είπε “ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ” την υπόσχεση … να μη τους ξεχάσουμε ποτέ…..

ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΗΡΗΣΕ !!!!!!!!!

As the names were read — Teenager, Squadron Leader, Good Lookin’, Lucky Strike, Eager Beaver, Frenchy, Montana, Lonesome, Tailend Charlie, Stud, Speed and Handsome — the grandchildren removed the sheets, revealing each figure carrying his own message and representing the lives of airmen who did not make it home.

The new sculpture is the result of seven years of work, and more than 70 years of memories inspired by the deaths of 12 fellow pilots who served in World War II with Arnold. Continue reading

Σπάνιο ιστορικό υλικό στα «Επίκαιρα» της Pathe

An amazing collection of historial films now for free on YouTube.
Highly recommended.

https://www.youtube.com/user/britishpathe

 

Η  Βρετανική Pathe ανακοίνωσε την ανάρτηση όλου του αρχείου ειδησεογραφικών κλιπ της στο Youtube, με ελεύθερη πρόσβαση.

Περισσότερα από 85.000 ειδησεογραφικά κλιπ, που προβλήθηκαν στη Βρετανία στη διάρκεια 70 χρόνων τον 20ό αιώνα, έγιναν διαθέσιμα δωρεάν στο Internet.

Η βρετανική εταιρεία British Pathé, που είχε στην κατοχή της τα φιλμ με τα “Επίκαιρα” της εποχής, τα διέθεσε στο κοινό «για να διατηρήσει ζωντανή τη μνήμη των γεγονότων».

 

https://www.youtube.com/user/britishpathe

 

.

Η Άλωση της Αθήνας από τους Οθωμανούς Τούρκους

Η Άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς Τούρκους (29 Μαΐου 1453), βρήκε την Αθήνα υπό την κυριαρχία των Φράγκων και φόρου υποτελή στον Σουλτάνο.

 

Η άλλοτε κραταιά πόλη ήταν πρωτεύουσα του Δουκάτου των Αθηνών, με επικεφαλής των νεαρό Φλωρεντίνο Φράγκο Ατζαγιώλη (Francesco Acciaiuoli), τον οποίο επιτρόπευε η φιλόδοξη μητέρα του Κιάρα Τζώρτζη (Chiara Zorzi). Continue reading

Mεσαιωνικά “σπα” – Medieval Bathhouses


ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΜΠΑΝΙΟ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ

 

 

“Αν και το μπάνιο σε δημόσιο χώρο ήταν διαδεδομένο εδώ και χιλιάδες χρόνια, η δημοτικότητα της συγκεκριμένης συνήθειας εξασθένισε σε όλη τη δυτική Ευρώπη μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι Σταυροφόροι ήταν αυτοί που επανέφεραν την συνήθεια των λουτρών που γνώρισαν στην Ανατολή στην Ευρώπη. Και εκείνη την εποχή τα δημόσια λουτρά πραγματικά άνθισαν και πάλι.

Λίγα μεσαιωνικά σπίτια διέθεταν μπάνιο, για αυτό το λόγο όλοι, από τους πλούσιους ευγενείς, μέχρι τους εργάτες σύχναζαν στα δημόσια λουτρά.

Αλλά ενώ οι πλούσιοι είχαν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν μπάνιο σε “φρέσκο και καθαρό” νερό και να έχουν συνοδούς στο μπάνιο, οι οποίοι θα κάλυπταν κάθε τους ανάγκη, οι φτωχότεροι μπορούσαν να κάνουν μπάνιο φθηνότερα με ήδη χρησιμοποιημένο, από άλλους, νερό.

Όπως και στην αρχαιότητα, αυτά τα μεσαιωνικά δημόσια λουτρά ήταν στο επίκεντρο της ζωής της κοινότητας. Continue reading

Πώς έβλεπαν το μπλε χρώμα οι άνθρωποι της αρχαιότητας;

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!!

10513364_1504591149773892_8036361475521861721_n

Το μπλε χρώμα γεννήθηκε στη Νεολιθική Εποχή, όταν εμφανίστηκαν οι πρώτες τεχνικές βαφής. Παρέμεινε επί μακρόν ένα χρώμα δεύτερης κατηγορίας, που δεν διαδραμάτιζε κανένα ρόλο ούτε στην κοινωνική ζωή ούτε στις θρησκευτικές πρακτικές ούτε στην καλλιτεχνική δημιουργία.

Εδώ πιότερα ……

http://artmag.gr/…/art-a…/about-art/item/3814-the-blue-color

SACHA DISTEL….this guy’s in love

 

Ο Σασά Ντιστέλ ήταν ένας από τους διασημότερους και ομορφότερους Γάλλους τραγουδιστές, που μεσουράνησε τις δεκαετίες 50, 60 και 70.

Ο ερμηνευτής των «Μεσιέ Κανιμπάλ» και «Σκουμπιντού»  γεννημένος στο Παρίσι στις 29 Ιανουαρίου το 1933, ο Ντιστέλ ξεκίνησε την καριέρα του στον καλλιτεχνικό χώρο στην ηλικία των 16 ετών.

Η επιτυχία ήλθε λίγα χρόνια μετά, το 1958, με την κυκλοφορία του «Σκουμπιντού». Από τότε, μέχρι και το 2003, ερμήνευσε περισσότερα από 200 κομμάτια, πολλά από τα οποία αγαπήθηκαν από το κοινό όσο λίγα. Μεταξύ αυτών, το «Μεσιέ Κανιμπάλ», «Ο Κελ Νουί» κ.ά.

Continue reading

Εθνική Εβδομάδα Συμφιλίωσης: «Μην αποκρύπτεις την ιστορία»

«You grew up under this fear that someone in authority called the ‘native protector’ could intervene in your life and remove you to a mission or a settlement for whatever reason. If you weren’t doing well at school or being mischievous or you didn’t wear the right sort of clothes, you could be removed, or if you started speaking your own language, if you started to visit old people who were sitting down in the camp somewhere».

 

Η Εθνική Εβδομάδα Συμφιλίωσης είναι μια περίοδος που τιμούμε και οικοδομούμε παράλληλα τον σεβασμό μεταξύ των Ιθαγενών Αυστραλών και εκείνων που κατοικούν στην περιοχή Torres Strait, με τον υπόλοιπο πληθυσμό της χώρας. Επίσης σηματοδοτεί δύο σημαντικές ημερομηνίες για την ιστορία των Ιθαγενών: Το δημοψήφισμα του 1967 και την απόφαση Mabo του 1992.

Κεντρικό θέμα της φετινής Εθνικής Εβδομάδας Συμφιλίωσης είναι «Don’t Keep History A Mystery», που σε ελεύθερη απόδοση σημαίνει «Μην αποκρύπτεις την ιστορία», προσκαλώντας άπαντες να μάθουν την αυστραλιανή ιστορία. Continue reading

Η Εξέγερση των Χωρικών (Peasants’ Revolt)

 

 

Hμέρα απεργίας σήμερα ας θυμηθούμε την Εξέγερση των Χωρικών (Peasants’ Revolt), όπως ονομάστηκε από τους ιστορικούς,  η πρώτη μεγάλη λαϊκή εξέγερση στην Αγγλία, με κύριο αίτιο το δυσβάστακτο χαράτσι, που επέβαλε στους υπηκόους του ο νεαρός βασιλιάς Ριχάρδος Β’ το 1381.

Η λαϊκή δυσαρέσκεια προϋπήρχε ήδη από το 1351, όταν επιβλήθηκε με νόμο η καθήλωση των μισθών των αγρεργατών, παρότι υπήρχε έλλειψη εργατικών χεριών, εξαιτίας της πρόσφατης μεγάλης επιδημίας πανώλης.

Κορυφώθηκε, όμως, με την επιβολή ενός κεφαλικού φόρου για τη χρηματοδότηση του πολέμου με τη Γαλλία («Εκατονταετής Πόλεμος»), που ξεσήκωσε όχι μόνο τους αγρότες, αλλά και τους αστούς.

Continue reading

Ένας σοφράς …. θαλασσινός

Στα χωριά ήταν ένα σκεύος που δεν έλειπε από κανένα σπίτι …

Εγώ το βρήκα πεταμένο αφού είχε ραγίσει .. κι είπα να του δώσω μια δεύτερη ζωή …..

 

 


Τάβλα – Σοφράς efi’s craft

 

Ο «Σοφράς» ή σουφράς, ήταν ένα στρογγυλό τραπέζι φαγητού μικρός ή μεγάλος με πολύ χαμηλά πόδια, ως 40 εκατ. ύψος, δεν το χρησιμοποιούσαν μόνο για τραπέζι φαγητού.

Οι τρώγοντες κάθονταν σταυροπόδι, εκτός των νέων γυναικών που έτρωγαν στηριζόμενες στα γόνατά τους ή καθισμένες σε μικρά σκαμνιά. Οι άνδρες κάθονται πάνω σε προσκέφαλα σταυροπόδι πάντοτε.

Παλαιότερα τραπεζομάντηλα δεν χρησιμοποιούσαν αλλά πάνω στο σοφρά έβαζαν ένα μεγάλο σινί και μέσα σ΄αυτό τα σάνια ή σαγάνια.

Στα μεγάλα δείπνα, όπως στην περίπτωση γάμου χρησιμοποιούσαν σουφράδες ορθογώνιες σε κανονικό ύψος για 10 ή και περισσότερα άτομα και κάθονταν σε ξύλινα καθίσματα.

Οι γυναίκες όμως δεν συμμετείχαν στο κοινό με τους άνδρες τραπέζι αλλά σε ξεχωριστό. Πάνω στο σοφρά έκαναν κι άλλες δουλειές, όπως το πλάσιμο των φύλλων ζυμαριού για τις πίτες, το ζύμωμα της καλαμποκοκουλούρας, των πρόσφορων για την εκκλησιά, των κουλουριών.

Πάνω αναποδογύριζαν αμέσως μετά το ξεφούρνισμα τις πίτες, άπλωναν τα σύκα μετά το βράσιμό τους για να γίνουν οι συκομαϊδες κ.α.

30 ιστορίες από νυφικό μετάξι

19105483_1974322569467412_81116927360921852_n

.….. Ποιος να’ ξερε

πώς ύφανες αυτό το λευκό σου φόρεμα!

Με πόση αγρύπνια, με πόση αλμύρα

και πόσα αστέρια κυνηγώντας.

Πόσα νησιά μπελόνιασες σε μίσχους λουλουδιών

συνάζοντας στη χούφτα σου βροχή

να πίνουν τα σπουργίτια τον Αύγουστο.

Ποιος να’ ξερε

Πόσο επώδυνο, μα πόσο αληθινό

ήταν εκείνο το ταξίδι μέσα σου. …..

Νόνη Σταματέλου

 

Τριάντα περίτεχνα νυφικά, μερικά από τα οποία εκτίθενται για πρώτη φορά, και ανήκαν σε κοπέλες από πλούσιες οικογένειες, αλλά και σε γυναίκες από αγροτικές περιοχές αφηγούνται τις ιστορίες τους στην περιοδική έκθεση “Νύφες: ιστορίες από μετάξι”. Continue reading

Jeanne Baret – Ο πρώτος «θηλυκός ναύτης» που έκανε τον γύρο του κόσμου

 

Όταν Γάλλος φυσιοδίφης Philibert Commerson αποφάσισε να πλεύσει γύρω από όλο τον κόσμο το 1766, συνοδευόταν από τον βοηθό του κύριο Jean Baret – επίσης γνωστή ως κυρία Jeanne Baret, την τότε οικονόμο του.

Τότε γυναίκες δεν είχαν τη δυνατότητα να υπηρετήσουν σαν πλήρωμα σε πολεμικά πλοία, έτσι έπρεπε να μεταμφιεστεί σαν άντρας εάν ήθελε να δει τον κόσμο.

Ο καπετάνιος του πλοίου έγραψε, «Θαυμάζω την αποφασιστικότητά της. Έχω λάβει μέτρα για να εξασφαλίσει ότι δεν θα έχει κάποια δυσάρεστη εμπειρία. Το δικαστήριο πιστεύω ότι θα είναι, επιεικής και θα την συγχωρέσει για την παραβίαση των βασιλικών διαταγμάτων. Το παράδειγμα της δύσκολα θα είναι μεταδοτικό σε άλλες γυναίκες.» Continue reading

Ward Creole Hunters Mardi Gras Indians

Ο Ινδιάνοι του Μαρντί Γκρα, είναι μια παράδοση των κατοίκων της πόλης της Νέας Ορλεάνης, η οποία έχει τις ρίζες της στα χρόνια της δουλείας στις Ηνωμένες Πολιτείες (γύρω στα 1700) .

Σκλάβοι αφρικάνικής καταγωγής οι οποίοι δραπέτευαν από τις φυτείες, έβρισκαν καταφύγιο και φροντίδα, σε καταυλισμούς ιθαγενών ινδιάνων (των φυλών Choctaw, Seminoles, και Chickasaws) σε ολόκληρη την πολιτεία της Λουιζιάνα.

Προς τιμήν αυτού του γεγονότος, οι αφροαμερικανοί κάτοικοι της νέας Ορλεάνης, ντύνονται με ινδιάνικα κουστούμια, κατά τη διάρκεια του Μαρντί Γκρά (της μέρας του Καρναβαλιού, περίπου αντίστοιχης με τη δική μας Καθαρή Δευτέρα) και παρελαύνουν στους δρόμους της πόλης.

Οι πλωτοί κήποι των Αζτέκων

Κατά τη διάρκεια των 10ου και 11ου αιώνων μ.Χ., οι Αζτέκοι ανέπτυξαν ένα σύστημα πλωτών κήπων βασισμένων στην υδροπονία – ακουαπονία.

Διωγμένοι από το έδαφος τους, εγκαταστάθηκαν στη λίμνη Texcoco, στο νησί Tenochtitlan, δίπλα στη σημερινή Πόλη του Μεξικού. Ανίκανοι να καλλιεργήσουν στην ελώδη ακτή της λίμνης, έφτιαξαν πλεκτές σχεδίες από καλάμια και ρίζες.

Αυτές οι σχεδίες σκεπάζονταν με λίγο χώμα από το βυθό της λίμνης, και κατόπιν επέπλεαν στο νερό της λίμνης. Τα φυτά καλλιεργούνταν πάνω στις σχεδίες και οι ρίζες τους, περνώντας μέσα από το πλέξιμο των σχεδιών, κατέβαιναν στο νερό.

Continue reading

The Monster Study – Η «τερατώδης μελέτη» του 1939

Η ανθρώπινη φυλή φημίζεται για την ικανότητά της να θρυμματίζει κάθε ίχνος ευαισθησίας και θαλπωρής.

Παρά, λοιπόν, την όποια ανάπτυξη και εξέλιξή μας σαν είδος, κάτι που εν πολλοίς οφείλεται στην απανταχού επιστημονική κοινότητα, υστερούμε σε πιο συναισθηματικά πλαίσια, όπως το ενδιαφέρον και η συμπόνια για τον συνάνθρωπο.

Ανά καιρούς έχουν λάβει χώρα πολλά πειράματα με διαφορετικούς σκοπούς και επιδιώξεις, αλλά, ταυτόχρονα, και διαφορετικά θύματα. Χωρίς να γίνεται αποδεκτή η αναγκαστική θυσία των ζωικών οργανισμών, που χρησιμοποιούνται από τους ειδικούς, θα ήταν εύλογη η αποχή ανθρωπίνων οργανισμών από ανάλογα εγχειρήματα. Continue reading

H ματωμένη Πρωτομαγιά του «ανίκητου»

Το 1976, 1η Μαΐου, είχαμε το θάνατο του Αλέκου Παναγούλη σε τροχαίο.

imaes
Ο Αλέκος Παναγούλης έχει μείνει στην ιστορία σαν σύμβολο της αντίστασης κατά της χούντας για την απόπειρα δολοφονίας ενάντια στον δικτάτορα Παπαδόπουλο, με τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού, τον Αύγουστο του 1968.

Είχε συλληφθεί άμεσα και είχε τελειώσει την απολογία του με τη φράση

«Δεν υπάρχει, κύριοι στρατοδίκαι, ωραιότερο κύκνειο άσμα για κάθε αγωνιστή, από τον επιθανάτιο ρόγχο μπροστά στα πολυβόλα του εκτελεστικού αποσπάσματος της τυραννίας».

Η παγκόσμια κατακραυγή της δίκης απέτρεψε την εκτέλεση του Παναγούλη. Στη φυλακή βασανίστηκε μέχρι την απελευθέρωσή του. Η αμνηστία που έδωσε ο Παπαδόπουλος τον Αύγουστο του 1973 κάλυπτε και τον Αλέκο Παναγούλη.

Η συγκυρία του θανάτου του Παναγούλη σε τροχαίο χαρακτηρίζεται από πολλούς ιδιαίτερα ύποπτη, επειδή μόλις λίγο καιρό πριν το θάνατό του, είχε φέρει στη δημοσιότητα στοιχεία από τα μυστικά αρχεία της ΕΣΑ. Continue reading

Ο παραμυθάς και η μαγισσούλα Αϊναφέτς

Περίεργη που είναι μερικές φορές η ζωή ! Εκπλήξεις που μας επιφυλάσσει !!

 

Εδώ και κάμποσο καιρό βρήκα μια νέα διαδικτυακή φίλη την

Σε κάποιο σχόλιο αναφέρθηκε στον σύζυγό της που έκανε την μετάφραση σε ένα βιβλίο του Κρισναμούρτι … όπως πάντα μπήκα να δω σε τι βιβλίο αναφερόταν και βλέπω το όνομα του μεταφραστή  … ΝΙΚΟΣ ΠΙΛΑΒΙΟΣ….

Νίκος Πιλάβιος είναι ΕΝΑΣ … για μένα …

Ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ των πιο όμορφων χρόνων της γενιάς μου…… ο γλυκύτατος ασπρομάλλης κύριος, που με το μαγικό του γιλέκο πετούσε και μιλούσε στα ζώα και στα φυτά…..

Τρελάθηκα από τη χαρά μου …..

Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ μου ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ ήταν ο σύζυγος της ΑΓΑΠΗΜΕΝΗΣ μαγισσούλας μου ….

Να σας θυμίσω λίγα πράγματα για την εκπομπή εκείνη… για να θυμηθούν όσοι την έβλεπαν και να μάθουν όσοι ίσως δε τη γνωρίζουν …… Continue reading

Εις μνήμην εύζωνα Κωνσταντίνου Κουκίδη

Όταν ο εύζωνας Κωνσταντίνος Κουκίδης έπεσε από την Ακρόπολη για να μην παραδοθεί

18119152_1950316221868047_2280411864167357677_n

Ξημερώνει Κυριακή του Θωμά όμως η Αθήνα δεν δείχνει να ασχολείται με τις γιορτές. Η πόλη είναι έρημη και όλα τα σπίτια και τα μαγαζιά κλειστά. Γιατί; Οι Γερμανοί έχουν εισβάλλει στην Αττική και είναι καθ’οδόν για την πρωτεύουσα. Continue reading

Παγκόσμια Ημέρα Σχεδίου (Graphic Design)


Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Σχεδίου (Graphic Design) θα σας πάω στο σπήλαιο του Λασκό την Καπέλα Σιξτίνα της προϊστορικής τέχνης

Μια τυχαία ανακάλυψη από τέσσερις Γάλλους πιτσιρικάδες των περίφημων σπηλαίων του Λασκό , στα Πυρηναία, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1940, μετακίνησε την ιστορία της Τέχνης μερικές χιλιάδες χρόνια προς τα πίσω!!!!

Οι εγχάρακτες πάνω στην πέτρα παραστάσεις των προϊστορικών προγόνων μας έδειξαν ότι το ανθρώπινο είδος δεν ήταν προορισμένο να ζει κυνηγώντας μόνο την τροφή του, αλλά ένιωθε και την ανάγκη να εκφράσει τον κόσμο του με τα μαγικά εργαλεία της Τέχνης.

Continue reading

Chernobyl Year – Jehanne Dubrow


We dreamed of glowing children,
their throats alive and cancerous,
their eyes like lightning in the dark.
We were uneasy in our skins,
sixth grade, a year for blowing up,
for learning that nothing contains
that heat which comes from growing,
the way our parents seemed at once
both tall as cooling towers and crushed
beneath the pressure of small things—
family dinners, the evening news,
the dead voice of the dial tone.
Even the ground was ticking.
The parts that grew grew poison.
Whatever we ate became a stone.
Whatever we said was love became
plutonium, became a spark
of panic in the buried world.

 

32 χρόνια από το δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ήταν 26 Απριλίου του 1986 όταν εξερράγη ένας αντιδραστήρας στο πυρηνικό εργοστάσιο, προκαλώντας την μεγαλύτερη μέχρι τότε περιβαλλοντική καταστροφή.

Δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν άμεσα, ωστόσο η διαρροή ραδιενέργειας θεωρείται υπεύθυνη για χιλιάδες άλλους θανάτους από καρκίνο στην ευρύτερη περιοχή, ακόμα και σε γειτονικές χώρες.

Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν.