School bus for orangutans

Οι φωστήρες της ζούγκλας

 

«Αν δώσεις σ’ έναν χιμπαντζή ένα κατσαβίδι, θα το σπάσει, ο γορίλλας θα το πετάξει πίσω απ’ τον ώμο του, ο ουραγκοτάγκος θα ανοίξει το κλουβί και θα το σκάσει», είναι ο γλαφυρός διαχωρισμός που κάνουν οι επιστήμονες ανάμεσα στους πιο στενούς μας συγγενείς, με τους ουραγκοτάγκους να θεωρούνται οι πιο νηφάλιοι και διακριτικοί, αυτοί που παίρνουν το χρόνο τους για να μελετήσουν ένα πρόβλημα και να βρουν τη λύση του.

potd-barrow_3571642k

A group of baby orangutans travel by wheelbarrow to their ‘school classes’ on how to survive in the wild at the International Animal Rescue’s school in Indonesia

 

«‘Ενας ουραγκοτάγκος μαθαίνει να ψαρεύει» – να ένας τίτλος άρθρου που δύσκολα προσπερνάς.

Η ιστορία αρχίζει το 1990 στο Camp Leaky, μια ερευνητική κατασκήνωση στην ινδονησιακή Βόρνεο, όπου η θηλυκή Σουπίνα ζυγώνει τη μισοσβησμένη φωτιά, παίρνει ένα κούτσουρο και το βυθίζει σε ένα δοχείο με κηροζίνη.

Για καλή της τύχη δεν αναφλέγεται. Επιμένει: παίρνει άλλο κούτσουρο, το φυσάει, το αερίζει με τα χέρια της, το τρίβει με άλλα ξύλα. Δεν τα κατάφερε, αλλά δεν ήταν θέμα ικανότητας. ‘Ηταν θέμα εμπειρίας. Με δείκτη νοημοσύνης παιδιού 3½ ετών, διά της επαναλήψεως θα το κατάφερνε. Continue reading