The Galaxy Railways ….



For me the weekend with my grandson ΤΟΜ is a train trip to the galaxy…

Wish to all of you  a nice weekend!!!



To all the souls that bloom in heaven


…..In God’s garden
Where flowers never die,
you are a flower will bloom forever
Watered by my tears I cried ……

Aφιερωμένο στην αδελφούλα μου  και σε όλες αυτές τις ψυχούλες που ανθίζουν στον Παράδεισο!!!


Memorial poems – A Flower Blooms In Heaven

The Fight of Two (lions) Within You

* For the needs of my grandson’s photo  i changed the title

The Fight of Two Wolves Within You

An old Cherokee is teaching his grandson about life:

“A fight is going on inside me,” he said to the boy.

“It is a terrible fight and it is between two wolves. One is evil–he is anger, envy, sorrow, regret, greed, arrogance, self-pity, guilt, resentment, inferiority, lies, false pride, superiority, and ego.”

He continued, “The other is good – he is joy, peace, love, hope, serenity, humility, kindness, benevolence, empathy, generosity, truth, compassion, and faith. The same fight is going on inside you–and inside every other person, too.”

The grandson thought about it for a minute and then asked his grandfather: “Which wolf will win?”

The old Cherokee simply replied, “The one you feed.”

* Tom is feeding the lion with his easter chocolate egg … i believe this is the good one as it is next to the side of his heart ❤


Κράτα το

Κράτα το

Bloom like a flower….


“Speed of life is a killer not a healer,

so slow down to bloom like a flower.”

Debasish Mridha

Today is my birthday and this wish was given to me by a friend of mine!!
So i am sharing this wish with you !!

Thank you so much for reading and sharing your beautiful thoughts with me.

Thank  also Humanity Lives On  for

Versatile Blogger Award



PS :  I am thankful for all the beautiful people I have around me. You all have contributed to something very exciting in my life. I thank everybody for all the fabulous birthday wishes. 


Κράτα το

Κράτα το

My last kite…..


I remember ……. like today …… the kites …. of my life…

that none of them has ever reached the heights …

Another started out strong ….   heavy … unhappy …. with scars on his paper body ….

Another was swirling like a spoiled child who did not want to separate the earth …….

Another liked to hang on a tufted tree … .. and look at the struggle of the others ….

Another power cord far away to meet …. there he would be scrambling as if seeking his heroic death … ..

But this KITE of mine THE LAST…….ONE Continue reading

Children’s games in ancient China

During ancient times, children didn’t have smart phones, ipads or computers to entertain them. Instead, they came up with interesting games to play in their childhood. Let’s take a look.

In my country it’s a time when people of all ages can take a break from their everyday, dress up in full costume and dance in the street!

This is carnival in Greece and my grandson Tom is Chinese child for this year!

Let’s see the games that Chinese children used to play!!! Continue reading

Ηis name TOM – Θωμάς αλλά όχι άπιστος

«Πάντα από κάπου θα πιάνεσαι να προχωράς στη ζωή ψηλαφίζοντας»

“Always from somewhere you will be able to walk in life by palpating”

Several times, we are also going through the Thomas infidelity stage that we are asking for evidence to convince … Human to challenge one’s words. Besides, in our society, trustworthiness is considered a malady. So we ask for evidence. We do not mean to believe if we do not “palpate” by put the finger into the print of the nails.
It is the need of man for “appreciable” testimony. Time, life, and death are conditional when we want it beyond every stupid fear of the unexpected, the extraordinary, the new coming.

Αρκετές φορές περνάμε και εμείς από το στάδιο της απιστίας του Θωμά που ζητάμε αποδείξεις ώστε να πειστούμε… Ανθρώπινο να αμφισβητούμε τα λεγόμενα κάποιου. Άλλωστε στην κοινωνία μας ο ευκολόπιστος θεωρείται βλάξ. Έτσι ζητάμε αποδείξεις. Δεν εννοούμε να πιστέψουμε εάν δεν «ψηλαφίσουμε» επί των τύπων των ηλών. Είναι η ανάγκη του ανθρώπου για την «αισθητή» μαρτυρία. Ο χρόνος, η ζωή και ο θάνατος είναι υπό αίρεση όταν το θελήσουμε εμείς πέρα από κάθε ηλίθιο φόβο απέναντι στο απροσδόκητο, το εξαιρετικό, το καινούριο που έρχεται.

One year wishes….

Ποιανού κράτους το αλφάβητο να βρω

τις λέξεις να ταιριάξω

για να χωρέσουν τις ευχές

που θέλω να σου γράψω εγγονέ μου…..

Whose  state the alphabet to find

the words to match

to accommodate the wishes

I want to write to you my grandson…..


I am not a crafter – Ο “δενπιάνουνταχέρια μου”


Those who read me will know that from time to time I post some of my crafts !! I’m not a professional and I’m not selling anything!

I just try to make small constructions first for me and then for my friends and share with you the joy of creation!So some people tell me “I can not do this” … Incorrectly !!

Everyone can as you can read  for the 10 types of crafter below:




Όσοι με διαβάζετε θα ξέρετε ότι κατά διαστήματα αναρτώ κάποιες από τις κατασκευές μου!! Δεν είμαι επαγγελματίας και δεν πουλάω τίποτε!

Απλά προσπαθώ να φτιάξω μικρές κατασκευές πρώτα για μένα και ύστερα για τους φίλους μου και μοιράζομαι μαζί σας τη χαρά της δημιουργίας!
Κάποιοι λοιπόν μου λένε “εμένα δεν πιάνουν τα χέρια μου” …

Λάθος όλοι μπορούν όπως πολύ εύστοχα γράφει μια φίλη για τους 10 τύπους crafter παρακάτω :

“He is a fully functional and competent person who uses his hands daily for all the necessary tasks such as eating, dressing, bathing, carrying things, etc. but once found near handicraft materials, his hands as an allergic reaction, stop catching.

They break down and freeze as soon as they see the handicraft materials or a finished craft and come back as soon as they move away from the allergen source.

Ο δεν πιάνουν τα χέρια μου crafter

Είναι ένας απόλυτα λειτουργικός και αρτιμελής άνθρωπος που χρησιμοποιεί τα χέρια του καθημερινά για όλες τις απαραίτητες εργασίες όπως να φάει, να ντυθεί, να κάνει μπάνιο, να κουβαλήσει πράγματα κ.λπ. αλλά μόλις βρεθεί κοντά σε υλικά χειροτεχνίας, τα χέρια του ως αλλεργική αντίδραση, σταματάνε να πιάνουν. Νεκρώνουν και παγώνουν μόλις δει τα υλικά χειροτεχνίας ή μια τελειωμένη χειροτεχνία και επανέρχονται μόλις απομακρυνθεί από την αλλεργιογόνο πηγή. Continue reading

Summer Storm – Sara Teasdale

Kαλοκαιρινές καταιγίδες και κατασκευές κάτω από μια παλιά βάρκα…

Summer storms and crafts under an old boat



efi’s summer crafts 2018

The panther wind
Leaps out of the night,
The snake of lightning
Is twisting and white,
The lion of thunder
Roars — and we
Sit still and content
Under a tree —
We have met fate together
And love and pain,
Why should we fear
The wrath of the rain!

Old habit that does not stop waking up in the morning, wherever I am … even on holidays.

I took my coffee….  brushes … my paintings and after the morning walk I drove to the sea in Skopelos and started painting and decoupage …

That morning looked different from the others …

The sky was loading and the sun did not come out

Everything seemed like a great rain coming.


Παλιά συνήθεια που δεν κόβεται να ξυπνώ πολύ πρωί όπου κι αν είμαι… ακόμα και στις διακοπές..

Έπαιρνα τον καφέ μου…. τα πινέλα… τις μπογιές μου και μετά τον πρωϊνό περίπατο άραζα στη θάλασσα στη Σκόπελο και άρχιζα τη ζωγραφική…

Κείνο το πρωϊνό φαινόταν αλλιώτικο από τα άλλα…

Ο ουρανός φόρτωνε και ο ήλιος αργούσε να βγει….

Όλα έδειχναν πως θα ξεσπάσει μπόρα …



Continue reading

Grandparents …..

“A child needs a grandparent, anybody’s grandparent, to grow a little more securely into an unfamiliar world.”

Charles and Ann Morse

Είναι αυτοί που αποδεικνύουν περίτρανα τη φράση «του παιδιού μου το παιδί είναι δυο φορές παιδί μου», και την εφαρμόζουν σε καθημερινή βάση. Δίνουν καθημερινά αξία στον όρο οικογένεια. Είναι η πιο υποστηρικτική, πιο χαλαρή, πιο τρυφερή έκδοση των γονιών του κάθε ανθρώπου.

They are the one who proves the phrase “my child’s   child is my child twice”, and they apply it on a daily basis. They give daily value to the term family. It is the most supportive, relaxed, loving version of every man’s parents.

Aν χαθώ για λίγο θα ξέρετε που θα είμαι !!!!!

If I’m gone for a while, you’ll know where I will be!!!!

Ένας καφενές στου λιμανιού την άκρη…..


Αυτό που χαίρομαι στις διακοπές περισσότερο από όλα είναι το πρωϊνό ξύπνημα !!

Κείνη την ώρα που υπάρχει μια απόλυτη ηρεμία … παντού… στη φύση… και στους ανθρώπους  του κάθε τόπου!

Το κακό είναι ότι εκείνη την ώρα πρέπει να πιεις καφέ … και αν δεν έχεις προβλέψει κάτι από μόνος σου πρέπει ή να περιμένεις  το πρωϊνό του ξενοδοχείου ή να ανοίξουν τα μαγαζιά …

Πάντα όμως υπάρχει ένας καφενές … στου λιμανιού την άκρη χαχαχα!!!

Τα καφενεία θεωρούνται ανδροκρατούμενος χώρος με εξαίρεση λίγες γυναίκες που υπάρχει πιθανότητα να πάνε καμιά φορά.

Εκεί λοιπόν σίγουρα και χωρίς ντροπή μπορείς να πιεις το καφεδάκι σου χωρίς να σε παρεξηγήσει κανείς … αφού είσαι εκτός του τόπου τους … τουρίστρια … μουσαφίρισσα!!

Δε χρειάζεται να αγοράσεις εφημερίδα για να μάθεις τα νέα….

Όλα τα μαθαίνεις…

Οι φωνές δυνατές …  δε χρειάζεται να στήσεις αυτί για να ακούσεις….

Περνούν αυτοί που πάνε στις δουλειές τους.. καλημερίζουν … πειράζουν αυτούς που κάθονται….  Τους ρωτάνε αν είδαν τι έγινε χθες  σε θέματα επίκαιρα κι έτσι μαθαίνεις  χωρίς τηλεόραση.. χωρίς εφημερίδα… χωρίς υπολογιστή….

Κουτσομπολιά αντρικά έχετε ακούσει ποτέ… χαχαχα ?? Χειρότεροι κι από τις γυναίκες ….   Ποια έμεινε έγκυος, ποιος τα έχει με ποια, ποια κεράτωσε τον άντρα της … χαχαχα!!!

Ρωτάνε .. απαντάνε.. πειράζονται… προβληματίζονται…. ονειρεύονται….

Και σε παίρνουν μαζί τους……

Για αυτό σας λέω … δοκιμάστε να ξυπνήσετε πρωϊ πρωϊ την επόμενη φορά …  πάντα υπάρχει ένας καφενές στου λιμανιού την άκρη!!!!



Ο παραμυθάς και η μαγισσούλα Αϊναφέτς

Περίεργη που είναι μερικές φορές η ζωή ! Εκπλήξεις που μας επιφυλάσσει !!


Εδώ και κάμποσο καιρό βρήκα μια νέα διαδικτυακή φίλη την

Σε κάποιο σχόλιο αναφέρθηκε στον σύζυγό της που έκανε την μετάφραση σε ένα βιβλίο του Κρισναμούρτι … όπως πάντα μπήκα να δω σε τι βιβλίο αναφερόταν και βλέπω το όνομα του μεταφραστή  … ΝΙΚΟΣ ΠΙΛΑΒΙΟΣ….

Νίκος Πιλάβιος είναι ΕΝΑΣ … για μένα …

Ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ των πιο όμορφων χρόνων της γενιάς μου…… ο γλυκύτατος ασπρομάλλης κύριος, που με το μαγικό του γιλέκο πετούσε και μιλούσε στα ζώα και στα φυτά…..

Τρελάθηκα από τη χαρά μου …..

Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ μου ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ ήταν ο σύζυγος της ΑΓΑΠΗΜΕΝΗΣ μαγισσούλας μου ….

Να σας θυμίσω λίγα πράγματα για την εκπομπή εκείνη… για να θυμηθούν όσοι την έβλεπαν και να μάθουν όσοι ίσως δε τη γνωρίζουν …… Continue reading

Μέρα αποφοίτησης….

Aγαπημένη μου ανιψιά  σε κοιτώ με περηφάνια και συγκίνηση και ξέρω πάρα πολύ καλά ότι τούτα τα λόγια θα ήθελες να τα ακούσεις από … τη μητέρα σου και αδελφή μου, που δυστυχώς λείπει σαν παρουσία αλλά όχι από το μυαλό και τη ψυχή μας…..

Σίγουρα είναι περήφανη και δικαιωμένη και καμαρώνει από ψηλά…



Efi’s craft 2018

Δε μπορώ παρά να διακρίνω στα μάτια σου την ανυπομονησία σου να κάνεις το επόμενο βήμα στο δρόμο της ζωής που ανοίγεται μπροστά σου.

Εύχομαι να είναι όμορφος, γεμάτος προκλήσεις και εμπειρίες.

Ισχυρό όπλο στις προκλήσεις που ανοίγονται μπροστά σου το πείσμα σου και ο αγώνας που έδωσες όλα τούτα τα χρόνια.

Σου  εύχομαι ολόψυχα, να κατακτήσεις τους στόχους που έθεσες.

Να τους κυνηγήσεις με πάθος και όχι από ανάγκη.

Να δουλέψεις για τη γνώση και με τη γνώση.

Να μείνεις  πάντα ανοιχτή σε νέες ιδέες, σκέψεις και προβληματισμούς.

Να γίνεις η ίδια φορέας  του νέου, του διαφορετικού, της καινοτομίας.

Να δημιουργήσεις  και να ζήσεις με τόλμη.

Να αντισταθείς και να έρθεις σε ρήξη με ότι σε πιέζει, σε μειώνει και σε απαξιώνει!

Ονειρέψου τον εαυτό σου  και τον κόσμο γύρω σου, όπως τον θέλεις.

Ας είναι τα λόγια του Καζαντζάκη η ευχή μου σε σένα:

 «Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες  μέσα».


My Wish By Rascal Flatts

Ευχαριστώ όλους τους φίλους για τις όμορφες ευχές τους και την αγάπη τους!


I hope the days come easy and the moments pass slow,
and each road leads you where you wanna go,
and if you’re faced with a choice, and you have to choose,
I hope you choose the one that means the most to you.

And if one door opens to another door closed,
I hope you keep on walking till you find the window,
if it’s cold outside, show the world the warmth of your smile.
But more than anything, more than anything…

My wish, for you, is that this life becomes all that you want it to,
your dreams stay big, your worries stay small!!!

Το βαλς του Απρίλη ~ Φωτεινή Βελεσιώτου

Aν γινόταν να κάνω μια ευχή σήμερα για τα γενέθλιά μου θα ήταν να μπορούσα να χορέψω αυτό το βαλς με τον καθένα από εσάς και εκεί επάνω στις στροφές του να σας δώσω ένα ζεστό φιλί για τη φιλία που μοιράζομαι μαζί σας !!!

Άνθρωποι, κορμιά σαν δέντρα,
είχαν μέσα μου ριζώσει,
άλλοι είχανε ανθίσει,
άλλοι είχαν μαραζώσει.

Μα εγώ ζητούσα έναν,
τον Απρίλη μου τον ψεύτη
και τα λόγια που με δέναν,
της καρδούλας μου τον κλέφτη.

Ρεμπέτικο, έρωτας ζωής!

Πόσο τυχερή νιώθω όταν ο γιος μου παίζει μόνο για μένα τις πενιές του……

Ο πίνακας δικός του από το εξώφυλλο
“Ρεμπέτικο” του Κ. Φέρρη

Ποιος μπορεί να ξέρει πώς μεταμορφώνεται η φτώχεια και η στεναχώρια, ο κατατρεγμός και η αδικία, ο χαμένος έρωτας και το ανεκπλήρωτο όνειρο κάθε φορά που χάνεσαι στου μπουζουκιού τις γλυκές νότες και γίνονται όλα κόσμος μαγευτικός και ονειρεμένος;

Ποιος μπορεί να κατανοήσει το πώς η «κάμπια γίνεται πεταλούδα», πώς κάθε φορά που χορεύεις ζεϊμπέκικο γίνεσαι νέος, πώς ονειρεύεσαι τόσο ζωντανά, πώς περιγελάς τον χρόνο των ανθρώπων και τα χρόνια τα δικά σου; Continue reading

Νησιώτικος Μυστράς – ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑ Αίγινας

Σήμερα θα σας πάω στο Νησιώτικο Μυστρά – ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑ Αίγινας


Photo Efi

Έτσι ονομάζεται η περιοχή που αποτελείται από ένα απόκρημνο λόφο κοντά στον Μοναστήρι της Αγίας Τριάδας (Άγιος Νεκτάριος – Αίγινας ) σπαρμένος με εξωκλήσια και ερείπια της παλιάς πόλης της ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑΣ.

Οι Αρχαιολόγοι τοποθετούν στην ίδια θέση την Αρχαία πόλη της Αίγινας Οίη.

Σήμερα σώζονται 38 εκκλησίας που είναι ρυθμού Βασιλικής και κατατάσσονται σε τρείς διαφορετικούς αρχιτεκτονικούς τύπους.

Continue reading


«Μπαμπά νικάς τους γίγαντες;»
Έχω ακόμη μιαν απάντηση
σαν μυστικό χάδι της μέρας
για να λάμπεις φανατικά.
«Τους κάνω σκόνη».

Δεν είναι ακριβώς ψέμα.
Χωρίς δράκους κανένας πειστικός.
Ειδικά ο πατέρας.



Τακτοποιούσα κάποια παλιά σιδερένια κουτιά στην ταράτσα του πατρικού μου και βρήκα τη σπάτουλα του πατέρα μου !! Μέσ’ στη σκουριά από τα χρόνια της εγκατάλειψής της….

Την έπιασα στα χέρια μου ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ και σε έφερα στο νου μου… ακούραστος να φροντίζεις τους τοίχους του σπιτιού μας, να στοκάρεις με αυτή, να μπαλώνεις τις πληγές των τοίχων των υπερήλικων να φαίνονται ακμαίοι……….

Έμεινα ώρα αρκετή να νοσταλγώ …  να σε θυμάμαι ….  κρατώντας την σπάτουλα που έπαιρνε τη θέση μιας κινηματογραφικής μηχανής….

Την έφερα στο σπίτι μου και έβαλα πάνω της την πρώτη σας φωτογραφία με τη μαμά …..

Η σκουριά ξεπήδησε ακόμη και μέσα από τη φωτογραφία … να θυμίζει τα χρόνια που πέρασαν …. τη φθορά που έφεραν ….  τα νιάτα που χάθηκαν…..  την ομορφιά που ξέφτισε………

Αφιερωμένο στη μνήμη σου πατέρα μου ……


Πατρίδα σαν τον ήλιο σου Ήλιος αλλού δεν λάμπει – Λορέντζος Μαβίλης

Mετά την Κυριακάτικη καταιγίδα… ο ήλιος πάλι νίκησε…..

This slideshow requires JavaScript.

…….Κι ἀνάμεσα στὰ χρώματ᾿ ἀπὸ χίλια οὐράνια τόξα,
προβαίνει πάλ᾿ ὁ ἥλιος εἰς ὅλη του τὴ δόξα.
Καί, σὰν τοῦ μεγαλείου σου σύμβολο φωτεινό,
ἕως τὸ χρυσὸ βασίλεμα λάμπει στὸν οὐρανό.
Ἑλλάς, τὸ μεγαλεῖο σου βασίλεμα δὲν ἔχει,
καὶ δίχως γνέφια τοὺς καιροὺς ἡ δόξα σου διατρέχει.
Ὅσες φορὲς ὁ ἥλιος σου νὰ σὲ φωτίσει ἐρθεῖ,
θὲ νὰ σὲ βρεῖ πεντάμορφη, στεφανωμένη ὀρθή.


2017 στάλες βροχής ευχές γεμάτες !!!


Βρέχει …

Κάνε γρήγορα. Μη χαζεύεις.
Τα όμορφα πράγματα στη ζωή, κρατούν όσο και η βροχή,
ανάμεσα στα δάχτυλά σου.
Το θέμα είναι να μην ξεχαστείς και δεν απλώσεις
την κατάλληλη ώρα τη χούφτα σου.


Δονήσεις ….με όνομα ΤΖΕΝΗ

Αφιερωμένο στην αδελφούλα μου …. εκεί ψηλά στο δικό της ουρανό ……

Τζένη, γελώντας θα μπορούσες να ρωτήσεις,

γιατί “Στην Τζένη” απευθύνω τα τραγούδια μου,
Όταν για σένα μόνον ο σφυγμός χτυπάει πιο γρήγορα,
Όταν για σένα το τραγούδι μου ηχεί μ’απελπισία,
Κι όταν εσύ μονάχα με εμπνέεις,
Όταν σε κάθε λέξη βρίσκω τ’όνομά σου,
Όταν χαρίζεις μελωδία σε κάθε ήχο,
Κι όταν η κάθε ανάσα σου είναι θεϊκή,
Γλυκά τ’ωραίο σου όνομα ηχεί
Και ο ρυθμός του πάλι μου μιλάει
Κι ο πλούσιός του ήχος είναι μουσική,
Σαν τις δονήσεις των πνευμάτων στο σκοτάδι
Και σαν την αρμονία κάποιας χρυσής χορδής,
Μιας ύπαρξης υπέροχης και μαγικής…..

To ORIENT EXPRESS στο τρένο του Ρουφ

To ORIENT EXPRESS έφτασε στην Κωνσταντινούπολη και σας καλημερίζει……..

Είχα την τύχη να είμαι χθες επιβάτης αυτης της ιστορικής μουσικής διαδρομής ..Παρίσι, Μόναχο, Βιέννη, Βουδαπέστη, Βουκουρέστι, Κωνσταντινούπολη…….. ΑΠΛΑ ΜΑΓΕΥΤΙΚΟ ………

Ξεκίνησε τα δρομολόγια του κάπου στα 1883. Το Orient Express ήταν σύμβολο πολυτέλειας και άνεσης για τους ταξιδιώτες του 19ου αιώνα.

Έμεινε γνωστό επειδή για δεκαετίες ήταν το βασικό μέσο μεταφοράς βασιλιάδων, πριγκίπων, πρωθυπουργών, αρχηγών Κρατών, μαζί με λαθρέμπορους, εγκληματίες, τυχοδιώκτες και πάσης φύσης τσαρλατάνους, που έψαχναν να βρουν τη δόξα και την περιπέτεια από την κοσμοπολίτικη Ευρώπη και το Παρίσι, στην Ανατολή και στην Κωνσταντινούπολη. Continue reading

Μακριά σου … μισή…

Τέσσερα χρόνια .. και ακόμα δεν μπορώ να συνηθίσω στην ιδέα της απώλειάς σου Τζενούλα μου…..

Όταν αρρώστησες εσύ ήσουν η γενναία κι εγώ η άρρωστη. 
Εσύ το αποδέχτηκες κι εγώ τα έβαλα με Θεούς και δαίμονες.

Αυτό το θάνατο δεν μπόρεσα ποτέ να τον ξεπεράσω…… 

Είμαι μισή….

Κάθε φορά που κάτι καλό ή κάτι κακό συμβαίνει στη ζωή μου, θέλω να σηκώσω το τηλέφωνο για να το μοιραστώ μαζί σου….

Μα …. λείπεις… θα λείπεις….. ΠΑΝΤΑ .. και αυτό … δεν αλλάζει …… με ΤΙΠΟΤΕ……

Μου λείπεις…………… απίστευτα πολύ……..

Κλείνω τα μάτια μου και προσπαθώ να θυμηθώ το γέλιο σου, τη μυρωδιά σου, το άγγιγμά σου……  έρχεσαι λίγο και σε χάνω ξανά….

Ακόμα και οι φωτογραφίες … δεν μπορούν να μου δώσουν αυτό που ζητώ…..

Θέλω να σ’ αγκαλιάσω να νοιώσω τη ζεστασιά σου …. θέλω να σ’ ακούσω να μιλάς …. θέλω να σε δω να καμαρώνεις τις κόρες σου που γίνανε ολόκληρες κοπέλες………

Θέλω αλλά δε γίνεται …….

Πριν λίγο καιρό μια υποψία για κάτι που ίσως μ’ έφερνε πιο γρήγορα κοντά σου ….. στην αρχή με φόβισε … μετά ένοιωσα πως αν ήταν να γίνει .. τουλάχιστον ίσως σε ξανάβρισκα….

Μα ίσως δε με θες ακόμα .. να’ μαι εκεί .. όσο γίνεται στη θέση σου … να τις προσέχω .. να τις καμαρώνω εγώ…..

Τέσσερα χρόνια …. και ο πόνος μεγαλώνει….. τέσσερα χρόνια ….

Ας είναι αναπαυμένη η ψυχούλα σου εκεί στα αστέρια ……..

Η κρίση τέχνας κατεργάζεται

Συχνά αντιλαμβανόμαστε τη δημιουργικότητα ως κάτι που είτε έχεις είτε όχι.

Σύμφωνα όμως με μία μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Harvard, η δημιουργικότητα είναι κατά 85% μία επίκτητη ικανότητα.

Αυτό σημαίνει ότι μπορείς να τη βελτιώσεις

Δεν αντέχω τους ανθρώπους που λένε βαριέμαι……
Βρες κάτι να κάνεις…… Αν ψάξεις σίγουρα θα βρεις….

Στην εποχή μας ειδικά δεν υπάρχει η δικαιολογία…. ότι και να κάνεις θέλεις λεφτά….

Το διαδίκτυο αν το εκμεταλλευτείς σου δίνει άπειρες ευκαιρίες να μάθεις…..

Και ας μην γίνεις τέλειος… τουλάχιστον απασχολείς το μυαλό σου και γίνεσαι δημιουργικός, αποφεύγοντας την κατάθλιψη……

Να….. για του λόγου το αληθές μια δική μου προσπάθεια……

efi’s crafts

Ένα φιλί από της μάνας μου το στόμα


Έτσι πορεύομαι στη λίμνη Αχερουσία.
Σε μια σχεδία μια ζωή, σε ένα σώμα.
Κι αυτό που θα ‘θελα μονάχα στην ουσία,
ένα φιλί από της μάνας μου το στόμα.


Γνώρισα πόλεις μονοπάτια και ανθρώπους.
Πρώτα αλλιώς μετά αλλιώς, μέχρι που είδα…
όλα τα λάφυρα βρωμίζουνε τους κόπους
και ο χρυσός, στα χέρια πέτρωσε του Μίδα…

Το χαμόγελο του Μπαμπά – ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣ


Αν ήσουν εδώ σήμερα το σπίτι μας  θα ήταν γεμάτο κόσμο

για τη γιορτή σου ….



Κολώνα του σπιτιού!

Σε φώναζε η μαμά.

Και ‘συ,

πίνοντας τον καφέ σου

στο τραπεζάκι της κουζίνας,

την άκουγες με ικανοποίηση.

Τις κρύες νύχτες του χειμώνα,

μου ‘λεγες παραμύθια ..

Αλήθεια.. που τους έβρισκες

τόσους βασιλιάδες;

Κράτα το

Πάμε βόλτα στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο??

Το Αττικό Πάρκο ανοίγει στις 9 το πρωί και παραμένει ανοιχτό μέχρι τη δύση του ηλίου

This slideshow requires JavaScript.

Photo gefi63/16

Η καλύτερη ώρα να επισκεφτείς το Αττικό Πάρκο είναι, αν έχεις υπ’ όψη σου τα ωράρια των εκπαιδευτικών ξεναγήσεων. Γιατί σίγουρα θα είναι κρίμα να φτάσεις μέχρι τα Σπάτα, να κόψεις μια χαρά τα εισιτήρια και μετά να αντιληφθείς ότι δεν μπορείς να δεις τα δελφίνια, επειδή το πρόγραμμα της ξενάγησης έχει ήδη ξεκινήσει.

Ή να χρειάζεται να περιμένεις κάποιες ώρες για να μπεις στο επόμενο. Ανάλογα λοιπόν με το τι σας ενδιαφέρει να δείτε με την οικογένεια ή με την παρέα, κανονίζετε και το πότε θα φτάσετε στο Αττικό Πάρκο.

Continue reading

The Big Friendly Giant / Ο Μεγάλος Φιλικός Γίγαντας

This slideshow requires JavaScript.


Σινέ Άλσος Φιλαδέλφειας …..το είδαμε και το προτείνουμε για όσους θέλουν τα κάνουν όνειρα θερινής νυκτός……..


Νέα ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ που αποφάσισε να μεταφέρει στο σινεμά την ομώνυμη ιστορία του Ρόαλντ Νταλ, του μεγάλου παραμυθά που έχει μαγέψει εκατομμύρια παιδιά ανά τον κόσμο. Μια ταινία για όλη την οικογένεια που θα αγαπήσουμε μικροί και μεγάλοι! Ο «Μεγάλος Φιλικός Γίγαντας» είναι μια ιστορία για δύο μοναχικές ψυχές που, βρίσκοντας η μία την άλλη, δημιουργούν το δικό τους σπίτι στον κόσμο, μια δική τους οικογένεια.

“Sempre Viva”

Στα Κύθηρα έχει κάτι μικρά κίτρινα λουλουδάκια που λένε πως ζούν για πάντα, τα λένε δε sempre viva. Αυτά ναι, είναι sempre viva, αλλά δεν ξέρω αν υπάρχει τίποτα που ζει για πάντα. Άλλο από την επιθυμία ατόφια……

Στην απλωσιά εντός μου

Άπλωσα στον Ήλιο τα συναισθήματά μου
κι ήρθαν τα πουλιά και τα μοιραστήκαμε
κι έστειλαν φιλιά στα ηλιοαπλωμένα
οι γύρω σεμπρεβίβες και οι θυμαριές
κι οι ανεμοστρόβιλοι κόπασαν κοντά μου.
Κι η φουρτούνα σιώπησε, έσβησε ο αχός της
κι οι καρδιές των αστεριών τακα-τουκ στην πόρτα μου.
Κι απ’ την άμμο φύτρωσαν χίλιες δυο αγάπες
και στο στόμα κάθισαν κι έψελναν τραγούδια………


Τα Κύθηρα τα βρίσκεις … αρκεί να τα ψάξεις!

Ο τόπος που σύμφωνα με τη μυθολογία γέννησε τη θεά Αφροδίτη, με τη νησιώτικη γοητεία, τις ξεχωριστές φυσικές ομορφιές και τις άγριες παραλίες είναι ένας προορισμός που είτε θα λατρέψεις είτε θα αποκλείσεις από τις καλοκαιρινές σου διακοπές.

Εγώ πάντως ……………   Μ Α Γ Ε Υ Τ Η Κ Α !!!!!!


This slideshow requires JavaScript.

 Φωτογραφίες : Έφη Γεωργοπούλου

Το Καψάλι του ποιητή των Κυθήρων – Γιώργης Δρυμωνιάτης

Κι ως με κρεμάς απ’ των ματιών σου τα τσιγκέλια
κι ως με κερνάς μ’ όλον του πόθου τον ανθό
κι ως μου χαρίζεις ένα κλάμα και δυο γέλια
τί άλλο θέλω πια , ο τρελός, να τρελαθώ;

Κράτα με πάνω στ’ ουρανού σου τα σαλόνια,
σύρε με κάτω στου κορμιού σου τον γκρεμό.
Είναι του κόσμου σου η άνοιξη αιώνια
κι εγώ μέσα στα πάθη σου εκκρεμώ!


Φωτογραφίες : Έφη Γεωργοπούλου

Το πρώτο λιμάνι των Κυθήρων, μία από τις ωραιότερες παραλίες, οι δίδυμοι κόλποι, η δεσπόζουσα θέση του Κάστρου, ο φάρος πάνω στο βράχο, μια φαντασμαγορική αμφιθεατρική παράσταση με γείτονα το νησάκι της Χύτρας. Το Καψάλι είναι το επίνειο της Χώρας, της πρωτεύουσας των Κυθήρων.

Ο επιμένων “γοργονονικά”…..

‘Οποιος δεν έχει δουλειά ….. βρίσκει….χαχαχα!!!!

Προσπάθησα λοιπόν να φτιάξω μια γοργόνα από πηλό ……. αλλά ατύχησα……

Αυτή είναι η κατάληξη ….. ξύλινη τελικά ……μετά από πολλές μέρες αποχής λόγω απογοήτευσης….


Με υπομονή και πείσμα όλα γίνονται τελικά …
Να δες πως…. Continue reading

Όσοι τραβάνε συνεχώς φωτογραφίες είναι πιο χαρούμενοι!

Είστε με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι και τραβάτε συνεχώς φωτογραφίες; Μάθετε λοιπόν ότι αυτή είναι μια συνήθεια που μπορεί να σας κάνει χαρούμενους και ευτυχισμένους.

Σύμφωνα με μια νέα αμερικανική έρευνα όσοι τραβάνε πολλές φωτογραφίες από τα αξιοθέατα και γενικά με ό,τι τους τραβάει την προσοχή γύρω τους, δεν (αυτο)καταστρέφουν τις ταξιδιωτικές και άλλες εμπειρίες τους, αντίθετα νιώθουν πιο ευτυχισμένοι σε σχέση με όσους δεν φωτογραφίζουν καθόλου. - Όσοι τραβάνε συνεχώς φωτογραφίες είναι πιο χαρούμενοι από εκείνους που τις αποφεύγουν!

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια Κρίστιν Ντιλ του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχολογίας «Personality and Social Psychology», μελέτησαν πάνω από 2.000 ανθρώπους.

Continue reading

Χους ει και εις χουν απελεύσει


Εγώ προς το παρόν πήρα …. ΑΝΑΒΟΛΗ …….


Δεν φεύγω. Δεν τελείωσα τίποτα. Έχω δουλειές. 

** Έχω να γελάσω με την καρδιά μου.

** Έχω να μυρίσω μωρουδίστικα κεφάλια.

** Έχω να πηδήξω στη θάλασσα από έναν ψηλό βράχο και να φοβάμαι. 

** Έχω να σβήσω κεράκια. Να χορέψω ένα τραγούδι που ακόμα δεν έχει γραφτεί.

** Έχω να δώσω αγάπη. Πολλή αγάπη. Από αυτή που σε κάνει να κλαις.

**  Έχω να κλάψω. Αλλά όχι έτσι…..

Οι κούνιες – Φάμπιο Μοράμπιτο


Ο καθένας μας ξέρει τις κούνιες,
είναι απλές όπως ένα κόκκαλο
ή όπως ένας ορίζοντας.
Λειτουργούν με έναν επιβάτη
και για τη συντήρησή τους αρκεί
να τις ξαναβάφει κανείς που και που.
Κάθε γενιά τις περνάει ένα χέρι
με ένα καινούργιο χρώμα
(για να εξυμνήσει τα δικά της παιδικά χρόνια),
αλλά κατά τα άλλα τις αφήνει ως έχουν.
Κανένας δεν προσπαθεί να βρει καινούργιο ντιζάιν
για τις κούνιες, ουδέποτε υπήρξαν
αγώνες ή μαθήματα κούνιας,
τις κούνιες δεν τις κλέβει κανείς,
ποτέ το ραδιόφωνο δεν μεταδίδει το τρίξιμο
που κάνουνε οι κούνιες.
Οι άνθρωποι κάθε γενιάς τις βάφουν
με άλλο χρώμα,
για να θυμούνται τις κούνιες εκείνες
που σαν ήταν παιδιά τους μύησαν
στο κούνια μπέλα,
στη μελαγχολία,
στη μάταιη προσπάθεια
να θέλουν να είναι διαφορετικοί από τους άλλους,
εξαντλώντας έτσι σαν παιδιά
και τις τελευταίες δυνάμεις τους
για κάτι το ακατόρθωτο,
με την ελπίδα να μεταμορφωθούν,
ως ότου κάποια μέρα, χωρίς να χύσουν
ούτε ένα δάκρυ, κατέβηκαν από την κούνια τους
και ξαναβρήκαν τον εαυτό τους
και το καθαρά προσωπικό τους όνομα,
ένα βήμα πια πιο κοντά στον μακρινό ακόμα θάνατο.