Samuel van Hoogstraten – A Peepshow with Views of the Interior of a Dutch House

.

The peepshow is a rectangular box; the interior is painted on three sides, as well as on the top and bottom

 

The sixth side is open; originally light would have entered the box from this side, perhaps through specially treated paper stretched across it. The box would have been placed close to a window or illumination provided by a candle. There are peep-holes in the two shorter sides which provide the illusion of three-dimensional views of the interior of a house.

Hoogstraten’s box is an unusually elaborate example, decorated on the exterior with allegorical paintings which correspond to chapters in a theoretical book that the artist was to write later. The long side illustrates

Continue reading

Advertisements

Trinity of the spiral – Lucian Dobârtă

26229770_1856687951029353_1548409260859092341_n

The triskelion or ‘triskele’ is also known as the tri-spiral or ‘Spiral of Life’. The three spirals in the triskelion are interconnected with no open ends thus creating one continuous line. Each spiral turns in the same direction. The three spirals represent balance, harmony and continual motion indicative of the flow of life and of the Earth in her seasons and cycles. Continue reading

Unesco – The perfumes of Grasse on the list of the patrimony of the Humanity

Άυλη πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO τα περίφημα αρώματα της Γκρας

Η πόλη Γκρας στην Κυανή Ακτή έγινε κοιτίδα της αρωματοποιίας τον 16ο αιώνα, καθώς τα βυρσοδεψεία της ζητούσαν αρωματικές πρώτες ύλες για να κατεργάζονται τα δέρματα και να αρωματίζουν τα γάντια

 

 

The know-how related to the perfume of Grasse was inscribed on the list of the intangible cultural heritage of Humanity by a specialized committee of Unesco meeting in Port-Louis, capital of Mauritius.

 

Each year, the Unesco Committee meets to evaluate nominations and decide whether or not to include the intangible cultural practices and expressions of intangible heritage proposed by the States Parties to the 2003 Convention.

In November 28, a specialized committee of Unesco meeting in Port-Louis, capital of Mauritius, decided to register the know-how related to the perfume of Grasse in the Alpes-Maritimes.
Continue reading

Nativity scene at Vatican’s St. Peter’s Square sculpted out of 700 tons of sand

Φάτνη από… άμμο στο Βατικανό

Αν και η άμμος παραπέμπει σε καλοκαίρι, ο ευφάνταστος καλλιτέχνης Ρικ Βαράνο σκέφτηκε να τη χρησιμοποιήσει τα Χριστούγεννα, για να κατασκευάσει τη φάτνη του Βατικανού στην πλατεία του Αγίου Πέτρου.

VATICAN-CHRISTMAS-POPE

The Vatican unveiled its novel Nativity scene for Christmas in St. Peter’s Square Friday afternoon — sculpted completely out of sand for the first time.

The traditional scene depicting Joseph, Mary and the infant Jesus surrounded by angels, shepherds, animals and the Three Wise Men was made with over 700 tons of sand and is about 82 square feet. Continue reading

Is It Fashion, or Is It Art? Roberto Capucci’s Sculpture Dresses

 

Capucci is one of the most important designers in post-WW2 Italy. He opened his first salon in 1950, when he was only 20 years old, and achieved international success very quickly. Jacqueline Kennedy and Marilyn Monroe were among the celebrities who wore his dresses. His Nine Dresses dress featured famously in a 1950s Cadillac ad, too.

As Nine Dresses shows, his works have been highly sculptural since the beginning. They’re highly three-dimensional even when no one is wearing them. Many are based on an unusual, box-shaped silhouette. His works are highly geometric, and they have also been compared to origami. Continue reading

The Serpentine Galleries Pavilions, a history

Serpentine : το πιο διάσημο εφήμερο περίπτερο τέχνης του κόσμου

 

Η Serpentine Gallery, η οποία  βρίσκεται στους κήπους Kensington, στο δυτικό τμήμα του Hyde Park στο Λονδίνο, αναθέτει κάθε χρόνο, από το 2000 σε κορυφαίους αρχιτέκτονες του κόσμου, το σχεδιασμό του καλοκαιρινού της περιπτέρου – μία προσωρινή κατασκευή εξωτερικού χώρου που φτιάχνεται κάθε χρόνο για την περίοδο των 4 μηνών του καλοκαιριού δίπλα στην γκαλερί.

Mια φωτογραφική διαδρομή από το 2018 προς τα πίσω στο 2000 για εσάς!!!

The Serpentine is a world-famous contemporary art centre in London composed of two galleries at the opposite sides of the Kensington Gardens’ Serpentine Lake in Hyde Park: the original Serpentine Gallery, established in 1970 in a former tea pavilion, and the new Serpentine Sackler Gallery opened in 2013 and designed by the Iraqi-born British architect Zaha Hadid. Along with the activity of its permanent galleries, the Serpentine is renowned for the temporary summer pavilion, commissioning since 2000 to some of the most prominent international architects. Continue reading

Harriet Powers : Bible Quilt and Pictorial Quilt

Η Harriet Powers (1837-1910) ήταν αφρικανικο-Αμερικανή σκλάβα και λαϊκή καλλιτέχνης που δημιούργησε παπλώματα στην αγροτική Georgia. Χρησιμοποίησε παραδοσιακές τεχνικές εφαρμογών για να καταγράψει τοπικούς θρύλους, ιστορίες της Βίβλου και αστρονομικά γεγονότα.

Μόνο δύο από τα παπλώματά  της είναι γνωστό ότι έχουν βρεθεί : το Bible Quilt and το Pictorial Quilt..

Χάρη στην επιστολή που ανακαλύφθηκε το 2009 γνωρίζουμε ότι ήταν μια λογοτέχνης που μεταμόρφωσε γνωστές ιστορίες που διάβασε σε εικονογραφικά αριστουργήματα.

Harriet Powers. Pictorial quilt. 1895-98. Museum of Fine Arts, Boston

When the second wave feminist movement in the 1970s brought domestic art into the discussion of art history, textiles became a central topic. This led to the rediscovery of Harriet Powers, whose two surviving quilts currently hang in the Smithsonian and in the Museum of Fine Arts in Boston.

Powers, born a slave in Georgia in 1837, created the quilts after she was Continue reading

The symbolism of The Lady and the Unicorn tapestry cycle

 

Η Κυρία και ο Μονόκερoς

Οι ταπισερί (χαλιά τοίχου), αποτελούν ένα ιδιαίτερα σημαντικό τμήμα της μεσαιωνικής τέχνης και σε αυτές συμπεριλαμβάνεται η διάσημη σειρά της Κυρίας με τον Μονόκερω. Πιστεύεται ότι η σειρά, βασισμένη σε γαλλικά σχέδια, υφάνθηκε σε εργαστήριο της Φλάνδρας κατά τα τέλη του 15ου αιώνα, ύστερα από παραγγελία ενός Γάλλου ευγενούς. Οι πέντε σκηνές είναι αλληγορικές των πέντε αισθήσεων, ενώ η έκτη όμοια στο στυλ και η πιο όμορφη από τις υπόλοιπες, αποτελεί θέμα διχογνωμίας.

 

This slideshow requires JavaScript.

The arrival of The Lady and the Unicorn tapestry cycle at the Art Gallery of New South Wales from February 10 presents a rare opportunity to see a work of art revered by specialists and enthusiasts alike. It has been called everything from the “Mona Lisa of the Middle Ages”, to “a national treasure of France”. Comprising six individual pieces and made around the year 1500, tapestries of such quality are rare, and few examples survive. Continue reading

Tussar Paintings – History of traditional Odisha silk saree artworks

Tussar Paintings are commonly known as Patta Chitra and is quite a popular art in West Bengal and Odisha. It’s a traditional art done on a piece of cloth or silk sarees with Lord Krishna stories.

Patta means a piece of cloth and Chitra means painting. Various types of cloth materials are used for the patta paintings and the most popular cloths are gauze like cloth, tussar silk and so on.

Continue reading

“Like being in a dream”

Called Curiosity Cloud, Katharina Mischer and Thomas Traxler’s installation for Perrier-Jouët consists of 264 suspended blown-glass bulbs, each of which contains a hand-made model of an insect.

The installation lies dormant when there’s nobody around. But the bulbs light up and the insects inside start fluttering against the glass as soon as visitors get close.
Continue reading

Restless Temple – ride the storm

Temples are usually made of stone, stand still and glorify mortal and immortal power. I started to think about this temple in 2000, as a monument to our ambitious and precarious ingenuity – always at the mercy of the forces of Nature. This temple moves between the powers of wind and gravity.

Οι ναοί συνήθως κατασκευάζονται από πέτρα, στέκονται ακόμα και δοξάζουν τη θνητή και αθάνατη δύναμη. Άρχισα να σκέφτομαι αυτό το ναό το 2000, ως μνημείο της φιλόδοξης και επισφαλούς εφευρετικότητας μας – πάντα στο έλεος των δυνάμεων της Φύσης. Αυτός ο ναός κινείται ανάμεσα στις δυνάμεις του ανέμου και της βαρύτητας. Continue reading

The Ancient Art of Tibetan Butter Sculpture

.

Η γλυπτική με βούτυρο, λέγεται ότι είναι μια αρχαία παράδοση των βουδιστών του Θιβέτ. Χρησιμοποιούσαν βούτυρο και διάφορες βαφές, προκειμένου να δημιουργήσουν διάφορα γλυπτά με μικρή διάρκεια ζωής, με αφορμή το Νέο Έτος αλλά και άλλων θρησκευτικών κυρίως εορτασμών.

Ακόμα και ο Βρετανός μουσικός θρύλος David Bowie έκανε μια αναφορά για την γλυπτική με βούτυρο του Θιβέτ στο τραγούδι του «Silly Boy Blue» το 1967.

There are many things in Tibet that most parts of the world find strange and intriguing. Probably one of the strangest, yet most beautiful, things to come out of this remote region of China is the Tibetan Butter Sculptures. Continue reading

Circle of Light’: Stunning light show projected onto Bolshoi Theater

.

Μια “πολύπλευρη και συναρπαστική οδύσσεια του φωτός που ενώνει τον κόσμο”, όπως λένε και οι διοργανωτές, η εκδήλωση στοχεύει στη δέσμευση των επισκεπτών σε ένα περιπετειώδες ταξίδι σε απομακρυσμένα μέρη του πλανήτη μας, γνωριμία με διάφορους πολιτισμούς και τις παραδόσεις τους.

 

The annual international ‘Сircle of light’ festival has begun in Moscow, thrilling spectators at the capital’s most beautiful locations. The state-of-art work of modern lighting technologies is devoted to a theme of an adventurous worldwide journey.

The 4th “Circle of light” festival has started welcoming its guests right in the heart of Moscow, as it is set in such majestic sightseeing places as the Bolshoi Theater, Ostankino, the All-Russian exhibition center (VDNKh), Tsaritsyno park and the Kuznetsky Most street.

A “multifaceted and fascinating odyssey of light that unites the world,” as organizers say, the event is aimed at engaging the visitors into an adventurous journey around remote places of our planet, getting to know various cultures and their traditions.

 

https://www.rt.com/news/195008-circle-light-festival-moscow/

I am not a crafter – Ο “δενπιάνουνταχέρια μου”

 

Those who read me will know that from time to time I post some of my crafts !! I’m not a professional and I’m not selling anything!

I just try to make small constructions first for me and then for my friends and share with you the joy of creation!So some people tell me “I can not do this” … Incorrectly !!

Everyone can as you can read  for the 10 types of crafter below:

http://inmyc.gr/2016/06/01/typesofcrafter/

 

 

 

Όσοι με διαβάζετε θα ξέρετε ότι κατά διαστήματα αναρτώ κάποιες από τις κατασκευές μου!! Δεν είμαι επαγγελματίας και δεν πουλάω τίποτε!

Απλά προσπαθώ να φτιάξω μικρές κατασκευές πρώτα για μένα και ύστερα για τους φίλους μου και μοιράζομαι μαζί σας τη χαρά της δημιουργίας!
Κάποιοι λοιπόν μου λένε “εμένα δεν πιάνουν τα χέρια μου” …

Λάθος όλοι μπορούν όπως πολύ εύστοχα γράφει μια φίλη για τους 10 τύπους crafter παρακάτω :

http://inmyc.gr/2016/06/01/typesofcrafter/

“He is a fully functional and competent person who uses his hands daily for all the necessary tasks such as eating, dressing, bathing, carrying things, etc. but once found near handicraft materials, his hands as an allergic reaction, stop catching.

They break down and freeze as soon as they see the handicraft materials or a finished craft and come back as soon as they move away from the allergen source.

Ο δεν πιάνουν τα χέρια μου crafter

Είναι ένας απόλυτα λειτουργικός και αρτιμελής άνθρωπος που χρησιμοποιεί τα χέρια του καθημερινά για όλες τις απαραίτητες εργασίες όπως να φάει, να ντυθεί, να κάνει μπάνιο, να κουβαλήσει πράγματα κ.λπ. αλλά μόλις βρεθεί κοντά σε υλικά χειροτεχνίας, τα χέρια του ως αλλεργική αντίδραση, σταματάνε να πιάνουν. Νεκρώνουν και παγώνουν μόλις δει τα υλικά χειροτεχνίας ή μια τελειωμένη χειροτεχνία και επανέρχονται μόλις απομακρυνθεί από την αλλεργιογόνο πηγή. Continue reading

The Pigeon Towers of Iran

Oι  περίτεχνοι περιστερώνες της Περσίας!

 

 

During the 16th and 17th century, particularly around the time of the Safavid reign, the Iranian folks built a large number of towers to house pigeons. The pigeons were domesticated not for their meat (pigeon is especially revered in Islam), but rather for their droppings, which the locals collected and used to fertilize melon and cucumber fields.

Κατά τη διάρκεια του 16ου και 17ου αιώνα, κυρίως στα χρόνια της βασιλείας των Σαφαβιδών στην Περσία, ο λαός έχτισε έναν μεγάλο αριθμό πύργων για περιστέρια, τα οποία εξημέρωναν όχι τόσο για το κρέας τους όσο για τα περιττώματά τους, που τα χρησιμοποιούσαν για να λιπάνουν τις καλλιέργειες πεπονιών και αγγουριών.

Continue reading

Children are the Victims of Adult Vices

.

Thirteen sculptures in central Moscow graphically depicting vices of the modern world

 

 

In 2001, Russian artist Mihail Chemiakin constructed an unusual sculpture, “Children are the Victims of Adult Vices,” depicting two unaware children playing as 13 evil statues surround them.

Τα 13 “διαβολικά” γλυπτά απεικονίζουν τον αλκοολισμό, την εκμετάλλευση της παιδικής εργασίας, την αδιαφορία, τον εθισμό στα ναρκωτικά, την πορνεία, τον σαδισμό, την άγνοια, την ψευδοεπιστήμη, τον πόλεμο, τη φτώχεια, την κλοπή, την τιμωρία του κεφαλαίου και την υποστήριξη της βίας.

The 13 “evil” sculptures depict alcoholism, exploitation of child labour, indifference, drug addiction, prostitution, sadism, ignorance, pseudoscience, war, poverty, theft, capitol punishment, and advocating violence.

Continue reading

Bee in the city – Manchester – England

“Η μέλισσα στην πόλη”, είναι μια εγκατάσταση με περισσότερα από 100 γιγαντιαία γλυπτά μέλισσας.

Κάθε μέλισσα έχει σχεδιαστεί και διακοσμηθεί ξεχωριστά για να αντικατοπτρίζει την πόλη, τη βιομηχανική της κληρονομιά και τη μουσική της σκηνή!

 

Photograph: Christopher Thomond for the Guardian

 

http://www.theargus.co.uk/uk_national_news/16362998.bee-in-the-city-trail-creates-buzz/

Helwan Wax Museum, Cairo

 

 

 

The Helwan Wax Museum stands among several museums abound by the city of Cairo, located in Helwan suburb and is one of the most important museums in Egypt not only because of its rare holdings telling the stages of evolution in the Egyptian history from the beginning of the Pharaohs to the modern era, but also with the contents of the museum’s meticulously made waxy statues that mad professionals to put the museum in the second place on the most famous wax museums in the world. Continue reading

Ireland’s Great Hunger Museum at Quinnipiac University

.

“Ο ιρλανδικός λιμός από το 1845 έως το 1852 ήταν η μεγαλύτερη κοινωνική καταστροφή, από πλευράς ηθικής και ταλαιπωρίας, που η Ιρλανδία έχει βιώσει ποτέ”.

 

 

“The Irish Famine of 1845 to 1852 was the greatest social calamity, in terms of morality and suffering, that Ireland has ever experienced.”

 Michael D. Higgins, President of Ireland

 

 

Ireland’s Great Hunger Museum at Quinnipiac University in Hamden, Connecticut, is sending its acclaimed art collection to Ireland in 2018.

The works will go to Dublin Castle and Skibbereen—diametric epicenters of the Great Famine (1845-52)— as well as Derry, for the exhibition Coming Home: Art and the Great Hunger.

The museum’s collection, the only one of its kind in the world, constitutes an incomparable direct link to the past of almost 6.5 million Irish and 40 million Irish-American people.

Το Ιρλανδικό Μουσείο Πείνας του  Πανεπιστημίου Quinnipiac στο Hamden του Κοννέκτικατ στέλνει την περίφημη συλλογή έργων τέχνης στην Ιρλανδία το 2018.

Τα έργα της  Μεγάλης Πείνας (1845-52) θα πάνε στο Κάστρο του Δουβλίνου και στο Skibbereen  – καθώς και στο Derry , για την έκθεση

Coming Home: Τέχνη και Μεγάλη Πείνα.

Η συλλογή του μουσείου, μοναδική στο είδος της στον κόσμο, είναι ένας ασύγκριτος άμεσος σύνδεσμος με το παρελθόν περίπου 6,5 εκατομμυρίων Ιρλανδών και 40 εκατομμυρίων Ιρλανδών-Αμερικανών.

https://www.artandthegreathunger.org/

https://www.ighm.org/

 

 

Jenny’s Bowker quilts tell tales about people in the Middle East

.

Jenny Bowker has been named in the 2018 Queen’s birthday honours for services to Australia-Middle East cultural relations thanks to her extraordinary works of traditional craft

 

[Through my quilts], I wanted people to look into the eyes of some of the people I knew – who were not well off – and see that they were gentle.”

A Bedouin guide in Egypt’s White Desert in Farafra features in one of Jenny Bowker’s quilts. “People always ask me how long these quilts take to make,” she tells us. “And what they’re really acknowledging and admiring is that I was willing to spend as much as two years on the work. There are things that you can do with fabric, which make it more meaningful, more evocative, more interesting than a painting.”

Ένας οδηγός Βεδουίνων στην Λευκή Έρημο της Αιγύπτου Farafra ποζάρει σε ένα από τα παπλώματα της Jenny Bowker. “Οι άνθρωποι με ρωτούν πάντα πόσο χρόνο χρειάζονται αυτά τα παπλώματα για να φτιαχτούν”, μας λέει. “Και αυτό που πραγματικά αναγνωρίζουν και θαυμάζουν είναι ότι ήμουν πρόθυμη να ξοδέψω δύο χρόνια για το έργο. Υπάρχουν πράγματα που μπορείτε να κάνετε με το ύφασμα, τα οποία το κάνουν πιο σημαντικό, πιο υποβλητικό, πιο ενδιαφέρον από τη ζωγραφική.

https://www.thenational.ae/arts-culture/art/these-quilts-tell-tales-about-people-in-the-middle-east-and-take-years-to-make-1.748533

 

Spencer Tunick ‘Return of the Nude’

 

The New York photographer is in Melbourne to create his latest mass nude photographic work. Almost 300 naked participants braved temperatures of 9C on top of a Woolworths supermarket in Prahran

 

 

Παρά τη χαμηλή θερμοκρασία στη Μελβούρνη, περισσότεροι από 300 Αυστραλοί γδύθηκαν, για να πάρουν μέρος στο νέο πρότζεκτ του Σπένσερ Τούνικ. Continue reading

Μπατίκ -Πάντρεμα Βαφής και Κεριού

 

Μακρά Ιστορία, Λαμπρό Μέλλον

Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά πότε και πού γεννήθηκε το μπατίκ. Στην Κίνα, σώζονται δείγματα που χρονολογούνται από τον έκτο αιώνα .

Δεν έχει ακόμα διευκρινιστεί πότε έφτασε η τεχνική στην Ινδονησία, αλλά το 17ο αιώνα υπάρχουν ήδη ενδείξεις εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου μπατίκ σε αυτή τη χώρα.

Τις πρόσφατες δεκαετίες, το μπατίκ κερδίζει συνεχώς έδαφος στις προτιμήσεις του κοινού, και αποτελεί πλέον σύμβολο της ινδονησιακής εθνικής ταυτότητας.

Continue reading

Jerusalem Festival of Light 2018

 .

June 27 – July 5 2018

 

Η  Ιερουσαλήμ γιορτάζει για δέκατη χρονιά το φεστιβάλ φωτός!!

Αυτό το μοναδικό φεστιβάλ προσελκύει εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες από το Ισραήλ και το εξωτερικό που κάνουν βόλτες στα γραφικά σοκάκια της Παλιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ, απολαμβάνοντας τη μαγεμένη ατμόσφαιρα, ενώ οι τοίχοι και οι πλακόστρωτοι δρόμοι φωτίζονται με μια εκπληκτική ποικιλία σύγχρονων εγκαταστάσεων φωτός.

 

 

Jerusalem’s light festival celebrates 10 years! This unique festival attracts hundreds of thousands of visitors from Israel and abroad who stroll the picturesque lanes of Jerusalem’s Old City taking in its enchanted ambiance while its walls and cobblestone streets are illuminated with an amazing variety of modern light art installations created by local and international artists. The juxtaposition of the historic Old City with innovative and captivating artwork is a sight to behold. Continue reading

Alberto Giacometti’s studio is returning to Montparnasse in Paris

.

Άνοιξε το Ίδρυμα Αλμπέρτο Τζακομέττι  στις 20 Ιουνίου 2018 στο Παρίσι

Αυτός θα είναι ένας νέος χώρος, αφιερωμένος στο έργο του Αλμπέρτο Τζακομέττι και σε εκθέσεις, καθώς και στην ιστορική έρευνα και την παιδαγωγική της τέχνης.

535971

Το καινοτόμο πολιτιστικό ίδρυμα στοχεύει να προσφέρει νέες προοπτικές για το έργο του καλλιτέχνη και την περίοδο της δημιουργίας του. Με έκταση 350 τετραγωνικά μέτρα, το Ινστιτούτο θα βρίσκεται στην ιστορική περιοχή Montparnasse, όπου ο καλλιτέχνης έζησε και εργάστηκε καθ ‘όλη τη διάρκεια της καριέρας του.

Με πάνω από 300 γλυπτά, 90 έργα ζωγραφικής και χιλιάδες έργα σε χαρτί, διαθέτει την πλουσιότερη συλλογή έργων τέχνης του καλλιτέχνη στον κόσμο. Το ίδρυμα κατέχει επίσης μια αξιόλογη συλλογή φωτογραφιών και αρχειακό υλικό. Ένα μεγάλο μέρος αυτής της κληρονομιάς παρέμεινε απρόσιτο για το κοινό από τον θάνατο του καλλιτέχνη το 1966. Continue reading

Πεταλωτές και τέχνη με “πέταλα” – Farriers and Horseshoe Art

 

 

Aφορμή για αυτή την ανάρτηση στάθηκε ένας νέος φίλος που απέκτησα πρόσφατα εδώ στο ηλεκτρονικό αλισβερίσι μου

https://ramblingsofafarrier.com/ o οποίος εκτός από πολλά ωραία που γράφει στο ιστολόγιο του, κάνει τέχνη με τα πέταλα των αλόγων…..
Horseshoe Art

images

Αλμπάνηδες ή καλιγωτές ή πεταλωτές, ονομάζονταν οι τεχνίτες που αναλάμβαναν την τοποθέτηση πετάλων στις οπλές των υποζυγίων (αλόγων, γαϊδουριών, μουλαριών, βοδιών), που χρησιμοποιούνταν σε αγροτικές ή/και άλλες εργασίες.

Σκοπός του καλιγώματος είναι η προφύλαξη του πέλματος των υποζυγίων και η διατήρηση της ευστάθειάς τους. Η διαδικασία διαρκούσε περίπου 15 – 25 λεπτά (και για τα τέσσερα πέταλα) και επαναλαμβανόταν σε τακτά χρονικά διαστήματα, ανάλογα με τη συχνότητα και το είδος των υπηρεσιών που πρόσφερε, αλλά και το έδαφος όπου βάδιζε συνήθως κάθε ζώο. Πάντως το φθινόπωρο, λόγω των εποχιακών γεωργικών δραστηριοτήτων υπήρχε αύξηση της ζήτησης για πεταλωτές. Continue reading

Οι γλαύκες της Αφροδίτης Λίτη στο Νομισματικό μουσείο

Στις 7 Ιουνίου  στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών, εγκαινιάστηκε η έκθεση:  «Οι Γλαύκες και η Αθηναϊκή Δημοκρατία. Από την Αρχαία Νομισματική στη Σύγχρονη Γλυπτική».

Αφορμή για την έκθεση, που πραγματοποιείται στην αίθουσα «Μάντω Οικονομίδου» του Ιλίου Μελάθρου σε συνεργασία με την καταξιωμένη γλύπτρια Αφροδίτη Λίτη, καθηγήτρια της ΑΣΚΤ, αποτελεί ο πανελλαδικής εμβέλειας εορτασμός των Πράσινων Πολιτιστικών Διαδρομών στον οποίο το Νομισματικό Μουσείο συμμετέχει δυναμικά τα έξι τελευταία χρόνια.

Η έκθεση εντάσσεται στις καινοτόμες δράσεις του Νομισματικού Μουσείου που ως στόχο έχουν τόσο το διαπολιτιστικό διάλογο, όσο και την προβολή στο ευρύ κοινό της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, όπως αυτή καταγράφεται σε αρχαία τέχνεργα, αλλά και σύγχρονα έργα τέχνης.

Στο πλαίσιο αυτό, που το κατέστησαν ένα σταθερό και καίριο σημείο αναφοράς στην πολιτιστική ζωή της Αθήνας, το Νομισματικό Μουσείο Continue reading

«Η κεραμική ενώνει»

 

 

Με αφορμή το Ευρωπαϊκό έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2018 παρουσιάζεται στο Κέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμεικής – Ίδρυμα οικ. Γ. Ψαρόπουλου περιοδική έκθεση με θέμα «Η κεραμική ενώνει» σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ουγγαρίας και την Πρεσβεία της Λετονίας.

Η έκθεση περιλαμβάνει την ενότητα  Κεραμική και συντεχνία με έργα κεραμικά και χαρακτικά του Ούγγρου καλλιτέχνη Janos Lipovics, καθώς και την ενότητα Ο δρόμος του Ηλίου με έργα πορσελάνης της Λετονής καλλιτέχνιδας KristīneNuķePanteļejeva.

Continue reading

Royal Academy of Arts’ summer exhibition

Τα 250 χρόνια της λειτουργίας της γιορτάζει φέτος η Βασιλική Ακαδημία Τεχνών (Royal Academy of Arts) στο Λονδίνο.

 

Η επέτειος πυροδότησε το μεγάλο σχέδιο επέκτασης και ανανέωσης των εγκαταστάσεων και του εξαιρετικής τέχνης ιστορικού κτιρίου της Ακαδημίας. Τα σχέδια για τη νέα μορφή υπογράφει ο διακεκριμένος αρχιτέκτων Ντέιβιντ Τσίπερφιλντ.

 

This year, the Royal Academy of Arts’ summer exhibition is celebrating its 250th anniversary, and the London-based institution is pulling out all the stops to make sure the event is a memorable one. Turner-prize winner and RA member Grayson Perry has been tasked with curating the exhibition, which features more than 1,300 artworks and will be open to the public from June 12 until August 19.

 

https://www.thenational.ae/arts-culture/art/five-things-to-look-out-for-at-the-royal-academy-of-arts-summer-exhibition-1.738863#11

Τα βιτρώ στους καθεδρικούς του μεσαίωνα ήταν «η Βίβλος των φτωχών»

 

Εκεί αναπαρίσταντο ιστορίες από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη για να βλέπουν οι πιστοί και να οδηγούνται στη σχέση τους με το θείο.

Έναν καινούργιο οπτικό «οδηγό» στην πνευματική ανάταση του σύγχρονου ανθρώπου ετοίμασε ο Αμερικανός καλλιτέχνης βιτρώ Τομ Χόλντμαν. Με μια διαφορά. Οι αναφορές είναι και στις 25 θρησκείες του κόσμου μας. Και ο Χόλντμαν τονίζει ότι σε αυτό που ετοίμασε, η θρησκεία είναι απλώς μέρος της αφηγούμενης ιστορίας και όχι το επίκεντρό της. Continue reading

Ζωγραφίζοντας με τη φωτιά

Η μυρωδιά του καμμένου ξύλου για πολλούς είναι μια ευχάριστη  ανάμνηση…
Σε συνδυασμό με τη Φαντασία και τη δημιουργική ανάγκη, η Φωτιά γίνεται ενα υπέροχο εργαλείο που ζωγραφίζει πάνω σε οτιδήποτε καίγεται…

 

 

Η πυρογραφία είναι μια τεχνική ζωγραφικής, όπου χρησιμοποιούμε δύο από τα αρχέγονα στοιχεία της φύσης… Το ξύλο και τη φωτιά. Μέσα από τη καταστροφή του ξύλου, καίγοντας το, κάτι καινούργιο γεννιέται. Είναι μία πανάρχαια τεχνική όπου αρχικά γινόταν με πυρακτωμένες βέργες και σφραγίδες καθώς και με τη θερμική δύναμη του Ηλίου.

Στις μέρες μας, χρησιμοποιούμε ειδικό εργαλείο με μεταλλική ακίδα το οποίο θερμαίνεται με ηλεκτρισμό και έτσι αγγίζοντας το ξύλο αποτυπώνει για πάντα το κάψιμο όπως το μελάνι στο χαρτί…
Continue reading

Τα “κεντίδια” του ψωμιού

.

Ας δούμε τα “κεντίδια” του ψωμιού με οδηγούς τις εκπαιδεύτριες του Λυκείου των Ελληνίδων Κερατέας, οι οποίες κουβαλούν με σεβασμό αλλά και αξιοσύνη αυτή την πατροπαράδοτη τέχνη, «κεντούν» το ψωμί με ζυμαρένια κεντίδια και σύμβολα, άμεσα συνδεδεμένα με την λαογραφία.

 

Στις μεγάλες γιορτές, στους γάμους και στις χαρές το ευλογημένο ψωμί, η βασική διατροφή των Ελλήνων, φορούσε τα καλά του και στολιζόταν με τα σεβαστά σύμβολα της αγροτικής ζωής.

Κεντίδια και πλουμίδια αναπαριστούσαν πάνω του εικόνες από τον αγροτικό βίο : ζώα, φύλλα και καρπούς από ελιές, κλήματα κ.ά. Το γράμμα Β συμβόλιζε το ζυγό του αλετριού και σχεδόν πάντα είχε στο κέντρο του ένα μεγάλο σταυρό. Τα ζυμαρένια Continue reading

Heartstopping horrors – Aftermath: Art in the Wake of World War

Η τέχνη μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο  βρίσκεται στο Tate Britain, στο Λονδίνο, από τις 5 Ιουνίου έως τις 23 Σεπτεμβρίου 2018

.

4064

 

Αυτή η συγκλονιστική, συναρπαστική έκθεση δεν καταγράφει μόνο τον εφιάλτη της μάχης. Περιέχει επίσης ένα από τα μεγαλύτερα γλυπτά του 20ου αιώνα – τον “The Fallen Man”, το οποίο κοστίζει στο δημιουργό του τη ζωή του!

Περιλαμβάνονται 150 έργα που χρονολογούνται από το 1916 έως το 1932. Η επιμελήτρια της έκθεσης Έμμα Τσάμπερς εξήγησε το σκεπτικό: «Ένας από τους τρόπους με τους οποίους ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεος επηρέασε τους καλλιτέχνες είναι ότι τους έκανε να αναλογιστούν την διαφθορά της καθεστηκυίας τάξης και πώς η πολιτική κατάσταση οδήγησε στον πόλεμο. Τους απασχολεί πολύ η ανασύσταση των κοινωνικών σχέσεων την περίοδο μετά τον πόλεμο. Τόσο το νταντά όσο και ο υπερρεαλισμός αναζητούν νέους τρόπους για να εντάξουν στην τέχνη τις παλιές αστικές αξίες».

Continue reading

Άβολες κι ωραίες …. οι ψάθινες καρέκλες

.

Αιτία για αυτή την ανάρτηση ήταν η απορία μιας διαδικτυακής μου φίλης που έχει επισκεφθεί την Ελλάδα τούτες τις μέρες….

Παραπονέθηκε λοιπόν για τις ψάθινες καρέκλες που θεωρεί άβολες ….

Ρωτά λοιπόν  Why are Greek taverna chairs so uncomfortable?

Και αν το καλοσκεφτούμε ίσως όλοι μας να έχουμε την ίδια γνώμη!!!

The reason for this post was the question of an internet friend who has visited Greece these days …. 

So she complained about the wicker chairs that she considers awkward …. So why is Greek taverna chairs so uncomfortable?

And if we think maybe all of us have the same opinion !!!

Για μένα όμως τουλάχιστον όσο άβολες κι αν είναι δεν παύουν να μου θυμίζουν ΕΛΛΑΔΑ!!!!

Καλωσορίζοντας λοιπόν την GeorgieMoon στην πατρίδα μας και αφού της ευχηθώ οι καρέκλες να είναι το μόνο άβολο πράγμα που θα συναντήσει να κάνω μια ιστορική αναδρομή  στις άβολες αλλά τόσο ταιριαστές καρέκλες  με τα γραφικά μας μέρη …

Πριν εμφανιστούν οι πλαστικές πολυθρόνες και οι καρέκλες από ξύλο, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν ψάθινες.

But for me at least as bad as they are they do not cease to remind me ……of GREECE !! 

So, welcoming GeorgieMoon to our homeland, and since I wish the chairs are the only inconvenient thing to come across to make a historical retrospection on the awkward but so matching chairs with our picturesque parts … 

Before the plastic armchairs and wooden chairs appeared, people used straw.
Continue reading

Frederic Arnold _ Lest We Forget: The Mission

Υποσχέθηκε να μη τους ξεχάσει και το έκανε…….

Καθώς τα ονόματα διαβάστηκαν τραβήχτηκαν τα σεντόνια και οι φιγούρες που αποκαλύφθηκαν είχαν η καθεμιά μια ιστορία να παρουσιάσουν για τις ζωές των στρατιωτών του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, που δεν κατάφεραν να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Το γλυπτό αυτό είναι δουλειά επτά χρόνων και πάνω από 70 χρόνια αναμνήσεων των 12 πιλότων από τους  13 που υπηρέτησαν μαζί με τον Frederic Arnold !

Αυτός και Jim Hagenbach ήταν  οι μοναδικοί επιζώντες και για χρόνια πάλευαν με τους “δαίμονες” τους…

Έμειναν φίλοι για πάντα…..

Ένα τραυματικό σοκ από το θάνατο του αδελφού του τον έφερε αντιμέτωπο με όσα χρόνια κουβαλούσε στη ψυχή του…

Έγραψε τότε ένα βιβλίο εξιστορώντας όλη τη φρίκη που βίωσαν…

Όταν πέθαινε και ο φίλος  του είπε “ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ” την υπόσχεση … να μη τους ξεχάσουμε ποτέ…..

ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΗΡΗΣΕ !!!!!!!!!

As the names were read — Teenager, Squadron Leader, Good Lookin’, Lucky Strike, Eager Beaver, Frenchy, Montana, Lonesome, Tailend Charlie, Stud, Speed and Handsome — the grandchildren removed the sheets, revealing each figure carrying his own message and representing the lives of airmen who did not make it home.

The new sculpture is the result of seven years of work, and more than 70 years of memories inspired by the deaths of 12 fellow pilots who served in World War II with Arnold. Continue reading

Αρχιτεκτονική από… συρματόπλεγμα – Edoardo Tresoldi’s Sculptural Poetics

Ως μέρος μιας… βασιλικής εκδήλωσης στο , ο Ιταλός δημιουργός Edoardo Tresoldi έφτιαξε ένα περιβάλλον από τεράστια αρχιτεκτονικά στοιχεία κατασκευασμένα από… συρματόπλεγμα.


Οι κατασκευές καλύπτουν ένα χώρο 7000 τετραγωνικών μέτρων και φτιάχτηκαν σε διάστημα τριών μηνών σε συνεργασία με το τοπικό design studio Designlab Experience. Continue reading

Το «Μουσείο της Σελήνης» ταξιδεύει

Ο εικαστικός Luke Jerram, από το Μπρίστολ, ειδικεύεται στις εγκαταστάσεις. Η σελήνη, έργο του με διάμετρο επτά μέτρα, φωτίζεται από μέσα.

Αποτυπώνει με σκανδαλιστική λεπτομέρεια τις φωτογραφίες του δορυφόρου του πλανήτη από τη NASA, με κλίμακα 1:500.000, κάθε εκατοστό του γλυπτού αντιπροσωπεύει πέντε χιλιόμετρα της επιφάνειας του ουράνιου σώματος. Continue reading

Vintage Travel Posters Greece

 

Σας καλούμε σε ένα γοητευτικό ταξίδι στην Ελλάδα ….. γιατί εκτός από προβλήματα έχουμε και ομορφιές!!!!

 

This slideshow requires JavaScript.

Λάτρης πολύ περισσότερο της vintage παλιάς καλής απλής γραφιστικής της εικονογράφησης, (μακριά από την εύκολη λύση της φωτογραφίας), πέτυχα μια αφίσα Greece απ’ τα παλιά και αναζήτησα στο δίκτυο παλιές αφίσες που παρουσίαζαν την Ελλάδα.

Με τα λιγότερα τότε μέσα οι εικονογράφοι αποτυπώνουν εξαιρετικά τον μύθο, τον πλούτο και την απλότητα της χώρας.

Απόλαυση!

http://athensville.blogspot.gr/2013/07/greece-vintage-poster.html

 

Διεθνής Ημέρα Γλυπτικής

Ερμής του Πραξιτέλη

Κωνσταντίνος Καβάφης «Τυανεύς Γλύπτης»

 

Καθώς που θα το ακούσατε, δεν είμ’ αρχάριος.

Κάμποση πέτρα από τα χέρια μου περνά.

Και στην πατρίδα μου, τα Τύανα, καλά

με ξέρουνε· κ’ εδώ αγάλματα πολλά

με παραγγείλανε συγκλητικοί.

                                        Και να σας δείξω

αμέσως μερικά. Παρατηρείστ’ αυτήν την Pέα·

σεβάσμια, γεμάτη καρτερία, παναρχαία.

Παρατηρείστε τον Πομπήιον. Ο Μάριος,

ο Aιμίλιος Παύλος, ο Aφρικανός Σκιπίων.

Ομοιώματα, όσο που μπόρεσα, πιστά.

Ο Πάτροκλος (ολίγο θα τον ξαναγγίξω).

Πλησίον στου μαρμάρου του κιτρινωπού

εκείνα τα κομμάτια, είν’ ο Καισαρίων.

Και τώρα καταγίνομαι από καιρό αρκετό

να κάμω έναν Ποσειδώνα. Μελετώ

κυρίως για τ’ άλογά του, πώς να πλάσω αυτά.

Πρέπει ελαφρά έτσι να γίνουν που

τα σώματα, τα πόδια των να δείχνουν φανερά

που δεν πατούν την γη, μόν’ τρέχουν στα νερά.

Μα να το έργον μου το πιο αγαπητό

που δούλεψα συγκινημένα και το πιο προσεκτικά·

αυτόν, μια μέρα του καλοκαιριού θερμή

που ο νους μου ανέβαινε στα ιδανικά,

αυτόν εδώ ονειρεύομουν τον νέον Ερμή.

Ιστορικοφανής δραματικός μονόλογος ανώνυμου φανταστικού προσώπου, καταγόμενου από τα Τύανα της Καππαδοκίας. Τα Τύανα ήταν αρχαία πόλη που βρισκόταν σε περιοχή της σημερινής κεντρικής Τουρκίας. Continue reading

“No Message” by Dimitris Polychroniadis

 

 

«Ο τίτλος της σειράς έργων NO MESSAGE προέκυψε από ένα όνειρο που είδα πρόσφατα.

Ένα μπουκάλι στην ακροθαλασσιά μ’ ένα χαρτάκι μέσα. Σπάζω το μπουκάλι για να διαβάσω το μήνυμα αλλά το χαρτάκι είναι κενό, ξεθωριασμένο ίσως από την χρόνια έκθεσή του στον ήλιο.

Ένας αποστολέας άγνωστος που δεν θα μάθει ποτέ αν το μήνυμά του θα φτάσει σε κάποιον προορισμό. Κι ένας τυχαίος παραλήπτης που περιμένει ν’ ανακαλύψει ‘το μήνυμα’ όμως η προσδοκία του δεν εκπληρώνεται. Continue reading

Τα Κεραμικά του Πάσχα

Φωτογραφία του Yorgos Kyriakopoulos.
Τέσσερα αρχετυπικά κεραμικά σκεύη για το ψήσιμο του πασχαλινού αρνιού στο Αιγαίο. Όλα καδόσχημα και μεγάλα, ώστε να χωράνε ένα αρνάκι ή ένα κατσικάκι σε διάφορες τοπικές πασχαλινές συνταγές.

Μαστέλο από την Σίφνο (στην επάνω σειρά). Τα μαστέλα απαντούν και σε άλλα Κυκλαδονήσια με διάφορα ονόματα. Το αρνάκι μπαίνει διαμελισμένο και ποτισμένο στο κρασί πάνω σε κληματόβεργες.

Ριφολεκάνη ή ριφολεχάνης (στην μεσαία σειρά) από την Ρόδο. Το αρνάκι (που λέγεται “λαμπριάτης”), μαγειρεύεται ολονυχτίς με ρύζι και αρωματικά. Η λέξη προέρχεται από τις λέξεις ερίφιο και λεκάνη.

Μουούρι (αριστερά κάτω) από την Κάλυμνο. Το αρνάκι μαγειρεύεται παρόμοια με τον ροδίτικο λαμπριάτη. Παρόμοιο σκεύος απαντάται και στην Κω.
Λαμπριάτης (κάτω κέντρο και δεξιά) από την Άνδρο.

Το αρνάκι τοποθετείται σε κληματόβεργες (όπως στο μαστέλο) αλλά υπάρχουν ειδικά παράλληλα νεύρα στο εσωτερικό γιά να ακουμπάνε οι βέργες.

 

Τα αυγά Φαμπερζέ αποκαλύπτουν τη ρωσική ιστορία

 

Ο Πέτερ Καρλ Φαμπερζέ (ρωσικά: Карл Густавович Фаберже, αγγλικά: Peter Carl Fabergé, 1846 – 1920) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Ρώσους χρυσοχόους, κοσμηματοποιούς και σχεδιαστές διακοσμητικών μικροτεχνημάτων.

Τα Πασχαλινά Αυγά του Φαμπερζέ έμελλε να περάσουν στην Ιστορία ως τα απόλυτα σύμβολα της αριστοκρατικής πλουτοκρατίας, κοστίζοντας πλέον ασύλληπτα ποσά…

Continue reading

Φώτης Βαρθής – Μια παραδοσιακή ιστορία σε 14 έργα χαρακτικής

 

This slideshow requires JavaScript.

Ο Φώτης Βαρθής έγραψε και εικονογράφησε μια παραδοσιακή ιστορία που αποτελείται από 14 έργα χαρακτικής. Πρόκεται για την ιστορία ενός βασιλιά, που βρίσκει ένα παιδί εγκαταλελειμμένο στο δάσος και αποφασίσει να το υιοθετήσει και να το μεγαλώσει σαν να ήταν δικό του, πλάι στους άλλους δύο γιούς του.

Όμως τα χρόνια περνούν, ο βασιλιάς γερνάει και αρρωσταίνει, και στο κάστρο φτάνουν νέα για ένα αντίπαλο στρατό που κατευθύνεται εναντίον τους. Τα τρία παιδιά καλούνται να βρουν τον τρόπο για να υπερασπιστούν το κάστρο και τον πατέρα τους..

Ο Φώτης Βάρθης κατάγεται απ” την Κέρκυρα και ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχοντας παρακολουθήσει σεμινάρια βιβλιοδεσίας και με έμφαση στην τεχνική της ξυλογραφίας, εκτός των χαρακτικών σχεδιάζει και δημιουργεί αυθεντικά βιβλία.

Το βυζαντινό σχέδιο, ως μια εικαστική γλώσσα, δένει με τις θεματικές αναζητήσεις των έργων του προσπαθώντας να μεταφέρει μια ζωγραφική παράδοση αιώνων που διατηρείται, ανανεώνεται και εμπλουτίζεται. Ζητήματα όπως η πίστη, όχι μόνο ως προς το θείο αλλά και ως προς τον εαυτό και τον «άλλο», η σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με το πνευματικό, επανέρχονται συχνά στις αλληγορικές συνθέσεις που δημιουργεί.

Η σπουδαία τέχνη της αρωματοποιίας στην αρχαία Ελλάδα και τα Μυρεψεία

Η αρωματοποιία αποτελούσε έναν κλάδο ξεχωριστό, που απαιτούσε δεξιοτεχνία, εφευρετικότητα, αλλά και την απαραίτητη μυστικότητα. Επρόκειτο για μια σπουδαία τέχνη για την οποία γράφτηκαν ποικίλα αρχαία συγγράμματα, με περιεχόμενο θεραπευτικό, καλλωπιστικό και επικουρικό.

Οι αρχαίοι διέκριναν τα αρώματα σε δύο κατηγορίες. Σε αυτά που βρίσκονταν σε υγρή κατάσταση, τα έλαια, και στα παχύρρευστα και στερεά, τις αλοιφές. Τα ρήματα που χρησιμοποιούσαν αντίστοιχα ήταν το χρίω και το αλείφω, ενώ συναντάται επίσης το ξεραλοίφειν για επάλειψη σε στεγνό και όχι υγρό σώμα. Τα αρωματικά έλαια χαρακτηρίζονται ως ευώδη.

Δέσποινα Μεϊμάρογλου: “Όσο δέχεσαι τη διαφορετικότητα του άλλου, όποια και να είναι αυτή, γίνεσαι πολύ καλύτερος άνθρωπος”

Η Δέσποινα Μεϊμάρογλου είναι κυριολεκτικά μια δημιουργός και πολίτιδα του κόσμου.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια απ’ όπου η οικογένεια της αναγκάστηκε να φύγει μαζί με τους υπολοίπους Αιγυπτιώτες Έλληνες μετά το τέλος της βρετανικής επικυριαρχίας στην αφρικανική χώρα…

 

This slideshow requires JavaScript.

Σπούδασε ζωγραφική σε ένα φημισμένο κολέγιο Καλών Τεχνών στην Αγγλία, επέστρεψε στην Ελλάδα το ’66 όπου για βιοποριστικούς λόγους εργάστηκε επί δέκα χρόνια ως γραφίστρια και στη συνέχεια art director σε διαφημιστική εταιρεία πριν μπορέσει επιτέλους να αφοσιωθεί στην εικαστική δημιουργία.

Σήμερα, στα εξήντα εννέα της χρόνια, είναι πλέον διεθνώς αναγνωρισμένη με το – εννοιολογικό στην πλειοψηφία του – έργο της το οποίο εκτείνεται σε αρκετούς τομείς και χρησιμοποιεί εξίσου πολλά υλικά και μεθόδους να εστιάζει στην κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα και την προσωπική της φιλοσοφία να καθορίζεται, όπως λέι η ίδια, από τα δίπολα παρουσία/απώλεια και μνήμη/επανα-τοποθέτηση της Ιστορίας.

http://www.avgi.gr/article/10970/1492125/despoina-meimaroglou-e-pragmatikoteta-einai-entelei-kati-poly-prosopiko-

Φλέρτ με το felt ή αλλιώς συμπίληση

Τυχαία το ανακάλυψα αλλά ξεκίνησα δειλά δειλά τις κατασκευές χαχαχα.
Έψαξα και βρήκα και την ιστορία του……

 

 

Εfi’s felt crafts 2018

Η τεχνική αυτή του felting (ή συμπίλησης στα ελληνικά) αποτελεί και τον αρχαιότερο τρόπο κατασκευή υφάσματος, πολύ πριν τη γένεση του αργαλειού και της υφαντικής τέχνης.

Και όπως προκύπτει ξεφυλλίζοντας τις σελίδες της ιστορίας, η τεχνική έχει τις ρίζες τις στις απέραντες στέπες της Μογγολίας και του Κιργιστάν. Ως προς την τέχνη της συμπίλησης μαλλιών πιστεύεται ότι ανακαλύφθηκε με τυχαίο τρόπο και εξελίχθηκε Continue reading

Ai Weiwei, Without Fear or Favor

 

H πολιτική κριτική που ασκεί σε αυταρχικά καθεστώτα σε όλο τον κόσμο, από τις διώξεις πολιτικών αντιφρονούντων στην πατρίδα του, την Κίνα, μέχρι την απάνθρωπη στάση που επιφύλαξε η Ε.Ε. σε πρόσφυγες και μετανάστες. Continue reading

Επίσκεψη στο ηλιοβασίλεμα στο Μουσείο Χρήστου Καπράλου

 

Αίγινα, θέση Πλακάκια, τρία χιλιόμετρα από το λιμάνι κατά μήκος του παραλιακού δρόμου. Ενας ωραίος περίπατος, εάν ρισκάρει κανείς τα σμήνη από τα δίκυκλα. Στο βάθος του ορίζοντα το ηλιοβασίλεμα υποχωρεί αργά, μαζεύοντας και σβήνοντας τα χρώματά του, απαράλλαχτα όπως ο καλλιτέχνης μαζεύει τα πινέλα του και ρίχνει μια ματιά στο έργο του «Αύριο πάλι με το φως της ημέρας».

Στην Αίγινα το φως είναι η πρώτη ύλη, η κινητήριος δύναμη. Μετά έρχεται η έμπνευση του καλλιτέχνη. Ολοι όσοι έζησαν και δημιούργησαν στην Αίγινα: ο Νίκος Νικολάου, ο Σπύρος Βασιλείου, ο Γιάννης Μόραλης που, στην Αίγινα, έχει το ατελιέ του πάντα – μιλούν για το φως της Αίγινας. Ακόμα και όταν σβήνει, απαλά, νυχοπατώντας, για να δώσει τη θέση του στη νύχτα, το φως είναι κυρίαρχο. Πάνω στον ασβεστωμένο εξώστη τα γλυπτά του Χρήστου Καπράλου αποχαιρετούν το φως που αποσύρεται από την αυλή. Continue reading

Η τέχνη ήταν πάντα εκεί για να αποτυπώσει την ψυχική ασθένεια

Μια σύντομη ιστορία της ψυχικής ασθένειας στην τέχνη

 


mentalart1

Saint Bartholomew Exorcising, circa 1440-1470 (Google Art Project, via Wikimedia Commons)

Η ιστορία μας έχει δείξει ότι σημαντικές ψυχικές διατραχές έχουν καλυφθεί από πολλές περιπτώσεις δαιμονισμού.(KazuhiroTajima-Pozoet. al. BMJ Case Reports 2009).

 

mentalart2

Portrait of Joan the Mad by Juan de Flandes, circa 1496 – 1500 (Gallery of Web Art, via Wikimedia Commons)

Η Χουάνα (γνωστή και ως Τζοάνα και Τζόαν) της Καστίλλης γεννήθηκε στο Τολέδο της Ισπανίας στις 6 Νοεμβρίου 1479, το τρίτο παιδί της βασίλισσας Ισαβέλλας της Καστίλλης και του βασιλιά Φερδινάνου ΙΙ του Aragon. Λίγο μετά τον γάμο της με τον Δούκα της Βουργουνδίας, οι άνθρωποι της αυλής άρχισαν να την αποκαλούν ως η Χουάνα η Τρελή (la loca). Continue reading

Νέλλα Γκόλαντα, η καλλιτέχνις που «σμίλεψε» τον δημόσιο χώρο

«Ως παιδί είχα την ευτυχία να ζήσω σε ένα υπαίθριο μουσείο: την Ελλάδα. Από τους ναούς της κλασικής αρχαιότητας μέχρι τα πιο ταπεινά κτίσματα, οι ‘Ελληνες πάντα ανέπνεαν μέσα στην ανθρώπινη κλίμακα».

Η Γκόλαντα είναι μία από τις πλέον ιδιαίτερες περιπτώσεις Ελλήνων καλλιτεχνών, όχι μόνο για την προσωπική της κοσμοθεωρία αλλά και για τη σφραγίδα που άφησε στον αστικό μας χώρο. Ηδη από πολύ νωρίς, η αναγνωρισμένη εικαστικός αποφάσισε ότι οι δύο διαστάσεις δεν χωρούν το δημιουργικό της αφήγημα και έτσι ανοίχτηκε στον χώρο, κάνοντας «γλυπτική τοπίου».

΄Εχει διαμορφώσει τον παραθαλάσσιο χώρο στον Φλοίσβο, το θέατρο της Αιξωνής, τα ανενεργά Λατομεία Μαρμάρου στον Διόνυσο τον «γλυπτό ποταμό» στο κέντρο της Λάρισας, από την οποία κατάγεται, ενώ έχει υλοποιήσει και μια παρέμβαση σε ένα τμήμα της Αττικής Οδού.
Continue reading